కధనం చదివించేదిగా ఉంది, నీత పేరుగల అమ్మాయి పెళ్ళికొడుకుతొ పెద్దగా ఇష్టత లేనిదానిగా ఉండడానికి కారణం చూచాయిగానైనా చెప్పకపోవడం వెల్తిగా ఉంది. ఆ అమ్మాయి పూర్తిగా తండ్రి భావాలని గౌరవించేదిగా కూడా చూప లేదు.
అందువలన ఆమె పాత్ర అసంపూర్తిగా మిగిలింది. కధ ముందులో నీతా సీత పేర్ల కి సంభంధించిన కంగాళి కూడా కధకి సంభంధించి అనవవసరంగా ఉంది.
ఎన్ని విమర్శలు ఎదుర్కొన్నా,ఎంత మారినట్టు కనిపించాలని తాపత్రయపడినా మనిషి తన సహజ స్వభావాన్ని మార్చుకోలేడనీ, తనని తాను సమర్ధించుకోకుండా ఉండలేడనీ అర్థమయింది .
విదిత విదుషీతల్లజ డా. యెర్నేని లైలా గారికి
నమస్కారములతో,
శంఖము కూడా సజీవజలచరమై కంఠానికి సార్థకోపమానద్రవ్యమైనదని మీరు వ్రాసిన వైజ్ఞానికవిషయాన్ని నేనింతకు మునుపు ఊహించి ఉండలేదు. అత్యపూర్వమైన మీ వ్యాఖ్య మూలాన పూర్వమహాకవుల విశాలదృక్ప్రసారదీర్ఘిమ మరింత బోధకు వచ్చి, ఈ తత్త్వవిశదిమను కలిగించినందుకు మీకు అయిదు పదిచేసి కృతజ్ఞతాభివందనాలను విన్నవించికొంటున్నాను. ఎంతో జీవితపరిశీలన, సాహిత్యరసానుభవం, వైదుష్యసంపద కలిగిన మీరు ఈ వ్యాసాలను ప్రతిపర్యాయం మీ రాసిక్యనికషోపలం పైని గీటుగీచి చూస్తుండటం నా భాగ్యవిశేషమే కాక మరేమి కాగలదు?
వ్యాసం చివరను మీరు సూచించిన లేఖనదోషాన్ని సకృతజ్ఞంగా సవరించుకొన్నాను.
ఈ వ్యాసాన్ని ప్రకటించిన ఇన్నాళ్ళకు, 1927లో దీపాల పిచ్చయ్యశాస్త్రిగారు ప్రకటించిన ‘చాటుపద్యరత్నాకరము’ (ద్వితీయ ముద్రణము) 24-వ పుటలో “రామకృష్ణుని మఱికొన్ని చాటువులు” అన్న శీర్షిక క్రింద కొద్దిపాటి భేదంతో ఈ పద్యపాఠం కనుపించింది:
శ్రీ పిచ్చయ్యశాస్త్రిగారు దీనిని సేకరించేందుకు మూలమైన వ్రాతప్రతిలో అర్థతాత్పర్యాలు ఉండినవేమో తెలియరాలేదు.
1912లో శ్రీ పురాణపండ మల్లయ్యశాస్త్రిగారి వ్యాఖ్యతో అచ్చయిన శ్రీ అల్లమరాజు సుబ్రహ్మణ్యకవిగారి ‘భద్రాపరిణయము’ చదువుతుంటే – పీఠిక (పుట. xxiii) లో శ్రీ నడకుదుటి వీరరాజు పంతులుగారు వ్రాసిన ఈ వాక్యం కనుపించింది:
“(మాడుగొల్లు సంస్థానమునకు బోయినపుడు అల్లమరాజు సుబ్రహ్మణ్యకవిగారిని…) ఈ క్రింది పద్యమున కర్థము చెప్పుమని పృచ్ఛకు లడుగ నాతడు వెంటనే చెప్పెనట!
“క. కమలాకర కమలాకర
కమలాకర కమల కమల కమలాకరమై
కమలాకర కమలాకర
కమలాకరమైన కొలను గనిరా సుదతుల్.”
గ్రంథవిస్తరభీతిచే బై పద్యమున కాతడు వ్రాసిన యర్థము నిచ్చట వ్రాయలేదు.”
దీనిని బట్టి పై పద్యానికి శ్రీ అల్లమరాజు సుబ్రహ్మణ్యకవిగారు వ్రాసిన అర్థతాత్పర్యాలు అచ్చయి ఉండవచ్చునని తోస్తున్నది. ‘ఈమాట’ పాఠకులలో ఆ ముద్రణ విషయం తెలిసినవారు దయచేసి దానిని ఈ వేదికాముఖతః పంచుకోగలరని కోరుతున్నాను. అట్లాగే, శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యకవిగారి గొప్ప శ్లేషరచన ‘కృష్ణభూపతిలలామ శతకము’ ముద్రిత ప్రతి ఎవరివద్దనైనా ఉన్నట్లయితే, తప్పక తెలియజేయగలరని ప్రార్థన!
ప్రేరణ కలిగించే శక్తివంతమైన మాధ్యమాన్ని అలసత్వంతో నిర్వీర్యం చేసుకుంటున్నాం. తప్పు మనందరిదీనూ. ఎక్కడ ఏమి మాట్లాడితే ఎవరికి చెడ్డవుతామో అనే స్వార్ధ బుద్దిది.
కలకీ కలకీ మధ్య గురించి g b sastry అభిప్రాయం:
11/22/2014 7:57 am
మనుషుల్లొ మనుషులని మనముందు గౌరవంగా బట్టాలూడదీయకుండా నిలబెట్టరు మంచిగా!
జీ బీ శాస్త్రి
కతికితే అతకదు గురించి g b sastry అభిప్రాయం:
11/22/2014 7:39 am
కధనం చదివించేదిగా ఉంది, నీత పేరుగల అమ్మాయి పెళ్ళికొడుకుతొ పెద్దగా ఇష్టత లేనిదానిగా ఉండడానికి కారణం చూచాయిగానైనా చెప్పకపోవడం వెల్తిగా ఉంది. ఆ అమ్మాయి పూర్తిగా తండ్రి భావాలని గౌరవించేదిగా కూడా చూప లేదు.
అందువలన ఆమె పాత్ర అసంపూర్తిగా మిగిలింది. కధ ముందులో నీతా సీత పేర్ల కి సంభంధించిన కంగాళి కూడా కధకి సంభంధించి అనవవసరంగా ఉంది.
జీ బీ శాస్త్రి
కవి కావడం ఎలా? కొన్ని ప్రాక్టికల్ సూచనలు గురించి bhavani అభిప్రాయం:
11/22/2014 2:52 am
ఎన్ని విమర్శలు ఎదుర్కొన్నా,ఎంత మారినట్టు కనిపించాలని తాపత్రయపడినా మనిషి తన సహజ స్వభావాన్ని మార్చుకోలేడనీ, తనని తాను సమర్ధించుకోకుండా ఉండలేడనీ అర్థమయింది .
రెండు పద్యాలకు విశేషార్థాలు – దురన్వయాలకు సమన్వయాలు గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:
11/21/2014 11:15 pm
విదిత విదుషీతల్లజ డా. యెర్నేని లైలా గారికి
నమస్కారములతో,
శంఖము కూడా సజీవజలచరమై కంఠానికి సార్థకోపమానద్రవ్యమైనదని మీరు వ్రాసిన వైజ్ఞానికవిషయాన్ని నేనింతకు మునుపు ఊహించి ఉండలేదు. అత్యపూర్వమైన మీ వ్యాఖ్య మూలాన పూర్వమహాకవుల విశాలదృక్ప్రసారదీర్ఘిమ మరింత బోధకు వచ్చి, ఈ తత్త్వవిశదిమను కలిగించినందుకు మీకు అయిదు పదిచేసి కృతజ్ఞతాభివందనాలను విన్నవించికొంటున్నాను. ఎంతో జీవితపరిశీలన, సాహిత్యరసానుభవం, వైదుష్యసంపద కలిగిన మీరు ఈ వ్యాసాలను ప్రతిపర్యాయం మీ రాసిక్యనికషోపలం పైని గీటుగీచి చూస్తుండటం నా భాగ్యవిశేషమే కాక మరేమి కాగలదు?
వ్యాసం చివరను మీరు సూచించిన లేఖనదోషాన్ని సకృతజ్ఞంగా సవరించుకొన్నాను.
_/|\_ !
సప్రశ్రయంగా,
ఏల్చూరి మురళీధరరావు
ఆంధ్రవాఙ్మయంలో అత్యంతప్రౌఢమైన పద్యం! గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:
11/21/2014 11:05 pm
‘ఈమాట’ పాఠకులకు అభివాదనం!
ఈ వ్యాసాన్ని ప్రకటించిన ఇన్నాళ్ళకు, 1927లో దీపాల పిచ్చయ్యశాస్త్రిగారు ప్రకటించిన ‘చాటుపద్యరత్నాకరము’ (ద్వితీయ ముద్రణము) 24-వ పుటలో “రామకృష్ణుని మఱికొన్ని చాటువులు” అన్న శీర్షిక క్రింద కొద్దిపాటి భేదంతో ఈ పద్యపాఠం కనుపించింది:
“క. కమలాకర కమలాకర
కమలాకర కమల కమల కమలాకారా
కమలాకర కమలాకర
కమలాకరమైన కొలను గనిరా సుదతుల్.”
శ్రీ పిచ్చయ్యశాస్త్రిగారు దీనిని సేకరించేందుకు మూలమైన వ్రాతప్రతిలో అర్థతాత్పర్యాలు ఉండినవేమో తెలియరాలేదు.
1912లో శ్రీ పురాణపండ మల్లయ్యశాస్త్రిగారి వ్యాఖ్యతో అచ్చయిన శ్రీ అల్లమరాజు సుబ్రహ్మణ్యకవిగారి ‘భద్రాపరిణయము’ చదువుతుంటే – పీఠిక (పుట. xxiii) లో శ్రీ నడకుదుటి వీరరాజు పంతులుగారు వ్రాసిన ఈ వాక్యం కనుపించింది:
“(మాడుగొల్లు సంస్థానమునకు బోయినపుడు అల్లమరాజు సుబ్రహ్మణ్యకవిగారిని…) ఈ క్రింది పద్యమున కర్థము చెప్పుమని పృచ్ఛకు లడుగ నాతడు వెంటనే చెప్పెనట!
“క. కమలాకర కమలాకర
కమలాకర కమల కమల కమలాకరమై
కమలాకర కమలాకర
కమలాకరమైన కొలను గనిరా సుదతుల్.”
గ్రంథవిస్తరభీతిచే బై పద్యమున కాతడు వ్రాసిన యర్థము నిచ్చట వ్రాయలేదు.”
దీనిని బట్టి పై పద్యానికి శ్రీ అల్లమరాజు సుబ్రహ్మణ్యకవిగారు వ్రాసిన అర్థతాత్పర్యాలు అచ్చయి ఉండవచ్చునని తోస్తున్నది. ‘ఈమాట’ పాఠకులలో ఆ ముద్రణ విషయం తెలిసినవారు దయచేసి దానిని ఈ వేదికాముఖతః పంచుకోగలరని కోరుతున్నాను. అట్లాగే, శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యకవిగారి గొప్ప శ్లేషరచన ‘కృష్ణభూపతిలలామ శతకము’ ముద్రిత ప్రతి ఎవరివద్దనైనా ఉన్నట్లయితే, తప్పక తెలియజేయగలరని ప్రార్థన!
సప్రశ్రయంగా,
ఏల్చూరి మురళీధరరావు
కోరిక గురించి Siva Chakravarthi అభిప్రాయం:
11/21/2014 1:35 pm
మీ కవిత చాలా బాగుంది సర్. నా మనసును తాకింది.
ఈ లైను అద్బుతంగా ఉంది.
రెండు కవితలు గురించి సుధారాణి గుండవరపు అభిప్రాయం:
11/21/2014 4:29 am
బావుంది మీ కవిత.
విశాఖ వృక్షయాగం అక్టోబరు 2014 గురించి g b sastry అభిప్రాయం:
11/21/2014 2:01 am
మకిలి మనసుల మాలిన్యాన్ని కడగలేని నీరు,
పికిలిపిట్ట తూఫాను మాటున హరిత విశాఖను
వృక్షరహితనుచేసి విఱ్ఱవీగిన గాలి,నీటి ధాటిని
వెక్కిరిస్తూ చిగురుస్తున్నాయే మోడులు చక్కగా
ఓ గులుకు రాణి
G B Sastry, Bangalore.
తరం మారింది! స్వరం మారింది! గురించి జ్యోతిర్మయి అభిప్రాయం:
11/20/2014 6:14 pm
ప్రేరణ కలిగించే శక్తివంతమైన మాధ్యమాన్ని అలసత్వంతో నిర్వీర్యం చేసుకుంటున్నాం. తప్పు మనందరిదీనూ. ఎక్కడ ఏమి మాట్లాడితే ఎవరికి చెడ్డవుతామో అనే స్వార్ధ బుద్దిది.
రెండు కవితలు గురించి S A RAHMAN అభిప్రాయం:
11/19/2014 7:37 am
మంచి భావుకథతో వ్రాశారు రెండు కవితలూ చాలా చాలా బాగున్నాయి.
ఎస్. ఎ. రహమాన్. చిత్తూరు – 517 001.