మేఘాలదేముంది,
వస్తూంటాయి, కమ్ముకుంటాయి
ఏమీ ఎరగనట్టు జారుకుంటాయి
నంగనాచులవి.
శీర్షికలు కవితలు
వికల విహగ కలకంఠ నినాదం
చిలుకుతోంది ఇలపై అవసాదం.
శ్లోకానికి స్వాగతశ్లోకంలా, ఘూకరవానికి లేదు విలంబం
బాటసారి తోటిది బాట
మన తోడుత పొడచిన ప్రొద్దు
మన వెనకే క్రుంకుతోంది
పగటి నొసటి పసిడిచెమ్మ నల్లనినేల నింకుతోంది
శాంతి సాగరోద్గత కౌస్తుభ! జయ,
జయ భవార్తవారుణ పలాశమా!
జయము కోటి శిశువుల ఆనందపు
ప్రోజ్వల ముక్తామ్లాన హాసమా!
ఆకాశపు కాసారంలో సూర్యుడు కెందామర
బ్రతుకు పూల ధూళి చిమ్మే పుడమి ఒక కెందామర
మేఘాల మోహాలు ముసురుకొను నీరేయి
వీడి క్రొమ్ముడి చెదిరి క్రమ్ముకొన్నవి కురులు
నల్లత్రాచుల వోలె ఒల్లమాలిన ఇరులు
చూపులందని పొరల చీల్చి మూగిన మరులు
నా గానం జ్వలితానలమైతే
నా ప్రాణం చలితానిలమైలే
కావి మాత్రమిస్తా నీకోసం
తావి తేనెమోస్తా నీకోసం
లోయల లోతుల్లోకి
తదేకంగా చూస్తూ…
ఒంటరి పిట్ట
ఇందు కిరణ మృదు మంద చరణముల
నందన వన మకరంద తుహినముల
గంధ శ్వసన స్వచ్ఛంద వ్యజనముల
ఏ ఆనందము జాలువారునో
అదే కాంతి కలిగించుము దేవా!
జన జీవన జననీ! ప్రియ ధరణీ!
ధరణీ! జననీ!
చీకటి పడినది తల్లీ దీపం చూపవేలనే!
మాకై దీపం చూపవేలనే?
Grant me a grain of faith
And I’ll pulverize the hills
And throw out the tomato sun
and the pancake moon
And make a clean sweep of the sky
నీ సంయోగపు వార్త విన్నతరి
నే నీ మృణ్మయావాసపుం గాసిన్ వీడుచు లేచి వచ్చెద
‘మా అమ్మ బంగారం’ అంటారందరూ
పోల్చడానికి ఈ ప్రపంచంలో
అంతకంటె విలువైనది మరొకటి లేదన్నట్టు
నీకేమీ కాని, నీతో అంత దగ్గరితనమూ లేని
ఓ పెద్దాయన విషయాలు తరచి తరచి అడుగుతూ
నువ్వు చేసిన ఒకానొక పనికి తల్లడిల్లి
ఆ పని తన కొడుకో, కూతురో చేసినట్టు
నిన్ను గట్టిగా మందలించాక
తలుపు చాటున నక్కిన భావం
మధుపాత్రలో దూకి చచ్చిపోయింది.
వీధికుక్క అరుపులకు భయపడి,
పల్లకిలో ఊరేగుతున్న ఆశయాలు
ముద్దగా వాకిలిలో కూలబడ్డాయి.
తెల్ల మబ్బు తునక
ఇటు నుంచి అటు
రహస్యమేదో తేలుతూ ఇలా!
పొట్ట విచ్చిన పుచ్చపూలను
రివ్వు రివ్వున రువ్వినట్టుగ
నవ్వుజల్లులు కురియు వెన్నెల
నీడలో అభిసారిక!
నాలుగు కాళ్ళు
ఇద్దరు మనుషులు
పెనవేసుకున్న ప్రబంధ దృశ్యం
హత్యకు గురైన దేహపు కళ్ళను చూసి
మీరు దాక్కోనక్కర్లేదు
మీ దుర్వాసనలేవీ
దాని ముక్కుపుటాలకు అందవు