పూర్వం ఏథెన్స్ నగరంలో నార్సిసస్ అనే గొప్ప అందగాడు ఉండేవాడు. వాడికి తన మీద తనకే గొప్ప వ్యామోహం. తన అందం మీద తనకే పిచ్చి ప్రేమ. ఎల్ల వేళలా తనని తాను ప్రేమించుకోవడం తనని తాను చూసుకోవడం తప్ప వేరే వ్యాపకం లేని వాడు. ఒకరోజు ఒక కొలను గట్టున కూర్చుని యధాలాపంగా నీటిలోకి తొంగి చూసాడు. నిశ్చలంగా ఉన్న కొలను నీటిలో తన ప్రతిబంబం. చూసి మురిసి పోయాడు. తన అందానికి తానే ముగ్ధుడైపోయాడు. మైమరచి పోయాడు. వెర్రి వ్యామోహంతో ఆ ప్రతిబింబాన్ని ముద్దు పెట్టుకోవడానికి కొలను మీదకు వంగాడు. అలా తన ప్రతిబింబాన్ని తానే ముద్దు పెట్టుకునే ప్రయత్నంలో నీటి కొలనులో పడి మరణించాడు. అప్పటి నుండి తనని తాను విపరీతంగా ఇష్టపడే వారిని తనని తాను విపరీతంగా ప్రేమించుకునే వారిని నార్సిసస్ గా పిలవడం మొదలెట్టారు. ఈ రకమైన కాంప్లెక్స్ని నార్సిసిస్ కాంప్లెక్స్ (Narcissus complex) అంటారు.
ఈ రెండు వ్యాఖ్యల చివర ద. హా., చి న, అనే అక్షరాలు కనపడ్డాయి. వీటి అర్థం తెలీలేదు.
ద హ అంటే దరహాసం
చి న అంటే చిరు నవ్వు.
జాలంలో తమ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయడానికి ‘ఎమోటికాన్’ లున్నాయి. వాటికి బదులుగా తెలుగు లో ఈ ‘ద హా’ లు, ‘చి హ’ లని ఆలమూరు సౌమ్య తన బ్లాగు మాయ శశిరేఖలో పొట్టి నవ్వులు అని ప్రచురించారు. ఆ బ్లాగు టపాలో ఈ చి న , ద హ లు, మాత్రమే కాకుండా ఇంకా ఎన్నో ఉన్నవి. అసక్తి ఉన్నవారు అక్కడ చూసుకోవచ్చు: మాయ శశిరేఖ — పొట్టి నవ్వులు
అనిల్ గారూ నమస్తే. యువతకి తెలుసనీ తెలియదనీ అనడం లేదు. కథలో యువతి కోణాన్ని మాత్రమే తెలిపే ప్రయత్నం చేశాను. ఆమె పరిస్థితినీ ఆందోళననీ ఆశతో కూడిన వూహనీ అల్లిన ప్రయత్నమే. ప్రశంసకు ధన్యవాదాలు. పోతే ఖదీర్ గారి పుస్తకం ఇంకా చదవలేదు. కథారచనకు పనికొచ్చే పలు అంశాల్లో ఇదీ ఒకటి కాబట్టి ఇలాటిదే అయి వుండచ్చు. వైవాహిక బంధాలు విఫలమవడమూ బాధాకరమూ రచనాపరంగా ఆసక్తి కరమైన అంశమే.
సృజనాత్మక సాహిత్యంపై విమర్శ ఎలా ఉండాలి? వంటి అమూల్యమైన వ్యాసాలు పదుగురు పాఠకులకు చేరుబాటులోకి రావాలండి శ్రీవల్లీ రాధిక గారు ( మీ వ్యాఖ్యతో సంబంధం లేని విన్నపం నాది ).
రాతల, వాట్సాప్ విషయాలలో మరోమాట: నాలుగేళ్ళు రూమ్మేట్స్ గా ఉండగానే తన స్పెర్మ్ కౌంటు గురించీ, పెళ్ళాం తనని పక్కలోకి ఎందుకు రానివ్వదు, అనేవి పురుషులు – నాకు తెల్సినంతలో – ఎవరికీ చెప్పుకోరు. మహిళలు చెప్పుకూంటారేమో మరి. పేరు బట్టి కధ రాసినావిడ మహిళ అనుకుంటున్నాను కనక ఇది కూడా చెప్పనివ్వండి: మహిళలు ఎలా ఆలోచిస్తారో అనేది పురుషులకి అంటగట్టకండి. కారు నడిపే పురుషుడు డేష్ బోర్డ్ కేసు చూస్తూ పెళ్ళాంతో మాట్లాడకుండా ఉంటే ఆయన ‘రాత్రి ఇవాళైనా ఈవిడ నన్ను పక్కలోకి రానిస్తుందా?” అని కాదు ఆలోచించేది, కారు కు చేయించాల్సిన రాబోయే ఆయిల్ చేంజ్ గురించి, క్రితం సారి ఆ విషయంలో మోసం చేసిన కారు మెకానిక్ గురించీను.
ఇంకో విషయం. ఇది నా స్వానుభవంతో చెప్తున్నది. ఎవరికి నచ్చినా నచ్చకపోయినా. ఆహా ఓహో అనే చదువర్లతో ఏ రచయితకీ ఎంతమాత్రం ఉపయోగంలేదు. వాళ్లవల్ల ఏమీనేర్చుకోలేము. ఎవరైతే నా రచనని ఏకి ఎండగడతాడో వారి వల్లే నా రాతలు బాగుపడతాయి.
స్వస్తి!
[ఈ అభిప్రాయంలో కొన్ని అభ్యంతరకర వ్యాఖ్యలు, ఈ కథకు సంబంధం లేని వాక్యాలు తొలగించడమైనది. — సం.]
శిరోదీపాలు, వేగనిరోధిని; ఈ రెండూ నా మనోజాలే అని అనుకుంటున్నాను.
‘చలిగాలి మరమీట’ అన్న చోట నిజానికి ‘చలి మర’ మీట అని ఉండాలి. ఇందులో ‘చలి మర’ అనేది నా మేధోశిశువు కాదు. ‘చంటి’ సినిమాలో ‘ఎన్నెన్నో అందాలూ’ అనే పాటలో ‘చలి మర గదులలో సుఖపడు బ్రతుకులు’ అనే చరణం ఉంది.ఈ పాట రాసినది వేటూరి సుందరరామమూర్తి గారు అని గుర్తు. అందుకని ఆ పదప్రయోగానికి ఖ్యాతి ఆ పాట రచయితకు చెందాలి. అలాగే వడ్డెర చండీదాస్ గారి నవల ‘హిమజ్వాల’ లో పంకా మీట నొక్కటం అనే ప్రయోగం ఉంది. మొదటిదాంట్లో నుంచి ‘చలి మర’నూ, రెండోదాంట్లోంచి ‘మీట’ నూ తీసుకుని ‘చలి మర’ మీట అని కథ మూలప్రతి లో నేను రాయటం జరిగింది.
ఆవును. వర్ణనతో ప్రారంభమయే కథల సంఖ్య కాలక్రమేణా తగ్గుతూ వస్తోంది. ఈమాట పత్రికలో, 2017 సంవత్సరంలో, 55 కథలు వస్తే; వాటిలో 7 కథలే వర్ణనతో మొదలయ్యాయి. 5 కథలు సంభాషణతోనూ, 17 కథలు భావప్రకటనతోనూ, 25 కథలు ఒక భౌతికచర్యతోనూ, లేఖా రూపంలో ఉన్న ఒక కథ సంబోధనతోనూ ఆరంభమయ్యాయి.
కథ బానే ఉందేమో. ఫ్రస్ట్రేషన్ బాగా చూపించారు. ఎదురుచూస్తుంది ఎపుడవుతుందో తెలీనపుడు,…పెళ్ళి, ఉద్యోగం, పిల్లలు,ఇల్లు ఏదవనీండి, ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు ఇలాగే ఉంటుంది.
కానీ, అదేంటో, ఈ కథలో లోపమా, ఆలోచనల్లో లోపమా తెలీదు కానీ… ఆ అబ్బాయి టైపింగులు, మెసేజులు, టీ.వీ చూస్తున్న కంటెంట్ చదువుతుంటే, చిరాగ్గా తోచింది. ప్రేమలు లేనపుడో, సరిగ్గా పొసగనపుడు విషయమేమో కానీ, ఇద్దరి మధ్యయితే ప్రేమలున్నాయిగా… కాసేపు అమ్మాయితో మాట్లాడటమో, కలిసి టీ.వీ చూడటమో… మార్పుకోసం ఎటయినా వెళ్ళి రావటమో (బాబాల వద్దకి కాకుండా)..వీటికి ప్రయత్నం చేయొచ్చు కదా , అనిపించింది. ఆ సింకొకటి, నీరు కారుతూ. విసుగొచ్చింది. ఆ ప్లంబర్ ని అపుడే పిలిచేయక, మళ్ళీ మాక్ లో రిమైండర్ ఎందుకూ? అనేంత విసుగు కలిగించింది. రాత్రేమో. ప్లంబర్లు దొరకరేమో. పొద్దునకల్లా మర్చిపోతారా?
ఇంతకీ, పైన చెప్పిన “I’m man, –my sin వాట్సప్ మెసేజు, దాని వెనకాల అంతులేని ఆవేశం ఈ కథకి ఎంతమేరకు అవసరం? న్యూ జెనెరేషన్ కథ అనే సర్టిఫికేషన్ కి కొన్ని పదాలు అనివార్యమవుతున్నాయి. మామూలు కథకి అవసరం లేదు. అతనిలో ప్రాబ్లం లేదన్న విషయం సున్నితంగానూ చెప్పవచ్చు.
అదీ నేనే… గురించి జి.ఎస్.శ్రీకాంతు అభిప్రాయం:
07/12/2018 11:12 am
పూర్వం ఏథెన్స్ నగరంలో నార్సిసస్ అనే గొప్ప అందగాడు ఉండేవాడు. వాడికి తన మీద తనకే గొప్ప వ్యామోహం. తన అందం మీద తనకే పిచ్చి ప్రేమ. ఎల్ల వేళలా తనని తాను ప్రేమించుకోవడం తనని తాను చూసుకోవడం తప్ప వేరే వ్యాపకం లేని వాడు. ఒకరోజు ఒక కొలను గట్టున కూర్చుని యధాలాపంగా నీటిలోకి తొంగి చూసాడు. నిశ్చలంగా ఉన్న కొలను నీటిలో తన ప్రతిబంబం. చూసి మురిసి పోయాడు. తన అందానికి తానే ముగ్ధుడైపోయాడు. మైమరచి పోయాడు. వెర్రి వ్యామోహంతో ఆ ప్రతిబింబాన్ని ముద్దు పెట్టుకోవడానికి కొలను మీదకు వంగాడు. అలా తన ప్రతిబింబాన్ని తానే ముద్దు పెట్టుకునే ప్రయత్నంలో నీటి కొలనులో పడి మరణించాడు. అప్పటి నుండి తనని తాను విపరీతంగా ఇష్టపడే వారిని తనని తాను విపరీతంగా ప్రేమించుకునే వారిని నార్సిసస్ గా పిలవడం మొదలెట్టారు. ఈ రకమైన కాంప్లెక్స్ని నార్సిసిస్ కాంప్లెక్స్ (Narcissus complex) అంటారు.
ఈమాటలో వ్యాఖ్యలపై ఒక పరిశీలన గురించి Anil అట్లూరి అభిప్రాయం:
07/11/2018 6:36 am
ద హ అంటే దరహాసం
చి న అంటే చిరు నవ్వు.
జాలంలో తమ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయడానికి ‘ఎమోటికాన్’ లున్నాయి. వాటికి బదులుగా తెలుగు లో ఈ ‘ద హా’ లు, ‘చి హ’ లని ఆలమూరు సౌమ్య తన బ్లాగు మాయ శశిరేఖలో పొట్టి నవ్వులు అని ప్రచురించారు. ఆ బ్లాగు టపాలో ఈ చి న , ద హ లు, మాత్రమే కాకుండా ఇంకా ఎన్నో ఉన్నవి. అసక్తి ఉన్నవారు అక్కడ చూసుకోవచ్చు: మాయ శశిరేఖ — పొట్టి నవ్వులు
పది నిముషాలు గురించి విజయ్ కోగంటి అభిప్రాయం:
07/09/2018 6:52 am
అనిల్ గారూ నమస్తే. యువతకి తెలుసనీ తెలియదనీ అనడం లేదు. కథలో యువతి కోణాన్ని మాత్రమే తెలిపే ప్రయత్నం చేశాను. ఆమె పరిస్థితినీ ఆందోళననీ ఆశతో కూడిన వూహనీ అల్లిన ప్రయత్నమే. ప్రశంసకు ధన్యవాదాలు. పోతే ఖదీర్ గారి పుస్తకం ఇంకా చదవలేదు. కథారచనకు పనికొచ్చే పలు అంశాల్లో ఇదీ ఒకటి కాబట్టి ఇలాటిదే అయి వుండచ్చు. వైవాహిక బంధాలు విఫలమవడమూ బాధాకరమూ రచనాపరంగా ఆసక్తి కరమైన అంశమే.
నటనకు గీటురాయి గురించి K.V.Giridhararao అభిప్రాయం:
07/06/2018 5:14 pm
Nice introduction to the book. Congrats.
సమకాలీన తెలుగు సాహితీ విమర్శ – కొన్ని పరిశీలనలు గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
07/06/2018 6:15 am
సృజనాత్మక సాహిత్యంపై విమర్శ ఎలా ఉండాలి? వంటి అమూల్యమైన వ్యాసాలు పదుగురు పాఠకులకు చేరుబాటులోకి రావాలండి శ్రీవల్లీ రాధిక గారు ( మీ వ్యాఖ్యతో సంబంధం లేని విన్నపం నాది ).
కథలు చెప్పే అతను గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
07/06/2018 6:08 am
” అడవిని అల్లుకున్న అగ్ని కథ – – –
అశ్రునయనాలతో చైతన్యం కోసం ఆలపిస్తాడు ”
వొందనాలు మౌళీ
జీవితానందం ఎక్కడున్నది? గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
07/04/2018 10:34 am
“వివేకానందుని మాటలు” (God in everything – Swami Vivekananda) కు లింకును ఇచ్చిన ఖ్వాజా ఉస్మాన్ గారికి – – – జీవితానందం ఎక్కడున్నదో తెలుసా? అన్న అన్వర్ గారికీ (బాపు గారు మెచ్చుకునే చిత్రకారుడు అన్వర్ గారికి) ధన్యవాదాలు.
1 + 1 గురించి శర్మ దంతుర్తి అభిప్రాయం:
07/04/2018 9:36 am
రాతల, వాట్సాప్ విషయాలలో మరోమాట: నాలుగేళ్ళు రూమ్మేట్స్ గా ఉండగానే తన స్పెర్మ్ కౌంటు గురించీ, పెళ్ళాం తనని పక్కలోకి ఎందుకు రానివ్వదు, అనేవి పురుషులు – నాకు తెల్సినంతలో – ఎవరికీ చెప్పుకోరు. మహిళలు చెప్పుకూంటారేమో మరి. పేరు బట్టి కధ రాసినావిడ మహిళ అనుకుంటున్నాను కనక ఇది కూడా చెప్పనివ్వండి: మహిళలు ఎలా ఆలోచిస్తారో అనేది పురుషులకి అంటగట్టకండి. కారు నడిపే పురుషుడు డేష్ బోర్డ్ కేసు చూస్తూ పెళ్ళాంతో మాట్లాడకుండా ఉంటే ఆయన ‘రాత్రి ఇవాళైనా ఈవిడ నన్ను పక్కలోకి రానిస్తుందా?” అని కాదు ఆలోచించేది, కారు కు చేయించాల్సిన రాబోయే ఆయిల్ చేంజ్ గురించి, క్రితం సారి ఆ విషయంలో మోసం చేసిన కారు మెకానిక్ గురించీను.
ఇంకో విషయం. ఇది నా స్వానుభవంతో చెప్తున్నది. ఎవరికి నచ్చినా నచ్చకపోయినా. ఆహా ఓహో అనే చదువర్లతో ఏ రచయితకీ ఎంతమాత్రం ఉపయోగంలేదు. వాళ్లవల్ల ఏమీనేర్చుకోలేము. ఎవరైతే నా రచనని ఏకి ఎండగడతాడో వారి వల్లే నా రాతలు బాగుపడతాయి.
స్వస్తి!
[ఈ అభిప్రాయంలో కొన్ని అభ్యంతరకర వ్యాఖ్యలు, ఈ కథకు సంబంధం లేని వాక్యాలు తొలగించడమైనది. — సం.]
బేతాళ కథలు: కథన కుతూహలం – 2 గురించి టి. చంద్రశేఖర రెడ్డి అభిప్రాయం:
07/04/2018 7:25 am
శిరోదీపాలు, వేగనిరోధిని; ఈ రెండూ నా మనోజాలే అని అనుకుంటున్నాను.
‘చలిగాలి మరమీట’ అన్న చోట నిజానికి ‘చలి మర’ మీట అని ఉండాలి. ఇందులో ‘చలి మర’ అనేది నా మేధోశిశువు కాదు. ‘చంటి’ సినిమాలో ‘ఎన్నెన్నో అందాలూ’ అనే పాటలో ‘చలి మర గదులలో సుఖపడు బ్రతుకులు’ అనే చరణం ఉంది.ఈ పాట రాసినది వేటూరి సుందరరామమూర్తి గారు అని గుర్తు. అందుకని ఆ పదప్రయోగానికి ఖ్యాతి ఆ పాట రచయితకు చెందాలి. అలాగే వడ్డెర చండీదాస్ గారి నవల ‘హిమజ్వాల’ లో పంకా మీట నొక్కటం అనే ప్రయోగం ఉంది. మొదటిదాంట్లో నుంచి ‘చలి మర’నూ, రెండోదాంట్లోంచి ‘మీట’ నూ తీసుకుని ‘చలి మర’ మీట అని కథ మూలప్రతి లో నేను రాయటం జరిగింది.
ఆవును. వర్ణనతో ప్రారంభమయే కథల సంఖ్య కాలక్రమేణా తగ్గుతూ వస్తోంది. ఈమాట పత్రికలో, 2017 సంవత్సరంలో, 55 కథలు వస్తే; వాటిలో 7 కథలే వర్ణనతో మొదలయ్యాయి. 5 కథలు సంభాషణతోనూ, 17 కథలు భావప్రకటనతోనూ, 25 కథలు ఒక భౌతికచర్యతోనూ, లేఖా రూపంలో ఉన్న ఒక కథ సంబోధనతోనూ ఆరంభమయ్యాయి.
టి. చంద్రశేఖర రెడ్డి
1 + 1 గురించి swati అభిప్రాయం:
07/03/2018 2:51 pm
కథ బానే ఉందేమో. ఫ్రస్ట్రేషన్ బాగా చూపించారు. ఎదురుచూస్తుంది ఎపుడవుతుందో తెలీనపుడు,…పెళ్ళి, ఉద్యోగం, పిల్లలు,ఇల్లు ఏదవనీండి, ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు ఇలాగే ఉంటుంది.
కానీ, అదేంటో, ఈ కథలో లోపమా, ఆలోచనల్లో లోపమా తెలీదు కానీ… ఆ అబ్బాయి టైపింగులు, మెసేజులు, టీ.వీ చూస్తున్న కంటెంట్ చదువుతుంటే, చిరాగ్గా తోచింది. ప్రేమలు లేనపుడో, సరిగ్గా పొసగనపుడు విషయమేమో కానీ, ఇద్దరి మధ్యయితే ప్రేమలున్నాయిగా… కాసేపు అమ్మాయితో మాట్లాడటమో, కలిసి టీ.వీ చూడటమో… మార్పుకోసం ఎటయినా వెళ్ళి రావటమో (బాబాల వద్దకి కాకుండా)..వీటికి ప్రయత్నం చేయొచ్చు కదా , అనిపించింది. ఆ సింకొకటి, నీరు కారుతూ. విసుగొచ్చింది. ఆ ప్లంబర్ ని అపుడే పిలిచేయక, మళ్ళీ మాక్ లో రిమైండర్ ఎందుకూ? అనేంత విసుగు కలిగించింది. రాత్రేమో. ప్లంబర్లు దొరకరేమో. పొద్దునకల్లా మర్చిపోతారా?
ఇంతకీ, పైన చెప్పిన “I’m man, –my sin వాట్సప్ మెసేజు, దాని వెనకాల అంతులేని ఆవేశం ఈ కథకి ఎంతమేరకు అవసరం? న్యూ జెనెరేషన్ కథ అనే సర్టిఫికేషన్ కి కొన్ని పదాలు అనివార్యమవుతున్నాయి. మామూలు కథకి అవసరం లేదు. అతనిలో ప్రాబ్లం లేదన్న విషయం సున్నితంగానూ చెప్పవచ్చు.