సంస్కృతంలో “ళ”కారం లేనప్పుడు, కొన్ని కొన్ని సంస్కృత పదాలకు మాత్రమే తెలుగులో “ల”కారం బదులుగా “ళ”కారంగా ఎలా వచ్చింది? ఈ మార్పులో ఏమైనా సూత్రబద్ధత ఉన్నదా?
నా ఉద్దేశములో ఇది కేవలము వాడుక ద్వార వచ్చినట్లున్నది. కల అనే తెలుగు పదము ఉన్నది కాబట్టి కళ (లలిత కళ వలె) అనే పదము వచ్చినదనుకొంటే, దళము (ఆధిక్యత దళారి లాటిది), దళము (ఆకు, రేకు) రెండు ఒకే విధముగా ఉన్నాయి. వేరువేరు అర్థాలు ఉన్న పదాలకు ల, ళ లను ఉపయోగిస్తారు అనుకొంటే (కాళ, కాల; వేళ, వేల, ఇత్యాదులు) తాళ (తాటి), తాళ (సంగీతములోని తాళము) రెండు ఒకే విధముగా ఉన్నాయి. కొన్ని చోటులలో రెండు విధాలుగా వాడుతారు (నలినము, నళినము; అకలంకము, అకళంకము ఇత్యాదులు). కొన్ని పదాలు ఒక్కొక్క భాషలో ఒక్కొక్క విధముగా ఉంటుంది (ఉదా. కన్నడములో నీళ, తెలుగులో నీల; కన్నడములో కుంతళ, తెలుగులో కుంతల, ఇత్యాదులు). కొన్ని పదాలకు సంస్కృతములో అర్థము వేరు, తెలుగులో వేరు – ఉదా. కలేవర – దేహము, కళేబర – శవము, అర్థము మారితే చందన చర్చిత నీల కలేవర అనే అష్టపది నవ్వు తెప్పిస్తుంది, వకారముతో తప్ప బకారముతో కలేబర అనే పదము సంస్కృతములో లేదు. నిజముగా ఆంగ్లములోని cadaver లాటిన్ ద్వార ఈ కలేవర నుండి వచ్చినదే. రెండు లకారాలు పక్కపక్కన ఉంటే అవి తెలుగులో ళకారమవదు. ఒకే పదము రెండు రూపాలు కూడ తీసికొంటాయి – ఉదా. మిలనము, మిళితము. తెలుగులో కన్న మలయాళములో, కన్నడములో సంస్కృత ళకార పదాలు ఎక్కువ అని నా భావన. విధేయుడు – మోహన
మోహన గారూ!! “మేల”అన్నపదం తహ తహ గారు రాసినప్పుడు మేళ అన్నది రాసినప్పుడూ నేను వాటిని అలాగే రిపీట్ చేసినప్పుడూ మీరన్న అర్ధం లోనే చేశాము. మీరన్న అర్ధం మాకు తెలుసును. దీర్ఘం రాయక పోవడం వలన మాత్రమే బహుశా మీరు మాకు తెలియక పొరపడ్డామని అనుకున్నట్టున్నారు. దీర్ఘం ఎందుకని రాయ లేదంటే అది అక్కడ ఉంది[ implied ] అని అర్ధం. పలికేటప్పుడు దీర్ఘం తోనే అనాలి. హ్రస్వం తో అనం . రాసేటప్పుడు తెలుగులో వాళ్ళు” మేళా” అని రాసి ఉండరు బహుశా. అంతే కానీ పుస్తకం + ఏల ? అని మేము భావించలేదు విభజించుకోలేదు సుమండీ! ఇంక మీరు చెప్పిన దాని బట్టీ “ఎ” “అ” అవుతోందే గానీ “అ” అన్నది “ఎ” కావడం లేదు కదా? మరి ఆమె [ యెం యెస్ ] ” వెదజల్లెడు అన్న మాట ని ” వెదజల్లడు” గా ఎందుకని పలికారూ?
“చలం” కాదు కదా? పేరు లో ప్రధానం ” అచలం “కొండ” అచలం ” అంటే అది కదలనిది కదా?? అది కాస్తా మరుగున పడిపోయి “చలానికి” అంటే కదిలేది అన్న విరుధ్ధ మైన అర్ధానికి ప్రాముఖ్యమిచ్చి ప్రచారంలోకి తేవడం విడ్డూరం ! ” మధు” కూడా అలాగే ఉంది నిజమే !!
సురేశ్ ! తెలంగాణం లో ఉన్నట్టు గా “థ” “ధ” ల మధ్య తేడా మీకు సర్కారు జిల్లాలలో లేదు. అక్కడ కధ అని ఎవరన్నా రాస్తే లేదా విశ్వనాధ అని గానీ రాస్తే అది తప్పు గా పరిగణించరు . బొడ్డులో చుక్క పెట్తకపోయినా ఏం తేడా ఉండదు. అది తప్పు స్పెల్లింగు కాదు . రెండు రూపాలూ సమానం గానే అమలులో ఉన్నాయి . తెలంగాణం లోనే ఒక నిబధ్ధత తో ” కథ” అని అనడం మనం గమనిస్తాం. మిగిలిన చోట లేదు.
ఇలాంటి తేడాలు ఏ కారణం గా వచ్చేయీ ..ఇలాంటివి ఇంకా ఎన్ని ఉన్నాయీ అన్నది కుతూహలానికి కారణం కావాలి . ముఖ్యం గా భాష ని గురించి ఆసక్తి ఉన్న ఎవరికైనా ! వీలుంటే ఆ దిశ గా మాట్లాడుకోవడం లో ప్రయోజనం ఎక్కువ కలుగుతుంది. [ “నిగాహ్” ” నిఘా” గా మారడం అలాంటి ఉర్దూ పదాలు తెలుగులో అవి వేరే అర్ధం లో విపరిణామం చెందడం మీద జయప్రభ గారి పుస్తకం “ప్రతికూల పవనాలలో” ఒక ముఖ్యమైన వ్యాసం ఉంది. అది తెలుగులో వచ్చే అన్య దేశ్యాల ని గురించి చర్చిస్తుంది , ఆసక్తి ఉన్న వాళ్ళు చదవవొచ్చును
“ల”, “ళ”ల గురించి నాకున్న రెండు సందేహాలు:
1. మాహేశ్వరసూత్రాలలో చెప్పకపోయినా, వేదవాఙ్మయంలో కొన్ని చోట్ల “ళ”కారం కనిపిస్తుంది కదా? అది మొదట ఉండి తర్వాత కాలంలో అంతరించినదా? లేక మొదట లేకుండా తర్వాత వచ్చినదా?
2. సంస్కృతంలో “ళ”కారం లేనప్పుడు, కొన్ని కొన్ని సంస్కృత పదాలకు మాత్రమే తెలుగులో “ల”కారం బదులుగా “ళ”కారంగా ఎలా వచ్చింది? ఈ మార్పులో ఏమైనా సూత్రబద్ధత ఉన్నదా?
మాధవిగారూ,
నా email rohiniprasadk@యాహూ.కాం నర్తనం నిర్వహీంచిన జి.ఎం. శర్మగారు బొంబాయిలో నాకు చిరకాలమిత్రులు. ఆయనవల్ల నేను కృష్ణపారిజాతంలో కొత్తగా ప్రవేశపెట్టిన తులాభారం సీన్కు సంగీతంకూడా సమకూర్చాను. అది షణ్ముఖానంద హాలులో కేలూచరణ్ మహాపాత్ర గారి సమక్షంలో ప్రదర్శించారు.
‘స్కెచ్ బావుంది, కాని యిది భారతదేశంలోని అనుభవం మాత్రమే. ఇక్కడ మేమే డ్రైవరులము, మేమే పనివాళ్లము, మేమే తోటమాలులము, అప్పుడప్పుడు తన్నులు తినేవాళ్లము కూడ మేమే. విధేయుడు – మోహన.‘
* అదే బెటరనిపిస్తుంది మోహనగారూ!
మాకొక డ్రైవర్ వుండే వాడు. పేరు మునిరాజ్. ఎప్ఫుడూ టైం కి వచ్చేవాడు కాడు. ఫోన్ చేసి, ఎక్కడున్నావని అడిగితే, ‘ట్రాఫిక్ లో ఇరుక్కుపోయా సార్..’ అనే వాడు. ‘ఐతే ఏం చేయమంటావ్’? ఆఫీస్ మానేయమంటావా? అని విసురుగా అడిగితే… ‘మానేయడం ఎందుకు సార్? మీరు బేగ ఫలానాచోటు కొచ్చేస్తే, నేనాడ్నుంచి తోలుకుపోతా’ అంటూ ఓ ఉచిత సలహా చెప్పేవాడు. పైగా, ‘అలా ఐతేనే, మనకు టైం కల్సొస్తుంద్సార్. మీరు త్వరగ ఆఫీస్ కి పోవచ్చు, (ఆలోచించుకోండి)’ అంటూ ఓ సూచన కూడా పడేసే వాడు.
చెబితే నవ్వుతారు కానీ, చివరికి అదే జరిగేది. అతను చెప్పినట్టే నడుచుకునే వాళ్ళం. అలనాడు – రథసారధి గీతోపదేశంతో అర్జునునికి జ్ఞానోదయమైనట్టు, మాకూ ‘కాల జ్ఞానం’ కలిగింది ఈ డ్రైవర్ల వల్ల! అందుకని, మేమే ఓ అడుగు ముందుగా బయల్దేరే వాళ్ళం. “ఏమిటీ! ఇంత త్వరగా,?” అని ఎవరైనా అడిగితే “డ్రైవర్ని పికప్ చేసుకోవాలి!” అంటూ మా జోక్ కి మేమే నవ్వుకునే వాళ్ళం.
ఇలాంటి ‘బద్ధకిష్టుల’ పట్ల మనకు – మానవతా దృక్పధం మెండుగా వుంటే తప్ప, భారత దేశంలో నవ్వడం సాధ్యం కాదని స్వానుభవంతో తెలుసుకున్నా.
థాంక్స్ మోహన గారూ! నా రచన బావుంది అన్నందుకు!
నమస్సులతో-
ఆర్. దమయంతి
రవీందర్ గారు – మీ ప్రయత్నానికి ధన్యవాదాలు. భావం తెలుస్తోంది. మరికొంత మెరుగుపరచవచ్చునేమో చూడండి.
వ్యాఖ్యలు రాసిన ఇతరులకు కూడా ధన్యవాదాలు. ఒక చిన్న వివరణ. ఒక తరంలో ఆత్మీయులు, సహచరులు, తాము ఆరాధించిన సెలబ్రిటీలు ఒకరొకరుగా వెళ్ళిపోయాక, మిగిలిన మనుషుల అంతరంగచిత్రణ కోసం చేసిన ప్రయత్నం ఈ కవిత. ఇక్కడ ఆఖరి మనిషి అంటే అర్థం అదే. అంతేగాని, మానవజాతి నశిస్తుందని నా ఉద్దేశం కాదు. – రవిశంకర్
ఎం కె రావు గారూ, ఏ లోపం లేకుండా, ఎక్కడా నూటికి నూరుశాతం పెర్ఫెక్షన్ ఉంటున్దని నేను అనుకోను. ఏ లోపం లేని వ్యక్తులెలా ఉండరో అలాగే లోపం లేని కధ ఉండకపోవచ్చు. కాని ఈ కధలో లోపాలు చాలా ప్రధానమైనవి. వాటిని పట్టించుకోకుండా ఈ కధకు గత యాబై ఏళ్ళుగా కొంతమంది వీరపూజ చేసారు. అదే నిజమని ప్రచారం చేసారు. యిప్పటికీ చేస్తునే ఉన్నారు. ఆ ‘అతి’ మీదనే నా వ్యతిరేకత.
యిక మీరన్నట్టు, మంచి అన్నది మల్లెపూల సువాసన లాంటిది దానిని వీలయినంత ఎక్కువ ప్రచారం చేయాలి. చెడు అన్నది మురిక్కాలవ వాసన వంటిది. దానిని వీలయినంత వేగంగా కప్పెట్టేయాలి. నేను అదే చేస్తున్నాననుకుంటున్నాను.
రమ గారు, “పుస్తక మేల” అని అనకుండా ” పుస్తక మేళ ” అని NBT వాళ్ళు అనడం. వాళ్ళు బహుశా తెలుగు నేలని గౌరవించి అలా పెట్టేరని అనుకోవాలి.
ఇక్కడ మేలా (పుస్తక్ మేలా, మేల కాదు) అనేది పండుగ లేక సంత అనే అర్థములో వచ్చే హిందీ పదము అని నా భావన. అది మేళ కాదు, తెలుగులో మేళము అంటే సమూహము, ముఖ్యముగా ఆటకత్తెల సమూహము అనుకొంటాను. పుస్తకము + ఏల = పుస్తక మేల అనలేదే, అందుకు సంతోషించాలి. తమిళంలో “ఎ” కారం తెలుగు లోని అకారానికి సమానమా?? ఏమిటీ కారణం? వాళ్ళకి ఉ , ఎ లాంటివి లేవేంటి ?
అన్ని చోటులలో అలా వాడరు వాళ్లు. జ-కారముతో మొదలయ్యే సంస్కృత పదాలకు జె-కారమును తరచు వాడుతారు, ఉదా. జయం – జెయం. ఇలాటివి తెలుగులో కూడ కొన్ని ఉన్నాయి, ఉదా. చంద్రిక, చెంద్రిక; జలగ, జెలగ. ర-కారానికి బదులు రె-కారమును అరుదుగా వాడుతారు, ఉదా. రమ – రెమ. తమిళ ఛందస్సులో ఐ-కారమును లఘువుగా వాడడము నాకు తెలుసు. ఉ-కారము చివర వస్తే అది ఒక్కొక్కప్పుడు పరిగణించబడదు. కాని కొన్ని విషయాలలో వాళ్ల నియమాలు చాల కఠినమైనవి. మిగిలిన భాషలలో ఆ, అం, కల్ మున్నగునవి ఒకే విధమైన గురువుగా అంగీకరించినా తమిళములో వాటికి భిన్నత ఉన్నది. పాటలలో వీటిని గమనించవచ్చును. విధేయుడు – మోహన
రమగారు: ‘వేంకటాచలం’ అని పెట్టక ‘వెంకట చలం’ అని పేరుపెట్టినప్పుడు ‘చలం’ అని పిలవడం సరదాగా ఉంది అంటే చెప్పలేను గానీ ‘మధుసూదన’ అని దేవుడి పేరు పెట్టి ‘మధు’ అని – ఆ దేవుడి చేతిలో చచ్చిన – రాక్షసుడి పేరుతో పిలవటం నవ్వు తెప్పిస్తుంది.
తెలుగు వ్యాకరణాల పరిచయం గురించి మోహన అభిప్రాయం:
07/17/2012 9:21 pm
కామేశ్వర రావు గారు,
నా ఉద్దేశములో ఇది కేవలము వాడుక ద్వార వచ్చినట్లున్నది. కల అనే తెలుగు పదము ఉన్నది కాబట్టి కళ (లలిత కళ వలె) అనే పదము వచ్చినదనుకొంటే, దళము (ఆధిక్యత దళారి లాటిది), దళము (ఆకు, రేకు) రెండు ఒకే విధముగా ఉన్నాయి. వేరువేరు అర్థాలు ఉన్న పదాలకు ల, ళ లను ఉపయోగిస్తారు అనుకొంటే (కాళ, కాల; వేళ, వేల, ఇత్యాదులు) తాళ (తాటి), తాళ (సంగీతములోని తాళము) రెండు ఒకే విధముగా ఉన్నాయి. కొన్ని చోటులలో రెండు విధాలుగా వాడుతారు (నలినము, నళినము; అకలంకము, అకళంకము ఇత్యాదులు). కొన్ని పదాలు ఒక్కొక్క భాషలో ఒక్కొక్క విధముగా ఉంటుంది (ఉదా. కన్నడములో నీళ, తెలుగులో నీల; కన్నడములో కుంతళ, తెలుగులో కుంతల, ఇత్యాదులు). కొన్ని పదాలకు సంస్కృతములో అర్థము వేరు, తెలుగులో వేరు – ఉదా. కలేవర – దేహము, కళేబర – శవము, అర్థము మారితే చందన చర్చిత నీల కలేవర అనే అష్టపది నవ్వు తెప్పిస్తుంది, వకారముతో తప్ప బకారముతో కలేబర అనే పదము సంస్కృతములో లేదు. నిజముగా ఆంగ్లములోని cadaver లాటిన్ ద్వార ఈ కలేవర నుండి వచ్చినదే. రెండు లకారాలు పక్కపక్కన ఉంటే అవి తెలుగులో ళకారమవదు. ఒకే పదము రెండు రూపాలు కూడ తీసికొంటాయి – ఉదా. మిలనము, మిళితము. తెలుగులో కన్న మలయాళములో, కన్నడములో సంస్కృత ళకార పదాలు ఎక్కువ అని నా భావన. విధేయుడు – మోహన
తెలుగు వ్యాకరణాల పరిచయం గురించి rama bharadwaj అభిప్రాయం:
07/17/2012 2:48 pm
మోహన గారూ!! “మేల”అన్నపదం తహ తహ గారు రాసినప్పుడు మేళ అన్నది రాసినప్పుడూ నేను వాటిని అలాగే రిపీట్ చేసినప్పుడూ మీరన్న అర్ధం లోనే చేశాము. మీరన్న అర్ధం మాకు తెలుసును. దీర్ఘం రాయక పోవడం వలన మాత్రమే బహుశా మీరు మాకు తెలియక పొరపడ్డామని అనుకున్నట్టున్నారు. దీర్ఘం ఎందుకని రాయ లేదంటే అది అక్కడ ఉంది[ implied ] అని అర్ధం. పలికేటప్పుడు దీర్ఘం తోనే అనాలి. హ్రస్వం తో అనం . రాసేటప్పుడు తెలుగులో వాళ్ళు” మేళా” అని రాసి ఉండరు బహుశా. అంతే కానీ పుస్తకం + ఏల ? అని మేము భావించలేదు విభజించుకోలేదు సుమండీ! ఇంక మీరు చెప్పిన దాని బట్టీ “ఎ” “అ” అవుతోందే గానీ “అ” అన్నది “ఎ” కావడం లేదు కదా? మరి ఆమె [ యెం యెస్ ] ” వెదజల్లెడు అన్న మాట ని ” వెదజల్లడు” గా ఎందుకని పలికారూ?
“చలం” కాదు కదా? పేరు లో ప్రధానం ” అచలం “కొండ” అచలం ” అంటే అది కదలనిది కదా?? అది కాస్తా మరుగున పడిపోయి “చలానికి” అంటే కదిలేది అన్న విరుధ్ధ మైన అర్ధానికి ప్రాముఖ్యమిచ్చి ప్రచారంలోకి తేవడం విడ్డూరం ! ” మధు” కూడా అలాగే ఉంది నిజమే !!
సురేశ్ ! తెలంగాణం లో ఉన్నట్టు గా “థ” “ధ” ల మధ్య తేడా మీకు సర్కారు జిల్లాలలో లేదు. అక్కడ కధ అని ఎవరన్నా రాస్తే లేదా విశ్వనాధ అని గానీ రాస్తే అది తప్పు గా పరిగణించరు . బొడ్డులో చుక్క పెట్తకపోయినా ఏం తేడా ఉండదు. అది తప్పు స్పెల్లింగు కాదు . రెండు రూపాలూ సమానం గానే అమలులో ఉన్నాయి . తెలంగాణం లోనే ఒక నిబధ్ధత తో ” కథ” అని అనడం మనం గమనిస్తాం. మిగిలిన చోట లేదు.
ఇలాంటి తేడాలు ఏ కారణం గా వచ్చేయీ ..ఇలాంటివి ఇంకా ఎన్ని ఉన్నాయీ అన్నది కుతూహలానికి కారణం కావాలి . ముఖ్యం గా భాష ని గురించి ఆసక్తి ఉన్న ఎవరికైనా ! వీలుంటే ఆ దిశ గా మాట్లాడుకోవడం లో ప్రయోజనం ఎక్కువ కలుగుతుంది. [ “నిగాహ్” ” నిఘా” గా మారడం అలాంటి ఉర్దూ పదాలు తెలుగులో అవి వేరే అర్ధం లో విపరిణామం చెందడం మీద జయప్రభ గారి పుస్తకం “ప్రతికూల పవనాలలో” ఒక ముఖ్యమైన వ్యాసం ఉంది. అది తెలుగులో వచ్చే అన్య దేశ్యాల ని గురించి చర్చిస్తుంది , ఆసక్తి ఉన్న వాళ్ళు చదవవొచ్చును
కామేశ్వర రావు గారి సందేహం నాకునూ కలదు కొలిచాలా !!
రమ.
తెలుగు వ్యాకరణాల పరిచయం గురించి కామేశ్వరరావు అభిప్రాయం:
07/17/2012 1:06 pm
“ల”, “ళ”ల గురించి నాకున్న రెండు సందేహాలు:
1. మాహేశ్వరసూత్రాలలో చెప్పకపోయినా, వేదవాఙ్మయంలో కొన్ని చోట్ల “ళ”కారం కనిపిస్తుంది కదా? అది మొదట ఉండి తర్వాత కాలంలో అంతరించినదా? లేక మొదట లేకుండా తర్వాత వచ్చినదా?
2. సంస్కృతంలో “ళ”కారం లేనప్పుడు, కొన్ని కొన్ని సంస్కృత పదాలకు మాత్రమే తెలుగులో “ల”కారం బదులుగా “ళ”కారంగా ఎలా వచ్చింది? ఈ మార్పులో ఏమైనా సూత్రబద్ధత ఉన్నదా?
88 ఏళ్ళ యువకులు గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
07/17/2012 1:57 am
మాధవిగారూ,
నా email rohiniprasadk@యాహూ.కాం నర్తనం నిర్వహీంచిన జి.ఎం. శర్మగారు బొంబాయిలో నాకు చిరకాలమిత్రులు. ఆయనవల్ల నేను కృష్ణపారిజాతంలో కొత్తగా ప్రవేశపెట్టిన తులాభారం సీన్కు సంగీతంకూడా సమకూర్చాను. అది షణ్ముఖానంద హాలులో కేలూచరణ్ మహాపాత్ర గారి సమక్షంలో ప్రదర్శించారు.
ఉరుము ఉరిమి… గురించి ఆర్.దమయంతి. అభిప్రాయం:
07/17/2012 1:09 am
‘స్కెచ్ బావుంది, కాని యిది భారతదేశంలోని అనుభవం మాత్రమే. ఇక్కడ మేమే డ్రైవరులము, మేమే పనివాళ్లము, మేమే తోటమాలులము, అప్పుడప్పుడు తన్నులు తినేవాళ్లము కూడ మేమే. విధేయుడు – మోహన.‘
* అదే బెటరనిపిస్తుంది మోహనగారూ!
మాకొక డ్రైవర్ వుండే వాడు. పేరు మునిరాజ్. ఎప్ఫుడూ టైం కి వచ్చేవాడు కాడు. ఫోన్ చేసి, ఎక్కడున్నావని అడిగితే, ‘ట్రాఫిక్ లో ఇరుక్కుపోయా సార్..’ అనే వాడు. ‘ఐతే ఏం చేయమంటావ్’? ఆఫీస్ మానేయమంటావా? అని విసురుగా అడిగితే… ‘మానేయడం ఎందుకు సార్? మీరు బేగ ఫలానాచోటు కొచ్చేస్తే, నేనాడ్నుంచి తోలుకుపోతా’ అంటూ ఓ ఉచిత సలహా చెప్పేవాడు. పైగా, ‘అలా ఐతేనే, మనకు టైం కల్సొస్తుంద్సార్. మీరు త్వరగ ఆఫీస్ కి పోవచ్చు, (ఆలోచించుకోండి)’ అంటూ ఓ సూచన కూడా పడేసే వాడు.
చెబితే నవ్వుతారు కానీ, చివరికి అదే జరిగేది. అతను చెప్పినట్టే నడుచుకునే వాళ్ళం. అలనాడు – రథసారధి గీతోపదేశంతో అర్జునునికి జ్ఞానోదయమైనట్టు, మాకూ ‘కాల జ్ఞానం’ కలిగింది ఈ డ్రైవర్ల వల్ల! అందుకని, మేమే ఓ అడుగు ముందుగా బయల్దేరే వాళ్ళం. “ఏమిటీ! ఇంత త్వరగా,?” అని ఎవరైనా అడిగితే “డ్రైవర్ని పికప్ చేసుకోవాలి!” అంటూ మా జోక్ కి మేమే నవ్వుకునే వాళ్ళం.
ఇలాంటి ‘బద్ధకిష్టుల’ పట్ల మనకు – మానవతా దృక్పధం మెండుగా వుంటే తప్ప, భారత దేశంలో నవ్వడం సాధ్యం కాదని స్వానుభవంతో తెలుసుకున్నా.
థాంక్స్ మోహన గారూ! నా రచన బావుంది అన్నందుకు!
నమస్సులతో-
ఆర్. దమయంతి
తెలుగు వ్యాకరణాల పరిచయం గురించి Srinivas Vuruputuri అభిప్రాయం:
07/16/2012 11:59 pm
>> “ఖండించి, దీవించి, ఊగించి, శాసించి, రక్షించే”
సురేశ్ గారూ, చలంగారు వాడిన ఈ మాటలు ఇంగ్లీషులో ఆలోచించి తెలుగులో రాసినట్లుంది. ఆ పలుకుబడికి మూలం ఏవిటో మీకు?
ఈ నడుమ నేను చదువుతున్న కొల్లాయి గట్టితేనేమి లో “థ-ధ” కలగలుపులు కుప్పలు కుప్పలుగా చూస్తున్నాను. ఎక్కడపడితే అక్కడ “అర్ధం, సమర్ధన” కనబడుతుంటాయి. 🙂
ఇంకా ఒకటి రెండు సందేహాలు తీర్చుకోవాలి మిమ్మల్ని అడిగి. మీ ఈ-మెయిల్ ఐడీ ఇవ్వగలరా?
నా మటుకు – దంత్య/తాలవ్య చ-జ లను తేడా తెలిసేంత బాగా పలకలేను. :).
మీరన్నట్లు ప్రాథమిక విద్యలో తెలుగుకి ప్రాముఖ్యం పెరగాల్సిన అవసరం ఉంది. అలాగే తెలుగు పట్ల అభిరుచి కలిగించాల్సిన అవసరమూ ఉంది.
ఆఖరి మనిషి గురించి రవిశంకర్ అభిప్రాయం:
07/16/2012 9:16 pm
రవీందర్ గారు – మీ ప్రయత్నానికి ధన్యవాదాలు. భావం తెలుస్తోంది. మరికొంత మెరుగుపరచవచ్చునేమో చూడండి.
వ్యాఖ్యలు రాసిన ఇతరులకు కూడా ధన్యవాదాలు. ఒక చిన్న వివరణ. ఒక తరంలో ఆత్మీయులు, సహచరులు, తాము ఆరాధించిన సెలబ్రిటీలు ఒకరొకరుగా వెళ్ళిపోయాక, మిగిలిన మనుషుల అంతరంగచిత్రణ కోసం చేసిన ప్రయత్నం ఈ కవిత. ఇక్కడ ఆఖరి మనిషి అంటే అర్థం అదే. అంతేగాని, మానవజాతి నశిస్తుందని నా ఉద్దేశం కాదు. – రవిశంకర్
యజ్ఞం కథ: మరో పరిశీలన గురించి aaditya reddi అభిప్రాయం:
07/16/2012 9:16 pm
ఎం కె రావు గారూ, ఏ లోపం లేకుండా, ఎక్కడా నూటికి నూరుశాతం పెర్ఫెక్షన్ ఉంటున్దని నేను అనుకోను. ఏ లోపం లేని వ్యక్తులెలా ఉండరో అలాగే లోపం లేని కధ ఉండకపోవచ్చు. కాని ఈ కధలో లోపాలు చాలా ప్రధానమైనవి. వాటిని పట్టించుకోకుండా ఈ కధకు గత యాబై ఏళ్ళుగా కొంతమంది వీరపూజ చేసారు. అదే నిజమని ప్రచారం చేసారు. యిప్పటికీ చేస్తునే ఉన్నారు. ఆ ‘అతి’ మీదనే నా వ్యతిరేకత.
యిక మీరన్నట్టు, మంచి అన్నది మల్లెపూల సువాసన లాంటిది దానిని వీలయినంత ఎక్కువ ప్రచారం చేయాలి. చెడు అన్నది మురిక్కాలవ వాసన వంటిది. దానిని వీలయినంత వేగంగా కప్పెట్టేయాలి. నేను అదే చేస్తున్నాననుకుంటున్నాను.
తెలుగు వ్యాకరణాల పరిచయం గురించి మోహన అభిప్రాయం:
07/16/2012 8:04 pm
రమ గారు,
“పుస్తక మేల” అని అనకుండా ” పుస్తక మేళ ” అని NBT వాళ్ళు అనడం. వాళ్ళు బహుశా తెలుగు నేలని గౌరవించి అలా పెట్టేరని అనుకోవాలి.
ఇక్కడ మేలా (పుస్తక్ మేలా, మేల కాదు) అనేది పండుగ లేక సంత అనే అర్థములో వచ్చే హిందీ పదము అని నా భావన. అది మేళ కాదు, తెలుగులో మేళము అంటే సమూహము, ముఖ్యముగా ఆటకత్తెల సమూహము అనుకొంటాను. పుస్తకము + ఏల = పుస్తక మేల అనలేదే, అందుకు సంతోషించాలి.
తమిళంలో “ఎ” కారం తెలుగు లోని అకారానికి సమానమా?? ఏమిటీ కారణం? వాళ్ళకి ఉ , ఎ లాంటివి లేవేంటి ?
అన్ని చోటులలో అలా వాడరు వాళ్లు. జ-కారముతో మొదలయ్యే సంస్కృత పదాలకు జె-కారమును తరచు వాడుతారు, ఉదా. జయం – జెయం. ఇలాటివి తెలుగులో కూడ కొన్ని ఉన్నాయి, ఉదా. చంద్రిక, చెంద్రిక; జలగ, జెలగ. ర-కారానికి బదులు రె-కారమును అరుదుగా వాడుతారు, ఉదా. రమ – రెమ. తమిళ ఛందస్సులో ఐ-కారమును లఘువుగా వాడడము నాకు తెలుసు. ఉ-కారము చివర వస్తే అది ఒక్కొక్కప్పుడు పరిగణించబడదు. కాని కొన్ని విషయాలలో వాళ్ల నియమాలు చాల కఠినమైనవి. మిగిలిన భాషలలో ఆ, అం, కల్ మున్నగునవి ఒకే విధమైన గురువుగా అంగీకరించినా తమిళములో వాటికి భిన్నత ఉన్నది. పాటలలో వీటిని గమనించవచ్చును. విధేయుడు – మోహన
తెలుగు వ్యాకరణాల పరిచయం గురించి తః తః అభిప్రాయం:
07/16/2012 5:10 pm
రమగారు: ‘వేంకటాచలం’ అని పెట్టక ‘వెంకట చలం’ అని పేరుపెట్టినప్పుడు ‘చలం’ అని పిలవడం సరదాగా ఉంది అంటే చెప్పలేను గానీ ‘మధుసూదన’ అని దేవుడి పేరు పెట్టి ‘మధు’ అని – ఆ దేవుడి చేతిలో చచ్చిన – రాక్షసుడి పేరుతో పిలవటం నవ్వు తెప్పిస్తుంది.
తః తః