అంతర్జాతీయ భాషలు ఎలా ఆ స్థాయిని అందుకొన్నాయి అనే విషయమును ముందు చర్చించాలి. ఆంగ్ల భాషను మాట్లాడే నేటి ఇంగ్లండ్ అమెరికా, కెనడా, నేటి కామన్వెల్త్ దేశములైన ఆఫ్రికా, ఆసియా, అమెరికా ఖండములలోని వివిధ దేశములను ఒకప్పుడు జయించి పాలించింది. బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యము 20వ శతాబ్దపు మొదటి భాగము వఱకు సూర్యుడు అస్తమించని రాజ్యముగా నుండినది. అందువలన ఆంగ్ల భాష ఆ దేశములలో రాజకీయ, సాంస్కృతిక, విద్యా రంగములలో ముఖ్యమైన భాషగా వెలుగొందినది. అదే విధముగా ఫ్రెంచి భాష ఆఫ్రికా, ఆసియా ఖండములలోని దేశములలో, రష్యన్ భాష రష్యా, తూర్పు ఐరోపా దేశములలో వ్యాప్తి చెందినది. ఒకప్పుడు (సుమారు పది శతాబ్దాలకు ముందు) భారతీయ సామ్రాజ్యము కూడ ఆసియా దేశములలో వ్యాపించి యుండినది. ఆ కాలములో సంస్కృతము ఈ నాటి తూర్పు ఆసియా ప్రాంతములలో ఒక అంతర్జాతీయ భాషగా వికసించినది. అందులకు సాక్షిగా ఎన్నో శాసనాలు ఆ భాషలో ఉన్నాయి. అదే విధముగా తమిళ భాష కూడ దక్షిణ, పూర్వా ఆసియాలలో వ్యాపారము ద్వారా వ్యాపించినది. అలా తెలుగు భాష ఎక్కువగా వ్యాపించలేదు. అందువలన ఆ అవకాశము తెలుగు భాషకు లభించలేదు.
ఫ్రెంచి, ఆంగ్లము, జెర్మన్, రష్యన్, చైనా, జపాన్ భాషలు మాట్లడే దేశాలలో ప్రాథమిక విద్యనుండి, కళాశాలల వఱకు బోధనా భాష ఆయా భాషలు. కాని భారతదేశములో, తెలుగు రాష్ట్రాలలో, తెలుగు మాధ్యమములో ఎందఱు చదువుతున్నారనేది అందఱికీ తెలిసిన విషయమే. ఉట్టికెక్క లేనమ్మ స్వర్గానికి ఎక్కినట్లు, ఆయా రాష్ట్రాలలో బోధనా భాషగ లేని తెలుగు అంతర్జాతీయ భాషగా మారబోతుందా అన్నది పెద్ద సందేహమే!
రాజకీయమును పూర్తిగా త్రోసి పారేయకండి. రేపు తెలుగు రాష్ట్రాలు దేశములో ఒక ఉన్నత స్థితికి వచ్చిందంటే, ఎందరో విదేశీయులు అక్కడికి వస్తారు. వారు భాష నేర్చుకొంటారు. అందుకు రాష్ట్రాల ప్రగతి ఒక ముఖ్యాంశమే.
బయటి దేశాలలో ఆచార్య పదవులు స్థాపించి పరిశోధనలు చేసి, పుస్తకాలను ఆంగ్లములో తర్జుమా చేసి పాఠకుల సంఖ్యను పెంచినందువల్ల తెలుగు అంతర్జాతీయ భాష అవుతుందని నేను నమ్మను. ఇప్పటి పరిస్థితులలో పరిశోధనలపై ఎవరికీ ఆసక్తి లేదు. పరిశోధకులు తమ ఆత్మ సంతృపికోసం చేసికొంటున్నారే కాని, దానివల్ల ఎవరికీ ఏమీ ఒరగదని వారికి తెలుసు.
రాష్ట్రాల ఆర్థికాభివృద్ధి జరిగి, లోటు లేని జీవనము ప్రజలకు అందితే అప్పుడు ఈ వ్యాసములో సూచించినవి వీలవుతుంది. ఇప్పటి పరిస్థితులలో నేను ఈ విషయములో నిరాశావాదినే.
విధేయుడు – మోహన
శేషు మావయ్య
గురించి Krishna Mohan Mochela అభిప్రాయం:
05/01/2015
5:12 pm
మంచి కథ మరియు కధనం. I started and continue to read till the end. A good story with good narration and ending is interesting.
పూర్తిగా ఆకళింపుకీ, స్పందనకీ మరి కొన్ని సార్లు చదవాలి కానీ మీ వ్యాసానికి ముందస్తు జేజేలు పలుకుతున్నాను. ప్రభుత్వ ఆజమాయిషీలో ఎటువంటి భాషా పరిశోధనా సంస్థా నెలకొల్పబడడం కానీ, మీరు సూచిస్తున్న కనీస ప్రమాణాలతో నిర్వహించబడడం కానీ కను చూపు మేరలో జరిగే పని కాదు అని ప్రస్తుత తెలుగు రాష్ట్రాల రాజకీయ, సాంస్కతిక, వైజ్ఞానిక, విద్యారంగ, భాషా సాహిత్యాల వాతావరణాలు విహంగ వీక్షణ చేసినా మనకి తెలుస్తుంది. అందు వలన ఆ ప్రయత్నం అమెరికాలోనే జరగాలనీ, ఇక్కడి నిబధ్ధత , అక్కడ ఇంకా అంతరించి పోకుండా అందుబాటు లోనే భాషా శాస్త్ర వేత్తల , పండితుల, గ్రంధాలయాలతో ప్రభుత్వేతర అనుబంధం పెట్టుకుంటేనే తెలుగు అంతర్జాతీయ భాషగా (ఏ నిర్వచనం ప్రకారం అయినా సరే) ప్రయాణం మొదలు పెడుతుంది అనేది నా అభిప్రాయం. ఇక్కడ పేరొందిన విశ్వ విద్యాలయాలలో ఆచార్య పీఠాలు అందుకు దోహదం చేసేవే కానీ దానికి అయ్యే ఖర్చు ఒక పెద్ద అడ్డంకి గా మారుతోంది. అందు వలన ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలు వెతుక్కోవాలి. అందులో మీరు సూచించిన ప్రమాణాలకీ, నిబధ్ధతకీ, దిశా నిర్దేశానికీ , ఆశయ సాధనకీ కట్టుబడి ఉండే “ప్రైవేటు” సంస్థ ఒక ప్రత్యామ్నాయ మార్గం అని నేను అనుకుంటాను. అందులో సమస్యలు, ప్రధానంగా “గ్లేమర్” లేని కారణంగా అతి తక్కువ కాలం లోనే సన్మానాలూ, స్థాయికి దిగజారే పరిస్థితి ఉంది.
తెలుగు భాష అంతర్జాతీయ భాష అనే “స్లోగన్” అతిగా వినపడుతున్న ఈ రోజుల్లో విశ్వ విద్యాలయాల్లో పరిశోధనా సంస్థల ఆవశ్యకత గురించి మరొక సారి మంచి వ్యాసం అందించారు.
చంద్ర గారూ, ఈమాటలో మీ కథలన్నీ చదివాను. మనసుకు చిన్న విందు, నిన్నా ఇవాళ. కొన్ని కథలు నాకేం చెబుతున్నాయో తెలీ లేదు. అన్ని కథలూ కొత్తగా, కొన్ని గొప్పగా వున్నాయి.
లైలాగారు – బాగుంది మీ కామెంటు. పోతే, మీ కామెంటులో గంగ వర్ణచిత్రం వేసారా అన్నారు కాబట్టి దానికి సంబంధించి ఒక కథ. సైడుట్రాకు కాదుకానీ, ఎందుకు వెయ్యలేదోనని ఒక రెండు ముక్కలు చెప్పాలనిపించి… 🙂
అసలుగా గంగ మాట వినగానే నాకు శ్రీనాథుడు గుర్తుకొస్తాడు. అవును ఆ కవిసార్వభౌముడే. ఆయన, ఆ మహానుభావుడు, ఆ మహాకవి – హరవిలాసంలో, కిరాతార్జునీయ కథావర్ణనలో (అది దాదాపు చివర్లో వస్తుంది…) ఒకానొక పద్యంలో అర్జునుడు శివుడి నెత్తిన తన ధనస్సుతో ఒక్కటిచ్చినప్పుడు – “కరకు వెండ్రుకలలో బరచు మందాకిని సుకుమార దేహంబు స్రుక్కబారె” అంటూ ఒక అద్భుతమైన, అత్యద్భుతమైన వర్ణనతో రాస్తాడు. ఆ వర్ణన చదివాక, నాకు ఆ గంగానమ్మ, ఆవిడ సుకుమార దేహం సుక్కబారిపోయిన సంగతే గుర్తుకొస్తుంది ఎప్పుడు ఆ వర్ణచిత్రం వెయ్యాలన్నా! దాంతో ఆగిపోటమే! అందువల్ల ఆ చిత్రం ఎప్పుడు వస్తుందో తెలియదు. బహుశా ఎప్పటికీ రాకపోవచ్చును…కానీ కారణం మీకు చెప్పేసాను కాబట్టి ఇప్పుడు గుండెల నిండా ఊపిరి పీల్చుకోవచ్చు..
తెలుగు అంతర్జాతీయ భాష కావాలంటే… గురించి మోహన అభిప్రాయం:
05/01/2015 7:29 pm
అంతర్జాతీయ భాషలు ఎలా ఆ స్థాయిని అందుకొన్నాయి అనే విషయమును ముందు చర్చించాలి. ఆంగ్ల భాషను మాట్లాడే నేటి ఇంగ్లండ్ అమెరికా, కెనడా, నేటి కామన్వెల్త్ దేశములైన ఆఫ్రికా, ఆసియా, అమెరికా ఖండములలోని వివిధ దేశములను ఒకప్పుడు జయించి పాలించింది. బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యము 20వ శతాబ్దపు మొదటి భాగము వఱకు సూర్యుడు అస్తమించని రాజ్యముగా నుండినది. అందువలన ఆంగ్ల భాష ఆ దేశములలో రాజకీయ, సాంస్కృతిక, విద్యా రంగములలో ముఖ్యమైన భాషగా వెలుగొందినది. అదే విధముగా ఫ్రెంచి భాష ఆఫ్రికా, ఆసియా ఖండములలోని దేశములలో, రష్యన్ భాష రష్యా, తూర్పు ఐరోపా దేశములలో వ్యాప్తి చెందినది. ఒకప్పుడు (సుమారు పది శతాబ్దాలకు ముందు) భారతీయ సామ్రాజ్యము కూడ ఆసియా దేశములలో వ్యాపించి యుండినది. ఆ కాలములో సంస్కృతము ఈ నాటి తూర్పు ఆసియా ప్రాంతములలో ఒక అంతర్జాతీయ భాషగా వికసించినది. అందులకు సాక్షిగా ఎన్నో శాసనాలు ఆ భాషలో ఉన్నాయి. అదే విధముగా తమిళ భాష కూడ దక్షిణ, పూర్వా ఆసియాలలో వ్యాపారము ద్వారా వ్యాపించినది. అలా తెలుగు భాష ఎక్కువగా వ్యాపించలేదు. అందువలన ఆ అవకాశము తెలుగు భాషకు లభించలేదు.
ఫ్రెంచి, ఆంగ్లము, జెర్మన్, రష్యన్, చైనా, జపాన్ భాషలు మాట్లడే దేశాలలో ప్రాథమిక విద్యనుండి, కళాశాలల వఱకు బోధనా భాష ఆయా భాషలు. కాని భారతదేశములో, తెలుగు రాష్ట్రాలలో, తెలుగు మాధ్యమములో ఎందఱు చదువుతున్నారనేది అందఱికీ తెలిసిన విషయమే. ఉట్టికెక్క లేనమ్మ స్వర్గానికి ఎక్కినట్లు, ఆయా రాష్ట్రాలలో బోధనా భాషగ లేని తెలుగు అంతర్జాతీయ భాషగా మారబోతుందా అన్నది పెద్ద సందేహమే!
రాజకీయమును పూర్తిగా త్రోసి పారేయకండి. రేపు తెలుగు రాష్ట్రాలు దేశములో ఒక ఉన్నత స్థితికి వచ్చిందంటే, ఎందరో విదేశీయులు అక్కడికి వస్తారు. వారు భాష నేర్చుకొంటారు. అందుకు రాష్ట్రాల ప్రగతి ఒక ముఖ్యాంశమే.
బయటి దేశాలలో ఆచార్య పదవులు స్థాపించి పరిశోధనలు చేసి, పుస్తకాలను ఆంగ్లములో తర్జుమా చేసి పాఠకుల సంఖ్యను పెంచినందువల్ల తెలుగు అంతర్జాతీయ భాష అవుతుందని నేను నమ్మను. ఇప్పటి పరిస్థితులలో పరిశోధనలపై ఎవరికీ ఆసక్తి లేదు. పరిశోధకులు తమ ఆత్మ సంతృపికోసం చేసికొంటున్నారే కాని, దానివల్ల ఎవరికీ ఏమీ ఒరగదని వారికి తెలుసు.
రాష్ట్రాల ఆర్థికాభివృద్ధి జరిగి, లోటు లేని జీవనము ప్రజలకు అందితే అప్పుడు ఈ వ్యాసములో సూచించినవి వీలవుతుంది. ఇప్పటి పరిస్థితులలో నేను ఈ విషయములో నిరాశావాదినే.
విధేయుడు – మోహన
శేషు మావయ్య గురించి Krishna Mohan Mochela అభిప్రాయం:
05/01/2015 5:12 pm
మంచి కథ మరియు కధనం. I started and continue to read till the end. A good story with good narration and ending is interesting.
తెలుగు అంతర్జాతీయ భాష కావాలంటే… గురించి వంగూరి చిట్టెన్ రాజు అభిప్రాయం:
05/01/2015 4:52 pm
పూర్తిగా ఆకళింపుకీ, స్పందనకీ మరి కొన్ని సార్లు చదవాలి కానీ మీ వ్యాసానికి ముందస్తు జేజేలు పలుకుతున్నాను. ప్రభుత్వ ఆజమాయిషీలో ఎటువంటి భాషా పరిశోధనా సంస్థా నెలకొల్పబడడం కానీ, మీరు సూచిస్తున్న కనీస ప్రమాణాలతో నిర్వహించబడడం కానీ కను చూపు మేరలో జరిగే పని కాదు అని ప్రస్తుత తెలుగు రాష్ట్రాల రాజకీయ, సాంస్కతిక, వైజ్ఞానిక, విద్యారంగ, భాషా సాహిత్యాల వాతావరణాలు విహంగ వీక్షణ చేసినా మనకి తెలుస్తుంది. అందు వలన ఆ ప్రయత్నం అమెరికాలోనే జరగాలనీ, ఇక్కడి నిబధ్ధత , అక్కడ ఇంకా అంతరించి పోకుండా అందుబాటు లోనే భాషా శాస్త్ర వేత్తల , పండితుల, గ్రంధాలయాలతో ప్రభుత్వేతర అనుబంధం పెట్టుకుంటేనే తెలుగు అంతర్జాతీయ భాషగా (ఏ నిర్వచనం ప్రకారం అయినా సరే) ప్రయాణం మొదలు పెడుతుంది అనేది నా అభిప్రాయం. ఇక్కడ పేరొందిన విశ్వ విద్యాలయాలలో ఆచార్య పీఠాలు అందుకు దోహదం చేసేవే కానీ దానికి అయ్యే ఖర్చు ఒక పెద్ద అడ్డంకి గా మారుతోంది. అందు వలన ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలు వెతుక్కోవాలి. అందులో మీరు సూచించిన ప్రమాణాలకీ, నిబధ్ధతకీ, దిశా నిర్దేశానికీ , ఆశయ సాధనకీ కట్టుబడి ఉండే “ప్రైవేటు” సంస్థ ఒక ప్రత్యామ్నాయ మార్గం అని నేను అనుకుంటాను. అందులో సమస్యలు, ప్రధానంగా “గ్లేమర్” లేని కారణంగా అతి తక్కువ కాలం లోనే సన్మానాలూ, స్థాయికి దిగజారే పరిస్థితి ఉంది.
తెలుగు భాష అంతర్జాతీయ భాష అనే “స్లోగన్” అతిగా వినపడుతున్న ఈ రోజుల్లో విశ్వ విద్యాలయాల్లో పరిశోధనా సంస్థల ఆవశ్యకత గురించి మరొక సారి మంచి వ్యాసం అందించారు.
మధ్య వ్యవధిలో నీడలు గురించి హెచ్చార్కె అభిప్రాయం:
05/01/2015 3:37 pm
కథ చాల చాల బాగుంంది. నిజం కదా? బతుకులు పాడయ్యేది, ఎక్కువ సార్లు ఇట్టాగే కదా?
చిట్టచివర్న ‘హూ కేర్స్’ అనే వాక్యం లేకుంటే బాగుండు. హి కేర్స్. బయటికి చెప్పడు. దానికి ‘మేల్ షువనిజమో’ జస్ట్ అహంకారమో ఏదో అద్దొస్తుందంతే.
ప్రతీక గురించి okAnokaDu అభిప్రాయం:
05/01/2015 1:38 pm
మొత్తం కధంతా అంత బావోలేదు కానీ ఈ ఒక్క వాక్యం చాలండీ మీ కధ చదవడానికి. LOL.
చేతన చేసిన పని గురించి okAnokaDu అభిప్రాయం:
05/01/2015 1:27 pm
అద్భుతం గా మొదలైన కధ చప్పగా ముగించారు శర్మ గారూ!!
ఏం లేదు గురించి హెచ్చార్కె అభిప్రాయం:
05/01/2015 1:16 pm
భలే నడిపించారు ఈ కథను. ఆత్మల్లోకి తొంగి చూశారు. 🙂
చంద్ర గారూ, ఈమాటలో మీ కథలన్నీ చదివాను. మనసుకు చిన్న విందు, నిన్నా ఇవాళ. కొన్ని కథలు నాకేం చెబుతున్నాయో తెలీ లేదు. అన్ని కథలూ కొత్తగా, కొన్ని గొప్పగా వున్నాయి.
వచనానికి ఒక జాబు గురించి మాగంటి వంశీ అభిప్రాయం:
04/29/2015 2:36 pm
లైలాగారు – బాగుంది మీ కామెంటు. పోతే, మీ కామెంటులో గంగ వర్ణచిత్రం వేసారా అన్నారు కాబట్టి దానికి సంబంధించి ఒక కథ. సైడుట్రాకు కాదుకానీ, ఎందుకు వెయ్యలేదోనని ఒక రెండు ముక్కలు చెప్పాలనిపించి… 🙂
అసలుగా గంగ మాట వినగానే నాకు శ్రీనాథుడు గుర్తుకొస్తాడు. అవును ఆ కవిసార్వభౌముడే. ఆయన, ఆ మహానుభావుడు, ఆ మహాకవి – హరవిలాసంలో, కిరాతార్జునీయ కథావర్ణనలో (అది దాదాపు చివర్లో వస్తుంది…) ఒకానొక పద్యంలో అర్జునుడు శివుడి నెత్తిన తన ధనస్సుతో ఒక్కటిచ్చినప్పుడు – “కరకు వెండ్రుకలలో బరచు మందాకిని సుకుమార దేహంబు స్రుక్కబారె” అంటూ ఒక అద్భుతమైన, అత్యద్భుతమైన వర్ణనతో రాస్తాడు. ఆ వర్ణన చదివాక, నాకు ఆ గంగానమ్మ, ఆవిడ సుకుమార దేహం సుక్కబారిపోయిన సంగతే గుర్తుకొస్తుంది ఎప్పుడు ఆ వర్ణచిత్రం వెయ్యాలన్నా! దాంతో ఆగిపోటమే! అందువల్ల ఆ చిత్రం ఎప్పుడు వస్తుందో తెలియదు. బహుశా ఎప్పటికీ రాకపోవచ్చును…కానీ కారణం మీకు చెప్పేసాను కాబట్టి ఇప్పుడు గుండెల నిండా ఊపిరి పీల్చుకోవచ్చు..
భవదీయుడు
మాగంటి వంశీ
మహాలయం గురించి Rahmanuddin అభిప్రాయం:
04/29/2015 11:55 am
నచ్చింది
మహాలయం గురించి చక్రధర్ అభిప్రాయం:
04/29/2015 10:05 am
ఖచ్చితంగా ఆ డం డం లని ఎవరూ సాంతం చదవరు. అలా చూసి వదిలేస్తూ కింద కవితని చదువుతారు. 🙂