నేను కూడ మీ అభిప్రాయము తొ ఏకీభవిస్తున్నాను. కానీ ఇందుకు ప్రేక్ష కుల పాత్ర కూడా వుంది. మనము చూసినపుడే కద సినిమాలు తీస్తారు. మంచి సినిమాలని మాత్రమే చూడాలి. చెత్త సినిమాలని బహిష్కరించాలి.
నా వ్యాసం పై స్పందనల్ని ఇప్పుడే చదివాను! నిజానికి నా వ్యాసం అసలు పేరు “ఘంటసాల – బాలసుబ్రమణ్యం”. ఈమాట పాత రచనల్లో ముందులేని కొన్ని అచ్చుతప్పులు తరవాత ఉండటం జరిగింది. బహుశా, పాత రచనలని పొందుపరచటంలో ఏర్పడిన పొరపాట్లు కావచ్చు.
ఎప్పుడో రాసిన ఈ వ్యాసం పై ఇంత చర్చ ఇప్పుడు జరగటం ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
“రాసేవాళ్ళకి అర్హత అక్కర్లేదు.” అనేది అంత డెఫినిటివ్ గా చెప్పటం కష్టమేమో?
రాసింది గొప్పదయితే దానికదే నిలబడుతుంది, అన్నది బాగానే ఉంది.
కానీ,
పిల్లలకొరకు ‘నీతి పుస్తకాలు’ రాయటానికి child molestors పనికి రారు, రాసిన విషయం ఎంత గొప్పదయినా సరే. రాసే వాళ్ళకు credibility ఉండాలి కాబట్టే ఎవర్రాసారు అన్నది ముఖ్యం.
ఇక “క్రెడిబిలిటీ” అన్నది ఒక జారుడుబండే కదా అంటే, అది కూడా నిజమే. రాసిన విషయానికున్న తీవ్రతను బట్టి రాసిన వారిని ప్రశ్నించటం జరుగుతుంది, కాదంటారా?
నిన్నీమధ్యే ఈ కామెంట్లు చదవటం మొదలు పెట్టాను. మీర్రాసే భాషకు మంచి స్పందన ఉంటుంది అన్నది వేరే ఎవరూ చెప్పాల్సిన పనిలేదు.
ఎవరైనా “రాసే తెలుగు” కు ఒక స్టాండర్డ్ ఉండాలి అని అంటే మీరేమంటారు, ఈమాట యూనికోడ్ అలవాటైనాక? మీ అభిప్రాయం మీ భాషలో చెప్పండి.
అనే ఈ లాలి జోల అన్నమాచార్యుడు రాసింది కాదని ఓ వివాదం ఉంది. ఇదే విషయాన్ని వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రిగారు రాసిన రెండు మూడు వ్యాసాల్లో రాసారు. అలాగే చదివినట్లు గుర్తు. ఈ లాలి పాట చరణాలు ఇలా ఉంటాయి.
అంగజుని గన్న మాయన్న యిటు రారా
బంగారు గిన్నెలో బాలు పోసేరా
దొంగ నీవన సతులు పొంగుచున్నారా
ముంగిట నాడరా మోహనా కారా || జో ||
గోవర్థనంబెల్ల గొడుగుగా బట్టి
కావరమ్ముననున్న కంసు బడగొట్టి
నీవు మధురా పురము నేల జేపట్టి
ఠీవితో నేలిన దేవకి పట్టి || జో ||
అంగుగా దాళ్ళ పాకన్నయ్య చాల
శృంగార రచనగా జెప్పె నీ జోల
సంగతిగ సకల సంపదల నీవేళ
మంగళము తిరుపట్ల మదన గోపాల || జో ||
ఈ జోల పాట ఆఖరి చరణంలో అన్నమయ్య పేరుంది కానీ తిరుపట్ల మదన గోపాల దేవుని ముద్రతో ఉంది. “తిరు”, వేంకట”, లాంటి ముద్రలేకపోవడం వల్ల ఇది అన్నమయ్య రాసింది కాదేమో నని ప్రభాకర శాస్త్రి గారు ఓ చోట రాసారు.
పై మూడు చరణాలు కాకుండా, ఇలాంటిదే ఇంకో చరణం తెలుసు.
అలిగి తృణావర్తు నవని గూల్చితివి
బలిమిమై బూతన బట్టి పీల్చితివి
వెలగి శకటాసురుని జేరి డొల్చితివి
తలచి మద్దులు రెండు ధరణి వ్రాల్చితివి
ఇందులో ఏది ప్రక్షిప్తమో, ఏది అన్నమయ్య రాసిందో చెప్పలేమని పండితుల అభిప్రాయం. ఈ పాట అన్నమయ్య రాగిరేకుల్లో దొరికిందో లేదో తెలీదు. అన్నమయ్య కీర్తనల పుస్తకాల్లో నాకెక్కడా దొరకలేదు. ఇంతవరకూ ఈ కీర్తన అన్నమయ్యది గానే చెలామణీ అవుతూ వస్తోంది. ఎవరి దగ్గరైనా ఆధారాలుంటే తెలియజేయండి. సంతోషిస్తాను.
Excellent. Did not expect such a love letter. You are right, true love doesn’t need to be expressed, but it shoud be felt by the lover through her heart. Thanks for giving me a chance to read such a unique love letter.
మీరు బాబ్జీలు గానే రాయండి. భాస్కర్ అని ఈమాట పాఠకులని మరిచిపోనివ్వండి.
ఇహ అభిప్రాయాలలోని స్పష్టత ముఖ్యం, ఎలాంటి విషయం మీద రాసినా. అది మీలో పుష్కలంగా వుంది. ఇంక మీరు రాయని భాస్కరుడు అన్నది కేవలం pun కోసం మాత్రమే. మీ ప్రవర చెప్పారు. అహంభో అభివాదయేత్ అనీను అనీసేరు. అందరికీ ఇవ్వాల్సిన బిరుదులు కూడా ఇచ్చేసేరు. చలం భాషలో చెప్పాలంటే “మర్యాదస్తులైపోయేరు”.
వికటం కూడా ఒక సుగుణం. మొహమాట పడకుండా అభిప్రాయాల్ని చెప్పగలగటానికి అది ఒక తరహా తోవ. శ్రీశ్రీలో కూడా బాగా వున్న లక్షణం అది. కించిత్ పొగరు, కాస్తా తిక్క ధిషాణ … అన్నీ వున్నవాడు ఆయన. నేను వికటకవి అవతారమని మిమ్మల్ని అన్నప్పుడు ఇవన్నీ కలుపుకొనే అన్నాను.
నేను ఈమాట ను చూడటం మొదలు పెట్టింది ఇటీవలే. ముందు చదవటం చేసాను. ఎందుకంటే mainstream పేపర్ల సాహిత్యప్పేజీలు విసుగొచ్చి వాటిని చదవటం మానేసాను. వాటిలో సాహిత్యం కన్నా మిగితావి ఎక్కువ అయిపోతుండటం విషాదం.
నాకు కంప్యూటర్ మీద రాయటం ఇంకా సరిగ్గా రాకపోయినా మీ కామెంట్లకి మురిసి ఈమాటలో అభిప్రాయాలు చదవటం, రాయటం మొదలు పెట్టాను. నాకు “వులిపికట్టె”ల మీద కాస్త నమ్మకం ఎక్కువ. అంతే సుమా.
ఇహపోతే, మరోవిషయం. పైటల్ని, చున్నీల్ని తగలపెట్టేయటం లాంటి వాక్యాలతో నన్ను provoke చెయ్యాలని చూసారు. కానీ, మీరు చెప్పినట్టే, మా “చత్రిబాబు” చెప్పినట్టే గొప్పదనం అక్షరంలో వుంటే దాన్ని ఎవరు ఏమన్నా నిలబడుతుంది. ఆ గుణం అందులో లేదా గాలికెగిరి పోతుంది కదా. నాను సెప్పేది అదే!
మీరు బాబ్జీలు గానే రాయండి. మీ వికటత్వాన్ని నిలుపుకోండి.
మీరు హైదరాబాద్ అని అన్నారు. రోడ్డు మీద ఎక్కడన్నా నేను కనిపిస్తే ‘చెప్పకపోతే “ఆయమ్మొప్పుకోదు”‘ అనుకొని ఒక “హల్లో” పడేయండి.
జయప్రభ.
ఛందోధర్మము
గురించి Sai Brahmanandam Gorti అభిప్రాయం:
08/21/2008
11:38 am
బాబ్జీలు గారూ,
మోహన రావు గారన్నట్లు “మీరొచ్చాక ఈ మాట క్లిక్ చేయని రోజు” లేదు. వచ్చీ రాగానే మీ కామెంట్ల కోసం చూస్తాను. అవి చదవడం ఇప్పుడోక వ్యసనం లా తయారయ్యింది. నాకూ “రావి శాస్త్రి” రచనలంటే చాలా ఇష్టం. ఆయన “వేతన శర్మ” అని, 1970 ల్లో అనుకుంటా, ఓ కథ రాసారు. అది ఇప్పటికీ వర్తిస్తుంది. ఇదే కథనాధారంగా నేను “చినుకు” అనే నాటకం రాసాను, ఓ నాటకాల పోటీకి. అది విశాఖ పట్నంలో ప్రదర్శించారు. 1984 లో జగదాంబ సెంటర్లో రావిశాస్త్రి గార్ని కలిసాను. దాదాపు పాతికేళ్ళ తరువాత కూడా “అక్షరం పొల్లుపోకుండా” నాకింకా గుర్తున్నాయి ఆయన మాటలు. ఆయన రాతలతో నిమిరిన తెలుగు కథ అజారమరం.
మీరన్నట్లు “సత్తు” వుంటే కాలం మోస్తుంది. లేకపోతే అది రచయత భుజాల మీద బ్రతుకుతుంది.
మీ వాక్యాలు పాత జ్ఞాపకాలని తవ్వుతున్నాయి.
ఎందుకంటే వాళ్ళు రాసిన దాని “అర్హత” మీద అది బతికితే బతుకుతుంది, లేకపోతేలేదు. రాసినవాళ్ళు “మలబారు పోలీసు గేంగీల్నెట్టి, రాసింది బాగోలేదని రాసిన వాళ్ళందర్నీ సితక్కొంటీచిసినా” దాని అర్హత మారదు.
రాచకొండ విశ్వనాథ శాస్త్రి గారు “రత్తాలు రాంబాబు” నవల విషయంలో చెప్పింది, రాసే వాళ్ళందరూ ఆచరించదగ్గది.
“కథ రాసేక, దాన్ని మరింక విడిచి పెట్టక, దాని మానాన్న దాన్ని బతకనివ్వక (లేదా చావనివ్వక) ఆ రాసినవాడు, దాన్ని సాకుతూ, సంరక్షించుకుంటూ, సమర్థించుకుంటూ, నెత్తిని పెట్టుకొని తిరగడం నాకు ఇష్టం లేదు.
నిజానికి దగ్గరగా వుంటే కథ కొన్నాళ్ళు ఉండవచ్చు. సత్తువుంటే ఉంటుంది, లేకపోతే పోతుంది.
“రత్తాలు రాంబాబు” నవల గురించి ఏమైనా తెలియాలంటే, అది నవల వల్లే తెలియాలి కాని నా వల్ల కాదు.”
అందుచేత, రాసిన ప్రక్రియకి అర్హత ఉండాలి, చదివే వాళ్ళందరిచేతా “సెబాస్” అనిపించుకునే అర్హత. చదివే వారికి అర్హత కావాలి. అర్థం చేసుకునే అర్హత. “సెబాస్” అనగలిగే అర్హత. రాసే వాళ్ళకి ఏ అర్హతా అక్కర్లేదు. రాయగలిగే అర్హత తప్ప.
నువ్వు నాకొద్దు గురించి vedavathi అభిప్రాయం:
08/23/2008 1:30 am
It is a nice story. It tells doctors should know the patient psychology.Then only the patients will satisfy with the treatment.
తెలుగు సినిమా? తెగులు సినిమా? గురించి vedavathi అభిప్రాయం:
08/23/2008 1:14 am
నేను కూడ మీ అభిప్రాయము తొ ఏకీభవిస్తున్నాను. కానీ ఇందుకు ప్రేక్ష కుల పాత్ర కూడా వుంది. మనము చూసినపుడే కద సినిమాలు తీస్తారు. మంచి సినిమాలని మాత్రమే చూడాలి. చెత్త సినిమాలని బహిష్కరించాలి.
ఘంటసాల – బాలసుబ్రహ్మణ్యం గురించి విష్ణుభొట్ల లక్ష్మన్న అభిప్రాయం:
08/22/2008 1:00 pm
నా వ్యాసం పై స్పందనల్ని ఇప్పుడే చదివాను! నిజానికి నా వ్యాసం అసలు పేరు “ఘంటసాల – బాలసుబ్రమణ్యం”. ఈమాట పాత రచనల్లో ముందులేని కొన్ని అచ్చుతప్పులు తరవాత ఉండటం జరిగింది. బహుశా, పాత రచనలని పొందుపరచటంలో ఏర్పడిన పొరపాట్లు కావచ్చు.
ఎప్పుడో రాసిన ఈ వ్యాసం పై ఇంత చర్చ ఇప్పుడు జరగటం ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
విష్ణుభొట్ల లక్ష్మన్న
ఛందోధర్మము గురించి విప్లవ్ అభిప్రాయం:
08/22/2008 10:31 am
బాబ్జీలు గారూ,
“రాసేవాళ్ళకి అర్హత అక్కర్లేదు.” అనేది అంత డెఫినిటివ్ గా చెప్పటం కష్టమేమో?
రాసింది గొప్పదయితే దానికదే నిలబడుతుంది, అన్నది బాగానే ఉంది.
కానీ,
పిల్లలకొరకు ‘నీతి పుస్తకాలు’ రాయటానికి child molestors పనికి రారు, రాసిన విషయం ఎంత గొప్పదయినా సరే. రాసే వాళ్ళకు credibility ఉండాలి కాబట్టే ఎవర్రాసారు అన్నది ముఖ్యం.
ఇక “క్రెడిబిలిటీ” అన్నది ఒక జారుడుబండే కదా అంటే, అది కూడా నిజమే. రాసిన విషయానికున్న తీవ్రతను బట్టి రాసిన వారిని ప్రశ్నించటం జరుగుతుంది, కాదంటారా?
నిన్నీమధ్యే ఈ కామెంట్లు చదవటం మొదలు పెట్టాను. మీర్రాసే భాషకు మంచి స్పందన ఉంటుంది అన్నది వేరే ఎవరూ చెప్పాల్సిన పనిలేదు.
ఎవరైనా “రాసే తెలుగు” కు ఒక స్టాండర్డ్ ఉండాలి అని అంటే మీరేమంటారు, ఈమాట యూనికోడ్ అలవాటైనాక? మీ అభిప్రాయం మీ భాషలో చెప్పండి.
విప్లవ్
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి Sai Brahmanandam Gorti అభిప్రాయం:
08/22/2008 8:06 am
“జో అచ్యుతానంద జోజో ముకుంద
లాలి పరమానంద లాలి గోవింద”
అనే ఈ లాలి జోల అన్నమాచార్యుడు రాసింది కాదని ఓ వివాదం ఉంది. ఇదే విషయాన్ని వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రిగారు రాసిన రెండు మూడు వ్యాసాల్లో రాసారు. అలాగే చదివినట్లు గుర్తు. ఈ లాలి పాట చరణాలు ఇలా ఉంటాయి.
అంగజుని గన్న మాయన్న యిటు రారా
బంగారు గిన్నెలో బాలు పోసేరా
దొంగ నీవన సతులు పొంగుచున్నారా
ముంగిట నాడరా మోహనా కారా || జో ||
గోవర్థనంబెల్ల గొడుగుగా బట్టి
కావరమ్ముననున్న కంసు బడగొట్టి
నీవు మధురా పురము నేల జేపట్టి
ఠీవితో నేలిన దేవకి పట్టి || జో ||
అంగుగా దాళ్ళ పాకన్నయ్య చాల
శృంగార రచనగా జెప్పె నీ జోల
సంగతిగ సకల సంపదల నీవేళ
మంగళము తిరుపట్ల మదన గోపాల || జో ||
ఈ జోల పాట ఆఖరి చరణంలో అన్నమయ్య పేరుంది కానీ తిరుపట్ల మదన గోపాల దేవుని ముద్రతో ఉంది. “తిరు”, వేంకట”, లాంటి ముద్రలేకపోవడం వల్ల ఇది అన్నమయ్య రాసింది కాదేమో నని ప్రభాకర శాస్త్రి గారు ఓ చోట రాసారు.
పై మూడు చరణాలు కాకుండా, ఇలాంటిదే ఇంకో చరణం తెలుసు.
అలిగి తృణావర్తు నవని గూల్చితివి
బలిమిమై బూతన బట్టి పీల్చితివి
వెలగి శకటాసురుని జేరి డొల్చితివి
తలచి మద్దులు రెండు ధరణి వ్రాల్చితివి
ఇందులో ఏది ప్రక్షిప్తమో, ఏది అన్నమయ్య రాసిందో చెప్పలేమని పండితుల అభిప్రాయం. ఈ పాట అన్నమయ్య రాగిరేకుల్లో దొరికిందో లేదో తెలీదు. అన్నమయ్య కీర్తనల పుస్తకాల్లో నాకెక్కడా దొరకలేదు. ఇంతవరకూ ఈ కీర్తన అన్నమయ్యది గానే చెలామణీ అవుతూ వస్తోంది. ఎవరి దగ్గరైనా ఆధారాలుంటే తెలియజేయండి. సంతోషిస్తాను.
నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను గురించి Ashwin అభిప్రాయం:
08/22/2008 4:10 am
Excellent. Did not expect such a love letter. You are right, true love doesn’t need to be expressed, but it shoud be felt by the lover through her heart. Thanks for giving me a chance to read such a unique love letter.
ఈమాట గురించి గురించి jayaprabha అభిప్రాయం:
08/21/2008 9:18 pm
శ్రీశ్రీ బాబ్జీలు మహాశయ..
మీరు బాబ్జీలు గానే రాయండి. భాస్కర్ అని ఈమాట పాఠకులని మరిచిపోనివ్వండి.
ఇహ అభిప్రాయాలలోని స్పష్టత ముఖ్యం, ఎలాంటి విషయం మీద రాసినా. అది మీలో పుష్కలంగా వుంది. ఇంక మీరు రాయని భాస్కరుడు అన్నది కేవలం pun కోసం మాత్రమే. మీ ప్రవర చెప్పారు. అహంభో అభివాదయేత్ అనీను అనీసేరు. అందరికీ ఇవ్వాల్సిన బిరుదులు కూడా ఇచ్చేసేరు. చలం భాషలో చెప్పాలంటే “మర్యాదస్తులైపోయేరు”.
వికటం కూడా ఒక సుగుణం. మొహమాట పడకుండా అభిప్రాయాల్ని చెప్పగలగటానికి అది ఒక తరహా తోవ. శ్రీశ్రీలో కూడా బాగా వున్న లక్షణం అది. కించిత్ పొగరు, కాస్తా తిక్క ధిషాణ … అన్నీ వున్నవాడు ఆయన. నేను వికటకవి అవతారమని మిమ్మల్ని అన్నప్పుడు ఇవన్నీ కలుపుకొనే అన్నాను.
నేను ఈమాట ను చూడటం మొదలు పెట్టింది ఇటీవలే. ముందు చదవటం చేసాను. ఎందుకంటే mainstream పేపర్ల సాహిత్యప్పేజీలు విసుగొచ్చి వాటిని చదవటం మానేసాను. వాటిలో సాహిత్యం కన్నా మిగితావి ఎక్కువ అయిపోతుండటం విషాదం.
నాకు కంప్యూటర్ మీద రాయటం ఇంకా సరిగ్గా రాకపోయినా మీ కామెంట్లకి మురిసి ఈమాటలో అభిప్రాయాలు చదవటం, రాయటం మొదలు పెట్టాను. నాకు “వులిపికట్టె”ల మీద కాస్త నమ్మకం ఎక్కువ. అంతే సుమా.
ఇహపోతే, మరోవిషయం. పైటల్ని, చున్నీల్ని తగలపెట్టేయటం లాంటి వాక్యాలతో నన్ను provoke చెయ్యాలని చూసారు. కానీ, మీరు చెప్పినట్టే, మా “చత్రిబాబు” చెప్పినట్టే గొప్పదనం అక్షరంలో వుంటే దాన్ని ఎవరు ఏమన్నా నిలబడుతుంది. ఆ గుణం అందులో లేదా గాలికెగిరి పోతుంది కదా. నాను సెప్పేది అదే!
మీరు బాబ్జీలు గానే రాయండి. మీ వికటత్వాన్ని నిలుపుకోండి.
మీరు హైదరాబాద్ అని అన్నారు. రోడ్డు మీద ఎక్కడన్నా నేను కనిపిస్తే ‘చెప్పకపోతే “ఆయమ్మొప్పుకోదు”‘ అనుకొని ఒక “హల్లో” పడేయండి.
జయప్రభ.
ఛందోధర్మము గురించి Sai Brahmanandam Gorti అభిప్రాయం:
08/21/2008 11:38 am
బాబ్జీలు గారూ,
మోహన రావు గారన్నట్లు “మీరొచ్చాక ఈ మాట క్లిక్ చేయని రోజు” లేదు. వచ్చీ రాగానే మీ కామెంట్ల కోసం చూస్తాను. అవి చదవడం ఇప్పుడోక వ్యసనం లా తయారయ్యింది. నాకూ “రావి శాస్త్రి” రచనలంటే చాలా ఇష్టం. ఆయన “వేతన శర్మ” అని, 1970 ల్లో అనుకుంటా, ఓ కథ రాసారు. అది ఇప్పటికీ వర్తిస్తుంది. ఇదే కథనాధారంగా నేను “చినుకు” అనే నాటకం రాసాను, ఓ నాటకాల పోటీకి. అది విశాఖ పట్నంలో ప్రదర్శించారు. 1984 లో జగదాంబ సెంటర్లో రావిశాస్త్రి గార్ని కలిసాను. దాదాపు పాతికేళ్ళ తరువాత కూడా “అక్షరం పొల్లుపోకుండా” నాకింకా గుర్తున్నాయి ఆయన మాటలు. ఆయన రాతలతో నిమిరిన తెలుగు కథ అజారమరం.
మీరన్నట్లు “సత్తు” వుంటే కాలం మోస్తుంది. లేకపోతే అది రచయత భుజాల మీద బ్రతుకుతుంది.
మీ వాక్యాలు పాత జ్ఞాపకాలని తవ్వుతున్నాయి.
ఛందోధర్మము గురించి పామర్తి సత్యనారాయణ అభిప్రాయం:
08/21/2008 11:17 am
పైకింకోసారి వెళ్ళి అభిప్రాయాలన్నింటినీ మళ్ళీ చదివాను. ఎక్కడో కుకవులన్న మాట కనపడింది. అంటే ఏమిటబ్బా అని ఆలోచించాను.
సుకవులు సుక్కలు (stars) కదా. ప్రాస కలవాలంటే కుకవులు కుక్కలవక తప్పదు.
నాకొద్దు బాబోయ్ ఆ శునక సంబరం.
కాబట్టి తక్షణ కర్తవ్యంగా
ఉత్తిష్ఠంతు భూతపిశాచాః ఏతే భూమి భారకాః
ఏతేషామవిరోధేన పద్య కర్మ సమారభే
ఛందామావాహయామి, ప్రాసామావాహయామి, యతీమావాహయామి
యమాతారాజభానసలగమావాహయామి, చంద్రామావాహయామి, సూర్యామావాహయామి, ఇంద్రామావాహయామి, నానావిధాని దివ్యాని గణానామావాహయామి.
నమో నమః
పామర్తి కాలభైరవ (సొంత పేరు చెప్పుకుంటే వున్న వూరు అచ్చిరాదు అన్నారు పెద్దలు!)
తాజా బలపం: గొర్తి వారి హిట్సూ, తిట్సూ ప్రాస బ్రహ్మాండంగా వుంది.
తాజా తాజా బలపం: దీపావళి మాట దేవుడెరుగు. వినాయక చవితి మంత్రాల్లో కూడా గణాలే వినబడుతున్నాయి నాకు. నమ్మ శక్యం కాక పోతే మీరే చెప్పండి. గణానాంత్వా గణపతి …
All this is for fun. I love both metrical and non metrical poetry as long as it is good. 🙂
ఛందోధర్మము గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
08/21/2008 10:24 am
సాయిగారూ,
రాసేవాళ్ళకి అర్హత అక్కర్లేదు.
ఎందుకంటే వాళ్ళు రాసిన దాని “అర్హత” మీద అది బతికితే బతుకుతుంది, లేకపోతేలేదు. రాసినవాళ్ళు “మలబారు పోలీసు గేంగీల్నెట్టి, రాసింది బాగోలేదని రాసిన వాళ్ళందర్నీ సితక్కొంటీచిసినా” దాని అర్హత మారదు.
రాచకొండ విశ్వనాథ శాస్త్రి గారు “రత్తాలు రాంబాబు” నవల విషయంలో చెప్పింది, రాసే వాళ్ళందరూ ఆచరించదగ్గది.
“కథ రాసేక, దాన్ని మరింక విడిచి పెట్టక, దాని మానాన్న దాన్ని బతకనివ్వక (లేదా చావనివ్వక) ఆ రాసినవాడు, దాన్ని సాకుతూ, సంరక్షించుకుంటూ, సమర్థించుకుంటూ, నెత్తిని పెట్టుకొని తిరగడం నాకు ఇష్టం లేదు.
నిజానికి దగ్గరగా వుంటే కథ కొన్నాళ్ళు ఉండవచ్చు. సత్తువుంటే ఉంటుంది, లేకపోతే పోతుంది.
“రత్తాలు రాంబాబు” నవల గురించి ఏమైనా తెలియాలంటే, అది నవల వల్లే తెలియాలి కాని నా వల్ల కాదు.”
అందుచేత, రాసిన ప్రక్రియకి అర్హత ఉండాలి, చదివే వాళ్ళందరిచేతా “సెబాస్” అనిపించుకునే అర్హత. చదివే వారికి అర్హత కావాలి. అర్థం చేసుకునే అర్హత. “సెబాస్” అనగలిగే అర్హత. రాసే వాళ్ళకి ఏ అర్హతా అక్కర్లేదు. రాయగలిగే అర్హత తప్ప.