థాంక్స్. నువ్వన్న మాటలు , “When I read about the people like Hilbert who pushed the limits of human knowledge, life seems noble for a brief period,” చదివితే నాకు రెండు గుర్తొచ్చాయి. మొదటిది నీకు తెలిసిందే; రెండోది బహుశా తెలియనిది – రాసింది తెలిసిన వాడే అయినా.
Weinberg తన పుస్తకాన్ని [1] ముగిస్తూ అంటాడు: “The more the universe seems comprehensible, the more it also seems pointless. But if there is no solace in the fruits of our research, there is at least some consolation in the research itself. Men and women are not content to comfort themselves with tales of gods and giants, or to confine their thoughts to the daily affairs of life; they also build telescopes and satellites and accelerators, and sit at their desks for endless hours working out the meaning of the data they gather. The effort to understand the universe is one of the very few things that lifts human life a little above the level of farce, and gives it some of the grace of tragedy.”
రెండోది సంతానం కవిత [2]: స్వర్ణలత
కొందరు ధనార్జనలో అహర్నిశలు శ్రమిస్తారు
మరికొందరు జ్ఞానమునే ఆశ్రయించి బతుకుతారు
జిజ్ఞాసువుల లోకంలో శాంతిభావమే విరిసెను
అజ్ఞాతములో ఉన్నా, వారి జన్మ ధన్యము
ఎ. వి. సంతానం, REC Warangal లో BTech చేశాడు (1976-81). నా క్లాస్ మేట్, స్నేహితుడు. 1987 నాటికి తిరుపతిలో ఉండేవాడు. ఎవరికైనా జాడ తెలిస్తే నాకు కబురు చెయ్యమని కోరిక.
ఈవ్యాసం చాలా ఆలస్యంగా పంపి వెంటనే ఇండియా వెళ్ళాను. నేను అందుబాటులో లేకపోయినా, సరిదిద్ది మెరుగు పెట్టినందుకు సంపాదకులకు కృతజ్ఞతలు.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
నోట్స్:
[1] “The First Three Minutes: A Modern View of the Origin of the Universe,” by Steven Weinberg. Basic Books, 1993.
Seems like even suicide follows Darwin’s rule of survival. “It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent that survives. It is the one that is the most adaptable to change.”
Btw, thanks for this analysis and I would love to see more of this stuff in eemaata in future.
చాలా అరుదైన నాటకం. మీరు దీనిని ఈ వెబ్ సైట్ లో పెట్టి చాలా గొప్ప పని చేశారు.
బోడి పద్యం
గురించి Lakshmi Kallakuri – ‘Sailakshmi’ అభిప్రాయం:
03/05/2009
7:39 pm
పేరు వచ్చిన వాళ్ళు ఏ మాట రాసినా చెల్లుతుందని ‘ఈ మాట’ వాళ్ళు ప్రచురించడము ఏమీ బాగలేదు. మాటలన్నిటిని మురికి చేసి కుండ మీదబెట్టి కోసి ముక్కలు చేసి నెత్తుటితో దహనము చేసి సూపీని, గంగానమ్మని, గాయతృలను బిస్మిల్లా అంటూ వక్రంగా ఖననము చేస్తూ మూఢమతిని అంటే మెచ్చుకోవాలా?
‘సాయిలక్ష్మి’
మీ వ్యాసం అద్భుతంగా వుంది. సాహిత్యంలోంచి చరిత్రని తవ్వి తీసే కోణం బాగుంది. ఈ తరహా వ్యాసాలు ఈమధ్య తెలుగులో చూసినట్లు లేదు. మీ సిద్ధాంతాన్ని చక్కగా ప్రతిపాదించారు.
నాదొక చిన్న సందేహం. వీరేశలింగం, బుర్రా శేషగిరిరావు, కోరాడ రామకృష్ణయ్య, వీరందరూ నన్నెచోడుడు క్రీ.శ 1160 – 1170 తరవాత వాడనీ ఒక సిద్ధాంతాన్ని బలపరిచారు. దానికి చాలా కారణాలు చూపించారు. అంతకుముందు వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి క్రీ.శ. 1120 కాలం వాడనీ చెప్పారు. కానీ ఇదమిత్థంగా ఎవరూ చెప్పలేదు. అయ్యుండచ్చు, కావచ్చు నంటూ సందిగ్ధంలో వదిలేసారు. అలాగే ఇతను ఖచ్చితంగా 1160 కాలానికి చెందినవాడనీ చెప్పడానికి ఈ ఆధారంగా ఈ క్రింది పద్యం చూపించారు.
ఈ పద్యం అర్థం ( మీకోసం కాదు, మిగతావారికి ) – “ఎండ వేడికి భయపడి చెట్ల నీడలు చెట్ల క్రింద దూరాయి. దాహానికి తట్టుకోలేక చెట్లు తమ నీడల్ని తామే తాగేసాయన్నట్లు ఎక్కడా నీడే లేదు. అంత భయంకరమైన వేసవది”.
ఈ పద్యం నన్నెచోడుడు “కళింగత్తు పరణి” అనే తమిళ కావ్యాన్నుండి సంగ్రహించాడనీ చెబుతారు. ఈ పద్యం తమిళ ప్రతి నాకు తెలీదు. (సంపాదించడానికి ప్రయత్నిస్తాను).
కళింగత్తు పరణి రాసింది జయంగొండాన్ అనే కవి. ఇతను మొదటి కులోత్తుంగ చోళుడి ఆస్థాన కవి. ఈ చోళ రాజు కాలం సుమారుగా 1135. దీన్ని బట్టి జూస్తే క్రీ.శ 1160 – 1170 తరవాత కాలం అయ్యే అవకాశం వుంది కదా? ఏమంటారు?
శ్రీనివాస్ గారికి,
వుభయకుశలోపరి.
అర్థం కాని భాషలో వ్రాసిన దానిని, అర్థం కాదని వదిలెయ్యడం, ఎవరి mail వల్లో కష్టపడి చదవడం, చదివి దానికి సమాధానమీయడం మీ సహృదయతకు తార్కాణాలు. మరేట్లేదుకానండీ. మా మంచిపని చేసేరండీ. ఈ మాట ప్రతీ సంచికలోనూ ఏదో వొహటి పెట్టాల మీరు. లేకపోతే వొల్లకోం.
లక్ష్మన్న గారూ,
ఆయొక్క “సిగరెట్ పేకెట్ సీను” నాకిప్పటికీ గుర్తుంది. ఎందుకో గానీ, ఈ సినిమా, జల్సాఘర్, పథేర్ పాంచాలి కన్నా బాగున్నాదనిపిస్తుంది. ఆచేత్తోనే, శ్యామ్ బెనెగళ్ సినిమాల గురించి కూడా రాద్దురూ. ముఖ్యంగా భూమిక సినిమా గురించి.అదే చేత్తో, బాబ్బాబూ, తెలుగు సినిమాల గురించి కూడారాయండీ. సినిమాని మేధావులు ఎంత “అసుంటా” పెట్టినా, దాని ప్రభావం జన జీవనం మీద చాలా ఎక్కువ. మీ లాటి వాళ్ళు రాసి, ఈ మాటలో పడితే, పక్కన పెట్టడానికి కుదరని సినిమాకి మర్యాదా మన్ననా. దయచేసి తెలుగు సినిమాల గురించి కూడా రాయండి.
‘అపు సంసార్ ‘ – సత్యజిత్ రాయ్ సినిమా గురించి రవి అభిప్రాయం:
03/06/2009 1:26 am
చాలా మంచి పరిచయం. అంత తొందరగా అయిపోయిందా అనిపించేంత చక్కగా వ్రాశారు.
శ్రీ ఆంజనేయ రక్షా కవచం గురించి అళక్కి శ్రీనివాస్ అభిప్రాయం:
03/05/2009 10:26 pm
మలుపు చూచాయగా ఊహించినట్టే వుందనిపించింది. ఆ మలుపే కొసమెరుపై వుంటే మరింత బాగుందేది. ఆపక చదివించే, ఆకట్టుకునే శైలి. అభినందనలు. ఉద్దేశ్యం, ఆలశ్యం: ఇవి సంపాదకులే సవరించాలి.
[తప్పులు సరిదిద్దాము, క్షంతవ్యులం. ఎత్తిచూపినందుకు కృతజ్ఞతలు – సం.]
కంప్యూటింగ్ పూర్వాపరాలు, సాధ్యాసాధ్యాలు – 7: పునాదుల సమస్య సాధనలో హిల్బర్ట్ వైఫల్యం, మానవాళి సాఫల్యం గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
03/05/2009 9:58 pm
“మానవతా మంటపాన శోభించెడు స్వర్ణలతలు!”
రామారావ్,
థాంక్స్. నువ్వన్న మాటలు , “When I read about the people like Hilbert who pushed the limits of human knowledge, life seems noble for a brief period,” చదివితే నాకు రెండు గుర్తొచ్చాయి. మొదటిది నీకు తెలిసిందే; రెండోది బహుశా తెలియనిది – రాసింది తెలిసిన వాడే అయినా.
Weinberg తన పుస్తకాన్ని [1] ముగిస్తూ అంటాడు: “The more the universe seems comprehensible, the more it also seems pointless. But if there is no solace in the fruits of our research, there is at least some consolation in the research itself. Men and women are not content to comfort themselves with tales of gods and giants, or to confine their thoughts to the daily affairs of life; they also build telescopes and satellites and accelerators, and sit at their desks for endless hours working out the meaning of the data they gather. The effort to understand the universe is one of the very few things that lifts human life a little above the level of farce, and gives it some of the grace of tragedy.”
రెండోది సంతానం కవిత [2]:
స్వర్ణలత
కొందరు ధనార్జనలో అహర్నిశలు శ్రమిస్తారు
మరికొందరు జ్ఞానమునే ఆశ్రయించి బతుకుతారు
జిజ్ఞాసువుల లోకంలో శాంతిభావమే విరిసెను
అజ్ఞాతములో ఉన్నా, వారి జన్మ ధన్యము
అనవరతము జాగృతిలో స్వధర్మమును నెరవేర్చుచు
చల్లదనము ప్రసరించెడు జ్ఞానులు వెన్నెల నెలవులు
జ్ఞానులైన వారెప్పుడు లోకహితము కాంక్షింతురు
మేనిలోని తాపాలను దైవఘటనగా ఎంతురు
తనవలెనే ఇతరులనుచు తలపోసెడు జ్ఞానమతులు
మానవతా మంటపాన శోభించెడు స్వర్ణలతలు!”
ఎ. వి. సంతానం, REC Warangal లో BTech చేశాడు (1976-81). నా క్లాస్ మేట్, స్నేహితుడు. 1987 నాటికి తిరుపతిలో ఉండేవాడు. ఎవరికైనా జాడ తెలిస్తే నాకు కబురు చెయ్యమని కోరిక.
ఈవ్యాసం చాలా ఆలస్యంగా పంపి వెంటనే ఇండియా వెళ్ళాను. నేను అందుబాటులో లేకపోయినా, సరిదిద్ది మెరుగు పెట్టినందుకు సంపాదకులకు కృతజ్ఞతలు.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
నోట్స్:
[1] “The First Three Minutes: A Modern View of the Origin of the Universe,” by Steven Weinberg. Basic Books, 1993.
[2] “వెన్నెల రాణి,” ఎ. వి. సంతానం, 1987.
అతడు, నేను, అతడి కథ గురించి Vamsi అభిప్రాయం:
03/05/2009 8:44 pm
Seems like even suicide follows Darwin’s rule of survival. “It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent that survives. It is the one that is the most adaptable to change.”
Btw, thanks for this analysis and I would love to see more of this stuff in eemaata in future.
–Vamsi
పురూరవ: శ్రవ్య నాటిక గురించి nagaraju raveender అభిప్రాయం:
03/05/2009 8:11 pm
చాలా అరుదైన నాటకం. మీరు దీనిని ఈ వెబ్ సైట్ లో పెట్టి చాలా గొప్ప పని చేశారు.
బోడి పద్యం గురించి Lakshmi Kallakuri – ‘Sailakshmi’ అభిప్రాయం:
03/05/2009 7:39 pm
పేరు వచ్చిన వాళ్ళు ఏ మాట రాసినా చెల్లుతుందని ‘ఈ మాట’ వాళ్ళు ప్రచురించడము ఏమీ బాగలేదు. మాటలన్నిటిని మురికి చేసి కుండ మీదబెట్టి కోసి ముక్కలు చేసి నెత్తుటితో దహనము చేసి సూపీని, గంగానమ్మని, గాయతృలను బిస్మిల్లా అంటూ వక్రంగా ఖననము చేస్తూ మూఢమతిని అంటే మెచ్చుకోవాలా?
‘సాయిలక్ష్మి’
నన్నెచోడుని క్రౌంచపదము గురించి సాయి బ్రహ్మానందం గొర్తి అభిప్రాయం:
03/05/2009 7:51 am
కృష్ణ మోహన రావు గారూ,
మీ వ్యాసం అద్భుతంగా వుంది. సాహిత్యంలోంచి చరిత్రని తవ్వి తీసే కోణం బాగుంది. ఈ తరహా వ్యాసాలు ఈమధ్య తెలుగులో చూసినట్లు లేదు. మీ సిద్ధాంతాన్ని చక్కగా ప్రతిపాదించారు.
నాదొక చిన్న సందేహం. వీరేశలింగం, బుర్రా శేషగిరిరావు, కోరాడ రామకృష్ణయ్య, వీరందరూ నన్నెచోడుడు క్రీ.శ 1160 – 1170 తరవాత వాడనీ ఒక సిద్ధాంతాన్ని బలపరిచారు. దానికి చాలా కారణాలు చూపించారు. అంతకుముందు వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి క్రీ.శ. 1120 కాలం వాడనీ చెప్పారు. కానీ ఇదమిత్థంగా ఎవరూ చెప్పలేదు. అయ్యుండచ్చు, కావచ్చు నంటూ సందిగ్ధంలో వదిలేసారు. అలాగే ఇతను ఖచ్చితంగా 1160 కాలానికి చెందినవాడనీ చెప్పడానికి ఈ ఆధారంగా ఈ క్రింది పద్యం చూపించారు.
ఆతపభీతి నీడలు రయంబున మ్రాకులక్రిందు దూరెనో
ఆ తరులుం దృషాభిహతులై తమ నీడలు తార త్రాగెనో
భాతి ననంగ నీడ లురుపాదపమూలమలం దడంగె గ్రీ
ష్మాతపమధ్య వాసరములందు జలింపకయుండు నెండలన్
ఈ పద్యం అర్థం ( మీకోసం కాదు, మిగతావారికి ) – “ఎండ వేడికి భయపడి చెట్ల నీడలు చెట్ల క్రింద దూరాయి. దాహానికి తట్టుకోలేక చెట్లు తమ నీడల్ని తామే తాగేసాయన్నట్లు ఎక్కడా నీడే లేదు. అంత భయంకరమైన వేసవది”.
ఈ పద్యం నన్నెచోడుడు “కళింగత్తు పరణి” అనే తమిళ కావ్యాన్నుండి సంగ్రహించాడనీ చెబుతారు. ఈ పద్యం తమిళ ప్రతి నాకు తెలీదు. (సంపాదించడానికి ప్రయత్నిస్తాను).
కళింగత్తు పరణి రాసింది జయంగొండాన్ అనే కవి. ఇతను మొదటి కులోత్తుంగ చోళుడి ఆస్థాన కవి. ఈ చోళ రాజు కాలం సుమారుగా 1135. దీన్ని బట్టి జూస్తే క్రీ.శ 1160 – 1170 తరవాత కాలం అయ్యే అవకాశం వుంది కదా? ఏమంటారు?
కొండ నుంచి కడలి దాకా గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
03/05/2009 7:35 am
శ్రీనివాస్ గారికి,
వుభయకుశలోపరి.
అర్థం కాని భాషలో వ్రాసిన దానిని, అర్థం కాదని వదిలెయ్యడం, ఎవరి mail వల్లో కష్టపడి చదవడం, చదివి దానికి సమాధానమీయడం మీ సహృదయతకు తార్కాణాలు. మరేట్లేదుకానండీ. మా మంచిపని చేసేరండీ. ఈ మాట ప్రతీ సంచికలోనూ ఏదో వొహటి పెట్టాల మీరు. లేకపోతే వొల్లకోం.
‘అపు సంసార్ ‘ – సత్యజిత్ రాయ్ సినిమా గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
03/05/2009 7:12 am
లక్ష్మన్న గారూ,
ఆయొక్క “సిగరెట్ పేకెట్ సీను” నాకిప్పటికీ గుర్తుంది. ఎందుకో గానీ, ఈ సినిమా, జల్సాఘర్, పథేర్ పాంచాలి కన్నా బాగున్నాదనిపిస్తుంది. ఆచేత్తోనే, శ్యామ్ బెనెగళ్ సినిమాల గురించి కూడా రాద్దురూ. ముఖ్యంగా భూమిక సినిమా గురించి.అదే చేత్తో, బాబ్బాబూ, తెలుగు సినిమాల గురించి కూడారాయండీ. సినిమాని మేధావులు ఎంత “అసుంటా” పెట్టినా, దాని ప్రభావం జన జీవనం మీద చాలా ఎక్కువ. మీ లాటి వాళ్ళు రాసి, ఈ మాటలో పడితే, పక్కన పెట్టడానికి కుదరని సినిమాకి మర్యాదా మన్ననా. దయచేసి తెలుగు సినిమాల గురించి కూడా రాయండి.
అనంతకవితాకాంచి గురించి రాఘవ అభిప్రాయం:
03/04/2009 8:38 am
భలే. నవీనబంధకవిత్వం. ప్రేమబంధానికి సూచికగా కాఞ్చీబంధం వాడడం బావుందండీ.