” రస పట్టు లో తర్కం కూడదు ”
అయినా
“నేనూ ఆమె ఒప్పందానికి రెండు షరతులు విధించుకున్నాం
మొదటిది: ఆమె ఎప్పుడైనా దానిని తెంచుకోవచ్చు
రెండవది: ఎప్పుడూ నేను దానిని తెంచుకోకూడదు
………
కానీ ఇంతవరకూ ……,
ఆమె తరఫు షరతు ఆమె నిలబెట్టుకోలేదు
రెండవ నిబంధనతో ఇప్పుడు నేనేమి చెయ్యాలి?
ఒప్పందం కేవలం ఒప్పందమేనా? – ”
మూలం లో ఎలా ఉందో నాకు తెలియదు కానీ అనువాదం లో తార్కికం గా దోషం కనపడుతోంది .
” తెంచుకోవచ్చు ” అంటే తెంచుకు తీరాలన్న నిబంధన లేదు ,కాబట్టి ఆమె తరఫు ‘షరతు’ ను ఆమె నిలబెట్టుకున్నట్టే. .
తః తః
బావుంది మీ మాధ్యమ బహిష్కరణా, వెనువెంబడి నిర్ణయాలూ. వెరశి మాధ్యమ వైరాగ్యమూ.
ప్రతీ మనిషికీ అనేక పార్శ్వాలు ఉన్నట్లే, మనుషుల చేత నిర్మింపబడిన లేదా సృజన చేయబడన వస్తువులు లేదా ఆలోచనలకీ అనేక రంగులుంటాయి.
వ్యాసంలో చెప్పబడినట్లుగా సోషల్ మీడియా మరీ అంత దౌర్భాగ్యంగా లేదు. దాని ప్రయోజనాలు దానికున్నాయి. ఒక అడవిలో ప్రవేశించినప్పుడు పూలూ, ముళ్ళూ, పండ్లూ, కాయలూ (మంచివీ, కుళ్ళినవీ), రామచిలకలూ, నెమళ్ళూ, లేళ్ళూ, ఏనుగులూ, సింహాలూ, గోముఖవ్యాఘ్రాలూ, వ్యాఘ్రాలూ, నక్కలూ, పాములూ ఇలా సమస్త జీవకోటీ ఉంటాయి. మన గమ్యం, మార్గం మనకి తెలిసినపుడు మన పని ముగించుకు వచ్చేయాలి. కానీ మన వాకిట్లో తిరిగినట్లుగా అడవిలో తిరగడం వలనే సమస్యలన్నీ.
కరోనా వచ్చినప్పుడు ఎంతో మంది నిరాశ్రయులకి తెలుగు రాష్ట్రాల్లో సాయం చేసారు కొంతమంది వలంటీర్లు. మనబోటి వాళ్ళకి ఇవన్నీ ఎలా తెలుస్తాయి? ఏదైనా సాయం చెయ్యాలనుకునేవారికి. దూరంగా ఉన్నా, ఎంతో మంది సాయం చేసారు. పాతికేళ్ళ క్రితం ఇంత వెసులుబాటు లేదు. బ్రతకడం అనే అన్వేషణలో చాలావాటికి దూరమవుతాం. ఊళ్ళూ, బంధువులూ, స్నేహితులూ, పరిచయస్తులూ, ఇలా ఎంతమందో? అనుభవాలూ, జ్ఞాపకాలూ ఎంత వదుల్చుకుందామనుకున్నా వదలవు. ఒక చిన్ననాటి స్నేహితుడూ, పక్కింటి మిత్రుడూ వీళ్ళందరనీ మనముందుకు లాక్కోచ్చింది ఈ సోషల్ మీడియా అనబడే మహమ్మారి. ఇలా మంచివీ ఉన్నాయి.
వీటికి మరో పార్శ్వం కూడా ఉంటుంది. మనుషులకున్నట్లే. పైకి కనిపించినట్లుగా, మాట్లాడినట్లుగా అంతరంగాలూ, అహాలూ ఉండవు.
మనకేం కావాలో మనకి తెలియాలి. మనల్ని మనం తెలుసుకొని హంసలా మారగలగాలి. మన కళ్ళే మనకి మార్గదర్శకాలు. ఏం చూడాలీ, ఏం మాట్లాడాలి అన్నది మనిష్టం. అదుపు మనచేతి ఆయుధం. ఎదుటవారికి కాదు.
ఎంతైనా మనిషి సంఘజీవి. ఇంకో మనిషీ, మమతా, భుజమ్మీద చెయ్యేసే స్నేహమూ, అభిమానం పెల్లుబికితే ఆలింగనమూ ఇవన్నీ మనిషికి అవసరం. అటులనే అభిప్రాయాలూ, ఆలోచనలూ కూడా. అసలు సమస్య పంచుకోవడంలో కాదు. వాటిని చదివి మనుషుల్నీ అంచనా గట్టడం. ఆవేశపడడం. అవి నచ్చకపోతే మనకి నచ్చిన వారితో వెనకబాటున మాట్లాడ్డం ఇలా అనేక పార్శ్వాలుంటాయి. ఒక అభిప్రాయమూ, ఒకేఒక్క ఆలోచనా, ఒక మనిషితో ప్రవర్తనా ఆ మొత్తం మనుషుల్ని నిర్ధారించవు. అలాగే వారి ఆలోచనలూ, వ్యక్తిత్వమూ. మనుషులందరికీ రాగద్వేషాలు ఉంటాయి.
ఒక మనిషికి ఇంకో మనిషి కావాలి. ఒక ఆలోచనకి మరోటి తోడవ్వాలి. అంతెందుకూ, ఈ వ్యాసం కూడా రాయకుండా ఉండచ్చు. అలా జరగలేదే? కానీ మీ అభిప్రాయమూ, ఆలోచన పంచుకోవాలన్న లౌల్యమూ, తపనా లేదా బాధా లేదా అవసరమూ కనిపించాయి. ఇది తప్పు కాదు. మనిషికి మనిషే పెద్ద సమస్య. మనం ఎదుటి వారికంటే కాస్త ఎక్కువ అనుకోవడమూ, అది రుజువు చేసుకోవడంలోనే అసలు సమస్య. అది సాహిత్యం కావచ్చు, కళలు కావచ్చు, విజ్ఞానం కావచ్చు.
అభిప్రాయాలు కంటపడకుండా పారిపోయే అవకాశం అందరికీ ఉంటుంది. మన అభిప్రాయం అందరూ తెలుసుకోవాలి అనుకున్నప్పుడు ఎదుటివారిక్కూడా మన చెవిని ఇవ్వాలి. మీ అభిప్రాయంతో నాకు పనిలేదని పారిపోవడానికి. లేదంటే మనల్ని తప్పించుకు తిరుగుతారు. అందుకే ఇక్కడే, ఇప్పుడే మీకు చెవిన వేద్దామని…
ఇక్కడ ఈమాట వారు ఈ బాక్స్ అనే మాధ్యమం ఇవ్వకబోతే నా ఈ అభిప్రాయం చేరిది కాదు కదా? మీకూ, మిగతా వారికీ.
ముకుంద రామారావుగారు వివిధ భారతీయ భాషలనుంచి విశిష్టమైన కవితలను మథించి అనువదించి వెలువరించిన బృహద్గ్రంథానికి మరో ఈ సమీక్ష నిండు చంద్రునికి సమర్పించే ఓ నూలుపోగులాంటిది.
నడిచొచ్చిన తోవ గురించి ప్రసన్న మద్దిరాల అభిప్రాయం:
06/04/2020 4:08 am
ప్రేమాగ్ని ని చల్లార్చే ప్రయత్నంలో మీ మాటలు… రేఖ గారూ ఏమని చెప్పమంటారు …. అద్బుతం మీరు….
సడి లేని సంభాషణలు గురించి ప్రసన్న మద్దిరాల అభిప్రాయం:
06/04/2020 4:03 am
గుండె లోతును కనుకొనీ రాస్తున్నారా రేఖ గారూ…
ముక్కోణాలు గురించి ప్రసన్న మ ద్దిరా ల అభిప్రాయం:
06/04/2020 3:59 am
పగుళ్ళిచ్చిన గుండె….భగవద్ అనుగ్రహం మీ వ్యక్తీకరణ….రేఖ గారూ……అభివాదం
ముక్కోణాలు గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
06/03/2020 2:11 am
విరబూసిన మల్లె గుబురుని ఒంగి ముద్దాడి అభినందించలేని సౌందర్య రాహిత్య…
పిచ్చుకల గూళ్ళు పీకి పారేసే కర్కశత్వ …
ఇచ్చిన మాటలు మర్చిపోయే గందరగోళంలో ఉన్న ప్రేమరాహిత్య…
ముక్కోణ తిమిరంలో ఉన్న అతడు…
తమోగుణ అంధకారం నుండి విడివడి ఉషోదయంతో ఉదయించి…
మదిలో వెన్నెల వెలుగులు నింపేలా తను చెప్పే మాటకోసం
రాత్రులు మేలుకొనే ఉంటున్న ఆమె…
అలికిడైతే కిటికీలో పిచ్చుకలు జడుసుకుంటాయని, కదిలితే పవిటచెంగుకి అంటుకున్న గరికపూవులు రాలిపోతాయని తలొంచుకొని పనిచేసుకునే ఆమె…
ఆమె గుండె మరోసారి పగుళ్లిచ్చింది… అతడి స్పందన రాహిత్యానికి… అంగాత్మ సంధాన యోగ వైఫల్యానికి.
శివ నివేదనగా, అగ్నితప్తమై మేను త్యాగమిచ్చిన అపర్ణ వేదననూ తలపుకు తెచ్చింది మీ కవిత రేఖాజ్యోతి తల్లీ.
చెదురుబాటు నుండి కుదురుబాటుకు గురించి సూరపరాజు రాధాకృష్ణమూర్తి అభిప్రాయం:
06/02/2020 9:02 pm
నా కంటే యిక్కడ ఎక్కువ తెలిసినవారు ఎక్కువగా ఉన్నారు అన్న ఎరుకతో సాగితే కష్టం ఉండదు.
పుస్తక పరిచయాలు గురించి తః తః అభిప్రాయం:
06/02/2020 2:54 pm
” రస పట్టు లో తర్కం కూడదు ”
అయినా
“నేనూ ఆమె ఒప్పందానికి రెండు షరతులు విధించుకున్నాం
మొదటిది: ఆమె ఎప్పుడైనా దానిని తెంచుకోవచ్చు
రెండవది: ఎప్పుడూ నేను దానిని తెంచుకోకూడదు
………
కానీ ఇంతవరకూ ……,
ఆమె తరఫు షరతు ఆమె నిలబెట్టుకోలేదు
రెండవ నిబంధనతో ఇప్పుడు నేనేమి చెయ్యాలి?
ఒప్పందం కేవలం ఒప్పందమేనా? – ”
మూలం లో ఎలా ఉందో నాకు తెలియదు కానీ అనువాదం లో తార్కికం గా దోషం కనపడుతోంది .
” తెంచుకోవచ్చు ” అంటే తెంచుకు తీరాలన్న నిబంధన లేదు ,కాబట్టి ఆమె తరఫు ‘షరతు’ ను ఆమె నిలబెట్టుకున్నట్టే. .
తః తః
ముక్కోణాలు గురించి ,padmapv అభిప్రాయం:
06/02/2020 11:49 am
గొప్ప కాదు, అలవాటు అంతే. ఎంత బాగా రాశారు రేఖ, కొందరు మనుషులు గురించి! అభివందనం.
చెదురుబాటు నుండి కుదురుబాటుకు గురించి సాయి బ్రహ్మానందం గొర్తి అభిప్రాయం:
06/02/2020 9:01 am
రచయిత మహాశయా!
బావుంది మీ మాధ్యమ బహిష్కరణా, వెనువెంబడి నిర్ణయాలూ. వెరశి మాధ్యమ వైరాగ్యమూ.
ప్రతీ మనిషికీ అనేక పార్శ్వాలు ఉన్నట్లే, మనుషుల చేత నిర్మింపబడిన లేదా సృజన చేయబడన వస్తువులు లేదా ఆలోచనలకీ అనేక రంగులుంటాయి.
వ్యాసంలో చెప్పబడినట్లుగా సోషల్ మీడియా మరీ అంత దౌర్భాగ్యంగా లేదు. దాని ప్రయోజనాలు దానికున్నాయి. ఒక అడవిలో ప్రవేశించినప్పుడు పూలూ, ముళ్ళూ, పండ్లూ, కాయలూ (మంచివీ, కుళ్ళినవీ), రామచిలకలూ, నెమళ్ళూ, లేళ్ళూ, ఏనుగులూ, సింహాలూ, గోముఖవ్యాఘ్రాలూ, వ్యాఘ్రాలూ, నక్కలూ, పాములూ ఇలా సమస్త జీవకోటీ ఉంటాయి. మన గమ్యం, మార్గం మనకి తెలిసినపుడు మన పని ముగించుకు వచ్చేయాలి. కానీ మన వాకిట్లో తిరిగినట్లుగా అడవిలో తిరగడం వలనే సమస్యలన్నీ.
కరోనా వచ్చినప్పుడు ఎంతో మంది నిరాశ్రయులకి తెలుగు రాష్ట్రాల్లో సాయం చేసారు కొంతమంది వలంటీర్లు. మనబోటి వాళ్ళకి ఇవన్నీ ఎలా తెలుస్తాయి? ఏదైనా సాయం చెయ్యాలనుకునేవారికి. దూరంగా ఉన్నా, ఎంతో మంది సాయం చేసారు. పాతికేళ్ళ క్రితం ఇంత వెసులుబాటు లేదు. బ్రతకడం అనే అన్వేషణలో చాలావాటికి దూరమవుతాం. ఊళ్ళూ, బంధువులూ, స్నేహితులూ, పరిచయస్తులూ, ఇలా ఎంతమందో? అనుభవాలూ, జ్ఞాపకాలూ ఎంత వదుల్చుకుందామనుకున్నా వదలవు. ఒక చిన్ననాటి స్నేహితుడూ, పక్కింటి మిత్రుడూ వీళ్ళందరనీ మనముందుకు లాక్కోచ్చింది ఈ సోషల్ మీడియా అనబడే మహమ్మారి. ఇలా మంచివీ ఉన్నాయి.
వీటికి మరో పార్శ్వం కూడా ఉంటుంది. మనుషులకున్నట్లే. పైకి కనిపించినట్లుగా, మాట్లాడినట్లుగా అంతరంగాలూ, అహాలూ ఉండవు.
మనకేం కావాలో మనకి తెలియాలి. మనల్ని మనం తెలుసుకొని హంసలా మారగలగాలి. మన కళ్ళే మనకి మార్గదర్శకాలు. ఏం చూడాలీ, ఏం మాట్లాడాలి అన్నది మనిష్టం. అదుపు మనచేతి ఆయుధం. ఎదుటవారికి కాదు.
ఎంతైనా మనిషి సంఘజీవి. ఇంకో మనిషీ, మమతా, భుజమ్మీద చెయ్యేసే స్నేహమూ, అభిమానం పెల్లుబికితే ఆలింగనమూ ఇవన్నీ మనిషికి అవసరం. అటులనే అభిప్రాయాలూ, ఆలోచనలూ కూడా. అసలు సమస్య పంచుకోవడంలో కాదు. వాటిని చదివి మనుషుల్నీ అంచనా గట్టడం. ఆవేశపడడం. అవి నచ్చకపోతే మనకి నచ్చిన వారితో వెనకబాటున మాట్లాడ్డం ఇలా అనేక పార్శ్వాలుంటాయి. ఒక అభిప్రాయమూ, ఒకేఒక్క ఆలోచనా, ఒక మనిషితో ప్రవర్తనా ఆ మొత్తం మనుషుల్ని నిర్ధారించవు. అలాగే వారి ఆలోచనలూ, వ్యక్తిత్వమూ. మనుషులందరికీ రాగద్వేషాలు ఉంటాయి.
ఒక మనిషికి ఇంకో మనిషి కావాలి. ఒక ఆలోచనకి మరోటి తోడవ్వాలి. అంతెందుకూ, ఈ వ్యాసం కూడా రాయకుండా ఉండచ్చు. అలా జరగలేదే? కానీ మీ అభిప్రాయమూ, ఆలోచన పంచుకోవాలన్న లౌల్యమూ, తపనా లేదా బాధా లేదా అవసరమూ కనిపించాయి. ఇది తప్పు కాదు. మనిషికి మనిషే పెద్ద సమస్య. మనం ఎదుటి వారికంటే కాస్త ఎక్కువ అనుకోవడమూ, అది రుజువు చేసుకోవడంలోనే అసలు సమస్య. అది సాహిత్యం కావచ్చు, కళలు కావచ్చు, విజ్ఞానం కావచ్చు.
అభిప్రాయాలు కంటపడకుండా పారిపోయే అవకాశం అందరికీ ఉంటుంది. మన అభిప్రాయం అందరూ తెలుసుకోవాలి అనుకున్నప్పుడు ఎదుటివారిక్కూడా మన చెవిని ఇవ్వాలి. మీ అభిప్రాయంతో నాకు పనిలేదని పారిపోవడానికి. లేదంటే మనల్ని తప్పించుకు తిరుగుతారు. అందుకే ఇక్కడే, ఇప్పుడే మీకు చెవిన వేద్దామని…
ఇక్కడ ఈమాట వారు ఈ బాక్స్ అనే మాధ్యమం ఇవ్వకబోతే నా ఈ అభిప్రాయం చేరిది కాదు కదా? మీకూ, మిగతా వారికీ.
నమస్కారాలతో
-సాయి బ్రహ్మానందం గొర్తి
పుస్తక పరిచయాలు గురించి AtreyaSarma U అభిప్రాయం:
06/02/2020 8:44 am
ముకుంద రామారావుగారు వివిధ భారతీయ భాషలనుంచి విశిష్టమైన కవితలను మథించి అనువదించి వెలువరించిన బృహద్గ్రంథానికి మరో ఈ సమీక్ష నిండు చంద్రునికి సమర్పించే ఓ నూలుపోగులాంటిది.
ముక్కోణాలు గురించి సురేష్ కృష్ణ అభిప్రాయం:
06/02/2020 8:00 am
ఎంత బాగా రాసారో!! గుండె కలుక్కుమంది 😢💝