ఆవతల వాళ్ళు నొచ్చుకోకుండా మీరు రాస్తున్న కామెంట్లు బావున్నాయి. మీ చురకలూ, వ్యంగ్యాలూ నచ్చాయి. ఒక్కోసారి తిడుతున్నారో లేక పొగుడుతున్నారో తెలీకుండా బాణాలేస్తున్నారు. సేరున్నర బియ్యంలో పంటి కింద ఒక్క రాయి పడినా తిన్నది రుచించదు. మీ బాధ అర్థమయ్యింది.
కాకపోతే నాకున్న అభ్యంతరమల్లా ఒక్కటే! మీ విమర్శ ఇంకాస్త వివరంగా ఉంటే మాలాంటి వాళ్ళకి ఉపయోగ పడుతుంది. ఆలాంటి తప్పులు తిరిగి దొర్లకుండా జాగర్త పడ్డమూ జరుగుతుంది.
మీరు కాదన్నా, అవునన్నా ఇంటర్నెట్ పత్రికలతో, ముఖ్యంగా ఈమాటతో, పాత సంచికలు చదవడమూ, వాటిపై కామెంట్లు రాసే వెసులుబాటూ వుంది. అదే అచ్చు పత్రికలయితే ఈ సమస్యే లేదు. తెలుగునాట పత్రికల్లో అప్పుతచ్చులూ, తలలేని వాక్యాలూ కనిపిస్తూనే ఉంటాయి. చేయి తిరిగిన రచయితలూ తక్కువేం తినలేదు. దాన్నెవరూ పట్టించుకున్న పాపాన పోరు. అది వేరే విషయమనుకోండి.
మీరొచ్చాక కామెంట్లకి కాస్త ప్రాణం లేచొచ్చినట్లుంది.
భాషతో నిమిత్తం లేదు. వాక్యం ఎవరిదన్న పట్టింపూ లేదు. రావిశాస్త్రిదయినా, బీనాదేవి దయినా, చలం దయినా, లత దయినా, రంగనాయకమ్మ దయినా, ఏదైనా మాకిష్టమే!
చురకలతో ముక్కు మీద గుద్దినా పరవాలేదు.
బాణాలూ, పిడిగుద్దులూ, మెచ్చుకోళ్ళూ, తలనిమరడాలూ, అన్నీ స్వీకరిస్తాం.
చివరాకరుగా చిన్న విన్నపం. మీరూ కాస్త ‘చేయి చేసుకోండి’.
-సాయి బ్రహ్మానందం
P.S: దయచేసి ఎక్కడ తప్పులున్నాయో స్పష్టంగా చెబితే అందరికీ ఉపయోగ పడుతుందని నా అభిప్రాయం.
బహుశా ఈ వ్యాసం కూడా సంపాదకులు “చెయ్యిచేసుకోడం” లాటిదే అయుండాలి.
మీ “స్పెల్లింగు మిస్టేకులే” కొన్ని వున్నాయి, మీరు మీ అన్నయ్య కొడుకు “హైదరాబాద్ తెలుగు” గురించి తెలుగు కాదని ఎందుకు బాధపడిపోతున్నారు? లిపి చదవడం రాకపోతే బాధపడవలసిన విషయమే, అయితే మౌఖికం వుండడం “థేంక్ గాడ్” aని అనుకోవాలి.
“నివాసాంధ్రులయినా” “ప్రవాసాంధ్రులయినా” తెలుగులో మంచి వ్యాసం రాయడానికి వస్తువు గురించి తెలిసుండాలి, ఆ భాషలో బాగా రాయగలిగుండాలి. అంతే.
మీరు, “ఈ మాట” మొదలెట్టిన వారిలో ప్రముఖులని నిన్ననే నాకు తెలిసింది.
అందుకే,
“ఈయమ్మని అడివిలో ఒగ్గేసినోడు ఆ బాబా? అదేటది. గొప్ప సిక్కొచ్చింది. ఈ యమ్మని లోపలికి తీసుకెల్లండెహె. జార్త, జార్త, జార్తొరె.
ఆ బాబు గురించేటనకండి. అప్పుడప్పుడు ఈ “మాట” నిలబెట్టడం కోసం ఆ బాబు “సెయ్యి సేసుకుంటూ” వుంటాడు. ఇదీ అలాటిదే. “వెబ్జైన్” ని ఇలా పరుగెత్తించడవంటే మాటలా? ఆ లజ్జుగుజ్జులు మనకి తెలవ్వు.
అడ్డబుర్రా, ఉంకో మాటాడినావంటే, ఒరే, ముక్కు మీద గుద్దీగల్ను.
“తాళపత్రాల” కాణ్ణించీ “గుటెన్ బెర్గ్” కాణ్ణించీ, “యూనీకోడ్” దాకా మనదృష్టవే కదా.
ఎవళెందుకు రాసినా మనవందుకే చదవాలి.
ఎందుకంటే మనమ్మే సల్లగుంటాది కాబట్టి.
మాయమ్మకీ మల్లెపూదండా, మముగన్న తల్లికీ మంగళారతులూ.
ఈ కవితలోని అమ్మాయికి, (ఉదయకళ గారికి కాదు)
అమ్మడూ సెబాస్.
మా నాన్నమ్మా, అమ్మమ్మా,అమ్మా, మా మేనత్తలూ, మా దొడ్డమ్మలూ, మా పిన్నిలూ, మా అప్పచెల్లెళ్ళూ, (నిజాయితీతో రాస్తున్నాను మా ఆవిడా, మరదలూ)
అందరి బాధా ఇదే.
మంచి నిర్ణయం తల్లీ.
అన్యాయాల్ని ఎదిరించీవాళ్ళు అన్యాయాలవల్ల బాధపడ్డవాళ్ళేనని మా గురువుగారు రావిశాస్త్రిగారనీసేరు. నిజవేనమ్మా.
మంచి నిర్ణయం కొండా.
అందులోనూ “ఎకనామికల్ ఫ్రీడమ్” ఉన్న ఈ రోజుల్లోనా ఈ బాధలు.
పట్టపగలు బయటికి వచ్చీ అమ్మా, చెప్పు తీసుకుని కొట్టినట్టుంటుంది మా ఎమ్ సీ పీ లందరికీ. బాగుండదనుకుంటే, నీ ఇష్టం.
మంచి నిర్ణయం పండూ.
నువ్వు “రమణగారు” అన్నట్టు నీ కష్టాల్ని నువ్వే భరాయించుకోగలవు, నీ తిండి నువ్వే హరాయించుకోగలవు.
ఇన్ని తరాలు ఎందుకాగేవు పాపాయీ?
అల్లప్పుడే వాణ్ని “అగ్గిలోకి దూక మంటావురా?” అని నిగ్గతీయవలిసిందమ్మా.
ఆ తరవాత ఇంకోణ్ణి “ఏవనుకుంటున్నావురా? నన్ను పణంగా పెట్టడవేవిటి? నీ ధర్మం మొహం మండా” అని “ఫిల్టు” పట్టుకుని ఆ లెంపా ఈ లెంపా వాయించీవలసింది.
“బెటర్ లేట్ దేన్ నెవర్”.
“అమ్మోరుకి దండవెడతాం” కానీ ఆడపిల్లని అణగతొక్కెస్తాం.
“అమ్మోరు” నిజంకాదు, ఆడపిల్ల నిజవని మాకు తెలుసు.
“అటూ ఇటూ సూడక”, “ఈ మెయిలో” అదేటొ నాకు చరిగ్గా తెల్దు దానికోసం సూడక బయల్దేరమ్మడూ. మరేటీ బయంలేదు. బయల్దేరు తల్లీ.
నిజమే లక్ష్మన్న గారు,ఈ బాబ్జీలు గారు అసలుపేరు ప్రస్తుతానికి వాడని చేయితిరిగిన రచయితో, ప్రముఖ సాహితీవిమర్శకుడో, ఏదైనా ప్రసిద్ధ పత్రికాసంపాదకుడో అయ్యుండొచ్చు అనిపిస్తుంది. కావున మీలాగే నేనూ బాబ్జీలు గారి రచనల గురించి ఎదురుచూస్తున్నా…:)
చెట్టు అందాన్ని అక్షరం లో పట్టుకోగలగటం అంత తేలిక కాదు. అలాంటిది ఆ అందాన్ని సునాయాసంగా అంతే అందంగా కవిత్వం చేసేరు. చదువుతూంటే మనసుకి కూడా ఆ రంగు అంటింది సుమా. హాయిగా అనిపించింది. బాగా రాస్తున్నారు. కంగ్రాట్స్. మరిన్ని రంగుల్ని మీ ఊహ ప్రతిఫలించాలని …
జయప్రభ
note for babjeelu; బాబ్జీలుగారు రామలింగని అవతరమా మీది?? మీ ధోరణి నాకు బాగా నచ్చింది, అభిప్రాయాలు చెప్పటంలో. ఎన్జాయ్ చేస్తున్నాను వాటిని చదువుతూ. — జయప్రభ.
వేలూరి గారికి,
నమస్కారం. మీ వ్యాసం శీర్షిక కూ మీరు రాసినదానికీ పొంతన లేదు.
మీరు మీ తాతగారి తెలుగే మాటాడేరా?
శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యం గారి సమయం లోనే పానకం “పుచ్చుకోడం” “తాగడం” గురించి ఒక మామూలు రైతు “వాయించీసేడు”.
మా నాన్నమ్మ “ఈకా బరాబర్” అనేది. కన్యాశుల్కం లోని “బేహద్బీ” తరవాత “ఇలాకా” వగైరాలు తెలుగే? “వగైరా” సంగతి తేల్చండిముందు.
భాష “ప్రవాహోదకం”. “ప్రవాహోదకం ప్రశస్తం” కదా?
మీరు రాసిన “బ్యాంకు” కాగితం పూర్తి చెయ్యలేకపోవడం మీ లోపవే.
(అనునాసికాస్వరములెట్లు వ్రాయవలెనో “యూనికోడ్” తెల్పలేదు)
“ఈ మాట” లో మృణాలిని గారి వుపన్యాసం లో కూడా ఒకరు అడిగేరు “హౌఅర్యూ అండీ” లాటి తెలుగు గురించి.
మన “టైములో” మనం సరయిన తెలుగులో మాటాడేవా? అంటే అప్పటికి వాడుకలో వున్న భాష లేదా మన తాతల నాటి భాష.
మనం మన తాతల నాటి భాష మాటాడలేదు, మన తరవాత వాళ్ళు మన భాష ఎందుకు మాటాడాలి?
మారుతున్న కాలంతో పాటు మారని “సంస్కృతం” చచ్చిపోయింది. “పాలీ” చచ్చిపోయింది.
మారుతున్న కాలంతో పాటూ మారితే తెలుగు బతికే వుంటుంది.
మరొహటి, “ఇటాలియన్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్” లాటి వి మీ వ్యాసాల్లో రాయకండి. కృతకంగా వుంటాయి. తెలుగు “ఇటాలియన్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్” గా ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి పోందలేదు.
వైదేహీ శశిధర్ గారూ,
“ఆమె చెక్కిలి మీద హేలగా విరిసిన చంద్రవంకని” చూసిన వారు,
“సంధ్య ఎరుపులో నా పారాణి మెరుపును మేళవిస్తూ” ఎలా చిత్రిద్దామని ప్రయత్నం చేయగలరు?
“…నా పారాణి..” నా పారాణి కాదా? ఆ పారాణా?
సమన్వయం అంటారు కాబోలు కొడవళ్ళ వారి లాటి విజ్ఞులు, అది కుదరిందా?
ఇది వదిలేయండి. మీ కవిత చాలా “సింపుల్” గా వుంటూనే చిక్కగా వుంటుంది.
“చిక్కని మజ్జిగ” లాగ. మా అదృష్టం.
మీ అభిప్రాయం చెప్పినందుకు సంతోషం!
“ఇలపావులూరి” వారబ్బాయి మీ అభిప్రాయం చదివి, మీ కోరికను తీరుస్తారని అనుకుంటాను.
ఈ మధ్య “ఈమాట” లో పలురకాల విషయాలపై మీ అభిస్థాయాలను బట్టి, మీకు చాలా లోతైన విషయ పరిజ్ఞానం, అవగాహన ఉన్నట్టు తోస్తోంది.
మీకు ఒక స్నేహపూర్వకమైన ఆహ్వానంతో కూడిన సవాల్!
మీరే రాబోయే “ఈమాట” సంచికల కోసం చక్కని మీ రచనల్ని అందించండి.
సంపాదకుల మూస పద్ధతి గురించి:
“ఈమాట” ప్రారంభించిన నాటి నుంచి కొన్ని ఏళ్ళు వరకు, అప్పటి సంపాదకులుగా మంచి రచనను పాఠకులకు అందించడానికి మేం కొన్ని తంటాలు పడ్డాం! కొందర్ని ప్రాధేయపూర్వకంగా రచనలు చేయమని కోరాం. మరి కొందర్ని, మీకు చేసినట్టే సవాల్ చేసి రాయించాం. మరికొందర్ని ప్రోత్సహించటం కోసం మేమే రచన ఏ విషయం పై రాస్తే బాగుంటుందో సూచించి రాయించాం! అప్పుడప్పుడు “ఈమాట” కోసం మేమే చెయ్యిచేసుకున్నాం! అందు వల్ల కొన్ని రచనలు అందరికీ నచ్చకపోవచ్చు.
ఇప్పటి సంపాదక వర్గం, “ఈమాట” ను మరింత బాగా తీర్చిదిద్దారు అనటంలో నాకు ఏమాత్రం సందేహం లేదు. అందుకు నిదర్శనం, ఇప్పటి రచనల్లోని వైవిధ్యం, రచనల ఉన్నతస్థాయి. పెరిగిన పాఠకుల సంఖ్య, ఆదరణ.
తెలుగులో రచనలు చేసే వాళ్ళు తక్కువ. అందులో “మంచి” రచనలు చేసే వాళ్ళు మరీ తక్కువ. అయినప్పటికీ, “ఈమాట” ఇంతమంది ఉత్తమ రచయితలని – అభిరుచి, సహృదయత ఉన్న పాఠకులని ఆకర్షిస్తోంది అంటే….
పెద్దలకు ఒక విన్నపం. ఈమాటలో రచనలు, ఆ రచనలపై వ్యాఖ్యానాలు ఇలా పంపినవారికి ఆయా ఇమెయిల్ చిరునామాకు ఆ తర్వాతి స్పందనలు తెలియజేసే ప్రక్రియను ప్రారంభించ మనవి.
[రాజేంద్ర కుమార్ గారు: మీ సూచనకి కృతజ్ఞతలు. మేము రచనలని, వాటిపై వచ్చిన అభిప్రాయాలని ఎప్పటికప్పుడు పాఠకులకి ఈమెయిల్ (Server Push) చేయడం కన్నా, పాఠకులు వాటిని RSS Feed (ఈమాట రచనల ఫీడు, ఈమాట అభిప్రాయాల ఫీడు) ద్వారా తమకి వీలైనప్పుడు చదువుకోవడం (Client Pull) మెయిన్టెనెన్సు కారణాల దృష్ట్యా సులభం. (అంతే కాక, అభిప్రాయాలు రాసిన ప్రతివారి ఈమెయిలు అడ్రస్నీ validate చెయ్యడం సాధ్యం కాదు.) పాఠకుల సౌకర్యం కోసం అభిప్రాయాల ఫీడులో 25 అభిప్రాయాలు చూపిస్తున్నాము. భవిష్యత్తులో మరికొంతమంది పాఠకులు కోరితే ఈ సూచనని పరిశీలించగలము. — పద్మ, ఈమాట సంపాదక వర్గం]
ఎందుకు రాయాలో అందుకే చదవాలి గురించి Sai Brahmanandam Gorti అభిప్రాయం:
08/02/2008 10:44 am
బాబ్జీలు గారూ,
ఆవతల వాళ్ళు నొచ్చుకోకుండా మీరు రాస్తున్న కామెంట్లు బావున్నాయి. మీ చురకలూ, వ్యంగ్యాలూ నచ్చాయి. ఒక్కోసారి తిడుతున్నారో లేక పొగుడుతున్నారో తెలీకుండా బాణాలేస్తున్నారు. సేరున్నర బియ్యంలో పంటి కింద ఒక్క రాయి పడినా తిన్నది రుచించదు. మీ బాధ అర్థమయ్యింది.
కాకపోతే నాకున్న అభ్యంతరమల్లా ఒక్కటే! మీ విమర్శ ఇంకాస్త వివరంగా ఉంటే మాలాంటి వాళ్ళకి ఉపయోగ పడుతుంది. ఆలాంటి తప్పులు తిరిగి దొర్లకుండా జాగర్త పడ్డమూ జరుగుతుంది.
మీరు కాదన్నా, అవునన్నా ఇంటర్నెట్ పత్రికలతో, ముఖ్యంగా ఈమాటతో, పాత సంచికలు చదవడమూ, వాటిపై కామెంట్లు రాసే వెసులుబాటూ వుంది. అదే అచ్చు పత్రికలయితే ఈ సమస్యే లేదు. తెలుగునాట పత్రికల్లో అప్పుతచ్చులూ, తలలేని వాక్యాలూ కనిపిస్తూనే ఉంటాయి. చేయి తిరిగిన రచయితలూ తక్కువేం తినలేదు. దాన్నెవరూ పట్టించుకున్న పాపాన పోరు. అది వేరే విషయమనుకోండి.
మీరొచ్చాక కామెంట్లకి కాస్త ప్రాణం లేచొచ్చినట్లుంది.
భాషతో నిమిత్తం లేదు. వాక్యం ఎవరిదన్న పట్టింపూ లేదు. రావిశాస్త్రిదయినా, బీనాదేవి దయినా, చలం దయినా, లత దయినా, రంగనాయకమ్మ దయినా, ఏదైనా మాకిష్టమే!
చురకలతో ముక్కు మీద గుద్దినా పరవాలేదు.
బాణాలూ, పిడిగుద్దులూ, మెచ్చుకోళ్ళూ, తలనిమరడాలూ, అన్నీ స్వీకరిస్తాం.
చివరాకరుగా చిన్న విన్నపం. మీరూ కాస్త ‘చేయి చేసుకోండి’.
-సాయి బ్రహ్మానందం
P.S: దయచేసి ఎక్కడ తప్పులున్నాయో స్పష్టంగా చెబితే అందరికీ ఉపయోగ పడుతుందని నా అభిప్రాయం.
ఎందుకు రాయాలో అందుకే చదవాలి గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
08/02/2008 8:23 am
బహుశా ఈ వ్యాసం కూడా సంపాదకులు “చెయ్యిచేసుకోడం” లాటిదే అయుండాలి.
మీ “స్పెల్లింగు మిస్టేకులే” కొన్ని వున్నాయి, మీరు మీ అన్నయ్య కొడుకు “హైదరాబాద్ తెలుగు” గురించి తెలుగు కాదని ఎందుకు బాధపడిపోతున్నారు? లిపి చదవడం రాకపోతే బాధపడవలసిన విషయమే, అయితే మౌఖికం వుండడం “థేంక్ గాడ్” aని అనుకోవాలి.
“నివాసాంధ్రులయినా” “ప్రవాసాంధ్రులయినా” తెలుగులో మంచి వ్యాసం రాయడానికి వస్తువు గురించి తెలిసుండాలి, ఆ భాషలో బాగా రాయగలిగుండాలి. అంతే.
మీరు, “ఈ మాట” మొదలెట్టిన వారిలో ప్రముఖులని నిన్ననే నాకు తెలిసింది.
అందుకే,
“ఈయమ్మని అడివిలో ఒగ్గేసినోడు ఆ బాబా? అదేటది. గొప్ప సిక్కొచ్చింది. ఈ యమ్మని లోపలికి తీసుకెల్లండెహె. జార్త, జార్త, జార్తొరె.
ఆ బాబు గురించేటనకండి. అప్పుడప్పుడు ఈ “మాట” నిలబెట్టడం కోసం ఆ బాబు “సెయ్యి సేసుకుంటూ” వుంటాడు. ఇదీ అలాటిదే. “వెబ్జైన్” ని ఇలా పరుగెత్తించడవంటే మాటలా? ఆ లజ్జుగుజ్జులు మనకి తెలవ్వు.
అడ్డబుర్రా, ఉంకో మాటాడినావంటే, ఒరే, ముక్కు మీద గుద్దీగల్ను.
“తాళపత్రాల” కాణ్ణించీ “గుటెన్ బెర్గ్” కాణ్ణించీ, “యూనీకోడ్” దాకా మనదృష్టవే కదా.
ఎవళెందుకు రాసినా మనవందుకే చదవాలి.
ఎందుకంటే మనమ్మే సల్లగుంటాది కాబట్టి.
మాయమ్మకీ మల్లెపూదండా, మముగన్న తల్లికీ మంగళారతులూ.
సప్తపది గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
08/02/2008 7:25 am
ఈ కవితలోని అమ్మాయికి, (ఉదయకళ గారికి కాదు)
అమ్మడూ సెబాస్.
మా నాన్నమ్మా, అమ్మమ్మా,అమ్మా, మా మేనత్తలూ, మా దొడ్డమ్మలూ, మా పిన్నిలూ, మా అప్పచెల్లెళ్ళూ, (నిజాయితీతో రాస్తున్నాను మా ఆవిడా, మరదలూ)
అందరి బాధా ఇదే.
మంచి నిర్ణయం తల్లీ.
అన్యాయాల్ని ఎదిరించీవాళ్ళు అన్యాయాలవల్ల బాధపడ్డవాళ్ళేనని మా గురువుగారు రావిశాస్త్రిగారనీసేరు. నిజవేనమ్మా.
మంచి నిర్ణయం కొండా.
అందులోనూ “ఎకనామికల్ ఫ్రీడమ్” ఉన్న ఈ రోజుల్లోనా ఈ బాధలు.
పట్టపగలు బయటికి వచ్చీ అమ్మా, చెప్పు తీసుకుని కొట్టినట్టుంటుంది మా ఎమ్ సీ పీ లందరికీ. బాగుండదనుకుంటే, నీ ఇష్టం.
మంచి నిర్ణయం పండూ.
నువ్వు “రమణగారు” అన్నట్టు నీ కష్టాల్ని నువ్వే భరాయించుకోగలవు, నీ తిండి నువ్వే హరాయించుకోగలవు.
ఇన్ని తరాలు ఎందుకాగేవు పాపాయీ?
అల్లప్పుడే వాణ్ని “అగ్గిలోకి దూక మంటావురా?” అని నిగ్గతీయవలిసిందమ్మా.
ఆ తరవాత ఇంకోణ్ణి “ఏవనుకుంటున్నావురా? నన్ను పణంగా పెట్టడవేవిటి? నీ ధర్మం మొహం మండా” అని “ఫిల్టు” పట్టుకుని ఆ లెంపా ఈ లెంపా వాయించీవలసింది.
“బెటర్ లేట్ దేన్ నెవర్”.
“అమ్మోరుకి దండవెడతాం” కానీ ఆడపిల్లని అణగతొక్కెస్తాం.
“అమ్మోరు” నిజంకాదు, ఆడపిల్ల నిజవని మాకు తెలుసు.
“అటూ ఇటూ సూడక”, “ఈ మెయిలో” అదేటొ నాకు చరిగ్గా తెల్దు దానికోసం సూడక బయల్దేరమ్మడూ. మరేటీ బయంలేదు. బయల్దేరు తల్లీ.
నోట్ టు జయప్రభ: ఈ కవితని ఎలా మిస్సయిపోయేరూ?
తెలుగు సినిమా పాట గురించి రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి అభిప్రాయం:
08/02/2008 4:28 am
నిజమే లక్ష్మన్న గారు,ఈ బాబ్జీలు గారు అసలుపేరు ప్రస్తుతానికి వాడని చేయితిరిగిన రచయితో, ప్రముఖ సాహితీవిమర్శకుడో, ఏదైనా ప్రసిద్ధ పత్రికాసంపాదకుడో అయ్యుండొచ్చు అనిపిస్తుంది. కావున మీలాగే నేనూ బాబ్జీలు గారి రచనల గురించి ఎదురుచూస్తున్నా…:)
ఈమాట కొత్త వేషం గురించి రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి అభిప్రాయం:
08/02/2008 4:07 am
ధన్యవాదాలు పద్మ గారు 🙂
గుల్మొహర్ గురించి jayaprabha అభిప్రాయం:
08/01/2008 10:52 am
డియర్ వైదేహి,
చెట్టు అందాన్ని అక్షరం లో పట్టుకోగలగటం అంత తేలిక కాదు. అలాంటిది ఆ అందాన్ని సునాయాసంగా అంతే అందంగా కవిత్వం చేసేరు. చదువుతూంటే మనసుకి కూడా ఆ రంగు అంటింది సుమా. హాయిగా అనిపించింది. బాగా రాస్తున్నారు. కంగ్రాట్స్. మరిన్ని రంగుల్ని మీ ఊహ ప్రతిఫలించాలని …
జయప్రభ
note for babjeelu; బాబ్జీలుగారు రామలింగని అవతరమా మీది?? మీ ధోరణి నాకు బాగా నచ్చింది, అభిప్రాయాలు చెప్పటంలో. ఎన్జాయ్ చేస్తున్నాను వాటిని చదువుతూ. — జయప్రభ.
తెలుగు భాషకి భవిష్యత్తులేదా? గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
08/01/2008 8:08 am
వేలూరి గారికి,
నమస్కారం. మీ వ్యాసం శీర్షిక కూ మీరు రాసినదానికీ పొంతన లేదు.
మీరు మీ తాతగారి తెలుగే మాటాడేరా?
శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యం గారి సమయం లోనే పానకం “పుచ్చుకోడం” “తాగడం” గురించి ఒక మామూలు రైతు “వాయించీసేడు”.
మా నాన్నమ్మ “ఈకా బరాబర్” అనేది. కన్యాశుల్కం లోని “బేహద్బీ” తరవాత “ఇలాకా” వగైరాలు తెలుగే? “వగైరా” సంగతి తేల్చండిముందు.
భాష “ప్రవాహోదకం”. “ప్రవాహోదకం ప్రశస్తం” కదా?
మీరు రాసిన “బ్యాంకు” కాగితం పూర్తి చెయ్యలేకపోవడం మీ లోపవే.
(అనునాసికాస్వరములెట్లు వ్రాయవలెనో “యూనికోడ్” తెల్పలేదు)
“ఈ మాట” లో మృణాలిని గారి వుపన్యాసం లో కూడా ఒకరు అడిగేరు “హౌఅర్యూ అండీ” లాటి తెలుగు గురించి.
మన “టైములో” మనం సరయిన తెలుగులో మాటాడేవా? అంటే అప్పటికి వాడుకలో వున్న భాష లేదా మన తాతల నాటి భాష.
మనం మన తాతల నాటి భాష మాటాడలేదు, మన తరవాత వాళ్ళు మన భాష ఎందుకు మాటాడాలి?
మారుతున్న కాలంతో పాటు మారని “సంస్కృతం” చచ్చిపోయింది. “పాలీ” చచ్చిపోయింది.
మారుతున్న కాలంతో పాటూ మారితే తెలుగు బతికే వుంటుంది.
మరొహటి, “ఇటాలియన్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్” లాటి వి మీ వ్యాసాల్లో రాయకండి. కృతకంగా వుంటాయి. తెలుగు “ఇటాలియన్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్” గా ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి పోందలేదు.
రంగులప్రవాహం గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
08/01/2008 7:02 am
వైదేహీ శశిధర్ గారూ,
“ఆమె చెక్కిలి మీద హేలగా విరిసిన చంద్రవంకని” చూసిన వారు,
“సంధ్య ఎరుపులో నా పారాణి మెరుపును మేళవిస్తూ” ఎలా చిత్రిద్దామని ప్రయత్నం చేయగలరు?
“…నా పారాణి..” నా పారాణి కాదా? ఆ పారాణా?
సమన్వయం అంటారు కాబోలు కొడవళ్ళ వారి లాటి విజ్ఞులు, అది కుదరిందా?
ఇది వదిలేయండి. మీ కవిత చాలా “సింపుల్” గా వుంటూనే చిక్కగా వుంటుంది.
“చిక్కని మజ్జిగ” లాగ. మా అదృష్టం.
తెలుగు సినిమా పాట గురించి విష్ణుభొట్ల లక్ష్మన్న అభిప్రాయం:
08/01/2008 5:53 am
బాబ్జీలు గారూ:
మీ అభిప్రాయం చెప్పినందుకు సంతోషం!
“ఇలపావులూరి” వారబ్బాయి మీ అభిప్రాయం చదివి, మీ కోరికను తీరుస్తారని అనుకుంటాను.
ఈ మధ్య “ఈమాట” లో పలురకాల విషయాలపై మీ అభిస్థాయాలను బట్టి, మీకు చాలా లోతైన విషయ పరిజ్ఞానం, అవగాహన ఉన్నట్టు తోస్తోంది.
మీకు ఒక స్నేహపూర్వకమైన ఆహ్వానంతో కూడిన సవాల్!
మీరే రాబోయే “ఈమాట” సంచికల కోసం చక్కని మీ రచనల్ని అందించండి.
సంపాదకుల మూస పద్ధతి గురించి:
“ఈమాట” ప్రారంభించిన నాటి నుంచి కొన్ని ఏళ్ళు వరకు, అప్పటి సంపాదకులుగా మంచి రచనను పాఠకులకు అందించడానికి మేం కొన్ని తంటాలు పడ్డాం! కొందర్ని ప్రాధేయపూర్వకంగా రచనలు చేయమని కోరాం. మరి కొందర్ని, మీకు చేసినట్టే సవాల్ చేసి రాయించాం. మరికొందర్ని ప్రోత్సహించటం కోసం మేమే రచన ఏ విషయం పై రాస్తే బాగుంటుందో సూచించి రాయించాం! అప్పుడప్పుడు “ఈమాట” కోసం మేమే చెయ్యిచేసుకున్నాం! అందు వల్ల కొన్ని రచనలు అందరికీ నచ్చకపోవచ్చు.
ఇప్పటి సంపాదక వర్గం, “ఈమాట” ను మరింత బాగా తీర్చిదిద్దారు అనటంలో నాకు ఏమాత్రం సందేహం లేదు. అందుకు నిదర్శనం, ఇప్పటి రచనల్లోని వైవిధ్యం, రచనల ఉన్నతస్థాయి. పెరిగిన పాఠకుల సంఖ్య, ఆదరణ.
తెలుగులో రచనలు చేసే వాళ్ళు తక్కువ. అందులో “మంచి” రచనలు చేసే వాళ్ళు మరీ తక్కువ. అయినప్పటికీ, “ఈమాట” ఇంతమంది ఉత్తమ రచయితలని – అభిరుచి, సహృదయత ఉన్న పాఠకులని ఆకర్షిస్తోంది అంటే….
మీ,
విష్ణుభొట్ల లక్ష్మన్న
ఈమాట కొత్త వేషం గురించి రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి అభిప్రాయం:
07/31/2008 9:35 pm
పెద్దలకు ఒక విన్నపం. ఈమాటలో రచనలు, ఆ రచనలపై వ్యాఖ్యానాలు ఇలా పంపినవారికి ఆయా ఇమెయిల్ చిరునామాకు ఆ తర్వాతి స్పందనలు తెలియజేసే ప్రక్రియను ప్రారంభించ మనవి.
[రాజేంద్ర కుమార్ గారు: మీ సూచనకి కృతజ్ఞతలు. మేము రచనలని, వాటిపై వచ్చిన అభిప్రాయాలని ఎప్పటికప్పుడు పాఠకులకి ఈమెయిల్ (Server Push) చేయడం కన్నా, పాఠకులు వాటిని RSS Feed (ఈమాట రచనల ఫీడు, ఈమాట అభిప్రాయాల ఫీడు) ద్వారా తమకి వీలైనప్పుడు చదువుకోవడం (Client Pull) మెయిన్టెనెన్సు కారణాల దృష్ట్యా సులభం. (అంతే కాక, అభిప్రాయాలు రాసిన ప్రతివారి ఈమెయిలు అడ్రస్నీ validate చెయ్యడం సాధ్యం కాదు.) పాఠకుల సౌకర్యం కోసం అభిప్రాయాల ఫీడులో 25 అభిప్రాయాలు చూపిస్తున్నాము. భవిష్యత్తులో మరికొంతమంది పాఠకులు కోరితే ఈ సూచనని పరిశీలించగలము. — పద్మ, ఈమాట సంపాదక వర్గం]