శ్రీనివాస్ గారి కామెంట్ లో ఒక మాట అన్నారు. రచయిత మధ్యలో ఇంకేమైనా రాస్తే త్రెడ్ తెగిపోయింది అని. ఇది సరైన మాట కాదేమో! రచయిత తనలోని భావాలను బయట పెడితే ఒక భారం వదిలినట్లు మనసు తేలికపడుతుంది. హనుమంతరావు గారు చాలా సార్లు చిన్న కథలు రాశారు ఈ వేదిక మీద. మళ్లీ రాయవచ్చు కూడా రిలాక్సేషన్ కోసం. దానివలన ఈ శీర్షిక దారం ఎలా తెగిపోతుంది? ఈ పోగు వేరుగానే వుంటుంది కదా! మధ్యమధ్యలో ఆటవిడుపుగా కథలు రాయడం మానుకోవద్దని హనుమంతరావు గారిని కోరుతున్నాను.
“మూడైదుల కళ్లతో నెటుల నానుదునో భవదీయదృక్కులన్.” You caught me here! ఎంతో కొత్తగా ఉంది. అయితే, ధాతుమంజరికా అన్న మాటకు అంతరార్థమేమై ఉంటుందా అని! నిజానికి ముందే చెప్పాలి, సర్. మీ పద్యాలంటే నాకు ఇష్టం. పద్యంలో balance ఉంటుంది, మందాకినీ ప్రవాహం మాదిరి.
హిందూ మతం అనే పదానికి సంబంధించి పండితులలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయని మీరు స్పష్టం చేస్తున్నారు. మీరు అందించిన సమాచారాన్ని బట్టి, కింది ముఖ్య విషయాలు అర్థమవుతున్నాయి:
హిందూ మతం – పదం యొక్క మూలాలు, పండితుల అభిప్రాయాలు
* పదం పుట్టుక: సుమారు పది పన్నెండు వందల సంవత్సరాల క్రితం సింధూ నది ప్రాంతం గుండా భారతదేశంతో సంబంధం ఏర్పరుచుకున్న విదేశీయులు సింధూ నదిని హిందూ నది అని పిలవడం వల్ల ఆ ప్రాంతానికి హిందూ దేశం అని పేరు వచ్చిందని, తదనంతరం ఈ దేశంలోని సనాతన ధర్మానికి పాశ్చాత్య భాషలలో హిందూయిజం అని, హిందీ వంటి భారతీయ భాషలలో హిందూ ధర్మం అని, తెలుగులో హిందూ మతం అని పేర్లు ప్రచారంలోకి వచ్చాయని ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడు తన ‘హిందూ మతం’ పుస్తకంలో పేర్కొన్నారు. పాఠకుల సౌలభ్యం కోసం తన గ్రంథంలో హిందూ మతం అనే పేరును ఉపయోగించినట్లు ఆయన వివరించారు.
* ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడి సందేహం: శ్రీరామచంద్రుడు ఈ పదం భారతీయ పదం కాదని భావిస్తున్నట్లు స్పష్టమవుతోంది. ఇది ఆయనకు ఈ పదం పట్ల ఉన్న సందేహాన్ని సూచిస్తుంది.
* రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారి అభిప్రాయం: రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారు పదప్రయోగంతో కూడిన సంస్కృత శ్లోకాలు కల్పితాలు అని పేర్కొన్నారు. ఇది హిందూ అనే పదం యొక్క సంస్కృత మూలాలపై ఆయనకు ఉన్న సందేహాన్ని తెలియజేస్తుంది.
* కరపాత్ర స్వామి వారి అభిప్రాయం: కరపాత్ర స్వామి వారు మాత్రం హిందూ శబ్దానికి సంస్కృత మూలాలు ఉన్నాయని, సంస్కృత గ్రంథాలలో ఈ పదం ఉపయోగించబడిందని వాదించారు. ఇది పై పండితుల అభిప్రాయానికి భిన్నంగా ఉంది.
* పండితులలో ఏకాభిప్రాయ లేకపోవడం: ఈ పదప్రయోగంపై పండితులలో ఏకాభిప్రాయం లేదనేది వాస్తవం.
ప్రతి పద్యమూ కావ్యమే ఎంత గాయత్రీ మంత్ర మహిమ. ఈ పద్యాలను కవి చేత వ్రాయించగలిగిందో? ఇలాంటి కవితలు ఈ కవి కలంనుండి మరెన్నో వచ్చేలా గాయత్రీదేవి దీవించు గాక 🙏🌷
మేలైన మీ కలం నుండి జాలువారిన ఈ వ్యాసం విశ్వనాథ వారి “నీ రథము” కవిత యొక్క ఆత్మను హృద్యంగా బయలుపరచింది. ఆయన వ్రాసిన కొన్ని ముక్తకకవితలలోని భావుకత ఒక్కోసారి వారి పెద్ద రచనల కంటే ఉన్నతంగా కనిపిస్తుంది.
నెలనెలా శ్రీ కామేశ్వరరావుగారి “మౌనంబంతట మాటలాడె” పద్యాలకోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. “నీవారశూకవత్” అనే మంత్రపుష్పవాక్యంతో విలక్షణంగా ప్రారంభమైన ఈ కావ్యంలోని ప్రతీభాగమూ మనసును తీయగా స్పృశిస్తూనే ఉంది.
నేటి ఈ పద్యాలు ఎంతో హృదయావర్జకాలుగా ఉన్నాయి. “తలపులే కదలాడెనదే పదేపదే” అనే కూర్పు చంపకమాల పంక్తి చివరన ఎంతో మధురంగా ఉంది. పొల్లుపోబోని పలుకుల ఈ రామకథను శ్రీ కామేశ్వరరావుగారిలా అందిస్తుండగా ఆస్వాదించగలగడం నా వరకూ భాగ్యవిశేషమే.
రామాయణాన్ని పాయసాన్నంతోనూ, గురూపదేశంతోనూ, ధర్మదీక్షాయత్త ధనువుతోనూ, దివ్యసేతువుతోనూ హృద్యంగా పోల్చి, పద్యంగా మలచిన ఈ కవిప్రతిభకు ఎన్ని నమస్సులు చెప్పినా తక్కువే.
The anti-Hindu historians like Romila Thapar 1 and D.N. Jha
2 have opined that the word ‘Hindu’ was given currency by
the Arabs in the 8th century. They however, do not explain
the basis of their conclusion nor do they cite any evidence
in support of their claim. Even Arab Muslim writers do not
make such an extravagant claim 3. Another theory propounded
by European writers is that the word ‘Hindu’ is a Persian
corruption of ‘Sindhu’ resulting from the Persian practice
of replacing ‘S’ with ‘H’. Even here, no evidence is cited.
In fact the word Persia itself contains ‘S’ which should
have become ‘Perhia’ if this theory was correct. The
present paper examines the above two theories in the light
of epigraphic and literary evidence available from Persian,
Indian, Greek, Chinese and Arabic sources. The evidence
appears to support the conclusion that ‘Hindu’ like
‘Sindhu’, has been in use since the Vedic age and that
although ‘Hindu’ is a modified form of ‘Sindhu’, its origin
lies in the Saurashtran practice of pronouncing ‘H’ in
place of ‘S’.
1. Epigraphic Evidence :
The Hamadan , Persepolis and Naqsh-I-Rustam Inscriptions4
of Persian monarch Darius mention a people ‘Hidu’ as
included in his empire. These inscriptions are dated
between 520-485 B.C.4 ..Xerexes, successor of Darius, in
his inscriptios4 at Persepolis , gives names of countries
under his rule. The list includes ‘Hidu’. Xerexes was
ruling between 485-465 B.C.4 On a tomb in Persepolis ,
another inscription assigned to Artaxerexes (404-395
B.C.)4, there are three figures above which are inscribed
‘iyam Qataguviya’ (this is Satygidian), ‘iyam Ga(n)dariya’
(this is Gandhara) and ‘iyam Hi(n)duviya’ (this is
Hi(n)du)…
The Asokan inscriptions (3rd century B.C.)5, repeatedly use
expressions like ‘Hida’ (fgn) for ‘ India ‘ and ‘Hida loka’
(fgn yksd) for ‘Indian nation’. ‘Hida’ and its derivative
forms are used more than 70 times in the Ashokan
inscriptions. For instance in the Jaugadha, separate rock
edict II, the lines 3 &4, read,
sava munisaa me pajaa. atha pajaaye ichaami kinti me
saven.aa hitasukhena yujeyu atha pajaaye ichami kinti me
savena hitasukhena yujeyu hidalogika paalalokiken. a
hevameva me icha savamunisesu
(All men are my people. I desire for my people that they
may be provided with all welfare and happiness. I desire
for my people, including the people of Hind and beyond and
I desire for all men.)
The Edict further, says in lines 7 & 8,
mama nimitam ca dhammam cale yoo ti hidalogam
ca paalalogam ca aaladhaye yoo
(Dhamma may be followed and and the people of
Hind and beyond may be served.)
2. Evidence from Pahlvi Avesta:
In the Avesta, Hapta-Hindu is used for Sanskrit Sapta-
Sindhu7, the Avesta being dated variously between 5000-1000
B.C. This indicates that the term ‘Hindu’ is as old as the
word ‘Sindhu’. Sindhu is a Vedik term used in the Rigveda.
And therefore, ‘Hindu’ is as ancient as the Rigveda.
3. Greek Usage
The Greek term ‘Indoi’ is a softened form of ‘Hindu’ where
the initial ‘H’ was dropped as the Greek alphabet has no
aspirate9. This term ‘Indoi’ was used in Greek literature
by Hekataeus (late 6th century B.C.) and Herodotus (early
5th century B.C.) 9, thus establishing that the Greeks were
using this derivative of ‘Hindu’ as early as 6th century
B.C.
4. The Hebrew Bible:
The Hebrew bible uses ‘Hodu’ 10 for India , which is a
Judaic form of ‘Hindu’. The Hebrew Bible (Old Testament) is
considered earlier than 300 B.C.10 Today’s Hebrew spoken in
Israel also uses Hodu for India .
5. The Chinese Testimony:
The Chinese used the term ‘Hien-tu’ for ‘Hindu’ about 100
B.C.11 While describing movements of the Sai-Wang (100
B.C.), the Chinese annals state that the Sai-Wang went
towards the South and passing Hien-tu reached Ki-Pin11.
Later Chinese travellers Fa-Hien (5th century A.D.) and
Huen-Tsang (7th century A.D.) use a slightly modified term
‘Yintu’ 12 but the affinity to ‘Hindu’ is still retained.
This term ‘Yintu’ continues to be used till today 13.
6. Pre-Islamic Arabic Literature:
Sair-ul-Okul14 is an anthology of ancient Arabic poetry
available in the Turkish library Makhtab-e-Sultania in
Istambul. In this anthology is included a poem by Prophet
Mohammed’s uncle Omar-bin-e-Hassham. The poem is in praise
of Mahadev (Shiv), and uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’
for Indians. Some verses are quoted below:
Wa Abaloha ajabu armeeman Mahadevo
Manojail ilamuddin minhum wa sayattaru
(If but once one worships Mahadev with devotion,
One will attain the ultimate salvation.)
Wa sahabi Kay yam feema Kamil Hinda e Yauman,
Wa Yakulam na latabahan foeennak Tawajjaru.
(Oh Lord grant me but one day’s sojourn in Hind,
Where one can attain spiritual bliss.)
Massayare akhalakan hasanan Kullahum,
Najumam aja at Summa gabul Hindu.
(But one pilgrimage there gets one all merit,
And the company of great Hindu saints.)
The same anthology has another poem by Labi-bin-e Akhtab
bin-e Turfa who is dated 2300 before Mohammed i.e. 1700
B.C. This poem also uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’ for
Indian. The poem also mentions the four Vedas Sama, Yajur,
Rig and Athar…
But it cannot be denied that Hindu is a form of Sindhu. It
needs to be realised that this change from S to H is common
in Saurashtra where Sorath becomes Horath, Somnath becomes
Homnath and so on. The form Hindu is therefore, likely to
have come from Saurashtra.
కంప్యూటర్ చిప్ కథ – 3: పారే విద్యుత్తు: స్టీఫెన్ గ్రే ప్రయోగాలు గురించి Rangarao అభిప్రాయం:
06/04/2025 2:18 am
శ్రీనివాస్ గారి కామెంట్ లో ఒక మాట అన్నారు. రచయిత మధ్యలో ఇంకేమైనా రాస్తే త్రెడ్ తెగిపోయింది అని. ఇది సరైన మాట కాదేమో! రచయిత తనలోని భావాలను బయట పెడితే ఒక భారం వదిలినట్లు మనసు తేలికపడుతుంది. హనుమంతరావు గారు చాలా సార్లు చిన్న కథలు రాశారు ఈ వేదిక మీద. మళ్లీ రాయవచ్చు కూడా రిలాక్సేషన్ కోసం. దానివలన ఈ శీర్షిక దారం ఎలా తెగిపోతుంది? ఈ పోగు వేరుగానే వుంటుంది కదా! మధ్యమధ్యలో ఆటవిడుపుగా కథలు రాయడం మానుకోవద్దని హనుమంతరావు గారిని కోరుతున్నాను.
దర్శనము గురించి Srinivasa Nyayapati అభిప్రాయం:
06/03/2025 6:42 pm
శ్రీరామనాథ్గారూ,
“మూడైదుల కళ్లతో నెటుల నానుదునో భవదీయదృక్కులన్.” You caught me here! ఎంతో కొత్తగా ఉంది. అయితే, ధాతుమంజరికా అన్న మాటకు అంతరార్థమేమై ఉంటుందా అని! నిజానికి ముందే చెప్పాలి, సర్. మీ పద్యాలంటే నాకు ఇష్టం. పద్యంలో balance ఉంటుంది, మందాకినీ ప్రవాహం మాదిరి.
-వాసు-
హిందూ మతం అంటే ఏమిటి? గురించి రామానుజ దాస అభిప్రాయం:
06/03/2025 1:50 pm
హిందూ మతం అనే పదానికి సంబంధించి పండితులలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయని మీరు స్పష్టం చేస్తున్నారు. మీరు అందించిన సమాచారాన్ని బట్టి, కింది ముఖ్య విషయాలు అర్థమవుతున్నాయి:
హిందూ మతం – పదం యొక్క మూలాలు, పండితుల అభిప్రాయాలు
* పదం పుట్టుక: సుమారు పది పన్నెండు వందల సంవత్సరాల క్రితం సింధూ నది ప్రాంతం గుండా భారతదేశంతో సంబంధం ఏర్పరుచుకున్న విదేశీయులు సింధూ నదిని హిందూ నది అని పిలవడం వల్ల ఆ ప్రాంతానికి హిందూ దేశం అని పేరు వచ్చిందని, తదనంతరం ఈ దేశంలోని సనాతన ధర్మానికి పాశ్చాత్య భాషలలో హిందూయిజం అని, హిందీ వంటి భారతీయ భాషలలో హిందూ ధర్మం అని, తెలుగులో హిందూ మతం అని పేర్లు ప్రచారంలోకి వచ్చాయని ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడు తన ‘హిందూ మతం’ పుస్తకంలో పేర్కొన్నారు. పాఠకుల సౌలభ్యం కోసం తన గ్రంథంలో హిందూ మతం అనే పేరును ఉపయోగించినట్లు ఆయన వివరించారు.
* ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడి సందేహం: శ్రీరామచంద్రుడు ఈ పదం భారతీయ పదం కాదని భావిస్తున్నట్లు స్పష్టమవుతోంది. ఇది ఆయనకు ఈ పదం పట్ల ఉన్న సందేహాన్ని సూచిస్తుంది.
* రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారి అభిప్రాయం: రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారు పదప్రయోగంతో కూడిన సంస్కృత శ్లోకాలు కల్పితాలు అని పేర్కొన్నారు. ఇది హిందూ అనే పదం యొక్క సంస్కృత మూలాలపై ఆయనకు ఉన్న సందేహాన్ని తెలియజేస్తుంది.
* కరపాత్ర స్వామి వారి అభిప్రాయం: కరపాత్ర స్వామి వారు మాత్రం హిందూ శబ్దానికి సంస్కృత మూలాలు ఉన్నాయని, సంస్కృత గ్రంథాలలో ఈ పదం ఉపయోగించబడిందని వాదించారు. ఇది పై పండితుల అభిప్రాయానికి భిన్నంగా ఉంది.
* పండితులలో ఏకాభిప్రాయ లేకపోవడం: ఈ పదప్రయోగంపై పండితులలో ఏకాభిప్రాయం లేదనేది వాస్తవం.
మౌనంబంతట మాటలాడె… (3వ భాగం) గురించి శిరీష అభిప్రాయం:
06/03/2025 12:34 pm
మీ రామకావ్యం విజయవంతం కావాలని కోరుకుంటానండీ
సీతయై యొప్పె నీ మనఃక్షేత్రసీమ🙏🙏🌷
నాగేటి చాలు పంట 🙏🙏🌷
ఉత్థితా మేదినీ భిత్వా
అనేకానేక నమస్సులండీ
లీల … కేదార్నాథ్ డైరీ గురించి శాస్త్రి అభిప్రాయం:
06/03/2025 9:42 am
చాలా బావుంది. Nice Narration!! 🙂
Congratulations Srinivas!!
దర్శనము గురించి శిరీష అభిప్రాయం:
06/03/2025 7:49 am
ప్రతి పద్యమూ కావ్యమే ఎంత గాయత్రీ మంత్ర మహిమ. ఈ పద్యాలను కవి చేత వ్రాయించగలిగిందో? ఇలాంటి కవితలు ఈ కవి కలంనుండి మరెన్నో వచ్చేలా గాయత్రీదేవి దీవించు గాక 🙏🌷
నాకు నచ్చిన పద్యం: విశ్వనాథుని దివ్యతేజోవిరాడ్రథము గురించి పరిమి శ్రీరామనాథ్ అభిప్రాయం:
06/03/2025 5:25 am
శ్రీ నౌడూరి మూర్తిగారికి హృదయపూర్వక నమస్కారాలు.
మేలైన మీ కలం నుండి జాలువారిన ఈ వ్యాసం విశ్వనాథ వారి “నీ రథము” కవిత యొక్క ఆత్మను హృద్యంగా బయలుపరచింది. ఆయన వ్రాసిన కొన్ని ముక్తకకవితలలోని భావుకత ఒక్కోసారి వారి పెద్ద రచనల కంటే ఉన్నతంగా కనిపిస్తుంది.
మీకు స్వాగత శుభాకాంక్షలతో,
విధేయుడు,
పరిమి శ్రీరామనాథ్.
మౌనంబంతట మాటలాడె… (3వ భాగం) గురించి పరిమి శ్రీరామనాథ్ అభిప్రాయం:
06/03/2025 4:58 am
నెలనెలా శ్రీ కామేశ్వరరావుగారి “మౌనంబంతట మాటలాడె” పద్యాలకోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. “నీవారశూకవత్” అనే మంత్రపుష్పవాక్యంతో విలక్షణంగా ప్రారంభమైన ఈ కావ్యంలోని ప్రతీభాగమూ మనసును తీయగా స్పృశిస్తూనే ఉంది.
నేటి ఈ పద్యాలు ఎంతో హృదయావర్జకాలుగా ఉన్నాయి. “తలపులే కదలాడెనదే పదేపదే” అనే కూర్పు చంపకమాల పంక్తి చివరన ఎంతో మధురంగా ఉంది. పొల్లుపోబోని పలుకుల ఈ రామకథను శ్రీ కామేశ్వరరావుగారిలా అందిస్తుండగా ఆస్వాదించగలగడం నా వరకూ భాగ్యవిశేషమే.
రామాయణాన్ని పాయసాన్నంతోనూ, గురూపదేశంతోనూ, ధర్మదీక్షాయత్త ధనువుతోనూ, దివ్యసేతువుతోనూ హృద్యంగా పోల్చి, పద్యంగా మలచిన ఈ కవిప్రతిభకు ఎన్ని నమస్సులు చెప్పినా తక్కువే.
రాబోయే భాగాలకై వేయికళ్లతో ఎదురుచూస్తాను.
విదాంవిధేయుడు,
పరిమి శ్రీరామనాథ్.
లీల … కేదార్నాథ్ డైరీ గురించి Amarendra Dasari అభిప్రాయం:
06/02/2025 11:14 pm
వివరాలు, అనుభవాలు, అనుభూతులు సరిపాళ్ళలో సమకూరిన అతిచక్కని కథనం..
అభినందనలు శ్రీనివాస్ గారూ..
హిందూ మతం అంటే ఏమిటి? గురించి శ్రీనివాసుడు అభిప్రాయం:
06/02/2025 11:05 pm
Antiquity and origin of the term ‘Hindu’
By Dr. Murlidhar H. Pahoja (2007)
Excerpts:
The anti-Hindu historians like Romila Thapar 1 and D.N. Jha
2 have opined that the word ‘Hindu’ was given currency by
the Arabs in the 8th century. They however, do not explain
the basis of their conclusion nor do they cite any evidence
in support of their claim. Even Arab Muslim writers do not
make such an extravagant claim 3. Another theory propounded
by European writers is that the word ‘Hindu’ is a Persian
corruption of ‘Sindhu’ resulting from the Persian practice
of replacing ‘S’ with ‘H’. Even here, no evidence is cited.
In fact the word Persia itself contains ‘S’ which should
have become ‘Perhia’ if this theory was correct. The
present paper examines the above two theories in the light
of epigraphic and literary evidence available from Persian,
Indian, Greek, Chinese and Arabic sources. The evidence
appears to support the conclusion that ‘Hindu’ like
‘Sindhu’, has been in use since the Vedic age and that
although ‘Hindu’ is a modified form of ‘Sindhu’, its origin
lies in the Saurashtran practice of pronouncing ‘H’ in
place of ‘S’.
1. Epigraphic Evidence :
The Hamadan , Persepolis and Naqsh-I-Rustam Inscriptions4
of Persian monarch Darius mention a people ‘Hidu’ as
included in his empire. These inscriptions are dated
between 520-485 B.C.4 ..Xerexes, successor of Darius, in
his inscriptios4 at Persepolis , gives names of countries
under his rule. The list includes ‘Hidu’. Xerexes was
ruling between 485-465 B.C.4 On a tomb in Persepolis ,
another inscription assigned to Artaxerexes (404-395
B.C.)4, there are three figures above which are inscribed
‘iyam Qataguviya’ (this is Satygidian), ‘iyam Ga(n)dariya’
(this is Gandhara) and ‘iyam Hi(n)duviya’ (this is
Hi(n)du)…
The Asokan inscriptions (3rd century B.C.)5, repeatedly use
expressions like ‘Hida’ (fgn) for ‘ India ‘ and ‘Hida loka’
(fgn yksd) for ‘Indian nation’. ‘Hida’ and its derivative
forms are used more than 70 times in the Ashokan
inscriptions. For instance in the Jaugadha, separate rock
edict II, the lines 3 &4, read,
sava munisaa me pajaa. atha pajaaye ichaami kinti me
saven.aa hitasukhena yujeyu atha pajaaye ichami kinti me
savena hitasukhena yujeyu hidalogika paalalokiken. a
hevameva me icha savamunisesu
(All men are my people. I desire for my people that they
may be provided with all welfare and happiness. I desire
for my people, including the people of Hind and beyond and
I desire for all men.)
The Edict further, says in lines 7 & 8,
mama nimitam ca dhammam cale yoo ti hidalogam
ca paalalogam ca aaladhaye yoo
(Dhamma may be followed and and the people of
Hind and beyond may be served.)
2. Evidence from Pahlvi Avesta:
In the Avesta, Hapta-Hindu is used for Sanskrit Sapta-
Sindhu7, the Avesta being dated variously between 5000-1000
B.C. This indicates that the term ‘Hindu’ is as old as the
word ‘Sindhu’. Sindhu is a Vedik term used in the Rigveda.
And therefore, ‘Hindu’ is as ancient as the Rigveda.
3. Greek Usage
The Greek term ‘Indoi’ is a softened form of ‘Hindu’ where
the initial ‘H’ was dropped as the Greek alphabet has no
aspirate9. This term ‘Indoi’ was used in Greek literature
by Hekataeus (late 6th century B.C.) and Herodotus (early
5th century B.C.) 9, thus establishing that the Greeks were
using this derivative of ‘Hindu’ as early as 6th century
B.C.
4. The Hebrew Bible:
The Hebrew bible uses ‘Hodu’ 10 for India , which is a
Judaic form of ‘Hindu’. The Hebrew Bible (Old Testament) is
considered earlier than 300 B.C.10 Today’s Hebrew spoken in
Israel also uses Hodu for India .
5. The Chinese Testimony:
The Chinese used the term ‘Hien-tu’ for ‘Hindu’ about 100
B.C.11 While describing movements of the Sai-Wang (100
B.C.), the Chinese annals state that the Sai-Wang went
towards the South and passing Hien-tu reached Ki-Pin11.
Later Chinese travellers Fa-Hien (5th century A.D.) and
Huen-Tsang (7th century A.D.) use a slightly modified term
‘Yintu’ 12 but the affinity to ‘Hindu’ is still retained.
This term ‘Yintu’ continues to be used till today 13.
6. Pre-Islamic Arabic Literature:
Sair-ul-Okul14 is an anthology of ancient Arabic poetry
available in the Turkish library Makhtab-e-Sultania in
Istambul. In this anthology is included a poem by Prophet
Mohammed’s uncle Omar-bin-e-Hassham. The poem is in praise
of Mahadev (Shiv), and uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’
for Indians. Some verses are quoted below:
Wa Abaloha ajabu armeeman Mahadevo
Manojail ilamuddin minhum wa sayattaru
(If but once one worships Mahadev with devotion,
One will attain the ultimate salvation.)
Wa sahabi Kay yam feema Kamil Hinda e Yauman,
Wa Yakulam na latabahan foeennak Tawajjaru.
(Oh Lord grant me but one day’s sojourn in Hind,
Where one can attain spiritual bliss.)
Massayare akhalakan hasanan Kullahum,
Najumam aja at Summa gabul Hindu.
(But one pilgrimage there gets one all merit,
And the company of great Hindu saints.)
The same anthology has another poem by Labi-bin-e Akhtab
bin-e Turfa who is dated 2300 before Mohammed i.e. 1700
B.C. This poem also uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’ for
Indian. The poem also mentions the four Vedas Sama, Yajur,
Rig and Athar…
But it cannot be denied that Hindu is a form of Sindhu. It
needs to be realised that this change from S to H is common
in Saurashtra where Sorath becomes Horath, Somnath becomes
Homnath and so on. The form Hindu is therefore, likely to
have come from Saurashtra.
It should also be noted that as per Nirukta rules of
grammar, in the Vedik language, replacement of S with H is
permitted 17. Full article is here … https://vedictribe.com/dharma/hinduism/antiquity-of-the-word-hindu/