హనుమంతరావు గారూ!!
తప్పకుండా ఆంధ్ర మ హాభారతం కాస్త తీరుబాటు దొరికినప్పుడల్లా కొంచెమ్ కొంచెం గానైనా చదవ్వల్సిన ఇతిహాసం. ఉత్తమ తెనుగు[బహుమంచి తెనుగు]మీకు ఎదురుపడుతుంది. చదువుతూ ఉంటే అప్పుడు తెలుస్తుంది, తిక్కన గారు తెలుగు వాడకంలో ఎంతటి నేర్పరులో! మీకు మంచి పుస్తకాల్ని సేకరించుకుని చదివే అలవాటు ఉన్న ట్టుగా అర్ధమౌతోంది. భారతం చదవటం మంచి సాహిత్యానుభవం సుమండీ!!
వెంకటేశ్వర్రావు గారు అన్న ట్టు …ముఖ్యమైన తెలుగు పుస్తకాలకి ఇవాళ్టి వాడకంలో వ్యాఖ్యానాలు రావటం కూడా ముఖ్యమే! ఆంధ్ర మ హాభారతాన్నించి..అన్నమయ్య పద సాహిత్యం దాకా!! తెనుగుని నిలబెట్టుకోవటం కోసం ఇది అత్యవసరం. చదువరులంతా దీని గురించి గాడంగా యోచన చేయవలసిన ఆవశ్యకత ఉన్న ది.
మూడేళ్ళ క్రితం ఈ వ్యాసం చదివినప్పుడు స్త్రీ పర్వం చదవాలి అనుకున్నాను గాని, మిగతా పర్వాలలాగే దానినీ చదవడానికి ఇంకా కుదరలేదు. ఇవాళ సాయంత్రం మా అమ్మాయిని పార్కుకి తీసుకెళ్తూ ఏ పుస్తకం తోడు తీసుకెళదామా అనుకొని, నా కంప్యూటర్ వ్యాసానికి గడువు దగ్గర కొచ్చింది, కాస్త మంచి తెలుగు మాటలున్న దేదైనా చదివితే ఉపయోగపడుతుందని, ఓ తెలుగు పుస్తకాన్ని తీసుకుకెళ్ళాను. అది వడలి మందేశ్వరరావు గారి “శోకం నుంచి స్వర్గానికి: (ఆంధ్ర మహాభారతంలోని స్త్రీ, ఆశ్రమవాస, మౌసల, మహాప్రస్థానిక, స్వర్గారోహణ పర్వాల కథాకథనం).”
నిఘంటువు అవసరం లేకుండానే, దీంట్లో గాంధారి గుండె మంట మనల్ని కాల్చేస్తుంది. గాంధారి శాపమున్న పద్యాన్ని విశ్లేషిస్తూ, వడలి మరో పద్యాన్ని గుర్తు చేశారు. దీనిని భారతంలో కెల్లా చెప్పుకోదగ్గ పద్యమంటారు. నాకు చాలా ఇష్టైమైన పద్యం కూడా. శ్రీకృష్ణుడు రాయబారానికి వెళ్ళినప్పుడు సభలో దక్షులైన సభాసదులు ఉపేక్షిస్తే సర్వనాశనం తప్పదని హెచ్చరించే పద్యం:
ఈ కథ చదివిన వెంటనే, అనేక సంవత్సరాలుగా ప్రొద్దున్నే లేచి, పచ్చి పాలూ, corn flakes కలుపుకొని తిని పనికి పరుగెట్టే నేను, అమావాస్యకీ పౌర్ణమికీ మా ఆవిడ ఇచ్చే ప్రియా ఇడ్లీలనే ప్రసాదంగా తినే నేను, ఎంత ఉన్నతుణ్ణి, అనుకోడంతో నాఛాతీ పెరిగింది. ఇక ఉండబట్టలేక, మా ఆవిడని పిలిచి, “ఈ కథ చదువు. అప్పుడన్నా తెలుస్తుంది నీవెంత అదృష్టవంతురాలివో, నాలాంటి ఆదర్శప్రాయుడైన భర్తని పొందినందుకు,” అన్నా.
“నీ బడాయి కేమిలే,” అంటూ కథ చదివి, తను, “ఈ కాలంలో అమెరికాలో weekdays ప్రొద్దున్నే లేచి దోసెలు వేసే వాళ్ళున్నారంటే నేను నమ్మను. ఉంటే, నూటికి కోటికి ఒకరున్నారేమో. మన స్నేహితులలో ఎవరన్నా ఉన్నారా అసలు?” అని నన్నొక సామాన్యుడిగా చేసేసింది. “ఏమో! మన స్నేహితుల్లో తెలుగు వాళ్ళు తక్కువ కదా,” అన్నా.
సాయంత్రానికల్లా ఓ తెలుగు స్నేహితురాలితో email సంభాషణ సాగించి, తన కోలీగ్ భర్త రాఘవ లాంటి వాడేనట, అని చెప్పింది. మరి ఎలా ఎందుకు వేగుతోంది అని అడిగితే, “కొట్టడు, వేరే హింస లేదు కదా, భరించవచ్చు” అన్నదట కొలీగ్!
ఇలాంటి కథల అవసరం ఉంది కాని, మృణాళిని రాసిన “కోమలి గాధారం” లాంటి కథల అవసరం ఇంకా ఎక్కువనిపిస్తుంది.
వేమూరి గారి అభిప్రాయం చదివి ఆశ్చర్యపోయాను. తెలుగులో భాషాపరమైన డిగ్రీ ఏదీ లేకుండానే ఆయన నలుగురికీ ఉపయోగపడే నిఘంటువు నొకదానిని నిర్మించారు. మరి ఎవరో ఏదో అంటారని భయపడి శైలి మిద రాసిన పుస్తకాన్ని అచ్చువెయ్యకపోవడమేమిటి? అనుభవజ్ఞులు కూడా ఇలా వెనుకంజ వెయ్యడం చాలా నిరాశ కలిగిస్తుంది.
ఇక్కడ ప్రస్తావించిన – రంగనాయకమ్మ, బూదరాజు, దుర్గెంపూడి ల – పుస్తకాలు చెప్పుకోదగ్గవే కాని, అవేవీ, ఒంటిగా కానీ జమిలిగా కానీ, క్లుప్తత, సమగ్రత లలో Strunk and White కి సాటిరావు. కావాలంటే, “Elementary Principles of Composition,” కి సమాంతరమైనది ఈ పుస్తకాలలో ఏమైనా ఉందేమో చూడండి. వారి ప్రయత్నం ఎంతో మెచ్చుకోదగ్గదే అయినా, దానిని ఇంకా ముందుకు తీసుకుపోవాల్సిన అవసరం ఉంది.
అఫ్సర్ గారి లాంటి విద్యావేత్తలు, అలాంటి పుస్తకాలకి ఆదరణ ఉంటుందా లేదా అని అనుమాన పడకుండా, వాటి అవసరాన్ని గుర్తించి దానినో కర్తవ్యంగా తీసుకొని రాయాలి. ఫ్రొఫెసర్ Strunk చేసిందదే.
నా వ్యాసాలు మీకు నచ్చినందుకు చాలా సంతోషం; శ్రమకి ఫలితం దక్కినట్లే. మీరు వీటిని కాపీ చేసి పిల్లలకి పంచి పెడతానంటే నాకానందమేగాని ఎలాంటి అభ్యంతరమూ లేదు; ఈమాటకీ ఉండదు. మీ ఉదారతకి కృతజ్ఞతలు. ఈపనిలో నేను చేయూతనివ్వగలను. (మా హైస్కూలు మాస్టార్లకి పంపిస్తానని మాటిచ్చాను కాని, ఇంకా పంపలేదు. పంపాలి.)
వ్యాసాలన్నీ పూర్తయింతర్వాత, సవరించి పుస్తకంగా ప్రచురించే ఆలోచన చేస్తాను.
ముందుగా రాజాశంకర్ కాశీనాథుని గారి అభిప్రాయానికి కృతజ్ఞతలు. కేవలం చరిత్రకీ, జీవితాంశాలకీ పరిమితం కాకుండా, అసలు విషయాన్ని కొంత లోతుగా వివరించి, ఆసక్తి పెంచాలన్నదే నా ఉద్దేశం కూడా. గణితంలో హైస్కూలు చదువుకి మించిన అర్హత లేని వాళ్ళకి కూడా అర్థం కావాలన్నది మరో ముఖ్యమైన లక్ష్యం. ఒక్కొక్కప్పుడు ఈ రెంటినీ సాధించడం చాలా కష్టమవుతోంది. హిల్బర్ట్ ఫార్మలిజం గురించి లోతుగా రాయలేక పోయినదందుకే. నేను ఇంకాస్త గట్టిగా ప్రయత్నించి ఉండాల్సింది. కేంటర్ వ్యాసంలో మాత్రం అనంతాలలో వైవిధ్యం గురించి సరళంగా, విపులంగా రాశాననే నమ్మకం.
ఈ వ్యాసాల్లో మనమింకా కంప్యూటర్ యుగం లోకి రాలేదు కదా. మరి అప్పుడే ముగింపు కోసం ఎదురు చూస్తే ఎలా? 🙂
ఏమైనా, ఇలాంటి అభిప్రాయాలు నాకు తప్పక ఉపయోగపడతాయి. ఎటొచ్చీ కాస్త ముందరే చెప్తే వెంటనే కొన్ని సలహాలు అమలులో పెట్టాడానికి వీలవుతుంది. ప్రస్తుత వ్యాసం (ఎనిమిదవది) పరిశీలకుల దగ్గరకి చేరింది. ఇప్పటికే బాగా ఆలస్యమవడాన, దానికి విస్తృతమైన మార్పులు చెయ్యడం కుదరదు. తొమ్మిదో వ్యాసం రాసేటప్పుడు రాజాశంకర్ గారి మాటలు దృష్టిలో ఉంచుకుంటాను.
ఈమాట సంపాదకులకు:
శ్రీ కొడవళ్ళ హనుమంతరావుగారు ఇలా రాసారు:
” మూడు నాలుగేళ్ళ క్రితం, నేను కొత్తగా తెలుగు సాహితీ ప్రపంచంలో తలదూర్చి, రచ్చబండలో, తెలిసీ తెలియని సాహితీ జ్ఞానంతో హేమాహేమీలతో తగాదాలు పడేవాణ్ణి. అప్పుడే వేలూరి గారి ఓ ఈమాట వ్యాసం పై గొడవపడ్డాను. ఆ సందర్భంలో ఆయన ఓ పొడవుపాటి జవాబు రాస్తూ, మధ్యలో ఇలా అన్నారు:
“My second assertion, or call it a plea, that we badly need word meanings, paraphrases, and commentaries of their works to better appreciate them, and not to lose them!”
నా ప్రమేయానికి కారణం అదన్న మాట. చాలా సమయం పట్టినా, కార్యరూపం దాల్చినందుకు సంతోషం. అప్పట్లో, అంటే ఆస్తులన్నీ హరించుకుపోక ముందు, ఆయన ఇంకాస్త ఎక్కువ విరాళం అడగనందుకు చాలా విచారపడుతున్నాను. “
ఆతరువాత హనుమంతరావు గారు, నేను ఈ విషయంపై మాట్లాడుకున్నట్టు, ప్రైవేటు మెయిళ్ళు పంపిచుకున్నట్టు జ్ఞాపకం. ఏదయితేనేం! నా దుడుకు మాటలకి ఆయన రియాక్ట్ అయి విరాళం ఇవ్వడం ముదావహం.
తొందరపడకండి, హనుమంతరావుగారూ! చాలాకాలం తరువాత అమెరికన్లు తెలివైనవాడు, నమ్మకస్తుడు నిజమైన దేశభక్తుడూ అయిన వాడిని అధ్యక్షుడిగా ఎన్నుకున్నారు. కనుక, మీ 401(కె) బహుకొద్దికాలంలోనే పైపైకి పోతుందని ఆశిస్తున్నాను. అప్పుడు, మీ దగ్గిరకి మరో మంచి సాహితీకార్యక్రమానికై మరికాస్తపెద్ద విరాళంకోసమే వస్తానని హామీ ఇస్తున్నాను.
It is easy to sermonize. It requires commitment to act positively. I am happy you did the right thing, and I know you know that too!
“మనసుకి సుఖాన్నివ్వాలి”..అన్న దాన్ని వివరణ ఇవ్వాలని నాకు అన్పించలేదు..కానీ మరొక్క మాట చేర్చాలంటారా?? నొప్పి కల్గించి..అస్తిమితం చేసి ఆ చదివిన దేదో మనకీ అనువర్తించి..చివరికి దాన్ని మరిచిపోవటం అసాధ్యమై..మళ్ళీ మళ్ళీ దాని వైపే ఆలోచన పరిగెత్తి……….ఇది సుఖమా? అంటే అదే సుఖం..నేను చేప్పింది సాహిత్యంలో అలాటి సుఖాన్ని.
కాఫ్కా నాకు మరీ ఇష్టం. మీరు పేర్కొన్న ఆతని వాక్యం very kafkaesque.
మంచి వివరణ నా భావానికి. థాంక్యూ.
రమ.
స్త్రీ పర్వంలో గాంధారి గురించి rama bharadwaj అభిప్రాయం:
06/03/2009 10:17 am
హనుమంతరావు గారూ!!
తప్పకుండా ఆంధ్ర మ హాభారతం కాస్త తీరుబాటు దొరికినప్పుడల్లా కొంచెమ్ కొంచెం గానైనా చదవ్వల్సిన ఇతిహాసం. ఉత్తమ తెనుగు[బహుమంచి తెనుగు]మీకు ఎదురుపడుతుంది. చదువుతూ ఉంటే అప్పుడు తెలుస్తుంది, తిక్కన గారు తెలుగు వాడకంలో ఎంతటి నేర్పరులో! మీకు మంచి పుస్తకాల్ని సేకరించుకుని చదివే అలవాటు ఉన్న ట్టుగా అర్ధమౌతోంది. భారతం చదవటం మంచి సాహిత్యానుభవం సుమండీ!!
వెంకటేశ్వర్రావు గారు అన్న ట్టు …ముఖ్యమైన తెలుగు పుస్తకాలకి ఇవాళ్టి వాడకంలో వ్యాఖ్యానాలు రావటం కూడా ముఖ్యమే! ఆంధ్ర మ హాభారతాన్నించి..అన్నమయ్య పద సాహిత్యం దాకా!! తెనుగుని నిలబెట్టుకోవటం కోసం ఇది అత్యవసరం. చదువరులంతా దీని గురించి గాడంగా యోచన చేయవలసిన ఆవశ్యకత ఉన్న ది.
రమ.
స్త్రీ పర్వంలో గాంధారి గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
06/02/2009 10:35 pm
మూడేళ్ళ క్రితం ఈ వ్యాసం చదివినప్పుడు స్త్రీ పర్వం చదవాలి అనుకున్నాను గాని, మిగతా పర్వాలలాగే దానినీ చదవడానికి ఇంకా కుదరలేదు. ఇవాళ సాయంత్రం మా అమ్మాయిని పార్కుకి తీసుకెళ్తూ ఏ పుస్తకం తోడు తీసుకెళదామా అనుకొని, నా కంప్యూటర్ వ్యాసానికి గడువు దగ్గర కొచ్చింది, కాస్త మంచి తెలుగు మాటలున్న దేదైనా చదివితే ఉపయోగపడుతుందని, ఓ తెలుగు పుస్తకాన్ని తీసుకుకెళ్ళాను. అది వడలి మందేశ్వరరావు గారి “శోకం నుంచి స్వర్గానికి: (ఆంధ్ర మహాభారతంలోని స్త్రీ, ఆశ్రమవాస, మౌసల, మహాప్రస్థానిక, స్వర్గారోహణ పర్వాల కథాకథనం).”
నిఘంటువు అవసరం లేకుండానే, దీంట్లో గాంధారి గుండె మంట మనల్ని కాల్చేస్తుంది. గాంధారి శాపమున్న పద్యాన్ని విశ్లేషిస్తూ, వడలి మరో పద్యాన్ని గుర్తు చేశారు. దీనిని భారతంలో కెల్లా చెప్పుకోదగ్గ పద్యమంటారు. నాకు చాలా ఇష్టైమైన పద్యం కూడా. శ్రీకృష్ణుడు రాయబారానికి వెళ్ళినప్పుడు సభలో దక్షులైన సభాసదులు ఉపేక్షిస్తే సర్వనాశనం తప్పదని హెచ్చరించే పద్యం:
“సారపు ధర్మమున్ విమల సత్యమున్ పాపముచేతన్ బొంకుచేన్
పారమున్ పొందలేక చెడఁబాఱినదైన యవస్థ దక్షు లె
వ్వార లుపేక్ష సేసిరది వారలచే టగుఁగాని ధర్మని
స్తారక మయ్యు సత్యశుభదాయక మయ్యును దైవముండెడున్.
సమాజంలో సత్యం, ధర్మం దారుణంగా పతనమౌతూ ఉంటే, దానిని నిరోధించే
శక్తి కలిగి ఉండీ, ఉపేక్షచేస్తే, ఆ ఉపేక్ష ఫలితం తమ పతనానికీ, సర్వ
అనర్థాలకూ కారణమవుతుంది.”
గాంధారి కృష్ణుణ్ణి, కురుపాండవుల మధ్య యుద్ధాన్ని ఆపగలిగే సామర్ధ్యం ఉండీ ఉపేక్ష చేశాడనీ, దానికి ఫలితం అనుభవించాలనీ శపిస్తుంది.
“దక్షులెవ్వారు లుపేక్ష సేసిరది వారల చేటగు” – అది అనేక సందర్భాలలో గుర్తుంచుకోవాల్సిన మాట.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
పునరపి గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
05/24/2009 10:22 am
ఈ కథ చదివిన వెంటనే, అనేక సంవత్సరాలుగా ప్రొద్దున్నే లేచి, పచ్చి పాలూ, corn flakes కలుపుకొని తిని పనికి పరుగెట్టే నేను, అమావాస్యకీ పౌర్ణమికీ మా ఆవిడ ఇచ్చే ప్రియా ఇడ్లీలనే ప్రసాదంగా తినే నేను, ఎంత ఉన్నతుణ్ణి, అనుకోడంతో నాఛాతీ పెరిగింది. ఇక ఉండబట్టలేక, మా ఆవిడని పిలిచి, “ఈ కథ చదువు. అప్పుడన్నా తెలుస్తుంది నీవెంత అదృష్టవంతురాలివో, నాలాంటి ఆదర్శప్రాయుడైన భర్తని పొందినందుకు,” అన్నా.
“నీ బడాయి కేమిలే,” అంటూ కథ చదివి, తను, “ఈ కాలంలో అమెరికాలో weekdays ప్రొద్దున్నే లేచి దోసెలు వేసే వాళ్ళున్నారంటే నేను నమ్మను. ఉంటే, నూటికి కోటికి ఒకరున్నారేమో. మన స్నేహితులలో ఎవరన్నా ఉన్నారా అసలు?” అని నన్నొక సామాన్యుడిగా చేసేసింది. “ఏమో! మన స్నేహితుల్లో తెలుగు వాళ్ళు తక్కువ కదా,” అన్నా.
సాయంత్రానికల్లా ఓ తెలుగు స్నేహితురాలితో email సంభాషణ సాగించి, తన కోలీగ్ భర్త రాఘవ లాంటి వాడేనట, అని చెప్పింది. మరి ఎలా ఎందుకు వేగుతోంది అని అడిగితే, “కొట్టడు, వేరే హింస లేదు కదా, భరించవచ్చు” అన్నదట కొలీగ్!
ఇలాంటి కథల అవసరం ఉంది కాని, మృణాళిని రాసిన “కోమలి గాధారం” లాంటి కథల అవసరం ఇంకా ఎక్కువనిపిస్తుంది.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
ఒక తెలుగు పుస్తకం కావాలి గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
05/17/2009 8:32 pm
వేమూరి గారి అభిప్రాయం చదివి ఆశ్చర్యపోయాను. తెలుగులో భాషాపరమైన డిగ్రీ ఏదీ లేకుండానే ఆయన నలుగురికీ ఉపయోగపడే నిఘంటువు నొకదానిని నిర్మించారు. మరి ఎవరో ఏదో అంటారని భయపడి శైలి మిద రాసిన పుస్తకాన్ని అచ్చువెయ్యకపోవడమేమిటి? అనుభవజ్ఞులు కూడా ఇలా వెనుకంజ వెయ్యడం చాలా నిరాశ కలిగిస్తుంది.
ఇక్కడ ప్రస్తావించిన – రంగనాయకమ్మ, బూదరాజు, దుర్గెంపూడి ల – పుస్తకాలు చెప్పుకోదగ్గవే కాని, అవేవీ, ఒంటిగా కానీ జమిలిగా కానీ, క్లుప్తత, సమగ్రత లలో Strunk and White కి సాటిరావు. కావాలంటే, “Elementary Principles of Composition,” కి సమాంతరమైనది ఈ పుస్తకాలలో ఏమైనా ఉందేమో చూడండి. వారి ప్రయత్నం ఎంతో మెచ్చుకోదగ్గదే అయినా, దానిని ఇంకా ముందుకు తీసుకుపోవాల్సిన అవసరం ఉంది.
అఫ్సర్ గారి లాంటి విద్యావేత్తలు, అలాంటి పుస్తకాలకి ఆదరణ ఉంటుందా లేదా అని అనుమాన పడకుండా, వాటి అవసరాన్ని గుర్తించి దానినో కర్తవ్యంగా తీసుకొని రాయాలి. ఫ్రొఫెసర్ Strunk చేసిందదే.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
కంప్యూటింగ్ పూర్వాపరాలు, సాధ్యాసాధ్యాలు – 8: దిగ్భ్రమ కలిగించే గూడెల్ మేధోక్రీడ గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
05/06/2009 8:40 pm
ప్రసాదం గారికి,
నా వ్యాసాలు మీకు నచ్చినందుకు చాలా సంతోషం; శ్రమకి ఫలితం దక్కినట్లే. మీరు వీటిని కాపీ చేసి పిల్లలకి పంచి పెడతానంటే నాకానందమేగాని ఎలాంటి అభ్యంతరమూ లేదు; ఈమాటకీ ఉండదు. మీ ఉదారతకి కృతజ్ఞతలు. ఈపనిలో నేను చేయూతనివ్వగలను. (మా హైస్కూలు మాస్టార్లకి పంపిస్తానని మాటిచ్చాను కాని, ఇంకా పంపలేదు. పంపాలి.)
వ్యాసాలన్నీ పూర్తయింతర్వాత, సవరించి పుస్తకంగా ప్రచురించే ఆలోచన చేస్తాను.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
కంప్యూటింగ్ పూర్వాపరాలు, సాధ్యాసాధ్యాలు – 8: దిగ్భ్రమ కలిగించే గూడెల్ మేధోక్రీడ గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
05/03/2009 8:52 pm
ముందుగా రాజాశంకర్ కాశీనాథుని గారి అభిప్రాయానికి కృతజ్ఞతలు. కేవలం చరిత్రకీ, జీవితాంశాలకీ పరిమితం కాకుండా, అసలు విషయాన్ని కొంత లోతుగా వివరించి, ఆసక్తి పెంచాలన్నదే నా ఉద్దేశం కూడా. గణితంలో హైస్కూలు చదువుకి మించిన అర్హత లేని వాళ్ళకి కూడా అర్థం కావాలన్నది మరో ముఖ్యమైన లక్ష్యం. ఒక్కొక్కప్పుడు ఈ రెంటినీ సాధించడం చాలా కష్టమవుతోంది. హిల్బర్ట్ ఫార్మలిజం గురించి లోతుగా రాయలేక పోయినదందుకే. నేను ఇంకాస్త గట్టిగా ప్రయత్నించి ఉండాల్సింది. కేంటర్ వ్యాసంలో మాత్రం అనంతాలలో వైవిధ్యం గురించి సరళంగా, విపులంగా రాశాననే నమ్మకం.
ఈ వ్యాసాల్లో మనమింకా కంప్యూటర్ యుగం లోకి రాలేదు కదా. మరి అప్పుడే ముగింపు కోసం ఎదురు చూస్తే ఎలా? 🙂
ఏమైనా, ఇలాంటి అభిప్రాయాలు నాకు తప్పక ఉపయోగపడతాయి. ఎటొచ్చీ కాస్త ముందరే చెప్తే వెంటనే కొన్ని సలహాలు అమలులో పెట్టాడానికి వీలవుతుంది. ప్రస్తుత వ్యాసం (ఎనిమిదవది) పరిశీలకుల దగ్గరకి చేరింది. ఇప్పటికే బాగా ఆలస్యమవడాన, దానికి విస్తృతమైన మార్పులు చెయ్యడం కుదరదు. తొమ్మిదో వ్యాసం రాసేటప్పుడు రాజాశంకర్ గారి మాటలు దృష్టిలో ఉంచుకుంటాను.
ఆలస్యానికి అందరికీ క్షమాపణలతో,
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
విశ్వగుణాదర్శ కావ్యపరిచయం గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
03/29/2009 9:25 am
MS Prasad గారికి,
పుస్తకం వివరాలు:
పేజీలు 703. బౌండ్. వెల 295 రూపాయలు. నవోదయలో దొరుకుతుంది.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
విశ్వగుణాదర్శ కావ్యపరిచయం గురించి vrveluri అభిప్రాయం:
03/28/2009 12:17 pm
ఈమాట సంపాదకులకు:
శ్రీ కొడవళ్ళ హనుమంతరావుగారు ఇలా రాసారు:
ఆతరువాత హనుమంతరావు గారు, నేను ఈ విషయంపై మాట్లాడుకున్నట్టు, ప్రైవేటు మెయిళ్ళు పంపిచుకున్నట్టు జ్ఞాపకం. ఏదయితేనేం! నా దుడుకు మాటలకి ఆయన రియాక్ట్ అయి విరాళం ఇవ్వడం ముదావహం.
తొందరపడకండి, హనుమంతరావుగారూ! చాలాకాలం తరువాత అమెరికన్లు తెలివైనవాడు, నమ్మకస్తుడు నిజమైన దేశభక్తుడూ అయిన వాడిని అధ్యక్షుడిగా ఎన్నుకున్నారు. కనుక, మీ 401(కె) బహుకొద్దికాలంలోనే పైపైకి పోతుందని ఆశిస్తున్నాను. అప్పుడు, మీ దగ్గిరకి మరో మంచి సాహితీకార్యక్రమానికై మరికాస్తపెద్ద విరాళంకోసమే వస్తానని హామీ ఇస్తున్నాను.
It is easy to sermonize. It requires commitment to act positively. I am happy you did the right thing, and I know you know that too!
అభివాదాలతో,
వేలూరి వేంకటేశ్వర రావు.
ఈమాట పూర్వాపరాలు – నా జ్ఞాపకాలు I గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
03/19/2009 9:04 pm
చెప్పే విషయం మీదా, భాష మీదా పట్టు ఉండటమే కాక, సొంత అనుభవాలతో రాస్తే, చదివే వాళ్ళకి ఉత్కంఠ, విజ్ఞానంతో పాటు ఆనందం కలుగుతాయని సురేష్ నిరూపించారు.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
కథ దేని గురించి? గురించి rama bharadwaj అభిప్రాయం:
03/17/2009 8:44 am
హనుమంతరావు గారూ!!
“మనసుకి సుఖాన్నివ్వాలి”..అన్న దాన్ని వివరణ ఇవ్వాలని నాకు అన్పించలేదు..కానీ మరొక్క మాట చేర్చాలంటారా?? నొప్పి కల్గించి..అస్తిమితం చేసి ఆ చదివిన దేదో మనకీ అనువర్తించి..చివరికి దాన్ని మరిచిపోవటం అసాధ్యమై..మళ్ళీ మళ్ళీ దాని వైపే ఆలోచన పరిగెత్తి……….ఇది సుఖమా? అంటే అదే సుఖం..నేను చేప్పింది సాహిత్యంలో అలాటి సుఖాన్ని.
కాఫ్కా నాకు మరీ ఇష్టం. మీరు పేర్కొన్న ఆతని వాక్యం very kafkaesque.
మంచి వివరణ నా భావానికి. థాంక్యూ.
రమ.