తమిళ సంగ సాహిత్యంలోని ఆంతరంగిక జీవితాన్ని వర్ణించే అగం వర్గానికి చెందిన సంకలనాలలో విశిష్టమైనది కుఱుందొగై. తెలుగులో లాగానే తమిళంలో కూడా కుఱు- అంటే చిన్నది, లఘువు అని అర్థం. కుఱచ, కుఱ్ఱ, బహుశా చిఱు, చిట్టి మొదలైన శబ్దాలు ఈ శబ్దానికి సోదరపదాలే (cognates). కుఱుందొగై అంటే తెలుగులో చిఱుకూర్పు, సంస్కృతంలో లఘుసంకలనం అని చెప్పుకోవచ్చు. ఈ సంకలనం ప్రధానంగా నాలుగు నుండి ఎనిమిది పాదాల పరిమితి కలిగిన నాలుగు వందల చిన్న పద్యాల కూర్పు. తక్కువ పాదాల్లోనే లోతైన భావాలను, ప్రకృతి ప్రతీకల ద్వారా మానవ హృదయ సంవేదనలను అద్భుతంగా ఆవిష్కరించడం ఈ కవితల ప్రత్యేకత. క్లుప్తతను పాటిస్తూనే గాఢమైన అనుభూతిని మిగిల్చే ఈ లఘు కవితా విభాగం గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.

కుఱుందొగైతో మొదలు పెట్టి సంగ సాహిత్యాన్ని పరిచయం చేయాలని నా సంకల్పమే అయినా, ఏకసూత్రత లేని ఈ కవితా సంకలనాన్ని అలాగే చెబితే తెలుగు పాఠకులకు అంతగా రుచించక పోవచ్చని ఒక అనుమానం. కనుక కుఱుందొగైని పరిచయం చేస్తూనే భావవిస్తరణకోసం, తులనాత్మకంగా ఇతర సంగ సంకలనాలను కూడా మధ్య మధ్య పరామర్శిస్తూ వ్రాస్తాను. ప్రాచీన తమిళ పద సంపద చాలా విస్తారమైనది. క్లుప్తత, గాఢత సంగ కాలపు తమిళ భాష ముఖ్య లక్షణాలు. వాటిని బిగువు చెడకుండా తెలుగు చేయడం కష్టసాధ్యమైన పనే. ‘ఈమాట’ పాఠకులు నా అనువాద ప్రయత్నాన్ని సహృదయతతో స్వీకరిస్తారనే భావిస్తాను.

కుఱుందొగైని సంకలనం చేసినతని పేరు పూరిక్కో, పేరు తప్ప ఆయన గురించి మనకు ఏమీ తెలియదు. టి. ఎస్. రంగసామి అయ్యంగార్ 1915లో మొదటిసారిగా కుఱుందొగైని ప్రచురించారు. ఉ. వే. స్వామినాథ అయ్యర్ 1937లో వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానంతో ఈ పుస్తకాన్ని ప్రచురించారు.

ప్రతి సంగ కవిత్వ సంకలనమూ దైవప్రార్థనతో ప్రారంభమౌతుంది. కుఱుందొగై కూడా అంతే. ఈ తొలి పద్యాన్ని వ్రాసిన కవి పెరుందేవనార్. దేశంలోనే తొలి మహాభారత అనువాదకర్త. భారతం పాడియ పెరుందేవనార్ తొలిపద్యానికి నా అనువాదం:

పద్మముల బోలు ఎర్రని పాద యుగము
పగడముల మించు కెంజాయ మేని కాంతి
అరయ ధరియించు వలువయు గురిజ ఎఱుపు
క్రౌంచగిరి రెండు గాగ భేదించినట్టి
గొప్ప ఈటెను తనచేతఁ గొన్నవాడు
కుక్కుటధ్వజుడీ భువిని కాచు, నతని
యండనే గాదె క్షేమమై యుండు జగము

ఈ ప్రార్థన కార్తికేయుని ఉద్దేశించినది. అతని పాదాలు పద్మాలలా ఎర్రగా ఉన్నాయి. అతనిది పగడాలను మించే ఎర్రని మేని చాయ. అతను ధరించే వస్త్రాలు కూడా గురివింద గింజలవంటి ఎరుపు రంగులో ఉన్నాయి. అతను చేతిలో గొప్ప వేలాయుధం ఉంది. అది క్రౌంచ పర్వతాన్ని రెండుగా చీల్చినట్టిది. అతను పతాకంపై కోడిపుంజును చిహ్నంగా ధరించిన వాడు. అట్టి మురుగన్ (కార్తికేయుడు) ఈ భూమిని రక్షించు గాక. అతని రక్షలో ఉంది కనుకనే ఈ భూమి క్షేమంగా ఉంది.

కుఱుందొగైలోని రెండవ పద్యం, నాయకుడు నాయకితో తన ప్రథమ పరిచయంలో తుమ్మెదతో మాట్లాడుతూ చెప్పినది.

కుఱుందొగై – 2, కవి పేరు ఇఱైయనార్, కుఱింజి తిణై – నాయకుడు తుమ్మెదతో చెప్పినది:

తేనె కొరకై పూలనన్నియు వెదకుచుండెడి తుమ్మెదా!
నాకు ప్రియమౌ మాటఁ జెప్పకు నిక్కమేదియొ పల్కుమా
జన్మ జన్మల స్నేహబంధము నెమలివంటి వయారమున్
చక్కనౌ పల్వరుస గలిగిన నాదు ప్రేయసి కురులతో
సాటియైన సుగంధమున్నదొ నీవెరింగిన విరులలో

నాయిక కురులనుండి ఒక సహజ సుగంధం వస్తున్నదని నాయకుని భావన. దానిని నేరుగా చెప్పకుండా చమత్కారంగా పూలతోటలోని తుమ్మెదను అడుగుతున్నాడు. ఓ తుమ్మెదా! నీ జీవితమంతా తేనెకోసం శ్రేష్ఠమైన పూలను వెదుకుతూనే గడుపుతావు. కనుక నీకు తెలిసే ఉంటుంది. నాకు సంతోషం కలిగించడం కోసం అబద్ధం చెప్పకు. నిజమేదో అదే చెప్పు. నాతో జన్మ జన్మల అనుబంధం కలిగినదీ, నెమలివంటి వయ్యారం కలిగినదీ, చక్కని పల్వరుస కలిగినదీ ఐన ఈ నా ప్రేయసి కురులనుండి వస్తున్న సుగంధానికి సాటి రాగల సువాసన, నీవెరిగిన ఏ పూవులోనైనా ఉన్నదా? (ఉండదని నాయకుని భావం).

ఈ చమత్కారభరితమైన పద్యం ‘తిరువిళైయాడల్ పురాణం‘ అనే శైవ పురాణంలో కూడా వాడుకున్నారు. అందులో ఈ పద్యం శివుడు చెప్పినదిగా ఉంది. ఆ కథ కావాలంటే నా బ్లాగులో చదవవచ్చు.

ఇక మూడవ పద్యం; నాయకుడు వ్యాపారం కోసం, ధన సంపాదన కోసం దూరదేశాలకు వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకొన్నాడు. ఆ విషయం చెప్పడానికి నాయిక ఉన్న ఊరికి వచ్చాడు. నాయిక కొరకై ఇంటి బయట కంచెకావల నిరీక్షిస్తున్నాడు. అతను వెళ్ళడం నాయికకు ఇష్టం లేదు. ఆమెకు కావలసింది అతని సాన్నిహిత్యమే తప్ప సంపదలు కాదు. ఆమె ప్రేమ అపారం, అది అతని ఆర్థిక స్థితితో ముడిపడింది కాదు. ఆ విషయం అతనితో నేరుగా చెప్పదు. పక్కనే ఉన్న తన చెలితో చెబుతోంది, అతను కంచెకవతలే ఉన్న విషయం ఎరుగనట్టు, అతనికి వినిపించేలా నాయిక తన చెలితో చెప్పినది:

భూమికన్న విశాలమైనది, ఆకసమ్మున కన్న ఎత్తై
సాగరమ్ముల కంటె లోతై యున్నదేదో తెలియవే
కొండవాలున నల్ల కొమ్మల విరగబూయు కుఱింజి పూవుల
శ్రేష్ఠమగు తేనియలు దొరకు ఆ దేశవాసిపై నాదు ప్రేమయే

ఓ చెలీ! నల్లని కొమ్మలపై పూచిన కుఱింజి పూలనుండి సేకరించిన శ్రేష్ఠమైన తేనె దొరికే ఆ కొండచరియల దేశపు వానిపై నాకున్న ప్రేమ ఈ భూమి కన్న పెద్దది, గగనానికన్న ఎత్తైనది, అగాధ జలాలకన్న లోతైనది, తెలుసుకో అని చెబుతున్నది. నిజానికి తెలుసుకోవలసిన వాడు కంచె అవతల ఉన్నాడు.

ఇలా నాయకుడు మొండిగా విదేశాలకు ధన సంపాదన కోసమై వెళ్ళడం, నాయిక విచారించడం ‘పాలై తిణై’లో సాధారణ దృశ్యాలు. అలా పయనమౌతున్న ఒక నాయకుడితో నాయిక నెచ్చెలి మాట్లాడిన మాటలు – ‘కలిత్తొగై’ సంకలనంలోనిది ఈ కింది కవిత. ఈ పాలై కవిత పెరుంగడుంగో రచన (పాలై తిణై‌). నాయకునితో నాయిక చెలికత్తె చెప్పినది:

నువ్వు వెతుకబోతున్న సంపదకంటే
ఆమె సాన్నిహిత్యం గొప్పదని నీకు అర్థం అవుతున్నా,
దానిని మీరి కఠినమైన బంజరు భూములలో,
విశాలమైన చెవులు, పెద్ద పెద్ద కాళ్లతో తిరిగే ఏనుగుల గుంపులు
పొదలను తొక్కి నాశనం చేయగా ఏర్పడ్డ దారులలో,
భయంకరులైన యోధులు అటకాయించే ప్రమాదకర మార్గాల్లోనే
నువ్వు వెళ్లాలనుకుంటే, ఓ ప్రభూ
విశాలమైన భీకరమైన సముద్రంలో పెనుగాలుల దాడికి గురైన ఓడలతో
వ్యాపారమంతా నాశనమైన వారిలా తల్లడిల్లుతున్న మేము,
నీతో ఇంకా ఏమి చెప్పగలం? ఏమి చెప్పి ఆపగలం?
ఇక ఆ గ్రహాలు మాత్రమే నిన్ను ఆపగలవు!
నీ దారిన నువ్వు వెళ్ళిపోతే,
నా స్నేహితురాలు పండుగ కోలాహలం ముగిసిన పిదప
జనసంచారం లేక బోసిపోయిన ఊరి మైదానంలా విచారంగా ఉంటుందా?
దుర్మార్గుడైన పాలకుడివలన అల్లకల్లోలమైన దేశంలా ఆమె బాధపడుతుందా?
రాత్రిపూట హఠాత్తుగా నీరు ఎండిపోయిన చెరువులో
తెల్లవారుజామున వికసించిన కమలంవంటి ఆమె
నీ ఎడబాటునుండి కోలుకొంటుందా?
ఓ మహాప్రభూ, నువ్వు గొప్పగా ప్రేమ నటించావు!
ఆమెను రక్షించుకోవాలన్న సంకల్పాన్ని నువ్వు విడిచిపెట్టిన రోజున,
ఆమె తన విలువైన జీవితాన్ని కోల్పోతుందని తెలుసుకో!

ఇంత చెప్పినా వినక ధనార్జనకోసం కష్టాల దారుల్లో ప్రయాణానికి సిద్ధపడుతున్న నాయకుడితో తనను విడిచి వెళ్ళవద్దని, తనను కూడా వెంట తీసుకొని వెళ్ళమని నాయిక ప్రాధేయపడడం కలిత్తొగై లోని తరువాతి పద్యం. పాలై కవిత పెరుంగడుంగో రచన, పాలై తిణై, నాయిక నాయకునితో చెప్పినది:

నువ్వు ఒక భయంకరమైన మార్గంలో వెళ్లబోతున్నానని చెబుతున్నావు —
ఎత్తైన పర్వత ప్రాంతాలలో, వానలు లేక ఎండిపోయిన నేలల్లో,
కఠినమైన నిర్జనారణ్యాలలోకి.
అక్కడ అడవి గోవులు గడ్డి దొరక్క గంజాయి ఆకులు మేస్తూ తిరుగుతుంటాయి;
బాటసారులపై పదునైన బాణాలతో దాడి చేసే బందిపోట్లు పొంచి ఉంటారు.
గాయపడినవారికి తాగడానికి గుక్కెడు నీళ్లు కూడా దొరకవు;
ఎండిపోయిన వారి పెదవులను తడిపేది బాధతో జాలువారిన వారి కన్నీళ్లే.
ఇంతా చెబుతున్నావు, ఐనా
నా పరిస్థితి ఏమిటో నీకు తెలియనట్టుగా మాట్లాడుతున్నావు.
నీ ఉన్నత స్వభావానికి ఇది సరిపోదు.
నన్ను ఇక్కడ ఒంటరిగా వదిలి వెళ్లాలనుకోవద్దు.
నీతో కలిసి ఆ దారిలోని కష్టాలను పంచుకోవడానికి
దయతో నన్ను కూడా తీసుకెళ్లు.
నీతో కలిసి నడవడంకంటే నాకు మరే ఆనందం కావాలి?