“మూడైదుల కళ్లతో నెటుల నానుదునో భవదీయదృక్కులన్.” You caught me here! ఎంతో కొత్తగా ఉంది. అయితే, ధాతుమంజరికా అన్న మాటకు అంతరార్థమేమై ఉంటుందా అని! నిజానికి ముందే చెప్పాలి, సర్. మీ పద్యాలంటే నాకు ఇష్టం. పద్యంలో balance ఉంటుంది, మందాకినీ ప్రవాహం మాదిరి.
హిందూ మతం అనే పదానికి సంబంధించి పండితులలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయని మీరు స్పష్టం చేస్తున్నారు. మీరు అందించిన సమాచారాన్ని బట్టి, కింది ముఖ్య విషయాలు అర్థమవుతున్నాయి:
హిందూ మతం – పదం యొక్క మూలాలు, పండితుల అభిప్రాయాలు
* పదం పుట్టుక: సుమారు పది పన్నెండు వందల సంవత్సరాల క్రితం సింధూ నది ప్రాంతం గుండా భారతదేశంతో సంబంధం ఏర్పరుచుకున్న విదేశీయులు సింధూ నదిని హిందూ నది అని పిలవడం వల్ల ఆ ప్రాంతానికి హిందూ దేశం అని పేరు వచ్చిందని, తదనంతరం ఈ దేశంలోని సనాతన ధర్మానికి పాశ్చాత్య భాషలలో హిందూయిజం అని, హిందీ వంటి భారతీయ భాషలలో హిందూ ధర్మం అని, తెలుగులో హిందూ మతం అని పేర్లు ప్రచారంలోకి వచ్చాయని ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడు తన ‘హిందూ మతం’ పుస్తకంలో పేర్కొన్నారు. పాఠకుల సౌలభ్యం కోసం తన గ్రంథంలో హిందూ మతం అనే పేరును ఉపయోగించినట్లు ఆయన వివరించారు.
* ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడి సందేహం: శ్రీరామచంద్రుడు ఈ పదం భారతీయ పదం కాదని భావిస్తున్నట్లు స్పష్టమవుతోంది. ఇది ఆయనకు ఈ పదం పట్ల ఉన్న సందేహాన్ని సూచిస్తుంది.
* రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారి అభిప్రాయం: రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారు పదప్రయోగంతో కూడిన సంస్కృత శ్లోకాలు కల్పితాలు అని పేర్కొన్నారు. ఇది హిందూ అనే పదం యొక్క సంస్కృత మూలాలపై ఆయనకు ఉన్న సందేహాన్ని తెలియజేస్తుంది.
* కరపాత్ర స్వామి వారి అభిప్రాయం: కరపాత్ర స్వామి వారు మాత్రం హిందూ శబ్దానికి సంస్కృత మూలాలు ఉన్నాయని, సంస్కృత గ్రంథాలలో ఈ పదం ఉపయోగించబడిందని వాదించారు. ఇది పై పండితుల అభిప్రాయానికి భిన్నంగా ఉంది.
* పండితులలో ఏకాభిప్రాయ లేకపోవడం: ఈ పదప్రయోగంపై పండితులలో ఏకాభిప్రాయం లేదనేది వాస్తవం.
ప్రతి పద్యమూ కావ్యమే ఎంత గాయత్రీ మంత్ర మహిమ. ఈ పద్యాలను కవి చేత వ్రాయించగలిగిందో? ఇలాంటి కవితలు ఈ కవి కలంనుండి మరెన్నో వచ్చేలా గాయత్రీదేవి దీవించు గాక 🙏🌷
మేలైన మీ కలం నుండి జాలువారిన ఈ వ్యాసం విశ్వనాథ వారి “నీ రథము” కవిత యొక్క ఆత్మను హృద్యంగా బయలుపరచింది. ఆయన వ్రాసిన కొన్ని ముక్తకకవితలలోని భావుకత ఒక్కోసారి వారి పెద్ద రచనల కంటే ఉన్నతంగా కనిపిస్తుంది.
నెలనెలా శ్రీ కామేశ్వరరావుగారి “మౌనంబంతట మాటలాడె” పద్యాలకోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. “నీవారశూకవత్” అనే మంత్రపుష్పవాక్యంతో విలక్షణంగా ప్రారంభమైన ఈ కావ్యంలోని ప్రతీభాగమూ మనసును తీయగా స్పృశిస్తూనే ఉంది.
నేటి ఈ పద్యాలు ఎంతో హృదయావర్జకాలుగా ఉన్నాయి. “తలపులే కదలాడెనదే పదేపదే” అనే కూర్పు చంపకమాల పంక్తి చివరన ఎంతో మధురంగా ఉంది. పొల్లుపోబోని పలుకుల ఈ రామకథను శ్రీ కామేశ్వరరావుగారిలా అందిస్తుండగా ఆస్వాదించగలగడం నా వరకూ భాగ్యవిశేషమే.
రామాయణాన్ని పాయసాన్నంతోనూ, గురూపదేశంతోనూ, ధర్మదీక్షాయత్త ధనువుతోనూ, దివ్యసేతువుతోనూ హృద్యంగా పోల్చి, పద్యంగా మలచిన ఈ కవిప్రతిభకు ఎన్ని నమస్సులు చెప్పినా తక్కువే.
The anti-Hindu historians like Romila Thapar 1 and D.N. Jha
2 have opined that the word ‘Hindu’ was given currency by
the Arabs in the 8th century. They however, do not explain
the basis of their conclusion nor do they cite any evidence
in support of their claim. Even Arab Muslim writers do not
make such an extravagant claim 3. Another theory propounded
by European writers is that the word ‘Hindu’ is a Persian
corruption of ‘Sindhu’ resulting from the Persian practice
of replacing ‘S’ with ‘H’. Even here, no evidence is cited.
In fact the word Persia itself contains ‘S’ which should
have become ‘Perhia’ if this theory was correct. The
present paper examines the above two theories in the light
of epigraphic and literary evidence available from Persian,
Indian, Greek, Chinese and Arabic sources. The evidence
appears to support the conclusion that ‘Hindu’ like
‘Sindhu’, has been in use since the Vedic age and that
although ‘Hindu’ is a modified form of ‘Sindhu’, its origin
lies in the Saurashtran practice of pronouncing ‘H’ in
place of ‘S’.
1. Epigraphic Evidence :
The Hamadan , Persepolis and Naqsh-I-Rustam Inscriptions4
of Persian monarch Darius mention a people ‘Hidu’ as
included in his empire. These inscriptions are dated
between 520-485 B.C.4 ..Xerexes, successor of Darius, in
his inscriptios4 at Persepolis , gives names of countries
under his rule. The list includes ‘Hidu’. Xerexes was
ruling between 485-465 B.C.4 On a tomb in Persepolis ,
another inscription assigned to Artaxerexes (404-395
B.C.)4, there are three figures above which are inscribed
‘iyam Qataguviya’ (this is Satygidian), ‘iyam Ga(n)dariya’
(this is Gandhara) and ‘iyam Hi(n)duviya’ (this is
Hi(n)du)…
The Asokan inscriptions (3rd century B.C.)5, repeatedly use
expressions like ‘Hida’ (fgn) for ‘ India ‘ and ‘Hida loka’
(fgn yksd) for ‘Indian nation’. ‘Hida’ and its derivative
forms are used more than 70 times in the Ashokan
inscriptions. For instance in the Jaugadha, separate rock
edict II, the lines 3 &4, read,
sava munisaa me pajaa. atha pajaaye ichaami kinti me
saven.aa hitasukhena yujeyu atha pajaaye ichami kinti me
savena hitasukhena yujeyu hidalogika paalalokiken. a
hevameva me icha savamunisesu
(All men are my people. I desire for my people that they
may be provided with all welfare and happiness. I desire
for my people, including the people of Hind and beyond and
I desire for all men.)
The Edict further, says in lines 7 & 8,
mama nimitam ca dhammam cale yoo ti hidalogam
ca paalalogam ca aaladhaye yoo
(Dhamma may be followed and and the people of
Hind and beyond may be served.)
2. Evidence from Pahlvi Avesta:
In the Avesta, Hapta-Hindu is used for Sanskrit Sapta-
Sindhu7, the Avesta being dated variously between 5000-1000
B.C. This indicates that the term ‘Hindu’ is as old as the
word ‘Sindhu’. Sindhu is a Vedik term used in the Rigveda.
And therefore, ‘Hindu’ is as ancient as the Rigveda.
3. Greek Usage
The Greek term ‘Indoi’ is a softened form of ‘Hindu’ where
the initial ‘H’ was dropped as the Greek alphabet has no
aspirate9. This term ‘Indoi’ was used in Greek literature
by Hekataeus (late 6th century B.C.) and Herodotus (early
5th century B.C.) 9, thus establishing that the Greeks were
using this derivative of ‘Hindu’ as early as 6th century
B.C.
4. The Hebrew Bible:
The Hebrew bible uses ‘Hodu’ 10 for India , which is a
Judaic form of ‘Hindu’. The Hebrew Bible (Old Testament) is
considered earlier than 300 B.C.10 Today’s Hebrew spoken in
Israel also uses Hodu for India .
5. The Chinese Testimony:
The Chinese used the term ‘Hien-tu’ for ‘Hindu’ about 100
B.C.11 While describing movements of the Sai-Wang (100
B.C.), the Chinese annals state that the Sai-Wang went
towards the South and passing Hien-tu reached Ki-Pin11.
Later Chinese travellers Fa-Hien (5th century A.D.) and
Huen-Tsang (7th century A.D.) use a slightly modified term
‘Yintu’ 12 but the affinity to ‘Hindu’ is still retained.
This term ‘Yintu’ continues to be used till today 13.
6. Pre-Islamic Arabic Literature:
Sair-ul-Okul14 is an anthology of ancient Arabic poetry
available in the Turkish library Makhtab-e-Sultania in
Istambul. In this anthology is included a poem by Prophet
Mohammed’s uncle Omar-bin-e-Hassham. The poem is in praise
of Mahadev (Shiv), and uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’
for Indians. Some verses are quoted below:
Wa Abaloha ajabu armeeman Mahadevo
Manojail ilamuddin minhum wa sayattaru
(If but once one worships Mahadev with devotion,
One will attain the ultimate salvation.)
Wa sahabi Kay yam feema Kamil Hinda e Yauman,
Wa Yakulam na latabahan foeennak Tawajjaru.
(Oh Lord grant me but one day’s sojourn in Hind,
Where one can attain spiritual bliss.)
Massayare akhalakan hasanan Kullahum,
Najumam aja at Summa gabul Hindu.
(But one pilgrimage there gets one all merit,
And the company of great Hindu saints.)
The same anthology has another poem by Labi-bin-e Akhtab
bin-e Turfa who is dated 2300 before Mohammed i.e. 1700
B.C. This poem also uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’ for
Indian. The poem also mentions the four Vedas Sama, Yajur,
Rig and Athar…
But it cannot be denied that Hindu is a form of Sindhu. It
needs to be realised that this change from S to H is common
in Saurashtra where Sorath becomes Horath, Somnath becomes
Homnath and so on. The form Hindu is therefore, likely to
have come from Saurashtra.
Hindu Dharma – Religion – 4
Sapta Sindus which were said to be the root for ‘Hapta Hindu’ were described in the Rigveda mantra as “imamme gange yamune saraswati sutudri stomam sachata parushnya Asiknya Marudvridhe vitastayaarjeekeeye runohya sushomya”. Sapta sindhus are seven rivers called Ganga, Yamuna, Saraswati, Sutudri, Marudvridha, Aarjeekiya and Sushoma. This ‘Sapata Sindhu’ word can be found in Rikmantres (1-35-8) like, ‘astouvyakhyat kakubhah prithivya stree dhanva yojanaa sapta sindhoona’. The people who lived in those areas of sindhu were known as Sindhus and gradually become ‘Hindus’. Since the ‘Hindu’ word is taken by all well known languages, that name only become permanent. That way the Hindu word, even though it got stabilized through ‘Sapta Sindhu’ or indenpendently formed, is a very ancient one and holy one. It has got many meanings and many explanations.
In ‘Vriddha smriti’ which belonged to the fourth century B.C., it is said ‘himsayaa dooyate yascha sadacharama tatpara; vedago pratimaa seveesa hindu mukha varna bhak’. From this it is known that the Hindu was one who felt sorrow at violence, follower of good traditions and worshipper of the Vedas, cows, idol of deities. Like wise, since it is said, ‘himsaya dooyate chittam – tena Hinduriti smritahah’ – Hindu is one who feels are distress at the violence of three forms, physical, mental and verbal. The first literaray epic ‘Ramayana’ came from the first literary poet Valmiki to explain clearly the definition of Hindu. This great Ramayana gave us Sri Ram who got the title “Ramo Vigrahavan Dharmah” – Rama is the embodiment of dharma itselt. Valmiki’s heart was the real Hindu heart which felt anguished at the killing of krouncha bird by the hunter. From that heart, the sloka ‘manishada’ emerged involuntarily and that sloka was the root cause for ‘the Ramayana’ which mirrors the Hindu heart.
In ‘Barhaspatya Sastra’ belonging to the fourth centure A.D., it is mentioned that the land that spread from ‘Himalayas to Indusarovaram” (Hindu maha samudram, Indian Ocean) and that was built by the deities as this Hindu land. ‘Himalayan samarabhya – yavadindu sarovaram; taddeva nimitam desam – Hindu sthanam prachakshate’. That is why this is also called as deva bhoomi. From this, we can understand that those who live in this Hindu bhoomi are known as Hindus. This country is like navel to Brahma’s creation. That is why this has also got the name of ‘ఆజనథ’. అన్నదానం చిదంబర శాస్త్రిగారు హిందూధర్మ అని ఓ 11 భాగాల వ్యాస పరంపర వ్రాసారు. నాలుగో భాగంలో ఈ హిందూ పదం గురించిన వివరణ పైన యిచ్చాను
దర్శనము గురించి Srinivasa Nyayapati అభిప్రాయం:
06/03/2025 6:42 pm
శ్రీరామనాథ్గారూ,
“మూడైదుల కళ్లతో నెటుల నానుదునో భవదీయదృక్కులన్.” You caught me here! ఎంతో కొత్తగా ఉంది. అయితే, ధాతుమంజరికా అన్న మాటకు అంతరార్థమేమై ఉంటుందా అని! నిజానికి ముందే చెప్పాలి, సర్. మీ పద్యాలంటే నాకు ఇష్టం. పద్యంలో balance ఉంటుంది, మందాకినీ ప్రవాహం మాదిరి.
-వాసు-
హిందూ మతం అంటే ఏమిటి? గురించి రామానుజ దాస అభిప్రాయం:
06/03/2025 1:50 pm
హిందూ మతం అనే పదానికి సంబంధించి పండితులలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయని మీరు స్పష్టం చేస్తున్నారు. మీరు అందించిన సమాచారాన్ని బట్టి, కింది ముఖ్య విషయాలు అర్థమవుతున్నాయి:
హిందూ మతం – పదం యొక్క మూలాలు, పండితుల అభిప్రాయాలు
* పదం పుట్టుక: సుమారు పది పన్నెండు వందల సంవత్సరాల క్రితం సింధూ నది ప్రాంతం గుండా భారతదేశంతో సంబంధం ఏర్పరుచుకున్న విదేశీయులు సింధూ నదిని హిందూ నది అని పిలవడం వల్ల ఆ ప్రాంతానికి హిందూ దేశం అని పేరు వచ్చిందని, తదనంతరం ఈ దేశంలోని సనాతన ధర్మానికి పాశ్చాత్య భాషలలో హిందూయిజం అని, హిందీ వంటి భారతీయ భాషలలో హిందూ ధర్మం అని, తెలుగులో హిందూ మతం అని పేర్లు ప్రచారంలోకి వచ్చాయని ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడు తన ‘హిందూ మతం’ పుస్తకంలో పేర్కొన్నారు. పాఠకుల సౌలభ్యం కోసం తన గ్రంథంలో హిందూ మతం అనే పేరును ఉపయోగించినట్లు ఆయన వివరించారు.
* ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడి సందేహం: శ్రీరామచంద్రుడు ఈ పదం భారతీయ పదం కాదని భావిస్తున్నట్లు స్పష్టమవుతోంది. ఇది ఆయనకు ఈ పదం పట్ల ఉన్న సందేహాన్ని సూచిస్తుంది.
* రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారి అభిప్రాయం: రాణి శ్రీనివాస శాస్త్రి గారు పదప్రయోగంతో కూడిన సంస్కృత శ్లోకాలు కల్పితాలు అని పేర్కొన్నారు. ఇది హిందూ అనే పదం యొక్క సంస్కృత మూలాలపై ఆయనకు ఉన్న సందేహాన్ని తెలియజేస్తుంది.
* కరపాత్ర స్వామి వారి అభిప్రాయం: కరపాత్ర స్వామి వారు మాత్రం హిందూ శబ్దానికి సంస్కృత మూలాలు ఉన్నాయని, సంస్కృత గ్రంథాలలో ఈ పదం ఉపయోగించబడిందని వాదించారు. ఇది పై పండితుల అభిప్రాయానికి భిన్నంగా ఉంది.
* పండితులలో ఏకాభిప్రాయ లేకపోవడం: ఈ పదప్రయోగంపై పండితులలో ఏకాభిప్రాయం లేదనేది వాస్తవం.
మౌనంబంతట మాటలాడె… (3వ భాగం) గురించి శిరీష అభిప్రాయం:
06/03/2025 12:34 pm
మీ రామకావ్యం విజయవంతం కావాలని కోరుకుంటానండీ
సీతయై యొప్పె నీ మనఃక్షేత్రసీమ🙏🙏🌷
నాగేటి చాలు పంట 🙏🙏🌷
ఉత్థితా మేదినీ భిత్వా
అనేకానేక నమస్సులండీ
లీల … కేదార్నాథ్ డైరీ గురించి శాస్త్రి అభిప్రాయం:
06/03/2025 9:42 am
చాలా బావుంది. Nice Narration!! 🙂
Congratulations Srinivas!!
దర్శనము గురించి శిరీష అభిప్రాయం:
06/03/2025 7:49 am
ప్రతి పద్యమూ కావ్యమే ఎంత గాయత్రీ మంత్ర మహిమ. ఈ పద్యాలను కవి చేత వ్రాయించగలిగిందో? ఇలాంటి కవితలు ఈ కవి కలంనుండి మరెన్నో వచ్చేలా గాయత్రీదేవి దీవించు గాక 🙏🌷
నాకు నచ్చిన పద్యం: విశ్వనాథుని దివ్యతేజోవిరాడ్రథము గురించి పరిమి శ్రీరామనాథ్ అభిప్రాయం:
06/03/2025 5:25 am
శ్రీ నౌడూరి మూర్తిగారికి హృదయపూర్వక నమస్కారాలు.
మేలైన మీ కలం నుండి జాలువారిన ఈ వ్యాసం విశ్వనాథ వారి “నీ రథము” కవిత యొక్క ఆత్మను హృద్యంగా బయలుపరచింది. ఆయన వ్రాసిన కొన్ని ముక్తకకవితలలోని భావుకత ఒక్కోసారి వారి పెద్ద రచనల కంటే ఉన్నతంగా కనిపిస్తుంది.
మీకు స్వాగత శుభాకాంక్షలతో,
విధేయుడు,
పరిమి శ్రీరామనాథ్.
మౌనంబంతట మాటలాడె… (3వ భాగం) గురించి పరిమి శ్రీరామనాథ్ అభిప్రాయం:
06/03/2025 4:58 am
నెలనెలా శ్రీ కామేశ్వరరావుగారి “మౌనంబంతట మాటలాడె” పద్యాలకోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. “నీవారశూకవత్” అనే మంత్రపుష్పవాక్యంతో విలక్షణంగా ప్రారంభమైన ఈ కావ్యంలోని ప్రతీభాగమూ మనసును తీయగా స్పృశిస్తూనే ఉంది.
నేటి ఈ పద్యాలు ఎంతో హృదయావర్జకాలుగా ఉన్నాయి. “తలపులే కదలాడెనదే పదేపదే” అనే కూర్పు చంపకమాల పంక్తి చివరన ఎంతో మధురంగా ఉంది. పొల్లుపోబోని పలుకుల ఈ రామకథను శ్రీ కామేశ్వరరావుగారిలా అందిస్తుండగా ఆస్వాదించగలగడం నా వరకూ భాగ్యవిశేషమే.
రామాయణాన్ని పాయసాన్నంతోనూ, గురూపదేశంతోనూ, ధర్మదీక్షాయత్త ధనువుతోనూ, దివ్యసేతువుతోనూ హృద్యంగా పోల్చి, పద్యంగా మలచిన ఈ కవిప్రతిభకు ఎన్ని నమస్సులు చెప్పినా తక్కువే.
రాబోయే భాగాలకై వేయికళ్లతో ఎదురుచూస్తాను.
విదాంవిధేయుడు,
పరిమి శ్రీరామనాథ్.
లీల … కేదార్నాథ్ డైరీ గురించి Amarendra Dasari అభిప్రాయం:
06/02/2025 11:14 pm
వివరాలు, అనుభవాలు, అనుభూతులు సరిపాళ్ళలో సమకూరిన అతిచక్కని కథనం..
అభినందనలు శ్రీనివాస్ గారూ..
హిందూ మతం అంటే ఏమిటి? గురించి శ్రీనివాసుడు అభిప్రాయం:
06/02/2025 11:05 pm
Antiquity and origin of the term ‘Hindu’
By Dr. Murlidhar H. Pahoja (2007)
Excerpts:
The anti-Hindu historians like Romila Thapar 1 and D.N. Jha
2 have opined that the word ‘Hindu’ was given currency by
the Arabs in the 8th century. They however, do not explain
the basis of their conclusion nor do they cite any evidence
in support of their claim. Even Arab Muslim writers do not
make such an extravagant claim 3. Another theory propounded
by European writers is that the word ‘Hindu’ is a Persian
corruption of ‘Sindhu’ resulting from the Persian practice
of replacing ‘S’ with ‘H’. Even here, no evidence is cited.
In fact the word Persia itself contains ‘S’ which should
have become ‘Perhia’ if this theory was correct. The
present paper examines the above two theories in the light
of epigraphic and literary evidence available from Persian,
Indian, Greek, Chinese and Arabic sources. The evidence
appears to support the conclusion that ‘Hindu’ like
‘Sindhu’, has been in use since the Vedic age and that
although ‘Hindu’ is a modified form of ‘Sindhu’, its origin
lies in the Saurashtran practice of pronouncing ‘H’ in
place of ‘S’.
1. Epigraphic Evidence :
The Hamadan , Persepolis and Naqsh-I-Rustam Inscriptions4
of Persian monarch Darius mention a people ‘Hidu’ as
included in his empire. These inscriptions are dated
between 520-485 B.C.4 ..Xerexes, successor of Darius, in
his inscriptios4 at Persepolis , gives names of countries
under his rule. The list includes ‘Hidu’. Xerexes was
ruling between 485-465 B.C.4 On a tomb in Persepolis ,
another inscription assigned to Artaxerexes (404-395
B.C.)4, there are three figures above which are inscribed
‘iyam Qataguviya’ (this is Satygidian), ‘iyam Ga(n)dariya’
(this is Gandhara) and ‘iyam Hi(n)duviya’ (this is
Hi(n)du)…
The Asokan inscriptions (3rd century B.C.)5, repeatedly use
expressions like ‘Hida’ (fgn) for ‘ India ‘ and ‘Hida loka’
(fgn yksd) for ‘Indian nation’. ‘Hida’ and its derivative
forms are used more than 70 times in the Ashokan
inscriptions. For instance in the Jaugadha, separate rock
edict II, the lines 3 &4, read,
sava munisaa me pajaa. atha pajaaye ichaami kinti me
saven.aa hitasukhena yujeyu atha pajaaye ichami kinti me
savena hitasukhena yujeyu hidalogika paalalokiken. a
hevameva me icha savamunisesu
(All men are my people. I desire for my people that they
may be provided with all welfare and happiness. I desire
for my people, including the people of Hind and beyond and
I desire for all men.)
The Edict further, says in lines 7 & 8,
mama nimitam ca dhammam cale yoo ti hidalogam
ca paalalogam ca aaladhaye yoo
(Dhamma may be followed and and the people of
Hind and beyond may be served.)
2. Evidence from Pahlvi Avesta:
In the Avesta, Hapta-Hindu is used for Sanskrit Sapta-
Sindhu7, the Avesta being dated variously between 5000-1000
B.C. This indicates that the term ‘Hindu’ is as old as the
word ‘Sindhu’. Sindhu is a Vedik term used in the Rigveda.
And therefore, ‘Hindu’ is as ancient as the Rigveda.
3. Greek Usage
The Greek term ‘Indoi’ is a softened form of ‘Hindu’ where
the initial ‘H’ was dropped as the Greek alphabet has no
aspirate9. This term ‘Indoi’ was used in Greek literature
by Hekataeus (late 6th century B.C.) and Herodotus (early
5th century B.C.) 9, thus establishing that the Greeks were
using this derivative of ‘Hindu’ as early as 6th century
B.C.
4. The Hebrew Bible:
The Hebrew bible uses ‘Hodu’ 10 for India , which is a
Judaic form of ‘Hindu’. The Hebrew Bible (Old Testament) is
considered earlier than 300 B.C.10 Today’s Hebrew spoken in
Israel also uses Hodu for India .
5. The Chinese Testimony:
The Chinese used the term ‘Hien-tu’ for ‘Hindu’ about 100
B.C.11 While describing movements of the Sai-Wang (100
B.C.), the Chinese annals state that the Sai-Wang went
towards the South and passing Hien-tu reached Ki-Pin11.
Later Chinese travellers Fa-Hien (5th century A.D.) and
Huen-Tsang (7th century A.D.) use a slightly modified term
‘Yintu’ 12 but the affinity to ‘Hindu’ is still retained.
This term ‘Yintu’ continues to be used till today 13.
6. Pre-Islamic Arabic Literature:
Sair-ul-Okul14 is an anthology of ancient Arabic poetry
available in the Turkish library Makhtab-e-Sultania in
Istambul. In this anthology is included a poem by Prophet
Mohammed’s uncle Omar-bin-e-Hassham. The poem is in praise
of Mahadev (Shiv), and uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’
for Indians. Some verses are quoted below:
Wa Abaloha ajabu armeeman Mahadevo
Manojail ilamuddin minhum wa sayattaru
(If but once one worships Mahadev with devotion,
One will attain the ultimate salvation.)
Wa sahabi Kay yam feema Kamil Hinda e Yauman,
Wa Yakulam na latabahan foeennak Tawajjaru.
(Oh Lord grant me but one day’s sojourn in Hind,
Where one can attain spiritual bliss.)
Massayare akhalakan hasanan Kullahum,
Najumam aja at Summa gabul Hindu.
(But one pilgrimage there gets one all merit,
And the company of great Hindu saints.)
The same anthology has another poem by Labi-bin-e Akhtab
bin-e Turfa who is dated 2300 before Mohammed i.e. 1700
B.C. This poem also uses ‘Hind’ for India and ‘Hindu’ for
Indian. The poem also mentions the four Vedas Sama, Yajur,
Rig and Athar…
But it cannot be denied that Hindu is a form of Sindhu. It
needs to be realised that this change from S to H is common
in Saurashtra where Sorath becomes Horath, Somnath becomes
Homnath and so on. The form Hindu is therefore, likely to
have come from Saurashtra.
It should also be noted that as per Nirukta rules of
grammar, in the Vedik language, replacement of S with H is
permitted 17. Full article is here … https://vedictribe.com/dharma/hinduism/antiquity-of-the-word-hindu/
హిందూ మతం అంటే ఏమిటి? గురించి శ్రీనివాసుడు అభిప్రాయం:
06/02/2025 10:54 pm
Hindu Dharma – Religion – 4
Sapta Sindus which were said to be the root for ‘Hapta Hindu’ were described in the Rigveda mantra as “imamme gange yamune saraswati sutudri stomam sachata parushnya Asiknya Marudvridhe vitastayaarjeekeeye runohya sushomya”. Sapta sindhus are seven rivers called Ganga, Yamuna, Saraswati, Sutudri, Marudvridha, Aarjeekiya and Sushoma. This ‘Sapata Sindhu’ word can be found in Rikmantres (1-35-8) like, ‘astouvyakhyat kakubhah prithivya stree dhanva yojanaa sapta sindhoona’. The people who lived in those areas of sindhu were known as Sindhus and gradually become ‘Hindus’. Since the ‘Hindu’ word is taken by all well known languages, that name only become permanent. That way the Hindu word, even though it got stabilized through ‘Sapta Sindhu’ or indenpendently formed, is a very ancient one and holy one. It has got many meanings and many explanations.
In ‘Vriddha smriti’ which belonged to the fourth century B.C., it is said ‘himsayaa dooyate yascha sadacharama tatpara; vedago pratimaa seveesa hindu mukha varna bhak’. From this it is known that the Hindu was one who felt sorrow at violence, follower of good traditions and worshipper of the Vedas, cows, idol of deities. Like wise, since it is said, ‘himsaya dooyate chittam – tena Hinduriti smritahah’ – Hindu is one who feels are distress at the violence of three forms, physical, mental and verbal. The first literaray epic ‘Ramayana’ came from the first literary poet Valmiki to explain clearly the definition of Hindu. This great Ramayana gave us Sri Ram who got the title “Ramo Vigrahavan Dharmah” – Rama is the embodiment of dharma itselt. Valmiki’s heart was the real Hindu heart which felt anguished at the killing of krouncha bird by the hunter. From that heart, the sloka ‘manishada’ emerged involuntarily and that sloka was the root cause for ‘the Ramayana’ which mirrors the Hindu heart.
In ‘Barhaspatya Sastra’ belonging to the fourth centure A.D., it is mentioned that the land that spread from ‘Himalayas to Indusarovaram” (Hindu maha samudram, Indian Ocean) and that was built by the deities as this Hindu land. ‘Himalayan samarabhya – yavadindu sarovaram; taddeva nimitam desam – Hindu sthanam prachakshate’. That is why this is also called as deva bhoomi. From this, we can understand that those who live in this Hindu bhoomi are known as Hindus. This country is like navel to Brahma’s creation. That is why this has also got the name of ‘ఆజనథ’. అన్నదానం చిదంబర శాస్త్రిగారు హిందూధర్మ అని ఓ 11 భాగాల వ్యాస పరంపర వ్రాసారు. నాలుగో భాగంలో ఈ హిందూ పదం గురించిన వివరణ పైన యిచ్చాను