నన్ను మోసుకు తిరగమని
నామీద కుట్రగా
ఎక్కడిదో ఎవరిదో
ఒక పక్షి
నామీద వచ్చి వాలుతుంది
శీర్షికలు కవితలు
తన్మయుం డద్దమున కెదురుగా నిలచి లా-
వణ్యముల తిలకించి మురిసిపోవునటు
చిన్మయుడు సృష్టి చిత్రమున తన వీర్య సం-
పన్నము ననుభవించు – మంకుతిమ్మ
అవసరాల అడ్వర్టైజ్మెంట్లలో పడి,
భావ దారిద్య్రపు టోపోగ్రఫీలో దాహంతో ఎండిపోయావు.
రియాలిటీ ఫిల్టర్ను కోల్పోయిన శూన్యంలో మిగిలిపోయావు.
ప్రపంచమంటే
సహాయకుల గుంపు
పనివాళ్ల వరుస
పటాల్లో గోడమీద
అతుక్కుపోయిన
దైవానుగ్రహం
పలుకునో, వివరణమునో, ప్రశ్ననో మ
లచి, ప్రియజిగీష విడుచుట ప్రణయమునకు
ప్రకటరూపము కాబోదు; లలితమైన
హృదయభూమిక స్పందించి కదలనపుడు.
ఫలితం ఏదైనా సరే, స్వేచ్ఛ బరువైతే అవ్వనీ.
అదొక యుద్ధం గెలిచిన గాయం.
పరాయి పట్టుపరుపుల మీద
సేదతీరడం కన్నా,
స్వయంకృత గాయాన్ని
గర్వంగా తాకడమే నాకు హాయి!
సరళ జీవనపు కల మంకుతిమ్మని మనసు
సరస ఋత సౌజన్య శాంతి శోభనము
సరసి తెరలేచి తుంపర చినుకులను చల్లి
మరల సరసిని జేరు – మంకుతిమ్మ
ఎప్పటికీ
వెలుగు చూడకుండా
రాత్రి రథం మీద
సూర్యుడుండని చోటుకి
వెళ్ళిపోవాలని ఉంది
రాత్రికంటే
రహస్యమైనది ఏది?
ఆ ఐస్క్రీమ్-బాయ్
ఇద్దరికోసం ఒక్కటే ఐస్క్రీమ్ కొన్నప్పుడు
నాపైకి విసిరిన చూపుల్ని
పోల్చుకోగలవా ఎప్పుడైనా?
తుఫాన్ వస్తుందని తెలీదు
గాలి సుడిగుండం
మునకేసిన పడవ
ఎనభైసార్లు జీవితంలోకి వెళ్ళొస్తున్నా
కప్పిపుచ్చుకోలేని నా ఆకారాలు
నన్నంటుకున్న నాచేష్టలు
ఈ ప్రక్షేపణ చెరసాల నుంచి తప్పించుకుంటే
ఏమైపోతాను?
ఏమీ కాకుండా మిగిలిపోతానా?
అక్కడికీ వస్తాయా ఆ కళ్ళు?
గుర్తుందా,
చలికాలపు సూర్యుడు సర్దుకునే సమయం?
పొగలు కక్కే కప్పుల్లోకి
చెరోపక్క నుండి మునకేయడం!
ఎన్నున్నా
ఆటుపోట్ల
దేహాల సముద్రంలో
అసంఖ్యాక శ్వాసల నౌకలు
తమిస్ర సహస్రాలు గడిచేక
సహస్రకిరణాల సవితృ దర్శనం
శాంతి మంత్రానికి
సమయం వస్తుంది
తన చిట్టి చిట్టి చేతలతో
ముద్దు ముద్దు మాటలతో
ఆమె అడుగు పెట్టగానే పెద్ద
దర్వాజకు
పచ్చని మామిడాకు తోరణం
కట్టి
పెద్ద కడపను
పూదిచ్చినట్టయింది
దానిలో కొందరు ప్రేమా దయా నింపుతారు
కొందరు అసూయా ద్వేషాలు లోనికి పంపుతారు
అమవస పద్మవ్యూహంలో నక్కిన
కౌముదీ సౌభద్రం సినీవాలి
అబద్ధాల చక్రవ్యూహంలో చిక్కిన
ఒంటరి అభిమన్యం నిజం- వాలీ, సోలీ!