1. About the essay
“నవీనయుగములో మాత్రా ఛందస్సుకు ఒక గొప్ప స్థానము నిచ్చి కవితావ్యవసాయమును చేసినవారిలో గురజాడ అప్పారావు తఱువాత శ్రీశ్రీ అగ్రగణ్యుడు.”
What does that mean? A misleading sentence right in the beginning of the essay. Neither Gurajada nor Sri Sri wrote poetry to show case matra chandassu.
శ్రీశ్రీ మాత్రా ఛందస్సు కి గొప్ప స్థానాన్ని ఇవ్వటానికి కవితావ్యవసాయం చెయ్యలేదు. గురజాడ, శ్రీశ్రీ -గురించి చెపుతూ కవితావ్యవసాయము అన్న సమాసమెందుకు? శ్రీశ్రీ తన సమాజం లోని పరిస్థితులను, ఆ కాలంలో రోజూ మాట్లాడుకునే తెలుగులో చెప్పాలనుకున్నవాడు. వాడుక భాష, కలగలుపు మాత్రల (syllables) గుంపులేగా.) “గురజాడ వాడుక భాషలో రాయమన్నాడు. మాత్రా ఛందస్సులను వాడమన్నాడు. నేనందుకే ఉత్సాహంతో, ఉద్రేకంతో ఉద్యమించాను…” – మహా ప్రస్థానం, శ్రీ శ్రీ)
Those poets are just moving away from one sort of chandassu, which they thought is restrictive, but they are not trying to elevate matra chandassu. That is not their concern or intention.
2. Now clarification about my previous words “When you are the lyricist, you can request your composer and singer, to sing it the way you like it to be sung. You can compel them, that they need you approval of the sheet music, and the recording, before it is released to the general public. I am sure it will be a smash hit in some circles.”
(For the love of Mike, I can’t understand how my sentences are read as a condescending remark. And quite unnecessary on the top – by the essayist. He makes it his mission to tell readers of this magazine గేయములు, గాన యోగ్యత in his writing/s.)
Those are words/ advice I hear in music lectures, workshops, from the musicians. It is common practice in music circles, to sell their lyrics and make money of their songs. And since there are so many styles of music – pop, rap, gospel, metal, country, jazz, light classical, classical, etc. etc. certain lyrics are hot in certain circles. For instance, take this year’s country music association’s (CMA) award winner Chris Stapleton. Over years, Chris had been writing and selling his lyrics to publishing houses, for other singers to sing. Also he sings, releases his own albums now and then. Thus he makes his living. Apparently Chris favors a style of music called blue grass. Millions of people enjoyed Chris and Justin Timberlake performing together, at the CMA’s awards ceremony. I loved their performance of ‘Tennessee Whiskey.’ I really would love to have one or two hit albums myself. One of my several dreams. 🙂
Here is a song I composed in a minute:
I have been up all night
Asshole, you didn’t show your face yet
I closed my ranch door shut
Dumbshit, Go suck your mother’s tit.
(In my mind, as I sing those lines with a drawl, but with vengeance in my heart, three female guitarists will croon,)
Don’t come back, Don’t come back, Don’t come back.
If I send this lyric of mine, to Nashville Tennessee, to a talent scout, I probably can sign up with a publisher. It is immaterial to the publisher if I took six months or sixty seconds to write it.
Instead, if I write
గోపియె గోవిందం
గోవిందమె జీవుని అరవిందం
గోపియె గోవిందం
Light Classicists, and religious clubs may give a nod of approval, but on a very bad day in Paris, I may be shot dead on the spot.
Lyla
Thanks editors for giving a legible letter from the essayist. More later, if my time permits -about the essay, and essayist’s comments in reference to research.
మీ పత్రికలో నేను ఇంత ఆసక్తిగా చదివిన వ్యాసము ఇంకొకటి లేదనటములో అతిశయోక్తి లేదు. ఏమి విద్వత్తు, ఏమి రచన? ఆహా! కన్నులపండువుగా, మన:పండుగగా వున్నది. రచయితకు సాష్టాంగ ప్రణతులు ప్రమాణపూర్వకంగా అర్పించవలసినదే.
అనగా ఆ పైనున్న మూడుకోట్ల యాభై లక్షల నాడులున్న పాఠకులకు ఆధారభూతంగా పరబ్రహ్మస్వరూపమైన నాటకవాయువు కలదనీ, అది పఠనావాయువుల ద్వారా దేహమంతా వ్యాపిస్తుందనీ నసార్థము, పనసార్థము.
ఈ బయిలాట చదివినప్పుడు, వాయువు, వ్యాప్తి సంగతి పక్కనబెట్టినచో నా దేహములోనున్న మూడుకోట్ల యాభైలక్షల నాడుల్లో ఒక్కటి కూడా చలియించలేదని నాలోని నాటకప్రేమికుడైన పాఠకుడు చింతించుచున్నాడు.
ఇది ఏమి నాటకమండి ? ఇది ఏమి చెప్పటమండి ? నాటకము చచ్చిపోయిన స్థితికి వస్తూన్నదంటే జాలిపడి బతికించవలసిందిపోయి ఇటువంటి నాటకాలు రాస్తే ఎట్లాగండి? ఆ కొనఊపిరి కూడా లేకుండా చేస్తుంటిరేమండి ? ఈ బామ్మలను, బెండకాయలను వదిలి మంచి పట్టు, రసము వున్న నాటకము వైపుగా నిజదృష్టి సారిస్తే మంచిదని అభిప్రాయము.
వీరి భాష చూడగా నాటక ప్రయోక్త, రచయిత వలెనున్నారు. చూడగా వీరికి స్క్రీనుప్లే మీద, నాటకము మీద పట్టు ఉన్నట్లే కనపడుతున్నది. కానీ, అది ఇంకాస్త గట్టిగా పట్టవలెనండి. నాటకమునకు వుండవలసిన ఆరంభ దశ బాగున్నను, వస్తువికాసమునందు నిలబడవలసిన ప్రాసంగిక లక్షణము, అధికారిక లక్షణము తేలిపోయినవి. అటుపైన ఫలాశ విరక్తిగా నడచి ఫలాగమము విఫలమయినది. గర్భాంశలోని నడక సరిగా సాగక చివరికి బెండకాయ యొక్క అభూతాహరణస్థితి వైపు నడచినది. ఒకసారి వీరు నిలబడుకొని వున్న దశదిశలు చూచుకొని ఒక దిశనెంచుకొని, ఆ దిశగా పట్టుపట్టి నాటక నడక సాగించవలెనని కోరుకుంటున్నాను.
ఇది ఒక దశాబ్దము క్రిందట రాసిన నాటకము కావున, ఈ దశాబ్ద సమయములో శబ్దమెలకువలు తప్పక నేర్చినారని నేననుకొంటున్న రచయితగారు ఈ మధ్య రాసిన నాటకములు ఏమన్నా వున్న యెడల, ఎక్కడనైనా ప్రచురించి వుంటే ఆ లంకెలు పంచుకొనమని విజ్ఞప్తి.
చిట్టీతకాయంత నా తలకాయలో ఒక కథ లాంటిది మెదిలింది. ఆ కథ చెప్పాలనిపించింది
ఈ కథలో ఉన్న ఎన్నో వాక్యాలకన్నా, అన్ని వాక్యాలకన్నా ఈ పైనున్న వాక్యం ఒక్కటీ వంద రాబందుల పెట్టు. చాలా బాగుంది. చిట్టీతకాయ అయిపోయినది కాబట్టి మా అదృష్టమో, దురదృష్టమో సరిపోయినది. కాస్త పెద్దదయ్యుంటే ఈ మునులు చేగోడీల చుట్టూ కాకుండా ఇంకెక్కడ తిరిగేవారో, ఏమిటో.
ఇప్పుడు ముని పేరు అచ్చయ్య అనుకుందాం. ముని పత్ని పేరు పిచ్చమ్మ. తన భర్త అన్ని సంవత్సరాల పాటు తపస్సు చేసి ఇంటికి వచ్చాడు గదా అని పిచ్చమ్మ మునికి ఇష్టమైన చేగోడీలు చేసింది.
పైగా అచ్చయ్య మునిగా మొదలైన ముని చివరికొచ్చేప్పటికి చిట్టీతకాయ ధాటికి తట్టుకోలేక పిచ్చయ్య మహామునిగా మారినట్లున్నారు. మరి అచ్చయ్యనుంచి పిచ్చయ్యగా మారితే పుట్టే శాపపు కథలిట్లాగే ఉంటవి కాబోలు. లేకుంటే అచ్చుతప్పో. పిచ్చమ్మగారు కూడా పాపం నిజంగా పిచ్చిదే.
ఇదేమి కథండీ? అటు చేసి ఇటు చేసి ఇష్టమైన చేగోడీ కథ రాసినా, చివరికి ఈ కథ నూనెలో పడి బయటకొచ్చేప్పటికి నా పేరులానే మిగిలిపోయిందండి.
అశ్మాచం
[అచ్చయ్య పిచ్చయ్యగా మారడం సంపాదకుల పొరపాటు, రచయితది కాదు. సవరించాము. తప్పు ఎత్తిచూపినందుకు కృతజ్ఞతలు. అదటుంచి, మీరు కథలు చదివే తీరు భలేగా ఉంది! – సం.]
లేదండి. క్రీస్తు అనడం కంటే యొహోవా అనడం సులభంగా అనిపించింది. అందుకే అలా వదిలేసాను. అయినా నేను పేర్లకీ స్థలాలకీ అంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వలేదు ఈ అనువాదాల్లో. అసలు టాల్ స్టాయ్ చెప్పదల్చుకున్నది అనువాదంలో వచ్చిందా లేదా అని మాత్రమే చూసుకున్నాను. కానీ మీరు అది తప్పు అలా ఉండకూడదు అంటే సంపాదకులు ఏమంటారో? ఈ సారికి పోనీయండి.
వేలూరి వెంకటేశ్వరరావు గారి ప్రోత్సాహమునకు నా హృదయపూర్వకమైన కృతజ్ఞతలు.
నేను వివరించిన ముఖ్యమైన విషయములపైన చర్చను జరుపక వేఱు విషయములపైన చర్చ జరిగినందులకై ప్రధానాంశములపై చర్చ జరుపమని ప్రార్థిస్తూ అవేవో అన్న విషయమును నేను నా అభిప్రాయములో తెలిపినాను.
“Thank you …. I am sure it will be a smash hit in some circles.”
This appears to me to be a condescending remark, quite unnecessary in my opinion.
“అంటే శ్రీశ్రీ – ఈ ఛందస్సు 325 విధాలుగా రాయవచ్చని తెలిసి, అన్నీ రాసుకుని, అందులో 78 ఎంచుకొని, ఎక్కడ ఏవి వాడాలో అన్న పరిజ్ఞానంతో, సరిగా అక్కడ అవి వాడినాడని అర్థం వస్తుంది. మీ ఉద్దేశం అదేనా? రకరకాల ఛందస్సులను, display చెయ్యటానికి, శ్రీశ్రీ తన కవిత్వం రాసాడా?”
325 విధములు వ్రాయవచ్చునని మాత్రమే తెలిపినాను. వాటినన్నిటిని శ్రీశ్రీ పరిశీలించి అందులో 78 ఎన్నుకొన్నాడని నేను ఎక్కడ చెప్పలేదు. అతని ఐదు కవితలలో ఉపయోగించబడినవి 78 ఛందస్సులు అని మాత్రమే తెలిపినాను.
“మీరు చేయగలిగిన పనులు, మీ రచనలలో మీరు చేసి చూపి మెప్పించవచ్చును. ఇతరులు సంకల్పించని, చేయని పనులను, వారు చేసారని చెప్పి, ప్రజలను ఒప్పించ లేరు.”
నేను వ్యాసపు ముగింపులో ఇలా వ్రాసాను – “శ్రీశ్రీ నేను ఆనందార్ణవము అని పేరుపెట్టిన 6-8 మాత్రల ఛందస్సును ఏ విధముగా సృష్టించాడో మనకు తెలియదు. కాని అది చంపకోత్పలమాలలలో, శార్దూల మత్తేభవిక్రీడితములలో అంతర్లీనమై ఉన్నదని ఇక్కడ నిరూపించినాను.” ఇందులో శ్రీశ్రీ ఏ రీతిగా ఏ ఆధారముతో ఈ ఛందస్సును సృష్టించినాడన్న విషయము మనకు తెలియదని స్పష్టముగా చెప్పాను. అది శ్రీశ్రీ సంకల్పించాడని నేను చెప్పానా?
“ఒక విధంగా చూసినట్లయితే, గేయములు నిజముగా ఏకపాద వృత్తములు! ఈ విషయము ఆశ్చర్యకరముగా కనిపించవచ్చును కాని ఇది ముమ్మాటికి నిజము.”
మొదటి అనుబంధములో ఇవి ఇవ్వబడినవి.
“No one needs that kind of research.”
Thanks for the kind encouragement. Again, I don’t carry out my research keeping such opinions in my mind. Thank God, I am not receiving any grants for my research from such people!
ఆనందం అర్ణవమైతే – రత్నాలసరములు గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:
11/16/2015 3:29 pm
1. About the essay
“నవీనయుగములో మాత్రా ఛందస్సుకు ఒక గొప్ప స్థానము నిచ్చి కవితావ్యవసాయమును చేసినవారిలో గురజాడ అప్పారావు తఱువాత శ్రీశ్రీ అగ్రగణ్యుడు.”
What does that mean? A misleading sentence right in the beginning of the essay. Neither Gurajada nor Sri Sri wrote poetry to show case matra chandassu.
శ్రీశ్రీ మాత్రా ఛందస్సు కి గొప్ప స్థానాన్ని ఇవ్వటానికి కవితావ్యవసాయం చెయ్యలేదు. గురజాడ, శ్రీశ్రీ -గురించి చెపుతూ కవితావ్యవసాయము అన్న సమాసమెందుకు? శ్రీశ్రీ తన సమాజం లోని పరిస్థితులను, ఆ కాలంలో రోజూ మాట్లాడుకునే తెలుగులో చెప్పాలనుకున్నవాడు. వాడుక భాష, కలగలుపు మాత్రల (syllables) గుంపులేగా.) “గురజాడ వాడుక భాషలో రాయమన్నాడు. మాత్రా ఛందస్సులను వాడమన్నాడు. నేనందుకే ఉత్సాహంతో, ఉద్రేకంతో ఉద్యమించాను…” – మహా ప్రస్థానం, శ్రీ శ్రీ)
Those poets are just moving away from one sort of chandassu, which they thought is restrictive, but they are not trying to elevate matra chandassu. That is not their concern or intention.
2. Now clarification about my previous words “When you are the lyricist, you can request your composer and singer, to sing it the way you like it to be sung. You can compel them, that they need you approval of the sheet music, and the recording, before it is released to the general public. I am sure it will be a smash hit in some circles.”
(For the love of Mike, I can’t understand how my sentences are read as a condescending remark. And quite unnecessary on the top – by the essayist. He makes it his mission to tell readers of this magazine గేయములు, గాన యోగ్యత in his writing/s.)
Those are words/ advice I hear in music lectures, workshops, from the musicians. It is common practice in music circles, to sell their lyrics and make money of their songs. And since there are so many styles of music – pop, rap, gospel, metal, country, jazz, light classical, classical, etc. etc. certain lyrics are hot in certain circles. For instance, take this year’s country music association’s (CMA) award winner Chris Stapleton. Over years, Chris had been writing and selling his lyrics to publishing houses, for other singers to sing. Also he sings, releases his own albums now and then. Thus he makes his living. Apparently Chris favors a style of music called blue grass. Millions of people enjoyed Chris and Justin Timberlake performing together, at the CMA’s awards ceremony. I loved their performance of ‘Tennessee Whiskey.’ I really would love to have one or two hit albums myself. One of my several dreams. 🙂
Here is a song I composed in a minute:
I have been up all night
Asshole, you didn’t show your face yet
I closed my ranch door shut
Dumbshit, Go suck your mother’s tit.
(In my mind, as I sing those lines with a drawl, but with vengeance in my heart, three female guitarists will croon,)
Don’t come back, Don’t come back, Don’t come back.
If I send this lyric of mine, to Nashville Tennessee, to a talent scout, I probably can sign up with a publisher. It is immaterial to the publisher if I took six months or sixty seconds to write it.
Instead, if I write
గోపియె గోవిందం
గోవిందమె జీవుని అరవిందం
గోపియె గోవిందం
Light Classicists, and religious clubs may give a nod of approval, but on a very bad day in Paris, I may be shot dead on the spot.
Lyla
Thanks editors for giving a legible letter from the essayist. More later, if my time permits -about the essay, and essayist’s comments in reference to research.
ఈమాట నవంబర్ 2015 సంచికకు స్వాగతం! గురించి మోహన అభిప్రాయం:
11/16/2015 12:16 pm
రిథం (Rhythm) అనే చిత్రములో కూడ ఐదు పాటలు పంచభూతములపైన గలవు. – మోహన
కోనసీమ కథలు: రెండు ప్రేమ కాట్లు గురించి బిపిన్ పరుచూరి అభిప్రాయం:
11/15/2015 1:50 am
కథ చాలా బాగుంది. చివర్లో మలుపు ఊహించనిది. అసలు విషయం తెలిశాక రావుడి భావాలు చెప్పకుండా పాఠకుడి ఊహాశక్తికి వదిలేయడం ఇంకా నచ్చింది…
నాకు నచ్చిన పద్యం: శృంగార నైషధంలో హంస వేడుకోలు గురించి M V Lakshmi అభిప్రాయం:
11/13/2015 11:52 am
శ్రీనాథుడి నైషధానువాదం లోని తెలుగుదనానికీ, నాటకీయ శైలికీ, సంభాషణౌచిత్యానికీ మచ్చుతునకలాటి పై పద్యం గురించి చక్కగా వ్రాసారు .
వాన – గులాబీ – పాము గురించి అశ్మాచం అభిప్రాయం:
11/12/2015 5:41 pm
ఆహా! ఏమి తూగు, ఏమి ఊగు. ఎంతో నిర్మలంగా, చాలా బాగున్నది ఈ కవిత.
గాలి గాలి గలిసె గగనంబు గగనంబు
మన్ను మన్ను గలిసె మంట మంట
నీరు నీట గలిసె నిర్మలంబై యుండె
విశ్వదాభిరామ వినురవేమ
(వేమన పద్య రత్నాకరము – భాగవతుల సుబ్రహ్మణ్యం)
అన్న వేమనుల వారి పద్యము చప్పున గుర్తుకు వచ్చె
మీ పత్రికలో వున్న ( సజెష్టివ్ ) సూచిత సౌలభ్యం కూడా చాలా బాగున్నది.
అశ్మాచం
నన్నెచోడుని కళావిలాసము: కొన్ని చర్చనీయాంశాలు గురించి అశ్మాచం అభిప్రాయం:
11/12/2015 5:15 pm
మీ పత్రికలో నేను ఇంత ఆసక్తిగా చదివిన వ్యాసము ఇంకొకటి లేదనటములో అతిశయోక్తి లేదు. ఏమి విద్వత్తు, ఏమి రచన? ఆహా! కన్నులపండువుగా, మన:పండుగగా వున్నది. రచయితకు సాష్టాంగ ప్రణతులు ప్రమాణపూర్వకంగా అర్పించవలసినదే.
అశ్మాచం
బుచ్చిగాడి మళ్ళీ పెళ్ళి గురించి అశ్మాచం అభిప్రాయం:
11/12/2015 1:47 pm
సార్ధత్రికోట్యోనాడ్యోహిస్థూలాస్సూక్ష్మాశ్చదేహినాం
నాభికందనిబద్ధాస్తాస్తిర్యగూర్ధ్వమధస్థితా:
అని ఒక పనస
అనగా మనుషులకు మూడుకోట్ల యాభై లక్షల నాడులుంటవని, వాటిలో కొన్ని ఊర్ధ్వభాగంలో, కొన్ని అధోభాగంలో, కొన్ని తిర్యగ్ భాగంలో ఉంటవని చెప్పటం.
అది దృష్టిలో పెట్టుకొని నాదైన ఒక పనస, నస సృష్టించినాను
నానానాడీప్రసవగంసర్వపఠితాంతరాత్మని
ఊర్ధ్వమూలమధశ్శాఖంనాటకమార్గేణసర్వగం
అనగా ఆ పైనున్న మూడుకోట్ల యాభై లక్షల నాడులున్న పాఠకులకు ఆధారభూతంగా పరబ్రహ్మస్వరూపమైన నాటకవాయువు కలదనీ, అది పఠనావాయువుల ద్వారా దేహమంతా వ్యాపిస్తుందనీ నసార్థము, పనసార్థము.
ఈ బయిలాట చదివినప్పుడు, వాయువు, వ్యాప్తి సంగతి పక్కనబెట్టినచో నా దేహములోనున్న మూడుకోట్ల యాభైలక్షల నాడుల్లో ఒక్కటి కూడా చలియించలేదని నాలోని నాటకప్రేమికుడైన పాఠకుడు చింతించుచున్నాడు.
ఇది ఏమి నాటకమండి ? ఇది ఏమి చెప్పటమండి ? నాటకము చచ్చిపోయిన స్థితికి వస్తూన్నదంటే జాలిపడి బతికించవలసిందిపోయి ఇటువంటి నాటకాలు రాస్తే ఎట్లాగండి? ఆ కొనఊపిరి కూడా లేకుండా చేస్తుంటిరేమండి ? ఈ బామ్మలను, బెండకాయలను వదిలి మంచి పట్టు, రసము వున్న నాటకము వైపుగా నిజదృష్టి సారిస్తే మంచిదని అభిప్రాయము.
వీరి భాష చూడగా నాటక ప్రయోక్త, రచయిత వలెనున్నారు. చూడగా వీరికి స్క్రీనుప్లే మీద, నాటకము మీద పట్టు ఉన్నట్లే కనపడుతున్నది. కానీ, అది ఇంకాస్త గట్టిగా పట్టవలెనండి. నాటకమునకు వుండవలసిన ఆరంభ దశ బాగున్నను, వస్తువికాసమునందు నిలబడవలసిన ప్రాసంగిక లక్షణము, అధికారిక లక్షణము తేలిపోయినవి. అటుపైన ఫలాశ విరక్తిగా నడచి ఫలాగమము విఫలమయినది. గర్భాంశలోని నడక సరిగా సాగక చివరికి బెండకాయ యొక్క అభూతాహరణస్థితి వైపు నడచినది. ఒకసారి వీరు నిలబడుకొని వున్న దశదిశలు చూచుకొని ఒక దిశనెంచుకొని, ఆ దిశగా పట్టుపట్టి నాటక నడక సాగించవలెనని కోరుకుంటున్నాను.
ఇది ఒక దశాబ్దము క్రిందట రాసిన నాటకము కావున, ఈ దశాబ్ద సమయములో శబ్దమెలకువలు తప్పక నేర్చినారని నేననుకొంటున్న రచయితగారు ఈ మధ్య రాసిన నాటకములు ఏమన్నా వున్న యెడల, ఎక్కడనైనా ప్రచురించి వుంటే ఆ లంకెలు పంచుకొనమని విజ్ఞప్తి.
అశ్మాచం
మునులేం చేస్తారు నాన్నా? గురించి అశ్మాచం అభిప్రాయం:
11/11/2015 1:48 pm
ఈ కథలో ఉన్న ఎన్నో వాక్యాలకన్నా, అన్ని వాక్యాలకన్నా ఈ పైనున్న వాక్యం ఒక్కటీ వంద రాబందుల పెట్టు. చాలా బాగుంది. చిట్టీతకాయ అయిపోయినది కాబట్టి మా అదృష్టమో, దురదృష్టమో సరిపోయినది. కాస్త పెద్దదయ్యుంటే ఈ మునులు చేగోడీల చుట్టూ కాకుండా ఇంకెక్కడ తిరిగేవారో, ఏమిటో.
పైగా అచ్చయ్య మునిగా మొదలైన ముని చివరికొచ్చేప్పటికి చిట్టీతకాయ ధాటికి తట్టుకోలేక పిచ్చయ్య మహామునిగా మారినట్లున్నారు. మరి అచ్చయ్యనుంచి పిచ్చయ్యగా మారితే పుట్టే శాపపు కథలిట్లాగే ఉంటవి కాబోలు. లేకుంటే అచ్చుతప్పో. పిచ్చమ్మగారు కూడా పాపం నిజంగా పిచ్చిదే.
ఇదేమి కథండీ? అటు చేసి ఇటు చేసి ఇష్టమైన చేగోడీ కథ రాసినా, చివరికి ఈ కథ నూనెలో పడి బయటకొచ్చేప్పటికి నా పేరులానే మిగిలిపోయిందండి.
అశ్మాచం
[అచ్చయ్య పిచ్చయ్యగా మారడం సంపాదకుల పొరపాటు, రచయితది కాదు. సవరించాము. తప్పు ఎత్తిచూపినందుకు కృతజ్ఞతలు. అదటుంచి, మీరు కథలు చదివే తీరు భలేగా ఉంది! – సం.]
ప్రేమ ఉన్నచోటే భగవంతుడు గురించి శర్మ దంతుర్తి అభిప్రాయం:
11/11/2015 9:21 am
లేదండి. క్రీస్తు అనడం కంటే యొహోవా అనడం సులభంగా అనిపించింది. అందుకే అలా వదిలేసాను. అయినా నేను పేర్లకీ స్థలాలకీ అంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వలేదు ఈ అనువాదాల్లో. అసలు టాల్ స్టాయ్ చెప్పదల్చుకున్నది అనువాదంలో వచ్చిందా లేదా అని మాత్రమే చూసుకున్నాను. కానీ మీరు అది తప్పు అలా ఉండకూడదు అంటే సంపాదకులు ఏమంటారో? ఈ సారికి పోనీయండి.
ఆనందం అర్ణవమైతే – రత్నాలసరములు గురించి మోహన అభిప్రాయం:
11/10/2015 11:44 pm
వేలూరి వెంకటేశ్వరరావు గారి ప్రోత్సాహమునకు నా హృదయపూర్వకమైన కృతజ్ఞతలు.
నేను వివరించిన ముఖ్యమైన విషయములపైన చర్చను జరుపక వేఱు విషయములపైన చర్చ జరిగినందులకై ప్రధానాంశములపై చర్చ జరుపమని ప్రార్థిస్తూ అవేవో అన్న విషయమును నేను నా అభిప్రాయములో తెలిపినాను.
This appears to me to be a condescending remark, quite unnecessary in my opinion.
325 విధములు వ్రాయవచ్చునని మాత్రమే తెలిపినాను. వాటినన్నిటిని శ్రీశ్రీ పరిశీలించి అందులో 78 ఎన్నుకొన్నాడని నేను ఎక్కడ చెప్పలేదు. అతని ఐదు కవితలలో ఉపయోగించబడినవి 78 ఛందస్సులు అని మాత్రమే తెలిపినాను.
నేను వ్యాసపు ముగింపులో ఇలా వ్రాసాను – “శ్రీశ్రీ నేను ఆనందార్ణవము అని పేరుపెట్టిన 6-8 మాత్రల ఛందస్సును ఏ విధముగా సృష్టించాడో మనకు తెలియదు. కాని అది చంపకోత్పలమాలలలో, శార్దూల మత్తేభవిక్రీడితములలో అంతర్లీనమై ఉన్నదని ఇక్కడ నిరూపించినాను.” ఇందులో శ్రీశ్రీ ఏ రీతిగా ఏ ఆధారముతో ఈ ఛందస్సును సృష్టించినాడన్న విషయము మనకు తెలియదని స్పష్టముగా చెప్పాను. అది శ్రీశ్రీ సంకల్పించాడని నేను చెప్పానా?
మొదటి అనుబంధములో ఇవి ఇవ్వబడినవి.
Thanks for the kind encouragement. Again, I don’t carry out my research keeping such opinions in my mind. Thank God, I am not receiving any grants for my research from such people!
విధేయుడు – మోహన