రామకృష్ణ వారి సస్వర వేద మంత్రాలు పుస్తకమ్లో విడివిడిగా ఇచ్చారు. సరిదిద్దినందుకు ధన్యవాదములు.
మంత్రం ఏదయినా చెప్పిన భాష్యం ముఖ్యం కాబట్టి చాలా బాగుంది. మీ వూరి మంత్రపుష్పం గురించి కళ్ళకు కట్టినట్టు చెప్పారు.
నా చిన్నప్పుడు మా వూరి గుడిలో (కృష్ణ జిల్లా వుయ్యురు పక్కన తోట్లవల్లూరు మరియు కవుతరం పక్కన పెసరమిల్లి) కూడా మీరు చెప్పినట్టే రెండు బాచీలుగా అయిపోయి చదివే వాళ్ళు. అందరూ మా వాళ్ళే అనుకోండి.
వ్యాసం చాల బాగుంది. వ్యాసకర్త ఎటువంటి వాతావరణంలో ఈ తేలిక తెలుగు ప్రవేశ పెట్టారో ముందే చెప్పి ఉన్నారు కాబట్టి నాకు ఏమన్న ఉపయోగపడుతుందేమో అని చదివా.
మా వూరి పక్కన ఒక ప్రముఖ విశ్వవిద్యాలయంలో అడపాతడపా కొందరు విస్యార్ధులు తెలుగు మాట్లాడ్డం నేర్పమని (విశ్వవిద్యాలయం తరఫునే) అడుగుతారు. ఆ సందర్భంలో నాకు ఈ వ్యాసం పనికి వస్తుంది అనుకుంటున్నా!!
ఇలాంటి విషయాలపై చర్చించేటప్పుడు వీలైనంత మేర మనకున్న వ్యక్తిగత అభిరుచులను గాఢమైన నమ్మకాలనూ పక్కనపెట్టి తటస్థమైన, విషయైక దృష్టితో ఆలోచించడం అవసరం అని నేను అనుకొంటున్నాను – వేమురివారి పద్ధతిని సమర్థించేవారూ (వేమూరివారితో సహా), వ్యతిరేకించేవారూ కూడా. అలా చేయకపోతే దానికి శాస్త్రీయత రాదు. శాస్త్రీయత లేకపోతే అది కేవలం వేమూరివారి అనుభవమూ అభిప్రాయాలుగా మిగిలిపోతాయి తప్ప మరొకరు ఉపయోగించేందుకు వీలు కలగదు. ఆ దృష్టితో ఆలోచిస్తే, నాకుకొన్ని మౌలికమైన సందేహాలు కలిగాయి.
ఈ కోర్సు గురించి పరిచయం చేస్తూ అందులో చేరిన విద్యార్థుల గురించి వేమూరివారు చెప్పిన మాటలు:
“వీరిలో భారతీయ సంతతి ఇద్దరో ముగ్గురో ఉంటే, అందులో తెలుగు సంతతి ఒకటో అరో ఉండేవారు. ఈ భారతీయ సంతతిని మినహాయిస్తే, ఈ తరగతిలో ఉన్న విద్యార్థులకి తెలుగు భాష గురించి ఏమీ తెలియదు. ఈ భాషని ఎప్పుడూ విని ఉండలేదు. అంటే వీరికి తెలుగుతో పరిచయం పరమ పూజ్యం. “మీరు తెలుగు తరగతిలో ఎందుకు నమోదు అయేరు?” అని అడిగితే “కేవలం కుతూహలం,” అని కొందరు, “భాషాశాస్త్రం అధ్యయనం చెయ్యాలని ఉంది, అందుకని,” అని మరి కొందరు చెప్పేవారు.”
ఈ కోర్సు ధ్యేయాలుగా వేమూరివారు చెప్పినవి ఇవి:
“తెలుగు వినడానికి వారి చెవులకి తరిఫీదు ఇవ్వడం, నిత్య జీవితంలో పనికొచ్చే తెలుగు పదసంపదని వారికి పరిచయం చెయ్యడం, తెలుగు చదవడం, రాయడం – గీత బాగుంటే, మాట్లాడడం – వస్తే చాలని అనుకున్నాను.”
“ఈ కొత్త తరం విద్యార్థుల మనస్సులని ఆకట్టుకుని, వీరికి తెలుగు నేర్చుకోవాలనే కోరిక పెంపొందించాలన్నదే నా ప్రథమ లక్ష్యం.”
“మన భాష రూపురేఖలు ఎలా ఉంటాయో పాశ్చాత్య విద్యార్థులకి చూపిద్దామనే ఉద్దేశంతో చేసిన ప్రయోగం ఇది.”
అలాగే తన వ్యాసంలోని మూలసారాన్ని గ్రహించారన్న మోహనగారు చెప్పిన ముఖ్యోద్దేశములివి:
“ఈ course తీసికొన్న తఱువాత (1) ఒక రైల్వే స్టేషన్ పేరు, బస్సు బోర్డు పేరు, వీధి పేరు, హోటల్ (రెస్టొరాన్) పేరు విద్యార్థి చదువగలిగితే సంతోషము. (2) ఒక వార్తాపత్రిక headlines చదువగలిగితే సంతోషము. (3) ఒక వీధిలో ఎవరినయినా directions అడుగగలిగితే సంతోషము. (4) ఒక అంగడి లేక హోటల్కి వెళ్లి orders ఇవ్వగలిగితే సంతోషము. (5) చిన్న చిన్న వాక్యాలు వ్రాసి తమపేరును సంతకము చేయగలిగితే సంతోషము.”
కోర్సులో చేరిన విద్యార్థులు ఆశించిన ప్రయోజనాలకూ వేమూరివారు పెట్టుకొన్న లక్ష్యాలకూ పొంతన కుదిరినట్టుగా అనిపించలేదు. అలాగే ఆ విద్యార్థుల ప్రొఫైలు చూసినా దానికీ కోర్సు ఉద్దేశాలకూ సంబంధం కనిపించలేదు నాకు.
1. విదేశీ విద్యార్థులకి నిత్యవ్యవహారంలో పనికొచ్చే తెలుగువల్ల ఏమిటి ప్రయోజనం? వారు తెలుగుదేశం వచ్చి తిరుగుతారనా? వేమూరివారు తప్ప వారికి వేరే తెలుగువారు తెలియనే తెలియదని కూడా వ్యాసంలో పేర్కొన్నారు. అంచేత యీ కోర్సు పూర్తయిన తర్వాత నిత్యవ్యవహారంలో వాళ్ళు ఎవరితో తెలుగులో సంభాషిస్తారు?
2. తెలుగు వ్రాయగలగడం వాళ్ళకి ఏ రకంగా ఉపయోగపడుతుంది?
3. తెలుగుభాషలో ఉన్న “బరువు” గురించిన అవగాహన లేకపోతే వారికి యీ భాష తాలూకు సరైన స్వరూపం (రూపురేఖలు) ఎలా పరిచయం అవుతుంది? ముఖ్యంగా భాషాశాస్త్ర అధ్యయనం చేయాలనుకొనే వాళ్ళకి కాస్తంత విస్తృతంగా యిది తెలియాల్సిన అవసరం లేదా?
4. నిత్యవ్యవహారానికి ఉపయోగమైన తెలుగు నేర్పినంత మాత్రాన విద్యార్థులలో తెలుగు నేర్చుకోవాలనే కోరిక ఎలా పెంపొందుతుంది?
5. ఈ కోర్సు పూర్తిచేసిన తర్వాత విద్యార్థులు దీనిని ఏ విధంగా ఉపయోగిస్తారు. వారి ప్రయాణంలో తర్వాతి అడుగు ఏమిటి?
వేమూరివారు శ్రమకోర్చి, తమకున్న ఆసక్తితోనూ, తెలుగుభాషపై అభిమానంతోనూ అక్కడివారికి తెలుగు నేర్పే ప్రయత్నం చేయడం అభినందనీయమే. అయితే దీనికి కొంత శాస్త్రబద్ధత తోడైతే మరింత బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం.
తెలుగుభాష అధ్యాపనాన్ని గురించిన వ్యాసంలో భాషావ్యాకరణాలకి సంబంధించిన కొన్ని మౌలికమైన పొరపాట్లు దొర్లడం నాకు యిబ్బంది కలిగించింది. ఉదాహరణకి: “తేలిక తెలుగు యణాదేశ సంధిని ప్రోత్సహించదు. కనుక తేలిక తెలుగులో ‘మా ఊరు’ని మాయూరు అని రాయం.”
ఇక్కడ పేర్కొన్న సంధి “యణాదేశ సంధి” కాదు, “యడాగమ” సంధి.
‘ఇదే ధోరణిలో భాషలు కూడ విరళ లక్షణాలు కలవి. ఈ విరళత రకరకాల కోణాల నుండి రావచ్చు. కేవలం ఉపమానంగా చెబుతున్నాను. మనం రోజూ వాడుకుంటూన్న భాషని ఈ కింది సమీకరణంగా ఉహించుకున్నాను. (మీరు ఇలానే ఊహించుకోనక్కరలేదు):
ఇప్పటి భాష = తేలిక భాష + శకట రేఫ + ఋ + ఏ + ఔ + … + ః
అనుకుందాం.’
This is a misleading and wrong approximation. The Varnamala is not an infinte series but a finite set. Fortunately for Telugu it happens to be a finite and complete set, whereas for languages like English it is finite but incomplete, leading to horrible spelling and non-phonetic problems. What you are doing in so called ‘Telika Telugu’ is cutting off an essential subset from this complete set and trying to introduce English-like uncertainty into a perfectly phonetic Telugu script. Imagine writing Lagusiddhanta Kaumudi or Panini Dhatupatham or Tatsama prakaranam from Balavyakaranam using your ‘Telika Telugu’. Also, imagine reproducing Chando-baddha poetry using your script. It will utterly fail.
ఇక్కడి వ్యాఖ్యలు చూడగానే ప్రణాళికలు మార్చేసుకుంటారనే భ్రమలో ఎవరూ లేరనే విషయం అందరికీ తెలిసినదే. రోజుకు పది చానల్స్ లో హత్యలూ, ప్రమాదాల గురించి వింటున్నా, ఏదో ఒకసారి అయ్యో అనడం లాంటిదే ఇదీ. అసంకల్పిత ప్రతీకారచర్య. అయ్యో అంటే జరిగిందీ, జరగబోయేదీ మారదనీ తెలుసు కదా!
వెక్కిరింపుతో మొదలైన వ్యాసానికి వెక్కిరింత వ్యాఖ్యలు రావడం తప్పదుగా. 🙂
“అమెరికాలో (కొన్ని తప్పనిసరి పాఠ్యాంశాలలో తప్ప) ఆచార్యుడికి పాఠం ఎలా చెప్పాలో, ఏ క్రమంలో బోధించాలో, వంటి విషయాలలో పరిపూర్ణ స్వతంత్రం ఉంది.”
వారంలో గురువు లేని రోజులు ఒకటో రెండో ఇంకా మిగిలి ఉన్నట్టున్నయ్యి. నేపుల్స్ రండి. నాకు పాఠాలు చెబుదురుగాని. I will let you decide the course content, Vemuri!
“ఆ అంటుకున్న అగ్గి ఆర్పేసరికి బ్రహ్మ ప్రళయమైపోయింది తనకి” మంచి తెలుగునుడికారం బ్రహ్మప్రళయం ఐపోయిందీ అనటం.
కాని “మొసలి మూతి మీద ఒకట్రెండు దెబ్బలు తగిలాయి. వాడు పట్టించుకోలేదు.” అన్న చోట మాత్రం చిన్న పొరపాటు దొర్లింది. పాశ్యాత్యులు జంతువులను కూడా లింగబేధాన్ని బట్టి వాడు అది అంటారు కాని తెలుగు నుడికారంలో జంతువులను స్త్రీలింగపరంగానే సంబోధిస్తాం కదా. అది (మొసలి) పట్టించుకోలేదు అనటమే సహజంగా ఉంటుంది తెలుగులో.
సత్య దర్శనం గురించి ayyavaru అభిప్రాయం:
05/12/2016 2:00 pm
శర్మ గారికి
రామకృష్ణ వారి సస్వర వేద మంత్రాలు పుస్తకమ్లో విడివిడిగా ఇచ్చారు. సరిదిద్దినందుకు ధన్యవాదములు.
మంత్రం ఏదయినా చెప్పిన భాష్యం ముఖ్యం కాబట్టి చాలా బాగుంది. మీ వూరి మంత్రపుష్పం గురించి కళ్ళకు కట్టినట్టు చెప్పారు.
నా చిన్నప్పుడు మా వూరి గుడిలో (కృష్ణ జిల్లా వుయ్యురు పక్కన తోట్లవల్లూరు మరియు కవుతరం పక్కన పెసరమిల్లి) కూడా మీరు చెప్పినట్టే రెండు బాచీలుగా అయిపోయి చదివే వాళ్ళు. అందరూ మా వాళ్ళే అనుకోండి.
మరొక్కసారి ధన్యవాదములు.
తేలిక తెలుగు గురించి ayyavaru అభిప్రాయం:
05/12/2016 2:26 pm
వ్యాసం చాల బాగుంది. వ్యాసకర్త ఎటువంటి వాతావరణంలో ఈ తేలిక తెలుగు ప్రవేశ పెట్టారో ముందే చెప్పి ఉన్నారు కాబట్టి నాకు ఏమన్న ఉపయోగపడుతుందేమో అని చదివా.
మా వూరి పక్కన ఒక ప్రముఖ విశ్వవిద్యాలయంలో అడపాతడపా కొందరు విస్యార్ధులు తెలుగు మాట్లాడ్డం నేర్పమని (విశ్వవిద్యాలయం తరఫునే) అడుగుతారు. ఆ సందర్భంలో నాకు ఈ వ్యాసం పనికి వస్తుంది అనుకుంటున్నా!!
కాపరి భార్య గురించి ayyavaru అభిప్రాయం:
05/12/2016 1:54 pm
మంచి కధ. అనువాదం లా లేదు.
తేలిక తెలుగు గురించి కామేశ్వరరావు అభిప్రాయం:
05/12/2016 1:31 pm
ఇలాంటి విషయాలపై చర్చించేటప్పుడు వీలైనంత మేర మనకున్న వ్యక్తిగత అభిరుచులను గాఢమైన నమ్మకాలనూ పక్కనపెట్టి తటస్థమైన, విషయైక దృష్టితో ఆలోచించడం అవసరం అని నేను అనుకొంటున్నాను – వేమురివారి పద్ధతిని సమర్థించేవారూ (వేమూరివారితో సహా), వ్యతిరేకించేవారూ కూడా. అలా చేయకపోతే దానికి శాస్త్రీయత రాదు. శాస్త్రీయత లేకపోతే అది కేవలం వేమూరివారి అనుభవమూ అభిప్రాయాలుగా మిగిలిపోతాయి తప్ప మరొకరు ఉపయోగించేందుకు వీలు కలగదు. ఆ దృష్టితో ఆలోచిస్తే, నాకుకొన్ని మౌలికమైన సందేహాలు కలిగాయి.
ఈ కోర్సు గురించి పరిచయం చేస్తూ అందులో చేరిన విద్యార్థుల గురించి వేమూరివారు చెప్పిన మాటలు:
ఈ కోర్సు ధ్యేయాలుగా వేమూరివారు చెప్పినవి ఇవి:
అలాగే తన వ్యాసంలోని మూలసారాన్ని గ్రహించారన్న మోహనగారు చెప్పిన ముఖ్యోద్దేశములివి:
కోర్సులో చేరిన విద్యార్థులు ఆశించిన ప్రయోజనాలకూ వేమూరివారు పెట్టుకొన్న లక్ష్యాలకూ పొంతన కుదిరినట్టుగా అనిపించలేదు. అలాగే ఆ విద్యార్థుల ప్రొఫైలు చూసినా దానికీ కోర్సు ఉద్దేశాలకూ సంబంధం కనిపించలేదు నాకు.
1. విదేశీ విద్యార్థులకి నిత్యవ్యవహారంలో పనికొచ్చే తెలుగువల్ల ఏమిటి ప్రయోజనం? వారు తెలుగుదేశం వచ్చి తిరుగుతారనా? వేమూరివారు తప్ప వారికి వేరే తెలుగువారు తెలియనే తెలియదని కూడా వ్యాసంలో పేర్కొన్నారు. అంచేత యీ కోర్సు పూర్తయిన తర్వాత నిత్యవ్యవహారంలో వాళ్ళు ఎవరితో తెలుగులో సంభాషిస్తారు?
2. తెలుగు వ్రాయగలగడం వాళ్ళకి ఏ రకంగా ఉపయోగపడుతుంది?
3. తెలుగుభాషలో ఉన్న “బరువు” గురించిన అవగాహన లేకపోతే వారికి యీ భాష తాలూకు సరైన స్వరూపం (రూపురేఖలు) ఎలా పరిచయం అవుతుంది? ముఖ్యంగా భాషాశాస్త్ర అధ్యయనం చేయాలనుకొనే వాళ్ళకి కాస్తంత విస్తృతంగా యిది తెలియాల్సిన అవసరం లేదా?
4. నిత్యవ్యవహారానికి ఉపయోగమైన తెలుగు నేర్పినంత మాత్రాన విద్యార్థులలో తెలుగు నేర్చుకోవాలనే కోరిక ఎలా పెంపొందుతుంది?
5. ఈ కోర్సు పూర్తిచేసిన తర్వాత విద్యార్థులు దీనిని ఏ విధంగా ఉపయోగిస్తారు. వారి ప్రయాణంలో తర్వాతి అడుగు ఏమిటి?
వేమూరివారు శ్రమకోర్చి, తమకున్న ఆసక్తితోనూ, తెలుగుభాషపై అభిమానంతోనూ అక్కడివారికి తెలుగు నేర్పే ప్రయత్నం చేయడం అభినందనీయమే. అయితే దీనికి కొంత శాస్త్రబద్ధత తోడైతే మరింత బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం.
తెలుగుభాష అధ్యాపనాన్ని గురించిన వ్యాసంలో భాషావ్యాకరణాలకి సంబంధించిన కొన్ని మౌలికమైన పొరపాట్లు దొర్లడం నాకు యిబ్బంది కలిగించింది. ఉదాహరణకి: “తేలిక తెలుగు యణాదేశ సంధిని ప్రోత్సహించదు. కనుక తేలిక తెలుగులో ‘మా ఊరు’ని మాయూరు అని రాయం.”
ఇక్కడ పేర్కొన్న సంధి “యణాదేశ సంధి” కాదు, “యడాగమ” సంధి.
తేలిక తెలుగు గురించి desikachary అభిప్రాయం:
05/12/2016 12:55 am
‘ఇదే ధోరణిలో భాషలు కూడ విరళ లక్షణాలు కలవి. ఈ విరళత రకరకాల కోణాల నుండి రావచ్చు. కేవలం ఉపమానంగా చెబుతున్నాను. మనం రోజూ వాడుకుంటూన్న భాషని ఈ కింది సమీకరణంగా ఉహించుకున్నాను. (మీరు ఇలానే ఊహించుకోనక్కరలేదు):
ఇప్పటి భాష = తేలిక భాష + శకట రేఫ + ఋ + ఏ + ఔ + … + ః
అనుకుందాం.’
This is a misleading and wrong approximation. The Varnamala is not an infinte series but a finite set. Fortunately for Telugu it happens to be a finite and complete set, whereas for languages like English it is finite but incomplete, leading to horrible spelling and non-phonetic problems. What you are doing in so called ‘Telika Telugu’ is cutting off an essential subset from this complete set and trying to introduce English-like uncertainty into a perfectly phonetic Telugu script. Imagine writing Lagusiddhanta Kaumudi or Panini Dhatupatham or Tatsama prakaranam from Balavyakaranam using your ‘Telika Telugu’. Also, imagine reproducing Chando-baddha poetry using your script. It will utterly fail.
తేలిక తెలుగు గురించి లక్ష్మీదేవి అభిప్రాయం:
05/11/2016 2:40 am
ఇక్కడి వ్యాఖ్యలు చూడగానే ప్రణాళికలు మార్చేసుకుంటారనే భ్రమలో ఎవరూ లేరనే విషయం అందరికీ తెలిసినదే. రోజుకు పది చానల్స్ లో హత్యలూ, ప్రమాదాల గురించి వింటున్నా, ఏదో ఒకసారి అయ్యో అనడం లాంటిదే ఇదీ. అసంకల్పిత ప్రతీకారచర్య. అయ్యో అంటే జరిగిందీ, జరగబోయేదీ మారదనీ తెలుసు కదా!
వెక్కిరింపుతో మొదలైన వ్యాసానికి వెక్కిరింత వ్యాఖ్యలు రావడం తప్పదుగా. 🙂
తేలిక తెలుగు గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:
05/10/2016 8:27 pm
వారంలో గురువు లేని రోజులు ఒకటో రెండో ఇంకా మిగిలి ఉన్నట్టున్నయ్యి. నేపుల్స్ రండి. నాకు పాఠాలు చెబుదురుగాని. I will let you decide the course content, Vemuri!
Regards
Lyla
చిరంజీవి గురించి భాస్కర్ కొంపెల్ల అభిప్రాయం:
05/10/2016 3:10 pm
మహాకవి ఆరుద్ర మాటల్లో చెప్పాలంటే..
“నీ పద్యం
నిరవద్యం
నిఖిల మాతలకు
నైవేద్యం”
అద్భుతః
(ఏకవచన ప్రయోగానికి క్షమార్పణలతో)
సత్య దర్శనం గురించి A S Murthy అభిప్రాయం:
05/10/2016 2:03 pm
చాలా బావుంది, తెలుసున్నదే అయినా మళ్ళీ మళ్ళీ చదవాలనిపించడం అందులోని గొప్పదనం ఇంతకీ మీది ద్రాక్షారవా
కాపరి భార్య గురించి తాడిగడప శ్యామలరావు అభిప్రాయం:
05/10/2016 10:40 am
కథా, దాని అనువాదమూ బాగున్నాయి.
“ఆ అంటుకున్న అగ్గి ఆర్పేసరికి బ్రహ్మ ప్రళయమైపోయింది తనకి” మంచి తెలుగునుడికారం బ్రహ్మప్రళయం ఐపోయిందీ అనటం.
కాని “మొసలి మూతి మీద ఒకట్రెండు దెబ్బలు తగిలాయి. వాడు పట్టించుకోలేదు.” అన్న చోట మాత్రం చిన్న పొరపాటు దొర్లింది. పాశ్యాత్యులు జంతువులను కూడా లింగబేధాన్ని బట్టి వాడు అది అంటారు కాని తెలుగు నుడికారంలో జంతువులను స్త్రీలింగపరంగానే సంబోధిస్తాం కదా. అది (మొసలి) పట్టించుకోలేదు అనటమే సహజంగా ఉంటుంది తెలుగులో.