కౌంటర్ వెనక్కి రాగానే, “హూ ఈజ్ ఫస్ట్?” అని అడిగిందామె.
అప్పటికే కౌంటర్కి ఇవతల గుమ్మం దగ్గిరగా దాదాఫు ఒక పదిమంది నిలబడి ఉన్నారు అక్కడ. నా వెనుక నాతో పాటు లోపలికి వచ్చిన స్త్రీ కూడా ఉంది. చుట్టూ చూస్తే, స్త్రీలు, పురుషులు, వృద్ధులు, పిల్లలు కూడా ఉన్నారు. ఎవరు ముందుకి రాలేదు. అప్పుడు ఒక వృద్దుడు ముందుకు వచ్చి తన పక్క్కనున్న మహిళని, “ప్లీజ్” అంటూ ముందుకు వెళ్ళమ్మని చెయ్యి చూపించాడు. ఆవిడ అందరి వైపు చూసింది. ఎవరు అభ్యంతరం పెట్టలేదు. ఆవిడ వెళ్ళి తన ఆర్డరు తీసుకుంది. నావంతు వచ్చినప్పుడు నా వెనుక వచ్చిన స్త్రీ, నా పక్కనే నిలబడినావిడను “ప్లీజ్,” అంటూ ముందుకు వెళ్ళమన్నాను. “నో థాంక్స్” అంటూ నన్ను వెళ్ళమంది.
ఇక నీ ప్రశ్నకి జవాబు మన దేశంలో కూడా సివిక్ సెన్స్ ఉన్నవాళ్ళుంటారు. ఉన్న చోట అందరూ అలా ఉంటారు. లేని చోట లేదు. ఆ పెద్దాయనికి ‘చెప్పడమే,’ నిరభ్యంతరంగా! ఇంకొకసారి అలా చెయ్యడని ఆశించడమే! ఎప్పుడు, ఎలా చెప్పడం అన్నది నీ విజ్ఞత మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
గణపతి ముని గారు రమణులని కలిసినపుడు ఆయన సిథ్థులని తెలిసాక అడిగిన మొదటి ప్రశ్న, దాని సమాధానం ఎక్కడో రాసి ఉంచారు. అది చాలా ప్రసిథ్థం.
ప్రశ్న: తపస్సు అంటే ఏమిటి? అది ఎలా చేయాలి?
దీనికి రమణుల సమాధానం: ధ్యానం చేసేటపుడు అది ఎవరు చేస్తున్నారో చూడు. జపం చేసేటపుడు అది ఎక్కడ్నుంచి వస్తోందో చూడు. అదే తపస్సు.
ఇదే “నేను ఎవరిని?/నాన్ యార్?” అనేది తెలుసుకోవడం. ఈ వ్యాక్యం అర్ధం కావడానికి జీవితాలు సరిపోవు. దీనితో పొంగిపోయి గణపతి ముని ఆయనకి రమణ మహర్షి అని పేరు ఇచ్చారు అంటారు.
ఆ రోజుల్లో రాసిన సంస్కృతానికి తెలుగులో చేసిన ఈ అనువాదనే చాలా గొప్ప. అయితే ఈ అనువాదం మూలానికి ఎంత దగ్గిరగా ఉందో చెప్పాలంటే మరో సంస్కృత పండితుడు ముందుకి రావాలి.
చాలా బాగుంది అమరేంద్రగారు. మా కళ్ల ముందే తిరిగారు మీరు – అయినా మీ కళ్లతో మీరు చూసినవి – చెప్తూంటే ఆ విశేషాలు మళ్లీ కొత్తగా ఉన్నాయి. ఇంకా వింతైన విషయం ఏమిటంటే – మళ్లీ సంచికలో మరేం చెప్తారో వినాలని కుతూహలం కలుగుతోంది.
ఇది పూర్తయే సరికి మరో భూభాగాన్ని దర్శించి వచ్చేయండి – ఆ విశేషాలు మాకందిద్దురు గాని.
ఒకరకంగా నాకిలాంటి అనుభవమే ఎదురైంది.
కొన్నేళ్ళ క్రితం కాస్ట్కొలో, కొనబోయే వస్తువుల బండితో లైన్లో నుంచున్నాను. నా వెనక ఉన్నతని బండిలో ఒక వస్తువే ఉంది. పైగా వయసులో చాలా పెద్దాయన. నా బండి నిండుగా కొనబోయే వస్తువులున్నాయి.
ఒక వస్తువు కొనే అతన్ని ముందు వెళ్ళమన్నాను.
అతను ‘ఆర్యూ షూర్?’ అని నా కన్ఫర్మ్ చేసుకుని, వరసలో నా ముందుకు వెళ్ళాడు. అతని వెనకున్నతను నన్ను దాటి వరసలో ముందుకు వెళ్ళాడు. ‘ఎందుకలా?’ అన్న నా ప్రశ్నార్ధకపు మొహానికి ‘నేను అతని వెనక వున్నాను. అతని తర్వాత వంతు నాదే’ అని చెప్పాడు. చెప్పినదాంట్లో తర్కం వుందనిపించింది. అతన్ని, అతని వెనకున్న మరొక తర్కవేత్తను(ఇక్కడ వ్యంగ్యం లేదు) వెళ్ళనిచ్చి తర్వాత నేను వెళ్ళాను.
పాఠం బాగా అర్థమైంది.
అప్పట్నుంచి ఏ వరసలోనైనా నాస్థానాన్ని మరొకరికి త్యాగం చెయ్యలేదు!
మూడు ఆత్మకథలు: 1. మంచీ మర్యాదా గురించి Anil అట్లూరి అభిప్రాయం:
08/05/2019 2:10 am
పిక్కడిల్లి కాఫీ బార్, లండన్ లో.
కౌంటర్ వెనక్కి రాగానే, “హూ ఈజ్ ఫస్ట్?” అని అడిగిందామె.
అప్పటికే కౌంటర్కి ఇవతల గుమ్మం దగ్గిరగా దాదాఫు ఒక పదిమంది నిలబడి ఉన్నారు అక్కడ. నా వెనుక నాతో పాటు లోపలికి వచ్చిన స్త్రీ కూడా ఉంది. చుట్టూ చూస్తే, స్త్రీలు, పురుషులు, వృద్ధులు, పిల్లలు కూడా ఉన్నారు. ఎవరు ముందుకి రాలేదు. అప్పుడు ఒక వృద్దుడు ముందుకు వచ్చి తన పక్క్కనున్న మహిళని, “ప్లీజ్” అంటూ ముందుకు వెళ్ళమ్మని చెయ్యి చూపించాడు. ఆవిడ అందరి వైపు చూసింది. ఎవరు అభ్యంతరం పెట్టలేదు. ఆవిడ వెళ్ళి తన ఆర్డరు తీసుకుంది. నావంతు వచ్చినప్పుడు నా వెనుక వచ్చిన స్త్రీ, నా పక్కనే నిలబడినావిడను “ప్లీజ్,” అంటూ ముందుకు వెళ్ళమన్నాను. “నో థాంక్స్” అంటూ నన్ను వెళ్ళమంది.
ఇక నీ ప్రశ్నకి జవాబు మన దేశంలో కూడా సివిక్ సెన్స్ ఉన్నవాళ్ళుంటారు. ఉన్న చోట అందరూ అలా ఉంటారు. లేని చోట లేదు. ఆ పెద్దాయనికి ‘చెప్పడమే,’ నిరభ్యంతరంగా! ఇంకొకసారి అలా చెయ్యడని ఆశించడమే! ఎప్పుడు, ఎలా చెప్పడం అన్నది నీ విజ్ఞత మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
నిండైన జీవితం గురించి Amarendra Dasari అభిప్రాయం:
08/04/2019 9:19 pm
చైనాలో ఛాయాచిత్రాలు – వీలయితే ఈ రచన వివరాలు ఇవ్వగలరా సత్యవతిగారూ. ఎప్పుడు రాశారు, పుస్తకంగా వచ్చిందా…
మంటో కథలు: సియా హాషియే 1 గురించి Vijaya Karra అభిప్రాయం:
08/04/2019 6:26 pm
మీ ముందు మాట కథని మించి కదిలించింది పూర్ణిమ! “మన చుట్టూ పుట్టుకొస్తున్న కంచెల గురించి ఆలోచించుకోమంటూ”… నిన్న, ఈ రోజు… అదే చరిత్ర కొనసాగుతోంది.
ఇంద్రగీతమ్ గురించి శర్మ దంతుర్తి అభిప్రాయం:
08/04/2019 8:26 am
గణపతి ముని గారు రమణులని కలిసినపుడు ఆయన సిథ్థులని తెలిసాక అడిగిన మొదటి ప్రశ్న, దాని సమాధానం ఎక్కడో రాసి ఉంచారు. అది చాలా ప్రసిథ్థం.
ప్రశ్న: తపస్సు అంటే ఏమిటి? అది ఎలా చేయాలి?
దీనికి రమణుల సమాధానం: ధ్యానం చేసేటపుడు అది ఎవరు చేస్తున్నారో చూడు. జపం చేసేటపుడు అది ఎక్కడ్నుంచి వస్తోందో చూడు. అదే తపస్సు.
ఇదే “నేను ఎవరిని?/నాన్ యార్?” అనేది తెలుసుకోవడం. ఈ వ్యాక్యం అర్ధం కావడానికి జీవితాలు సరిపోవు. దీనితో పొంగిపోయి గణపతి ముని ఆయనకి రమణ మహర్షి అని పేరు ఇచ్చారు అంటారు.
ఆ రోజుల్లో రాసిన సంస్కృతానికి తెలుగులో చేసిన ఈ అనువాదనే చాలా గొప్ప. అయితే ఈ అనువాదం మూలానికి ఎంత దగ్గిరగా ఉందో చెప్పాలంటే మరో సంస్కృత పండితుడు ముందుకి రావాలి.
ముందుమాటే ఇది…! గురించి Suresh Krishna అభిప్రాయం:
08/03/2019 11:51 am
చప్పట్లు 💐💐💐
థాయ్లాండ్ యాత్రాగాథ-1 గురించి kalyani అభిప్రాయం:
08/03/2019 12:18 am
చాలా బాగుంది అమరేంద్రగారు. మా కళ్ల ముందే తిరిగారు మీరు – అయినా మీ కళ్లతో మీరు చూసినవి – చెప్తూంటే ఆ విశేషాలు మళ్లీ కొత్తగా ఉన్నాయి. ఇంకా వింతైన విషయం ఏమిటంటే – మళ్లీ సంచికలో మరేం చెప్తారో వినాలని కుతూహలం కలుగుతోంది.
ఇది పూర్తయే సరికి మరో భూభాగాన్ని దర్శించి వచ్చేయండి – ఆ విశేషాలు మాకందిద్దురు గాని.
థాయ్లాండ్ యాత్రాగాథ-1 గురించి Anil అట్లూరి అభిప్రాయం:
08/02/2019 8:17 pm
సముద్రానికి అంతమెక్కడ?
తిరిగే కాలుకి విశ్రాంతెక్కడ?
ఆగస్ట్ 2019 గురించి హిమసాయి అభిప్రాయం:
08/02/2019 1:18 am
కె. సదాశివరావుగారు రాసిన ‘చలిమంటలు’ కథ లింక్ ఉంటే షేర్ చేయండి.
[ముందుమాటలో లింక్ చేర్చాం. గమనించగలరు – సం]
దేవుడి కొడుకు గురించి Sujata అభిప్రాయం:
08/02/2019 12:30 am
Apt to the editorial. Tagore is timeless. Thank you for this story.
మూడు ఆత్మకథలు: 1. మంచీ మర్యాదా గురించి కె.వి.గిరిధరరావు అభిప్రాయం:
08/01/2019 1:15 pm
ఒకరకంగా నాకిలాంటి అనుభవమే ఎదురైంది.
కొన్నేళ్ళ క్రితం కాస్ట్కొలో, కొనబోయే వస్తువుల బండితో లైన్లో నుంచున్నాను. నా వెనక ఉన్నతని బండిలో ఒక వస్తువే ఉంది. పైగా వయసులో చాలా పెద్దాయన. నా బండి నిండుగా కొనబోయే వస్తువులున్నాయి.
ఒక వస్తువు కొనే అతన్ని ముందు వెళ్ళమన్నాను.
అతను ‘ఆర్యూ షూర్?’ అని నా కన్ఫర్మ్ చేసుకుని, వరసలో నా ముందుకు వెళ్ళాడు. అతని వెనకున్నతను నన్ను దాటి వరసలో ముందుకు వెళ్ళాడు. ‘ఎందుకలా?’ అన్న నా ప్రశ్నార్ధకపు మొహానికి ‘నేను అతని వెనక వున్నాను. అతని తర్వాత వంతు నాదే’ అని చెప్పాడు. చెప్పినదాంట్లో తర్కం వుందనిపించింది. అతన్ని, అతని వెనకున్న మరొక తర్కవేత్తను(ఇక్కడ వ్యంగ్యం లేదు) వెళ్ళనిచ్చి తర్వాత నేను వెళ్ళాను.
పాఠం బాగా అర్థమైంది.
అప్పట్నుంచి ఏ వరసలోనైనా నాస్థానాన్ని మరొకరికి త్యాగం చెయ్యలేదు!