ఒక కలని జీవించినంత సులువు కాదు
ఒక అబద్ధాన్ని జీవించడం అలవరుచుకోవడం.
ముందుగా అది అబద్ధమే కాదంటూ
ఎవరూ లేనప్పుడు
బిగ్గరగా మననం చేసుకోవాలి.
తర్వాత –
అది మీ జీవితంలోకి చొరబడకముందు
చేసిన నిత్యకృత్యాల్లో
ఏ ఒక్కటీ తప్పిపోకుండా చూసుకోవాలి.
మావటివాడు తనను కట్టేసిన
నామమాత్రపు సన్నటి తాడును
ఎప్పటికీ విప్పలేనని
భ్రమించే ఏనుగులాగా
ఆ అబద్ధాన్ని మించిన
మరో జీవితమే లేదని
మీ అంతరాత్మను నమ్మించాల్సి ఉంటుంది.
అందులో కాస్త స్థిరపడ్డాక
ఆ అబద్ధాన్ని పిలిచి – దాని
పెద్ద చెవుల్లో
‘ఇకపై నీ పేరు నిజం’
అని మూడుసార్లు పఠించాలి.
అయిపోయిందా?
అయితే –
ఈ పకడ్బందీ ప్రణాళికతో ఒకే ఒక్క ఇబ్బంది…
ఇంకొకరి అబద్ధాన్ని
మీరు జీవించడానికి
ఇది ఏమాత్రమూ పనికిరాదు!

1. పొయ్యై వాఴ్దల్
ఒరు కనవై వాఴ్దలైప్ పోల్
అవ్వళవు ఎళిదల్ల
ఒరు పొయ్యై వాఴప్ పఴగువదు.
ముదలిల్ అదు పొయ్యే ఇల్లైయెన
యారుమిల్లాద పోదు
ఉరక్కచ్ చొల్ల వేండుం.
పిన్ – అదు ఉంగళ్ వాఴ్విల్ నుఴైవదఱ్కు మున్
నిగఴ్త్తప్పట్ట దినసరి వఴమైగళిల్
ఒండ్రు కూడ తవఱాదు
పార్త్తుక్ కొళ్ళ వేండుం.
పాగన్ తన్నై కట్టిప్ పోట్టిరుక్కుం
సంబిరదాయమాన సన్నక్ కయిట్రై
అవిఴ్క్కవే ముడియాదెన
ఎణ్ణుం యానైయైప్ పోల్
అంద పొయ్యైత్ తాండియ
వాఴ్వే ఇల్లైయెన
ఉంగళ్ ఆఴ్మనదై
నంబచ్ చెయ్య వేండుం.
సట్రు స్తిరమడైంద పిఱగు
పొయ్యై అఴైత్తు – అదన్
విరింద కాదుగళిల్
‘ఇని ఉన్ పెయర్ ఉణ్మై’
ఎన మూండ్రు ముఱై ఓద వేండుం.
ఆయిట్రా…?!
ఆనాల్ – ఇంద ముఱైయాన తిట్టమిడలిల్ ఒరేయొరు పిసగు ఉళ్ళదు.
ఇన్నొరువరుడైయ పొయ్యై
నీంగళ్ వాఴ
ఇదు కొంజం కూడ ఉదవాదు.

నువ్వు –
కళ్ళుండే చోట
రత్నాలున్న
నల్ల త్రాచుపామువి.
నిగనిగలాడే మేనితో
నువ్వు పడగ విప్పినప్పుడు
మన్మథుడి చేతి విల్లులా
వంగుతోంది నా శరీరం.
మర్రి ఊడల చుట్టూ – మనం
అల్లిబిల్లిగా జతకూడే స్వప్నాల్లో
కామవిషం అమృతంలా కారుతుంది.
మొగలి పొదలు ప్రాప్తించలేదు మనకు.
ఈ కాంక్రీట్ వనాల్లో
మైమరపించే సువాసనల
సంపెంగపూలు రాలి
మెత్తగా పరచుకుని ఉన్న
వెన్నెల జాలువారుతున్న ఒక మిద్దెమీద
లేత పసుపుపచ్చ ఆడనాగులా వేచివున్నాను
సరసరమని వేగంగా తరలిరా!

2. ముయక్కం
​నీ – కణ్గళిన్ ఇడత్తిల్
ఇరత్తినక్ కఱ్కళ్ కొండ
కరు నిఱ ఇరాజనాగం.
కరియ ఉడలిల్ సెవ్వొళి కదిరాడ
నీ పడమెడుక్కైయిల్
మాఱన్ కై విల్లెన
వళైగిఱదు ఎన్ దేగం.
ఆలం విఴుదుగళైచ్ చుట్రి – నాం
పిన్నిప్ పిణైయుం సొప్పనంగళిల్
కామత్తిన్ విడం అముదెనచ్ చొట్టుగిఱదు.
తాఴంబూ కాడుగళ్ వాయ్క్కవిల్లై నమక్కు.
ఇందక్ కాంక్రీట్ మండలత్తిల్
సంబంగిప్ పూక్కళ్ మయక్కుం వాసత్తుడన్
మెత్తెన ఉదిర్న్దిరుక్కుం
నిలా మేయుం ముట్రమొండ్రిల్
వెణ్మంజళ్ సారైయెనక్ కాత్తిరుక్కిఱేన్
సరసరవెన విరైందు వా

పూర్తిగా ఖాళీ అయ్యి
నిర్లక్ష్యానికి గురైన ఒక చిన్న ఊరికి
వెలుపలగా పారే ఎర్రమట్టి నదిలాగా
బయటకు సాగిపోతోంది
నా శరీరం నుండి
ఒక అసంపూర్ణమైన కల.

స్నానాల గదంతటా
ఇనప వాసన వస్తోంది అంటున్నావు.

దట్టమైన చీకటి ఇచ్చే హాయిలో
కళ్ళు మూసుకుని నిద్రపోవచ్చు
ఒక ఆక్టోపస్‌లా మారిపోయి –
పుట్టని నా బిడ్డలను,
పుట్టీ చెంతలేని నా పసికందులను
ఎనిమిది చేతులూ చాచి
అక్కున చేర్చుకుంటూ!

నిన్న –
తెల్లవారిపోయింది
అని నిద్ర లేపినట్టు
రేపు అలా చెయ్యకు.

ఇటీవల కొంతకాలంగా
అంతు లేకుండా సాగే
కలలన్నిటిలోనూ
ఒడ్డున పడి కొట్టుమిట్టాడే
చిన్న చిన్న పిల్ల చేపలను తీసి
సముద్రంలోకి చేరవేస్తూ ఉన్నాను.

3. ఆఴ్
​ముట్రిలుం కాలి సెయ్దు
పుఱక్కణిక్కప్పట్ట ఒరు సిట్రూరిన్
పుఱత్తే ఓడుం
సెంబఴుప్పు నది పోల
వెళియేఱిక్ కొండిరుక్కిఱదు
ఎన్ ఉడలిల్ ఇరుందు
ఒరు ముదిరాద కనవిన్ ముడివు.
కుళియలఱై ఎంగుం
ఇరుంబిన్ వాసం – వియాబిత్తు
ఇరుప్పదాయ్చ్ చొల్గిఱాయ్.
అడర్న్ద ఇరుళిన్ కదగదప్పిల్
కణ్గళ్ మూడి ఉఱంగిప్ పోగలాం
ఓర్ ఆక్టోబసాయ్ మాఱిప్
పిఱవాద ఎన్ కుఴందైగళై
పిఱందుం ఉడనిలాద ఎన్ సిసుక్కళై
ఎట్టు కరంగళ్ నీట్టి
విరిత్తు వళైత్తు అణైత్తబడి.
నేట్రు – విడిందు విట్టదు
ఎండ్రు ఎఴుప్పియదు పోల్
నాళైయుం సెయ్దు విడాదే.
ఇప్పోదెలాం ముడివిండ్రిత్ తొడర్న్దబడి
ఇరుక్కుం కనవుగళిల్ ఎల్లాం
కరైయిల్ తుళ్ళుం కుంజు మీన్గళైక్
కడలిల్ సేర్త్తబడి ఇరుక్కిఱేన్.

అన్ని నగరాల్లోలాగే
ఈ కాశీ నగర వీథుల్లోనూ
దొరికింది తిని తిరుగుతున్నాయి ఆవులు.

కళ్ళు తెరుచుకునే ఉన్న
పవిత్రమైన ఆవు శవమొకటి
గంగానదిలో తేలుతూ రావడాన్ని
నిన్న సాయంత్రం చూశామని చెప్పారు.

కాశీ ఆవుల ఎండిన పేడను
ఆన్‌లైన్‌లో అమ్మడం కోసం
సేకరించి తీసుకెళ్తున్నారు – ఆధునిక
వ్యాపార మెళకువలు తెలిసిన విక్రేతలు.

ఈ ఇరుకు ఇరుకు రోడ్లపై
నడిచి వెళ్తుంటే
మనుషుల ఒంటిని రాసుకుంటూ
వెళ్ళే ఆ ఆవులను చూసి,
అర్థనారీశ్వరుడి మహావృషభమే
స్త్రీ రూపం దాల్చి
ఆవుల రూపంలో తిరుగుతోందని
దండం పెట్టి లెంపలు వేసుకుంటున్నారు
మోక్షం కోసం తరలి వచ్చిన భక్తులు.

4. కాశియిన్ పసుక్కళ్
వేఱెంగుం నిగఴ్వదు పోలవే
ఇంగుం తెరుక్కళోరం మేయ్గిండ్రన
కాసియిన్ పసుక్కళ్.
పునిదప్ పసువిన్ సడలమొండ్రు
కణ్గళ్ తిఱందవాఱు
పునిద కంగైయిల్ మిదందు వందదై
నేట్రు మాలై కండదాగచ్ చొన్నార్గళ్
కాసిప్ పసువిన్ కాయ్న్ద సాణత్తై
ఆన్లైనిల్ విఱ్పదఱ్కాగ
సేగరిత్తుచ్ చెల్గిఱార్గళ్ – నవీన
వియాబార నుట్పమఱింద విఱ్పన్నర్గళ్.
మిగ కుఱుగియ సాలైగళిల్
కడందు సెల్గైయిల్
మనిదర్గళ్ మీదు ఉడల్ తేయ్త్తుచ్
చెల్లుం అవట్రైక్ కండు
అర్త్తనారియిన్ మగా రిషబం
పెణ్ణురు కొండు
పసుక్కళాయ్ తిరిగిఱదెండ్రు
కన్నత్తిల్ పోట్టుక్ కొళ్గిఱార్గళ్
మోట్చత్తిఱ్కు వందవర్గళ్.

నీరు ఊయలూపుతున్నట్టు అసియాడే
ప్రయాణికుల్లేని తన పడవలో పడుకుని
పాడుకుంటున్నాడు పడవ వాడు –
మరణించిన తన తల్లిని గూర్చి.

వేకువజాము చలి నిశ్శబ్దంలో
ఎడబాటు వేదన తొణికే ఆ గొంతు
స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది
అడవిలో అర్ధరాత్రి సన్నగా జారే
జలపాతపు ఒంటరి పాటలాగ.

ఘాట్ దిగి నేను
కాలు తడిపిన మొదటి క్షణంలో
జల్లుమనిపించిన చల్లటి నీరు –
చల్లదనానికి అలవాటు పడుతున్న కొద్దీ
వెచ్చగా మారుతోంది.

ఉమ్మనీటి సంచిలో సునాయాసంగా ఈదినట్టు
నీటిలో మునిగి తేలుతున్నాను ప్రశాంతంగా…
పడవవాడు ఇంకా పాడుతూనే ఉన్నాడు
ఆకాశంలో మేఘాలు కలిసి విడిపోయే నాటకాన్ని చూస్తూ.

మునిగి ఈదుకుంటూ వెళ్ళి పడవను బోర్లా తిరగేశాను
ఓ పడవవాడా… నీ ఇహలోకాన్ని మరచి రా…
మనం తిరిగి వెళ్తున్నాం మన గర్భాశయాలకు.

5. పడగు – కాట్చి – 1
నీర్ తాలాట్టియబడి ఇరుక్కుం
పయణిగళట్ర పడగిల్ – పడుత్తబడి
పాడుగిఱాన్ పడగోట్టి – తన్
ఇఱందు పోన తాయైప్ పట్రి.
అదిగాలైక్ కుళిరిన్ నిసప్తత్తిల్
పిరివిన్ సోగం తదుంబుం అక్కురల్
తుల్లియమాయ్ ఒలిక్కిఱదు
కాట్టిల్ నళ్ళిరవిల్ ఇఴుమెన విఴుమొరు
సిట్రరువియిన్ తనిత్త పాడల్ పోల.
పడిత్తుఱైయిల్ ఇఱంగి నాన్
కాల్ ననైక్కుం ముదల్ నొడియిల్
సిల్లిడుం నీర్ – ఉడల్
ఉళ్ళే పఴగప్ పఴగ వెదువెదుప్పాగిఱదు.
పనిక్కుడత్తినుళ్ సుఴండ్రదైప్ పోల
నీరినుళ్ అమిఴ్న్దు మిదక్కిఱేన్ పేరమైదియుడన్.
పడగోట్టి ఇన్నుం పాడిక్ కొండిరుక్కిఱాన్
మేగంగళ్ సేర్న్దు కలైయుం నాడగం పార్త్తబడి.
మూఴ్గియబడి నీందిచ్ చెండ్రు పడగైక్ కవిఴ్క్కిఱేన్
పడగోట్టియే….ఉన్ ఇమ్మై మఱందు వా….
నాం తిరుంబుగిఱోం నం కరువఱైగళుక్కు.

లయబద్ధంగా నీళ్ళను వెనక్కి నెట్టే తెడ్ల సంగీతంలో
నీటి మీద సుళ్ళు తిరిగే బుడగల అందంలో లీనమైన
నా ధ్యాసను మళ్ళించి
ఎదురు దిశలో సాగే మరొక
పడవనుండి చేతులూపుతూ వెళ్తోంది
నాలాగే సాగుతున్న ఇంకొకతె…!

మరుసటి రోజు అవే పడవల్లో
అదే చోట ఒకరినొకరు చూసుకున్నాం.
పడవనుండి కిందకు వంగి
నీళ్ళను దోసిట్లోకి తీసుకుని ముఖంమీద చల్లుకుంటూ అడిగింది
మనం ఇంతకు ముందెప్పుడైనా కలుసుకున్నామా అని.

కలుసుకున్నాం కానీ,
ఈ నదిలో కాదు అన్నాను.
కనుబొమ్మలనుండి కళ్ళలోకి జారే నీళ్ళను
తుడుచుకుంటూ అంది
అవును… కలుసుకున్నది కూడా మనం కాదు అని.

కాలమనే పరిధులు లేని నది పాలపుంతలోకి సాగుతోంది
సమస్తాన్ని వీక్షిస్తూ సాక్షీభూతంగా…!

6. పడగు – కాట్చి – 2
తుడుప్పుగళ్ నీరిల్ తుఴావుం తాళ ఇసైయిల్
ఉరువాగుం నురైచ్ చుఴల్గళిల్ లయిత్తిరుక్కుం
ఎన్ కవనం తిరుప్పి
ఎదిర్దిసైయిల్ నగరుం – వేఱొరు
పడగిలిరుందు కైయసైత్తుచ్ చెల్గిఱాళ్
ఎన్నైప్ పోలవే ఇరుంద ఇన్నొరుత్తి…!
మఱునాళ్ అదే పడగుగళిల్
అదే ఇడత్తిల్ పార్త్తుక్ కొండోం.
పడగిన్ పక్కవాట్టిల్ తిరుంబి
నీరై అళ్ళి ముగత్తిల్ అడిత్తవాఱు కేట్టాళ్
నాం మున్బే సందిత్తిరుక్కిఱోమా ఎన.
సందిప్పు నిగఴ్న్దదు – ఆనాల్
ఇంద నదియిల్ ఇల్లై ఎండ్రేన్
పురువంగళిలిరుందు కణ్గళుక్కు ఇఱంగుం నీరై
తుడైత్తబడి సొన్నాళ్
ఆం….సందిత్తవర్గళుం నాం ఇల్లై ఎండ్రు.
కాలమట్ర నది పాల్వెళియిల్ పాయ్గిఱదు
సగలత్తైయుం పార్త్తబడి.. !

గంగా తీరాన జరిగే
సంధ్యాకాలపు ఆరతిని – నదిలో
నిలుచున్న ఎన్నో పడవలనుండి
దర్శించుకున్న జనం అక్కడినుండి కదిలిపోతున్నారు
గూటికి చేరుకునే పక్షుల్లా.

నా ముందు వంద పడవలు
నా వెనుక వంద పడవలు
నేనున్న పడవను దాటి
ముందున్న పడవకు
చేతులు పట్టుకుని దాటుకుని వెళ్తున్నారు
ఒక భార్యా భర్త,
ఒక తండ్రీ కొడుకు.

నదిమీదినుంచి వచ్చిన చల్లని గాలి
చెవిలో గుసగుసగా అడిగింది…
మాయా…! ఆ చేతులు పట్టుకుని వెళ్తున్న వాళ్ళది
ఇప్పుడు ఎన్నో జన్మలో
ఎన్నో బంధమో నీకు తెలుసా?
ఒక పడవనుండి ఇంకో పడవకు దాటుకుంటూ
ఒడ్డుకు చేరాలని ప్రయత్నించినట్టు
ఒక జన్మనుండి ఇంకో జన్మను దాటుకుంటూ
నువ్వు చేరుకోవాలనుకున్నది ఎక్కడికి?

హఠాత్తుగా తెగిపోతుంది
అనుబంధంతో పేనిన పాశబంధం
దానితోపాటే ఆ భయమూ
నదిమీద కప్పేస్తున్న చీకటి ఒడిలో
పువ్వుల మధ్యన
తేలుతూ వెళ్తోంది
ఒక దీపపు చిన్న వెలుగు.

7. పడగు – కాట్చి – 3
కంగైక్ కరైయిల్ నడక్కుం
మాలై నేర ఆరాదనైయై – నదిప్పరప్పిల్
నిఱుత్తప్పట్టిరుక్కుం పల పడగుగళిలిరుందు
తరిసిత్త జనత్తిరళ్ కలైందు సెల్గిఱదు
కూడడైయచ్ చెల్లుం పఱవైగళ్ పోల.
ఎనక్కు మున్నే నూఱు పడగుగళ్
ఎనక్కు పిన్నే నూఱు పడగుగళ్
నానిరుక్కుం పడగైక్ కడందు
అడుత్త పడగిఱ్కు
కైగళ్ పిడిత్తవాఱు తావిచ్ చెల్గిండ్రనర్
ఒరు కణవనుం మనైవియుం
ఒరు తగప్పనుం మగనుం.
నదియిన్ కుళిర్ కాట్రు కాదిల్ కిసుగిసుక్కిఱదు
మాయా….! అవర్గళ్ కరం పట్రిచ్ చెల్వదు
ఎత్తనైయావదు పిఱప్పిన్
ఎత్తనైయావదు ఉఱవెండ్రు అఱివాయా..? !
పడగు తాండి పడగు తాండి
కరైయై అడైయ ముయల్వదు పోల్
పిఱవి తాండి పిఱవి తాండి
నీ కడక్కత్ తుణివదు ఎదై.. ? ఎన.
సట్టెండ్రు అఱుందు పోగిఱదు
పాసక్ కయిట్రిన్ పిణైప్పుం భయముం.
నదియిన్ ఇరుళ్ మడియిల్
పూక్కళుక్కు మత్తియిల్
మిదందు సెల్గిఱదు
ఒరు తీబత్తిన్ సిఱియ వెళిచ్చమొండ్రు.

పద్మవ్యూహంలాంటి చిక్కులదారుల్లోనుండి
బయటపడే మార్గం వెతుకుతూ
అటూ ఇటూ తిరిగి అలసిపోయే చిట్టెలుకలా
కూడళ్ళలో కలిసి –
పాయలు పాయలుగా విడిపోయే
కాశీ నగరపు వీథులగుండా
ఓ సాధకురాలు అన్వేషిస్తూ తిరుగుతోంది
అరుదైన జ్ఞానమార్గాన్ని!

ఓ పిలుపుకు ఉరికి రావడానికి వేచి ఉంటూ
వాకిట పడుకుని ఉండే పెంపుడు జంతువులా
శ్వాస చప్పుడైనా వినబడనంత – ప్రశాంతంగా
శరీరానికి వెలుపలే నిలబడి ఉంది ఆమె మనస్సు.

తీవ్రమైన యోగసాధక స్థితిలో
ముక్కుపుటాల అంచున మాత్రమే కదిలే
శ్వాసంత నిలకడతో
నగరంలో సంచరిస్తున్న ఆమెను
చూసిన వాళ్ళ ముఖాలను
ఒక్కదాన్నైనా నిదానించి చూడలేదు ఆమె.

మిక్కిలి ప్రయాసతో ఆమె చూడాలనుకున్నదల్లా
పొడవుగా, ఇరుకుగా ఉండే వీథుల
పద్మవ్యూహంలాంటి అల్లికల్లో
తనకైన విముక్తిని ప్రసాదించగల
ఒక మలుపు మార్గాన్ని మాత్రమే.

8. పుదిర్ తెరుక్కళ్ – కాట్చి – 1
పుదిర్నెఱిప్ పాదైగళిల్ – వెళియేఱుం వఴి తేడి
ఓడి ఓడి అలైయుం సిఱు ఎలియైప్ పోల
సందిగళిల్ సేర్న్దు – పిన్
కిళైత్తు కిళైత్తు పిరియుం
కాసి నగరిన్ తెరుక్కళినూడే
సాదగి కండడైయ ముయల్గిఱాళ్
అరిదాన ఞానత్తిన్ వాయిలై.
కూప్పిడుం కురలుక్కుత్ తుళ్ళి వరక్ కాత్తిరుక్కుం
వాసలిల్ పడుత్తిరుక్కుం వళర్ప్పుప్
పిరాణియైప్ పోల్
మునగువదు సిఱిదుం కేట్కాదబడి – అమైదియాగ
ఉడలుక్కు వెళియే నిఱ్కిఱదు అవళ్ మనం.
తీవిరమాన యోగత్తిన్ ఉచ్చత్తిల్
నాసియిన్ నునియిల్ మట్టుమే అసైవుఱుం
సువాసత్తిన్ తీర్క్కత్తుడన్
నగరుక్కుళ్ తిరియుం అవళై
కండవర్గళిన్ ముగంగళిల్
ఒండ్రైక్ కూడ ఏఱిట్టుప్ పార్క్కవిల్లై సాదగి.
మిగుంద పిరయాసైయుడన్ అవళ్ కాణ విరుంబియదెల్లాం
నీండు – అగలం కుఱుగియ వీదిగళిన్
వియూగం పోండ్ర పిన్నల్గళిల్
తనక్కాన విడుదలైయైత్ తరవల్ల
ఒరు తిరుప్పత్తిన్ తిఱప్పై మట్టుమే.

వీథులంతటా చిత్రాలు చిత్రించబడియున్న
వింత నగరానికి మొదటిసారి వచ్చిన ఆ యోగిని
ఊరంతా కలియతిరిగింది
ఆ పురాతన నగరపు వయసే తనకూ అని చెప్పిన
ఒక చమత్కార చిత్రకారుడితో.

రంగులు కలిపే పళ్ళేన్ని కేడెంలా
రకరకాల కుంచెలను అమ్ముల్లా
తన అమ్ములపొదిలో ధరించిన అతడు
ఒక సుకుమారమైన మహాయోధుడు అంటుంది యోగిని.

ఊరంతా నిద్రించే రాత్రి వేళల్లో
నగరపు గోడలపై దారి పొడవునా
కనులవిందులు చేసే చిత్రాలను ధారావాహికలుగా
చిత్రించుకుంటూ వెళ్ళే అతడిని
ఒక పిట్ట రూపం దాల్చి అనుసరిస్తున్న యోగిని
విప్పడానికి ప్రయత్నిస్తోంది – గీతల్లోనూ వంపుల్లోనూ
అతడు దాచి ఉంచిన పొడుపు కథలను.

పొద్దుటి సూర్యుడి కిరణాలు
గంగలో వేసే రంగురంగుల రంగవల్లికల్లా
చిత్రించడానికి అసాధ్యమైనది మరేదీ లేదు అనేవాడితో,
పొడవుగా జారిన తన నల్లని కురుల ఒంపుల నిండా
నెమలి పింఛపు కాంతివంతమైన రంగులను చిత్రించమంది
సవాలు విసిరినట్టు నవ్విన ఆ యోగిని.

9. పుదిర్ తెరుక్కళ్ – కాట్చి – 2
తెరుక్కళెంగుం సిత్తిరంగళ్ వరైయప్పట్ట
విసిత్తిర నగరుక్కు ముదన్ముఱై వరుం యోగిని
ఊర్ ముఴుక్క వలం వందదు
అప్పురాదన నగరిన్ వయదే తనక్కుం ఎండ్ర
ఒరు సమత్కారచ్ చైత్రిగనుడన్ తాన్.
వణ్ణంగళ్ కుఴైక్కుం తట్టై కేడయం పోలవుం
విదవిదమాన తూరిగైగళై అంబుగళైప్ పోల
తన్ అంబఱాత్ తూణియిల్ అణింద అవన్
ఒరు మెన్మైయాన పోర్వీరన్ ఎన్గిఱాళ్ యోగిని.
ఊర్ ఉఱంగుం ఇరవుగళిల్
నగరిన్ సువర్గళిల్ వఴినెడుగ
పిరగాసమాన ఓవియంగళైత్ తొడర్గళాగ
వరైందు సెల్లుం అవనై
ఒరు తేన్సిట్టిన్ వడివు కొండు పిన్ తొడరుం యోగిని
అవిఴ్క్క ముయల్గిఱాళ్ – కోడుగళిలుం వళైవుగళిలుం
అవన్ ఒళిత్తు వైక్కుం పుదిర్క్ కదైగళై.
కుళిర్బులరియిల్ ఎఴుగిండ్ర కదిరాల్
కంగై నీరిల్ తోండ్రుం పల్నిఱ జాలంగళ్ పోండ్రు
తీట్టువదఱ్కు సాత్తియమట్రదు వేఱేదుమిల్లై ఎన్బవనిడం
నీండు పురళుం కట్టుక్కడంగాద తన్ కరియ కూందల్ సరివు ముఴుదుం
మయిఱ్పీలియిన్ ఒళిమిగు వర్ణంగళైప్ పిరదిబలిక్కచ్ చొల్గిఱాళ్
సవాలాన పున్నగైయుడన్ యోగిని.