ఆర్కే గారూ! శ్రీనివాస్ గారూ! మీ అభిప్రాయమే నాకూ వచ్చింది. కాని నా మనసు వ్యతిరేకిస్తున్నా ఇలా రాయడమ్ జరిగింది. ఎందుకంటే, నేటి ప్రపంచం తీరును బట్టి చూస్తే, చాలామంది ఎత్తుకి పై ఎత్తు వేసి గెలవాలని చూసే వాళ్లే కదా! ఈ నాటి “ట్రెండ్”నే కొలికి ముత్యంగా ఉంచడం బాగుంటుందనిపించి అలా వ్రాశా. అలా రాస్తేనే సహజంగా ఉంటుందని మిత్రుల సలహా. ఎంత చెడ్డదైనా, చేతికి చిక్కిన అవకాశం జారవిడుచుకునే వారు చాలా కొద్దిమంది ఈ కాలంలో. ఏది యేమైనా, మీ సలహాకు కృతజ్ఞతలు.
శ్రీనివాస్ గారూ! ఆలస్యం- అన్న మాటను నేను తప్పుగా వ్రాశాను. కాని ఉద్దేశ్యం – అన్నది తప్పు కాదు. టైపోలను ఇక నుంచీ ఎప్పటికప్పుడు సరిచేస్తాను. తెలుగును ఇంగ్లీషులో వ్రాయడం కొత్తగా నేర్చుకున్నాను. అక్కడక్కడ తప్పులు అనివార్యం ఔతున్నాయి. మన్నించండి.
నెనరులతో
వి. హేమ.
మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా! పదనఖం చింతయామో వయం” అనే పాఠం ఎక్కువ గ్రాహ్యంగా తోస్తోంది. మాత్రలు కూడా సరిపోయి పాడడానికి అనువుగానే వుంది.
త్ర్యక్షం, చక్రపినాకసాభయకరాన్ బిభ్రాణమర్కచ్ఛవిం – సందేహం తీరింది. నృసింహదేవుడిని ఫాలనేత్రం కలవాడిగా స్తుతించిన వారున్నారు అని తెలిసింది. ఐతే ఎక్కడా చిత్రాలలోగానీ, విగ్రహాలలో గానీ ఫాలనేత్రం నేను చూడలేదు. అందుకని ఈ సందేహం వచ్చింది.
రంగ గారికి, రమా గారికి, శ్రీనివాస్ గారికి కృతజ్ఞతలు. నా సందేహం ఇంకొక్కటి మిగిలే వుంది. దానికి రమ గారు సూచించిన మార్గమే శరణ్యమనుకుంటాను, ఎవరూ తెలుపకపోతే.
నఖస్తుతి మన స్తోత్రాలలో చాలా చోట్ల కనబడుతుంది. ఉదాహరణకు, ‘నఖధీధితి సంచ్ఛన్న నిమజ్జన తమోగుణా’ అని లలితా సహస్రం. కేశాది నఖ పర్యంత స్తుతులు మనకు కనబడతాయి. అందునా అన్నమయ్య అహోబల వైష్ణవుడు. నారసింహ నఖ ధ్యానం సంప్రదాయం. ‘స్ఫురిత విబుధజన ముఖములు, పరివిదళిత దనుజ నివహపతి తను ముఖముల్, గురురుచి జిత శిఖిశిఖములు, నరహరి కరనఖములమరు నతజన సుఖముల్’ అని పోతన.
‘పదనఖం చింతయామి యూయం’ అనేది సరైన పాఠమో, కాదో నాకు తెలియదు కానీ ‘యూయం’ అంటే ‘మీరు’ అని అర్థం. త్వం – యువాం -యూయం.
“మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా! పదనఖం చింతయామి యూయం”
ఈ సంకీర్తన పల్లవి రేకులోనో పూర్వ ప్రచురిత పాఠాలలోనో సరిగా లేనట్లున్నది. 19986 లో ముద్రించిన “తాళ్ళపాక పద సాహిత్యం – నాలుగవ సంపుటంలో ఇలా ఉన్నది:
“మాధవ కేశవ మధుసూదన విష్ణు
శ్రీధరా పద నభం (ఖం?) చింతయామి యూయం (మో వయం?)”
బ్రాకెట్టులలోని సూచన గౌరిపెద్ది రామ సుబ్బ శర్మగారిదనుకుంటాను.
పదనఖం చింతయామః వయం అంటే కాలి గోటిని తలచుకుంటున్నాము అని అర్థమా?
అరుదు అనే మాటకు ఆశ్చర్యము, అపూర్వము అనే అర్థాలు ఉన్నాయి (శబ్ద రత్నాకరం)
జ్ఞాననేత్రం సర్వ దేవతా మూర్తులకూ ఉన్నదని భావించటం సంప్రదాయమే. అంతే కాక, నారసింహరూపం ప్రత్యేకించి శివకేశవాత్మకం. విష్ణుసహస్రంలో వలెనే నారసింహ సహస్రంలోనూ అనేక శివ నామాలు ఉన్నాయి. శంభు, విరూపాక్ష, పినాకి, భద్రరూప, ధూర్జటి, శ్రీశైలాద్రినివాస, రుద్ర, ఈశాన ఇలా 30, 40 నామాలు లక్ష్మీనృసింహ సహస్రనామ స్తోత్రంలో ఉన్నాయి.
సర్పాకృతిలో ఉన్న శ్రీపర్వత శ్రేణిలో, తలవైపు వైష్ణవ క్షేత్రమైన వెంకటాచలం, తోక వైపు శైవ క్షేత్రమైన శ్రీశైలం ఉంటే, మధ్యన విష్ణశివాత్మకమైన నారసింహ క్షేత్రం ఉంది.
అన్నమయ్య సాహిత్యం గురించిన.. మీ పాఠకుల సందేహాలని చూసేక ఈ సమాచారం.. ఈమాట కి తెలుబడి చేయటం మంచిదని నాకు అన్పించింది. జయప్రభ గారు అన్నమయ్య పదాల విశ్లేషణ రెండు సంపుటాల్లో చేసారు.మొదటి సంపుటం 2006 లో రాగా..ఈ నెలలోనే రెండవ సంపుటం అచ్చయి వచ్చింది. పుస్తకం పేరు..”కాంతల మనసు లోని కఱవు వాసె..అంతటా జవ్వనమనే ఆమని కాలమున”. 450 పేజీలు; ఖరీదు 500 రూపాయలు.
ప్రసాద్ గారూ! అన్నమయ్య సంకీర్తనా సంపుటాలని నిఘంటువుల్ని దగ్గర పెట్టుకుని చదవండి. ఒక నిఘంటువు కాదు..చాలా నిఘంటువుల్ని వెతకండి.మీకు అన్నమయ్య సాహిత్యం్ ఇష్టం్ అయినప్పుడు అంతపాటి శ్రమ పడాలి. క్రమేపీ మీకు వాటి లోని అందాలు అవగతం కాగలవు. అన్నమాచార్యుని కవిత్వం ఎందుకు వైవిధ్యమైందో..అది ఎంత గొప్పదో..చాలా ఆసక్తి గానూ..చాలా విపులంగానూ ఆమె విశ్లేషించారు. వాటిని చదవండి. మీ చాలా సందేహాలకి సమాధానం దొరుకుతుంది. పుస్తకాల ప్రాప్తి స్థానం…రచయిత్రి దగ్గర గానీ..అక్షర బుక్ షాప్ లో గానీ.
బాబ్జీలు గారూ! ఒక సామెతకి ఒకే రూపం..ఉండనఖ్ఖర లేదు. ఒక అర్ధాన్ని ఇచ్చే సామెత భిన్న ప్రాంతాల్లో..భిన్న కాలాల్లో ప్రాచుర్యం లో ఉండటం్ అన్న ది..దాని ప్రభావానికీ..ప్రచారానికీ..ఆ భావ వ్యక్తీకరణ అవసరానికీ గుర్తు. సామెతలకి, కర్తృత్వాలూ..కాల నిర్ణయాలూ ఉండవు. అందువల్ల వాడకంలోని ప్రాచీనతే..దాని చెలామణీని ..వ్యాప్తినీ సూచిస్తుంది. మనకి అట్టు తొలి గానూ..రొట్టె..అటు తర్వాతా వచ్చిన ట్లయితే అన్నమయ్య వాడిన రూపమే మొదటిది కావొచ్చు. నిప్పట్టు అంటే అరిసె అన్న వాడుక సీమలో ఉంది మరి.
మహా భక్తులు కవులు ఐన పోతన,అన్నమయ్య వంటి వారి గురించి ఒకే ఒక్క పేజీ వ్యాసం వ్రాయడం వారి అభిమానులైన మా బోటి వారికి ఆశాభంగమై నిరుత్సాహంగా అనిపిస్తుంది. వ్యాసకర్తలూ, సంపాదకులూ స్థలం కై లోభించకుండా ఇటువంటి వారిపై వ్యాసాలను బెజ్జాల వారి వ్యాసాల నిడివికన్నా రెండు మూడింతల నిడివిలో ఇంకా అనేక విషయాలను పొందుపరచి ప్రచురించాలని కోరుకుంటున్నాను. వ్యాసం అలరించింది కానీ మనస్సు ఇంకా కావాలని కలవరించింది. నా నిత్య దేవతారాధన 2-3 అన్నమయ్య సంకీర్తనలతో కానీ సంపూర్ణం కాదు. అన్నమయ్య గారు ఎక్కువ తెలుగు పదాలే వాడారు కానీ అవి వారి మాండలికాలై మండలేతరులమైన మా వంటి వారికి గ్రాహ్యం కాక ఒక్కొక్క చోట పూర్తి భావమే అవగతం కావడం లేదు. నిప్పట్టు వివరించిన లాగానే విజ్ఞులైన సహ పాఠకులు నా సందేహాలని తీరుస్తారని ఆశిస్తాను.
మూసిన ముత్యాల కేలే మొరకులు
ఆశల చిత్తాల కేలే అలవోకలూ
మొరకులు – అలవోకలు పదాల అర్ధం మొత్తం పల్లవి భావం కావాలి.
పరమ మూర్తి, హరి, ప్రహ్లాద వరదుడు, కరుణానిధి, బుధ కల్పమూ
బరగు శ్రీ వేంకట పతి తన దాసుల అరుదుగ గాచే అనంతుడితడు
ఇక్కడ అరుదు పదానికి మనకు తెలిసిన అర్ధం అన్వయం కావడంలేదు
ఫాల నేత్రానల ప్రబల విద్యుల్లతా కేళీ విహార లక్ష్మీ నారసింహా!
ఇక్కడే గాక ఇంకో వేరే కీర్తనలో కూడా నృసింహునికి ఫాలనేత్ర ప్రశంస వున్నది. ఇందులో ఔచిత్యం.
మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా! పదనఖం చింతయామి యూయం
చింతయామి యూయం అర్ధం.
ఒకవేళ నాకు తెలిసిన సాహిత్యమే తప్పైన పక్షంలో సరిఐన పదాలను తెలుపవలసినదిగా ప్రార్ధన.
మదరాసులో బిన్నీ గాడు ఎవి తెచ్చేడో నీకేవి చెప్పేడో, అసలే వాడి ఊరు పుంగనూరు. నిప్పట్లంటే రాయలసీమ సంగతేవో గాని, నెల్లూరులో మీ అరిసెల్ని నిప్పట్లంటారు. పెద్ద పండగకి చేసుకునే అప్పచ్చులు అనమాట. రొట్టె పదం సంస్కృతవా, పారసీకవా? పిండి కొద్ది రొట్టెని, పిండి కొద్ది నిప్పటని (మా పక్క మీ ఉల్లిపాయల్ని, ఎర్ర గడ్డలంటారు, ఎర్రగా వుంటాయి కాబట్టి, అట్లనే ఎర్రగా నిప్పులా వుండే మీ అరిశలు, బెల్లపరిశలు, నెల్లూరులో నిప్పట్లయినాయి, బహుశా రాయలసీమలో కూడా నిప్పట్లంటే అరిశలే కావొచ్చు) అన్నమాచార్యులవారు (అప్పటి తెలుగుదేశంలో రొట్టెలుతినే వాళ్ళెవరు) ఆ ప్రాంతానికి అణుగుణంగా రొట్టెని, నిప్పటిగా మార్చుకున్నారెవో, సంస్కరించుకున్నారేవో?
పిండంతే నిప్పటి యన్నట్లు అంటే పిండికొద్దీ రొట్టె యన్నట్లు అని అనుకుంటున్నాను. నిప్పట్టు రాయలసీమ కారపు అప్పచ్చి. మొదటిసారి పుంగనూరు నుంచీ “బిన్నీగాడు” తీసుకొస్తే “మద్రాసు” లో రుచి చూసేను. అచ్చు సేమ్ డిటో చేగోడీ. మెటీరియలూ అదే, వేయించడవూ అదే. కనస్ట్రక్షన్ లో తేడా, అంతే. చేగోడీలు నలుపుతారు. జబ్బలు పడిపోతాయి. అదీ గాకుండా చక్కగా వ్రుత్తాల్లా చుట్టకపోతే తిట్లు తప్పవు. గొళ్ళేల్లా చుట్టెస్తే ఇంకా తిట్లు. నూనె ఎక్కువ పీల్చకుండా ఏదో టెక్నిక్ తో మా మేనత్త చేగోడీలు చేసీదికాని అవి “కటక, పటక్” మంటాయి. కరకరలాడవు. బావుండవు. అన్నట్టు నూనె బాగా పీల్చి కరకరలాడీ చేగోడీల్ని జేబులో వేసుకుని ఆడుకుందుకి వెళ్ళకూడదు. ఆ రాత్రి ఎలకలు జేబులు కొట్టెస్తాయి. నిప్పట్లు అప్పచ్చుల్లా చేస్తారు. నలపరు. బహుశా నిప్పట్లని ఉండలా చుట్టిన పిండిని అరచేతిలో పల్చగా అప్పచ్చిలా చేసి వేయిస్తారు కాబోలు. చిన్న ఉండయితే చిన్న నిప్పట్టు, పెద్ద ఉండయితే పెద్ద నిప్పట్టు.
పిండికొద్దీ రొట్టె అన్న ప్రయోగం “పిండంతే నిప్పటి” ముందుదా వెనకదా? రొట్టెలు అన్నమయ్య టైములో లేవా? వున్నా లేకపోయినా నిప్పట్ల వల్ల చేగోడీలకోసం ఏడవడం తప్పిపోయింది నాకు. చిన్నప్పటి పోగుట్టుకున్నాననుకున్న, మరి దొరకదు గాక దొరకదనుకున్న “బంతి” దొరికిందినాకు. అన్నమయ్య పాటల్లో ఇన్ని మంచి వూసులున్నాయా?
శ్రీ ఆంజనేయ రక్షా కవచం గురించి hEma vempaTi అభిప్రాయం:
04/29/2009 2:40 pm
ఆర్కే గారూ! శ్రీనివాస్ గారూ! మీ అభిప్రాయమే నాకూ వచ్చింది. కాని నా మనసు వ్యతిరేకిస్తున్నా ఇలా రాయడమ్ జరిగింది. ఎందుకంటే, నేటి ప్రపంచం తీరును బట్టి చూస్తే, చాలామంది ఎత్తుకి పై ఎత్తు వేసి గెలవాలని చూసే వాళ్లే కదా! ఈ నాటి “ట్రెండ్”నే కొలికి ముత్యంగా ఉంచడం బాగుంటుందనిపించి అలా వ్రాశా. అలా రాస్తేనే సహజంగా ఉంటుందని మిత్రుల సలహా. ఎంత చెడ్డదైనా, చేతికి చిక్కిన అవకాశం జారవిడుచుకునే వారు చాలా కొద్దిమంది ఈ కాలంలో. ఏది యేమైనా, మీ సలహాకు కృతజ్ఞతలు.
శ్రీనివాస్ గారూ! ఆలస్యం- అన్న మాటను నేను తప్పుగా వ్రాశాను. కాని ఉద్దేశ్యం – అన్నది తప్పు కాదు. టైపోలను ఇక నుంచీ ఎప్పటికప్పుడు సరిచేస్తాను. తెలుగును ఇంగ్లీషులో వ్రాయడం కొత్తగా నేర్చుకున్నాను. అక్కడక్కడ తప్పులు అనివార్యం ఔతున్నాయి. మన్నించండి.
నెనరులతో
వి. హేమ.
పిఠాపురంలో నా మొదటి మజిలీ గురించి Sivaram J అభిప్రాయం:
04/29/2009 3:31 am
మీరు రాసిన కథ చాలా బావుంది. చాలా రోజుల తర్వాత పిఠాపురం గురించి చదివి చాలా ఆనందపడ్డాను. ఆ వూరు వదిలేసి 24 ఏళ్ళయింది.
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
04/28/2009 9:16 pm
మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా! పదనఖం చింతయామో వయం” అనే పాఠం ఎక్కువ గ్రాహ్యంగా తోస్తోంది. మాత్రలు కూడా సరిపోయి పాడడానికి అనువుగానే వుంది.
త్ర్యక్షం, చక్రపినాకసాభయకరాన్ బిభ్రాణమర్కచ్ఛవిం – సందేహం తీరింది. నృసింహదేవుడిని ఫాలనేత్రం కలవాడిగా స్తుతించిన వారున్నారు అని తెలిసింది. ఐతే ఎక్కడా చిత్రాలలోగానీ, విగ్రహాలలో గానీ ఫాలనేత్రం నేను చూడలేదు. అందుకని ఈ సందేహం వచ్చింది.
రంగ గారికి, రమా గారికి, శ్రీనివాస్ గారికి కృతజ్ఞతలు. నా సందేహం ఇంకొక్కటి మిగిలే వుంది. దానికి రమ గారు సూచించిన మార్గమే శరణ్యమనుకుంటాను, ఎవరూ తెలుపకపోతే.
మరొక్కసారి అందరికీ కృతజ్ఞతలు.
భవదీయుడు.
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి రంగ అభిప్రాయం:
04/28/2009 4:17 pm
M.S.Prasad అభిప్రాయం:
మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా!
పదనఖం చింతయామి యూయం
చింతయామి యూయం అర్ధం.
ప్రసాద్ గారూ,
నఖస్తుతి మన స్తోత్రాలలో చాలా చోట్ల కనబడుతుంది. ఉదాహరణకు, ‘నఖధీధితి సంచ్ఛన్న నిమజ్జన తమోగుణా’ అని లలితా సహస్రం. కేశాది నఖ పర్యంత స్తుతులు మనకు కనబడతాయి. అందునా అన్నమయ్య అహోబల వైష్ణవుడు. నారసింహ నఖ ధ్యానం సంప్రదాయం. ‘స్ఫురిత విబుధజన ముఖములు, పరివిదళిత దనుజ నివహపతి తను ముఖముల్, గురురుచి జిత శిఖిశిఖములు, నరహరి కరనఖములమరు నతజన సుఖముల్’ అని పోతన.
‘పదనఖం చింతయామి యూయం’ అనేది సరైన పాఠమో, కాదో నాకు తెలియదు కానీ ‘యూయం’ అంటే ‘మీరు’ అని అర్థం. త్వం – యువాం -యూయం.
రంగ
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి Srinivas Vuruputuri అభిప్రాయం:
04/28/2009 8:19 am
“మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా! పదనఖం చింతయామి యూయం”
ఈ సంకీర్తన పల్లవి రేకులోనో పూర్వ ప్రచురిత పాఠాలలోనో సరిగా లేనట్లున్నది. 19986 లో ముద్రించిన “తాళ్ళపాక పద సాహిత్యం – నాలుగవ సంపుటంలో ఇలా ఉన్నది:
“మాధవ కేశవ మధుసూదన విష్ణు
శ్రీధరా పద నభం (ఖం?) చింతయామి యూయం (మో వయం?)”
బ్రాకెట్టులలోని సూచన గౌరిపెద్ది రామ సుబ్బ శర్మగారిదనుకుంటాను.
పదనఖం చింతయామః వయం అంటే కాలి గోటిని తలచుకుంటున్నాము అని అర్థమా?
అరుదు అనే మాటకు ఆశ్చర్యము, అపూర్వము అనే అర్థాలు ఉన్నాయి (శబ్ద రత్నాకరం)
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి రంగ అభిప్రాయం:
04/27/2009 3:54 pm
ప్రసాద్ గారూ,
నారసింహుని ఫాలనేత్రం లక్ష్మీనృసింహ స్తోత్రాలలో ఉన్నదే:
సత్యజ్ఞానసుఖస్వరూపమమలం క్షీరాబ్దిమధ్యస్థితం
యోగారూఢ మతిప్రసన్న వదనం భూషాసహస్రోజ్జ్వలం
త్ర్యక్షం, చక్రపినాకసాభయకరాన్ బిభ్రాణమర్కచ్ఛవిం,
ఛత్రీభూతఫణీంద్రమిందుధవళం, లక్ష్మీనృసింహం భజే.
జ్ఞాననేత్రం సర్వ దేవతా మూర్తులకూ ఉన్నదని భావించటం సంప్రదాయమే. అంతే కాక, నారసింహరూపం ప్రత్యేకించి శివకేశవాత్మకం. విష్ణుసహస్రంలో వలెనే నారసింహ సహస్రంలోనూ అనేక శివ నామాలు ఉన్నాయి. శంభు, విరూపాక్ష, పినాకి, భద్రరూప, ధూర్జటి, శ్రీశైలాద్రినివాస, రుద్ర, ఈశాన ఇలా 30, 40 నామాలు లక్ష్మీనృసింహ సహస్రనామ స్తోత్రంలో ఉన్నాయి.
సర్పాకృతిలో ఉన్న శ్రీపర్వత శ్రేణిలో, తలవైపు వైష్ణవ క్షేత్రమైన వెంకటాచలం, తోక వైపు శైవ క్షేత్రమైన శ్రీశైలం ఉంటే, మధ్యన విష్ణశివాత్మకమైన నారసింహ క్షేత్రం ఉంది.
రంగ
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి rama bharadwaj అభిప్రాయం:
04/27/2009 10:09 am
అన్నమయ్య సాహిత్యం గురించిన.. మీ పాఠకుల సందేహాలని చూసేక ఈ సమాచారం.. ఈమాట కి తెలుబడి చేయటం మంచిదని నాకు అన్పించింది. జయప్రభ గారు అన్నమయ్య పదాల విశ్లేషణ రెండు సంపుటాల్లో చేసారు.మొదటి సంపుటం 2006 లో రాగా..ఈ నెలలోనే రెండవ సంపుటం అచ్చయి వచ్చింది. పుస్తకం పేరు..”కాంతల మనసు లోని కఱవు వాసె..అంతటా జవ్వనమనే ఆమని కాలమున”. 450 పేజీలు; ఖరీదు 500 రూపాయలు.
ప్రసాద్ గారూ! అన్నమయ్య సంకీర్తనా సంపుటాలని నిఘంటువుల్ని దగ్గర పెట్టుకుని చదవండి. ఒక నిఘంటువు కాదు..చాలా నిఘంటువుల్ని వెతకండి.మీకు అన్నమయ్య సాహిత్యం్ ఇష్టం్ అయినప్పుడు అంతపాటి శ్రమ పడాలి. క్రమేపీ మీకు వాటి లోని అందాలు అవగతం కాగలవు. అన్నమాచార్యుని కవిత్వం ఎందుకు వైవిధ్యమైందో..అది ఎంత గొప్పదో..చాలా ఆసక్తి గానూ..చాలా విపులంగానూ ఆమె విశ్లేషించారు. వాటిని చదవండి. మీ చాలా సందేహాలకి సమాధానం దొరుకుతుంది. పుస్తకాల ప్రాప్తి స్థానం…రచయిత్రి దగ్గర గానీ..అక్షర బుక్ షాప్ లో గానీ.
బాబ్జీలు గారూ! ఒక సామెతకి ఒకే రూపం..ఉండనఖ్ఖర లేదు. ఒక అర్ధాన్ని ఇచ్చే సామెత భిన్న ప్రాంతాల్లో..భిన్న కాలాల్లో ప్రాచుర్యం లో ఉండటం్ అన్న ది..దాని ప్రభావానికీ..ప్రచారానికీ..ఆ భావ వ్యక్తీకరణ అవసరానికీ గుర్తు. సామెతలకి, కర్తృత్వాలూ..కాల నిర్ణయాలూ ఉండవు. అందువల్ల వాడకంలోని ప్రాచీనతే..దాని చెలామణీని ..వ్యాప్తినీ సూచిస్తుంది. మనకి అట్టు తొలి గానూ..రొట్టె..అటు తర్వాతా వచ్చిన ట్లయితే అన్నమయ్య వాడిన రూపమే మొదటిది కావొచ్చు. నిప్పట్టు అంటే అరిసె అన్న వాడుక సీమలో ఉంది మరి.
రమ.
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
04/26/2009 10:47 pm
మహా భక్తులు కవులు ఐన పోతన,అన్నమయ్య వంటి వారి గురించి ఒకే ఒక్క పేజీ వ్యాసం వ్రాయడం వారి అభిమానులైన మా బోటి వారికి ఆశాభంగమై నిరుత్సాహంగా అనిపిస్తుంది. వ్యాసకర్తలూ, సంపాదకులూ స్థలం కై లోభించకుండా ఇటువంటి వారిపై వ్యాసాలను బెజ్జాల వారి వ్యాసాల నిడివికన్నా రెండు మూడింతల నిడివిలో ఇంకా అనేక విషయాలను పొందుపరచి ప్రచురించాలని కోరుకుంటున్నాను. వ్యాసం అలరించింది కానీ మనస్సు ఇంకా కావాలని కలవరించింది. నా నిత్య దేవతారాధన 2-3 అన్నమయ్య సంకీర్తనలతో కానీ సంపూర్ణం కాదు. అన్నమయ్య గారు ఎక్కువ తెలుగు పదాలే వాడారు కానీ అవి వారి మాండలికాలై మండలేతరులమైన మా వంటి వారికి గ్రాహ్యం కాక ఒక్కొక్క చోట పూర్తి భావమే అవగతం కావడం లేదు. నిప్పట్టు వివరించిన లాగానే విజ్ఞులైన సహ పాఠకులు నా సందేహాలని తీరుస్తారని ఆశిస్తాను.
మూసిన ముత్యాల కేలే మొరకులు
ఆశల చిత్తాల కేలే అలవోకలూ
మొరకులు – అలవోకలు పదాల అర్ధం మొత్తం పల్లవి భావం కావాలి.
పరమ మూర్తి, హరి, ప్రహ్లాద వరదుడు, కరుణానిధి, బుధ కల్పమూ
బరగు శ్రీ వేంకట పతి తన దాసుల అరుదుగ గాచే అనంతుడితడు
ఇక్కడ అరుదు పదానికి మనకు తెలిసిన అర్ధం అన్వయం కావడంలేదు
ఫాల నేత్రానల ప్రబల విద్యుల్లతా కేళీ విహార లక్ష్మీ నారసింహా!
ఇక్కడే గాక ఇంకో వేరే కీర్తనలో కూడా నృసింహునికి ఫాలనేత్ర ప్రశంస వున్నది. ఇందులో ఔచిత్యం.
మాధవా! కేశవా! మధుసూదనా! విష్ణు! శ్రీధరా! పదనఖం చింతయామి యూయం
చింతయామి యూయం అర్ధం.
ఒకవేళ నాకు తెలిసిన సాహిత్యమే తప్పైన పక్షంలో సరిఐన పదాలను తెలుపవలసినదిగా ప్రార్ధన.
భవదీయుడు
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి ravikiran Timmireddy అభిప్రాయం:
04/26/2009 7:22 pm
బాబ్జీ,
మదరాసులో బిన్నీ గాడు ఎవి తెచ్చేడో నీకేవి చెప్పేడో, అసలే వాడి ఊరు పుంగనూరు. నిప్పట్లంటే రాయలసీమ సంగతేవో గాని, నెల్లూరులో మీ అరిసెల్ని నిప్పట్లంటారు. పెద్ద పండగకి చేసుకునే అప్పచ్చులు అనమాట. రొట్టె పదం సంస్కృతవా, పారసీకవా? పిండి కొద్ది రొట్టెని, పిండి కొద్ది నిప్పటని (మా పక్క మీ ఉల్లిపాయల్ని, ఎర్ర గడ్డలంటారు, ఎర్రగా వుంటాయి కాబట్టి, అట్లనే ఎర్రగా నిప్పులా వుండే మీ అరిశలు, బెల్లపరిశలు, నెల్లూరులో నిప్పట్లయినాయి, బహుశా రాయలసీమలో కూడా నిప్పట్లంటే అరిశలే కావొచ్చు) అన్నమాచార్యులవారు (అప్పటి తెలుగుదేశంలో రొట్టెలుతినే వాళ్ళెవరు) ఆ ప్రాంతానికి అణుగుణంగా రొట్టెని, నిప్పటిగా మార్చుకున్నారెవో, సంస్కరించుకున్నారేవో?
రవి
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
04/26/2009 8:33 am
పిండంతే నిప్పటి యన్నట్లు అంటే పిండికొద్దీ రొట్టె యన్నట్లు అని అనుకుంటున్నాను. నిప్పట్టు రాయలసీమ కారపు అప్పచ్చి. మొదటిసారి పుంగనూరు నుంచీ “బిన్నీగాడు” తీసుకొస్తే “మద్రాసు” లో రుచి చూసేను. అచ్చు సేమ్ డిటో చేగోడీ. మెటీరియలూ అదే, వేయించడవూ అదే. కనస్ట్రక్షన్ లో తేడా, అంతే. చేగోడీలు నలుపుతారు. జబ్బలు పడిపోతాయి. అదీ గాకుండా చక్కగా వ్రుత్తాల్లా చుట్టకపోతే తిట్లు తప్పవు. గొళ్ళేల్లా చుట్టెస్తే ఇంకా తిట్లు. నూనె ఎక్కువ పీల్చకుండా ఏదో టెక్నిక్ తో మా మేనత్త చేగోడీలు చేసీదికాని అవి “కటక, పటక్” మంటాయి. కరకరలాడవు. బావుండవు. అన్నట్టు నూనె బాగా పీల్చి కరకరలాడీ చేగోడీల్ని జేబులో వేసుకుని ఆడుకుందుకి వెళ్ళకూడదు. ఆ రాత్రి ఎలకలు జేబులు కొట్టెస్తాయి. నిప్పట్లు అప్పచ్చుల్లా చేస్తారు. నలపరు. బహుశా నిప్పట్లని ఉండలా చుట్టిన పిండిని అరచేతిలో పల్చగా అప్పచ్చిలా చేసి వేయిస్తారు కాబోలు. చిన్న ఉండయితే చిన్న నిప్పట్టు, పెద్ద ఉండయితే పెద్ద నిప్పట్టు.
పిండికొద్దీ రొట్టె అన్న ప్రయోగం “పిండంతే నిప్పటి” ముందుదా వెనకదా? రొట్టెలు అన్నమయ్య టైములో లేవా? వున్నా లేకపోయినా నిప్పట్ల వల్ల చేగోడీలకోసం ఏడవడం తప్పిపోయింది నాకు. చిన్నప్పటి పోగుట్టుకున్నాననుకున్న, మరి దొరకదు గాక దొరకదనుకున్న “బంతి” దొరికిందినాకు. అన్నమయ్య పాటల్లో ఇన్ని మంచి వూసులున్నాయా?