బాలమురళీకృష్ణను వాగ్గేయకారుడు అనడానికి రమ/రామ గారికేదో అభ్యంతరం ఉన్నట్టుంది. నిజానికి అదొక ఫ్యూడల్ పదం. పాటలు రాసి ట్యూన్ కట్టినవారెవరినైనా వాగ్గేయకారుడు అనవచ్చు. నేనూ ఆ పని చేశాను, రవీంద్ర జైన్ చేస్తూనే ఉన్నాడు కనక రమ/రామ గారు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా సిద్ధాంతరీత్యా మేమూ వాగ్గేయకారులమే. మరి రజనీకాంతరావుగారి నేమనాలి?
తన రచనల గురించి బాలమురళీకృష్ణ ఏమన్నారో నేను తరవాతి వ్యాసంలో రాస్తాను. బాలమురళీకృష్ణ రచనల గురించి రమ/రామ గారికి సురేశ్ వాడ్కరంత గొప్ప అభిప్రాయం లేకపోవచ్చు. ఎవరిష్టం వారిది. నా మటుకు నాకు ఈ పాతకాలపు tags ఈ రోజుల్లో వాడడం అంతగా నచ్చదు.
ramadevi గారూ,
rama గారు చెప్పింది అక్షరలక్షలు.
కుటుంబం, స్కూలూ ఈ రెండు institutions మాత్రమే భాష కానీ మరోటి కానీ తరవాతి తరానికి సరిగ్గా చేరవేయగలిగినవి.
స్కూలుని మనమెవరిమీ ఏమీ చేయలేం.
మనమేం చేస్తున్నాం, భాషని నిలబెట్టుకుందికి? అక్కడ సంగతి నాకు తెలీదు, ఇక్కడ ఇవాళ్టికి కూడా ఇంగ్లీషు గురించే బెంగ. ఇంగ్లీషులో గట్టిగా, ధాటిగా మాట్లాడగలిగినవారికే పెద్దపీట. అందులోనూ “యూ నో, యూ నో” అంటూ మాట్లాడేవాళ్ళకి ఎదురుచెప్పం, వారెంత “అద్దువైతం” గా మాట్లాడినా.
“కోతికొమ్మచ్చి” లో రమణ గారు వెటకారంగా రాసేరు “బాపు, నండూరి రామ్మోహన రావు గారితో ఇంగ్లీషులో మాటాడేడు” (రమణ గారి పెళ్ళి విషయం). అది ఇవాల్టికి కూడా నిజం.
ఇక సాహిత్యం గురించి, అందులోనూ తెలుగు సాహిత్యం గురించి:
తెలుగు సాహిత్యం చదవకపోతే, ఏవయ్యిందిట? ఎందుకంత బాధ?
నిజానికి తెలుగు సాహిత్యం, తెలుగు మాట్లాడగలిగిన వాళ్ళు ఎంత మంది చదువుతున్నారు?
కుందుర్తి ఆంజనేయులు గారు “వంద చెప్పు, వెయ్యి చెప్పు లక్షలో ఒకడుంటాడు కవిత్వం చదివే వాడు” అన్నది పరమ సత్యం. పత్రికలు చదివే వాళ్ళు ఇంకొంచెం ఎక్కువగా వుండొచ్చు. (నా లాటి వాళ్ళు)
ఒకసారి, హిందీ నటుడు దిలీప్ కుమార్, విమాన ప్రయాణం లో ఒకాయన పట్టించుకోకుండా కూచున్నాట్ట. “క్రూ”, మిగిలిన ప్రయాణీకులూ తెగ హడావిడి పడిపోతున్నా. దిలీప్ కుమార్ అడిగేట్ట ఆ పెద్దమనిషిని “మీరు సినిమాలు చూడరా?” అని. వాళ్ళ కంపెనీ కోసం తీసిన సినిమాలు చూస్తానన్నాట్ట ఆ పెద్ద మనిషి. ఇక ఆపుకోలేక దిలీప్ కుమార్ “ఎవరు మీరు?” అని అడిగేట్ట. “I am JRD Tata ” అన్నాట్ట ఆ పెద్ద మనిషి.
పిల్లలు తెలుగు మాట్లాడగలిగి, రాయగలిగితే చాలు. సాహిత్య “సేవ” చెయ్యకపోయినా పరవా లేదు. మాట్లాడ్డానికీ, రాయడానికీ కుటుంబం కష్టపడితే చాలు.
rama గారూ,
సినారె ని వొదిలెయ్యండి. సినారె certification బహుశా అంత విలువ లేనిదయుండొచ్చు.
బాలమురళి “వాగ్గేయకారితనం” మీరెందుకు ఒప్పుకోట్లేదో కొంచెం వివరిద్దురూ?
రేపు ఎవరు ఎక్కడుంటారో ఎవరూ చెప్పలేరు. చక్కగా చెప్పేరు.
ఇవాళ సంగతి ఏవిటి?
సంగీత దర్శకులు పాడిన పాటలా వుంది.
ఉదాహరణలు: సి.రామచంద్ర, ఎస్.డి.బర్మన్, సి.ఆర్.సుబ్బురామన్, రమేష్ నాయుడు, ఎస్పీ కోదండపాణి ఇత్యాదులు. ఆ మాటకొస్తే అ.ఆర్. రెహ్మాన్ కూడా.
రసాలూరు వారు వేరు.
ఘంటసాల, శంకర్ మహదేవన్ లు కారు.
బాలమురళి కొన్ని వందల సందర్భాల్లో కచేరీలు చేసి, ఇంటర్వ్యూలిచ్చి, అభిమానులతో ముచ్చటించి ఉంటారు గనక వాటిలో చాలా విషయాలు పాఠకులకు తెలిసే అవకాశం ఉంటుందని నేననుకున్నాను. నేనేదో కొత్తగా కనిపెట్టినట్టు కాకుండా, నాకు వ్యక్తిగతంగా తెలిసిన కొన్ని వివరాలను (ఆయన సంగీతపు వ్యక్తిత్వానికి అద్దంపట్టేవి) మాత్రమే రాశాను. ఆయన వాగ్గేయకారుడనీ, కొత్త రాగాలు తయారుచేశాడనీ, పంతొమ్మిదేళ్ళకే 72 మేళకర్తల్లోనూ రచనలు చేశాడనీ అందరికీ తెలిసినదే కదా అని ప్ర్రత్యేకంగా రాయలేదు. అయితే ఈ కామెంట్లన్నీ చదివాక మరొక వ్యాసం రాసి పంపవలసిన అవసరం ఉందనిపిస్తోంది. అందుకు ప్రయత్నిస్తాను. మోహనరావుగారు ఆడియో లింకులిచ్చి మంచిపని చేశారు.
రోహిణీప్రసాద్ గారేమంటారో నాకు తెలీదుగానండీ .. అదేంటోగానీ, “కవి” అన్న పదం లోని ఆకర్షణ అలాంటిదనుకుంటాను.. చాలామందికి తాము “కవులం కాబోలు” అనే భ్రమ ఒకటి వుంటుంది. తీరా పేరు వచ్చేసరికి దాన్ని నిజమే అని వాళ్ళు నమ్మడం మొదలు పెడతారు. పేరు వల్ల వచ్చే అతిశయం ఒకటి వుంటుంది పైగా. అందువల్ల వాళ్ళకి వాస్తవాన్ని చెప్పే వాళ్ళు ఎవరూ వుండరు చాలసార్లు. మన బాలమురళి గారి “వాగ్గేయకారితనం” కూడ అలాంటిదే. ఆయన వాగ్గేయకారుడు అని అనుకుంటున్నాడు. నమ్ముతున్నాడు. ఏంచెయ్యగలం.
నారాయణ రెడ్డి ప్రతీ వాళ్ళకీ అలుపు లేకుండా “కితాబులు” ఇవ్వటానికి అలవాటు పడిపొయాడా.. మరి బాలమురళిని ఆయన “వాగ్గేయకారుడు” అనకపోతే మనం ఆశ్చర్యపడాలి గానీ.. అలా అంటే అందులో వింత ఏముంది?? సినారె కవులంటూ ముందుమాటలు రాసిన వాళ్ళు ఎవరూ ఇవాళ కవులుగా ఎక్కడున్నారో మనకి తెలీదు. రేపు మన బాలమురళి ఎక్కడుంటారో “వాగ్గేయకారుడిగా” కూడా మనకి తెలీదు. సినారె కీ బాలమురళి కీ తెలిస్తే చాలు అని అనొచ్చు మీరు. నేనూ అదే అంటాను.[నేను గాయకునిగా బాలమురళి గాత్రాభిమానిని..ఆయన “వాక్” మీద నాకేమంత సరదా లేదు].
మొత్తం వ్యాసం మీద, ఒక్కసారి కూడా “వాగ్గేయకారుడు” అని వాడలేదు మీరు, బాల మురళీ గురించి.
డా. సి.నారాయణ రెడ్డి “అన్నమయ్యతో ప్రారంభమైన, తెలుగు వాగ్గేయకారుల పరంపర, ప్రస్తుతం, బాలమురళీ దగ్గర సేద దీరుతోంది” అన్నారు.
బాలమురళీ సొంత కీర్తనలూ, కృతులూ రాసేరంటారు. “ఉన్నవాటికి తోడు, ఈ మధ్యని స్వంత కీర్తనలే ఎక్కువైపోతున్నయి, ఈయన కచేరీల్లో” అనికదా బాలమురళీ విమర్శకులు చిందులు కూడా తొక్కుతారు.
బాలమురళీకృష్ణ గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
09/06/2008 8:14 pm
బాలమురళీకృష్ణను వాగ్గేయకారుడు అనడానికి రమ/రామ గారికేదో అభ్యంతరం ఉన్నట్టుంది. నిజానికి అదొక ఫ్యూడల్ పదం. పాటలు రాసి ట్యూన్ కట్టినవారెవరినైనా వాగ్గేయకారుడు అనవచ్చు. నేనూ ఆ పని చేశాను, రవీంద్ర జైన్ చేస్తూనే ఉన్నాడు కనక రమ/రామ గారు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా సిద్ధాంతరీత్యా మేమూ వాగ్గేయకారులమే. మరి రజనీకాంతరావుగారి నేమనాలి?
తన రచనల గురించి బాలమురళీకృష్ణ ఏమన్నారో నేను తరవాతి వ్యాసంలో రాస్తాను. బాలమురళీకృష్ణ రచనల గురించి రమ/రామ గారికి సురేశ్ వాడ్కరంత గొప్ప అభిప్రాయం లేకపోవచ్చు. ఎవరిష్టం వారిది. నా మటుకు నాకు ఈ పాతకాలపు tags ఈ రోజుల్లో వాడడం అంతగా నచ్చదు.
నా అమెరికా ప్రయాణం గురించి Chandu అభిప్రాయం:
09/06/2008 12:49 pm
ఈ వ్యాసము నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. కృతజ్ఞతలు.
తెలుగు భాషాభివృద్ధికి వ్యూహాలు గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/06/2008 12:43 pm
ramadevi గారూ,
rama గారు చెప్పింది అక్షరలక్షలు.
కుటుంబం, స్కూలూ ఈ రెండు institutions మాత్రమే భాష కానీ మరోటి కానీ తరవాతి తరానికి సరిగ్గా చేరవేయగలిగినవి.
స్కూలుని మనమెవరిమీ ఏమీ చేయలేం.
మనమేం చేస్తున్నాం, భాషని నిలబెట్టుకుందికి? అక్కడ సంగతి నాకు తెలీదు, ఇక్కడ ఇవాళ్టికి కూడా ఇంగ్లీషు గురించే బెంగ. ఇంగ్లీషులో గట్టిగా, ధాటిగా మాట్లాడగలిగినవారికే పెద్దపీట. అందులోనూ “యూ నో, యూ నో” అంటూ మాట్లాడేవాళ్ళకి ఎదురుచెప్పం, వారెంత “అద్దువైతం” గా మాట్లాడినా.
“కోతికొమ్మచ్చి” లో రమణ గారు వెటకారంగా రాసేరు “బాపు, నండూరి రామ్మోహన రావు గారితో ఇంగ్లీషులో మాటాడేడు” (రమణ గారి పెళ్ళి విషయం). అది ఇవాల్టికి కూడా నిజం.
ఇక సాహిత్యం గురించి, అందులోనూ తెలుగు సాహిత్యం గురించి:
తెలుగు సాహిత్యం చదవకపోతే, ఏవయ్యిందిట? ఎందుకంత బాధ?
నిజానికి తెలుగు సాహిత్యం, తెలుగు మాట్లాడగలిగిన వాళ్ళు ఎంత మంది చదువుతున్నారు?
కుందుర్తి ఆంజనేయులు గారు “వంద చెప్పు, వెయ్యి చెప్పు లక్షలో ఒకడుంటాడు కవిత్వం చదివే వాడు” అన్నది పరమ సత్యం. పత్రికలు చదివే వాళ్ళు ఇంకొంచెం ఎక్కువగా వుండొచ్చు. (నా లాటి వాళ్ళు)
ఒకసారి, హిందీ నటుడు దిలీప్ కుమార్, విమాన ప్రయాణం లో ఒకాయన పట్టించుకోకుండా కూచున్నాట్ట. “క్రూ”, మిగిలిన ప్రయాణీకులూ తెగ హడావిడి పడిపోతున్నా. దిలీప్ కుమార్ అడిగేట్ట ఆ పెద్దమనిషిని “మీరు సినిమాలు చూడరా?” అని. వాళ్ళ కంపెనీ కోసం తీసిన సినిమాలు చూస్తానన్నాట్ట ఆ పెద్ద మనిషి. ఇక ఆపుకోలేక దిలీప్ కుమార్ “ఎవరు మీరు?” అని అడిగేట్ట. “I am JRD Tata ” అన్నాట్ట ఆ పెద్ద మనిషి.
పిల్లలు తెలుగు మాట్లాడగలిగి, రాయగలిగితే చాలు. సాహిత్య “సేవ” చెయ్యకపోయినా పరవా లేదు. మాట్లాడ్డానికీ, రాయడానికీ కుటుంబం కష్టపడితే చాలు.
బాలమురళీకృష్ణ గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/06/2008 11:36 am
rama గారూ,
సినారె ని వొదిలెయ్యండి. సినారె certification బహుశా అంత విలువ లేనిదయుండొచ్చు.
బాలమురళి “వాగ్గేయకారితనం” మీరెందుకు ఒప్పుకోట్లేదో కొంచెం వివరిద్దురూ?
రేపు ఎవరు ఎక్కడుంటారో ఎవరూ చెప్పలేరు. చక్కగా చెప్పేరు.
ఇవాళ సంగతి ఏవిటి?
దేశమును ప్రేమించుమన్నా గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/06/2008 11:19 am
సంగీత దర్శకులు పాడిన పాటలా వుంది.
ఉదాహరణలు: సి.రామచంద్ర, ఎస్.డి.బర్మన్, సి.ఆర్.సుబ్బురామన్, రమేష్ నాయుడు, ఎస్పీ కోదండపాణి ఇత్యాదులు. ఆ మాటకొస్తే అ.ఆర్. రెహ్మాన్ కూడా.
రసాలూరు వారు వేరు.
ఘంటసాల, శంకర్ మహదేవన్ లు కారు.
ఏటి ఒడ్డున గురించి కొత్తపాళీ అభిప్రాయం:
09/06/2008 10:07 am
పద్యంనిండా పురివిప్పిన పదచిత్రాలు “వావ్” అనిపించేలా ఉన్నాయి.
బ్రష్ కి కుంచె అనీ, బాస్కెట్ కి బుట్ట అనీ రాసి ఉండొచ్చు.
బాలమురళీకృష్ణ గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
09/06/2008 8:44 am
బాలమురళి కొన్ని వందల సందర్భాల్లో కచేరీలు చేసి, ఇంటర్వ్యూలిచ్చి, అభిమానులతో ముచ్చటించి ఉంటారు గనక వాటిలో చాలా విషయాలు పాఠకులకు తెలిసే అవకాశం ఉంటుందని నేననుకున్నాను. నేనేదో కొత్తగా కనిపెట్టినట్టు కాకుండా, నాకు వ్యక్తిగతంగా తెలిసిన కొన్ని వివరాలను (ఆయన సంగీతపు వ్యక్తిత్వానికి అద్దంపట్టేవి) మాత్రమే రాశాను. ఆయన వాగ్గేయకారుడనీ, కొత్త రాగాలు తయారుచేశాడనీ, పంతొమ్మిదేళ్ళకే 72 మేళకర్తల్లోనూ రచనలు చేశాడనీ అందరికీ తెలిసినదే కదా అని ప్ర్రత్యేకంగా రాయలేదు. అయితే ఈ కామెంట్లన్నీ చదివాక మరొక వ్యాసం రాసి పంపవలసిన అవసరం ఉందనిపిస్తోంది. అందుకు ప్రయత్నిస్తాను. మోహనరావుగారు ఆడియో లింకులిచ్చి మంచిపని చేశారు.
కంప్యూటింగ్ పూర్వాపరాలు, సాధ్యాసాధ్యాలు – 5: గణితంలో ఫ్రేగె జయాపజయాలు గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
09/06/2008 8:01 am
సూర్యుడు గారికి,
కరెక్ట్ చేసినందుకు థాంక్స్. నేను చెప్పిన మిగతాది మీ అనుమానాలని తీర్చిందని ఆశిస్తాను.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
బాలమురళీకృష్ణ గురించి rama అభిప్రాయం:
09/06/2008 6:06 am
బాబ్జీలు గారూ,
రోహిణీప్రసాద్ గారేమంటారో నాకు తెలీదుగానండీ .. అదేంటోగానీ, “కవి” అన్న పదం లోని ఆకర్షణ అలాంటిదనుకుంటాను.. చాలామందికి తాము “కవులం కాబోలు” అనే భ్రమ ఒకటి వుంటుంది. తీరా పేరు వచ్చేసరికి దాన్ని నిజమే అని వాళ్ళు నమ్మడం మొదలు పెడతారు. పేరు వల్ల వచ్చే అతిశయం ఒకటి వుంటుంది పైగా. అందువల్ల వాళ్ళకి వాస్తవాన్ని చెప్పే వాళ్ళు ఎవరూ వుండరు చాలసార్లు. మన బాలమురళి గారి “వాగ్గేయకారితనం” కూడ అలాంటిదే. ఆయన వాగ్గేయకారుడు అని అనుకుంటున్నాడు. నమ్ముతున్నాడు. ఏంచెయ్యగలం.
నారాయణ రెడ్డి ప్రతీ వాళ్ళకీ అలుపు లేకుండా “కితాబులు” ఇవ్వటానికి అలవాటు పడిపొయాడా.. మరి బాలమురళిని ఆయన “వాగ్గేయకారుడు” అనకపోతే మనం ఆశ్చర్యపడాలి గానీ.. అలా అంటే అందులో వింత ఏముంది?? సినారె కవులంటూ ముందుమాటలు రాసిన వాళ్ళు ఎవరూ ఇవాళ కవులుగా ఎక్కడున్నారో మనకి తెలీదు. రేపు మన బాలమురళి ఎక్కడుంటారో “వాగ్గేయకారుడిగా” కూడా మనకి తెలీదు. సినారె కీ బాలమురళి కీ తెలిస్తే చాలు అని అనొచ్చు మీరు. నేనూ అదే అంటాను.[నేను గాయకునిగా బాలమురళి గాత్రాభిమానిని..ఆయన “వాక్” మీద నాకేమంత సరదా లేదు].
భవదీయ..
Rama
బాలమురళీకృష్ణ గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/06/2008 4:15 am
రోహిణీ ప్రసాద్ గారూ,
మొత్తం వ్యాసం మీద, ఒక్కసారి కూడా “వాగ్గేయకారుడు” అని వాడలేదు మీరు, బాల మురళీ గురించి.
డా. సి.నారాయణ రెడ్డి “అన్నమయ్యతో ప్రారంభమైన, తెలుగు వాగ్గేయకారుల పరంపర, ప్రస్తుతం, బాలమురళీ దగ్గర సేద దీరుతోంది” అన్నారు.
బాలమురళీ సొంత కీర్తనలూ, కృతులూ రాసేరంటారు. “ఉన్నవాటికి తోడు, ఈ మధ్యని స్వంత కీర్తనలే ఎక్కువైపోతున్నయి, ఈయన కచేరీల్లో” అనికదా బాలమురళీ విమర్శకులు చిందులు కూడా తొక్కుతారు.