ఇలా మనము ఈ వ్యాసం అభిప్రాయాల శీర్షిక కింద ఇన్ని సార్లు రాసుకోవచ్చో లేదో తెలియదు క్షమించాలి.
మీరు మీ ఈమైల్ ఏదీ ఇవ్వలేదు.
సాహిత్య సేవ చెయ్యక పోయినా ఫరవాలేదు కానీ సాహిత్యం కనీసం అర్ధం చేసికొగలిగితే బాగుండును అని కోరిక. “ఇక్కడ” అని మీరు అన్నది ఎక్కడో అర్ధం కాలేదు. నేను ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో ఇంగ్లీషు మీడియం పిల్లలగురించే చెప్పాను. వీళ్ళకి చదవటం రాయటం మాట్లాడడం వస్తాయి కాని పదవ తరగతి తరవాత తెలుగుకు ఎంత సాధ్యమయితే అంత దూరంగా వుండడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
మీరు నా ఆఖరి పేరా చదివారా? గ్లామరైజు చేస్తే, పాపులరైజ్ చేస్తే పిల్లలు ఎంత కష్టానికి కూడా వెనుకాడరు. మా పెద్ద బాబు ని వాడి పుస్తకం కాక CBSE లేక lCSE పుస్తకాలు చదమంటే అవసరం లేదు అనేవాడు. అదే IIT FOUNDATION Classes పేరుతో మిగిలిన పిల్లలు వెళుతుంటే నేనూ అని తయారయ్యాడు.
There is something called Peer group influence.
కాశీనాధుని గారన్నట్లు పిల్లలు ఏది నేర్పితే అది తక్కినవాళ్ళతో కలిసి అయిన పక్షంలో తొందరగా మన కష్టం ఎక్కువ లేకుండా తక్కువ వ్యతిరేకతతో నేర్చుకుంటారని అభిప్రాయం.
విఠ లాచార్య సినిమా ట్త్రాష్ , హేరీ పాటర్ నవల అద్భుతం.
మరీ ఎక్కువ ప్రాచీన సాహిత్యం కాకపోయినా కనీసం ఒక ఆరుద్ర, అత్రేయ పాట, ఒక శ్రీశ్రీ కవిత ని ఆనందించేలా అభిమానం పెంచాలని అసలు మాతృభాషని చులకన చేయడం అంటే తల్లిని కించపరచడం అని వాళ్ళూ అనుకోవాలని ఓ ఆరాటం.
ఆజో ఇభొ ఫౌండేషన్ల లాగ సామాన్య ప్రజానీకం లో ఈ తపన, కనిసం ఒక ఫాషన్ గా ఫీల్ అయ్యేలా చెయ్యగలగాలని. యోగా కంటె Slimming centres fitness centres ఎక్కువ popular అయినట్లు ఒక Brand Image వచ్చెలా ఏమైనా చెయ్యలేమా?
రమాదేవి గొడుగుల
బాబ్జీలు గారు: మీ ఈమైలో, మీ ఫోను నంబరో ఇవ్వగలరా?
email: rd6219@yahoo.com
బాబ్జీలు గారు !! విశ్లేషణ ఇంకెవరు చేసినా నేను వింటాను. నాకు ఆనందం ప్రమాణం! రసాస్వాదనని కలిగించాలి. “వాక్కు“ ఎప్పుడైనా ఎవరిదైనా!
అన్నమయ్య ..త్యాగయ్య ..క్షేత్రయ్య ..యాగంటివారి తత్వాలు ..వింటున్నప్పుడు కలిగే అక్షరానందం నాకు ..బాలమురళీ రాసిన వాటిల్లో ఎప్పుడూ కలగలేదు. మీలో ఎవరైనా ఆయన అక్షరం అన్నమయ్య పదం తో సమానమైన ఆనందం ఇచ్చిందని _త్యాగరాజ కీర్తన వింటున్నప్పుడు కలిగే ఆనందం కలిగించిందనీ చెప్తే ..వివరించి చూపితే.. నేను ఒక వేళ పొరబడితే గనక తప్పకుండా సరిదిద్దుకునే ప్రయత్నం చేస్తాను. అయితే నాకు నా అభిప్రాయాన్ని సవరించుకోగల అవకాశం మరి ఇవ్వాల్టి వరకూ కలగలేదు. గేయకారుడిగానే తప్ప వాగ్గేయకారుడిగా బాలమురళి నన్ను ఆకట్టుకోలేదు.
“ఖగరాజు, నీ ఆనతివిని వేగ చనలేదో! గగనానికి ..ఇలకూ బహుదూరంబనినాడో! జగమేలే పరమాత్మా ఎవరితో మొరలిడుదూ” అన్న వాక్యాలలోని “ఆర్తిని“ మీరు బాలమురళీ “వాక్” లో దర్శించారా??
“మగువ తన కేళికామందిరము వెడలె” అన్న మువ్వగోపాల పదం లోని సరసతని మీరు బాలమురళీ “వాక్” నించి అనుభవించారా?
”జగడపు చనవుల జాజర.. సగినల మంచపు జాజర”__అన్న అన్నమయ్య వాక్కులలో విరజిల్లే తూగుని మీరు బాలమురళీ “వాక్కు” లలో విన్నారా?? ఇదే చెప్పండి చాలు.
నేను వినలేదు గనక బాలమురళీ “వాగ్గేయకారితనాన్ని” ఒప్పలేదు.. ఏ కళకి ఆ కళ విలక్షణమైనది. దేని విశిష్టత దానిది. బాలమురళీ కర్నాటక సంగీతానికి అమరిన ఒక ఆభరణం. కానీ తెలుగు “వాగ్గేయకారితనం” ఆయనలో లేదు. ఈ రెండూ వేరు వేరు. ఒకదాన్లో గొప్ప అయినంత మాత్రన అంతే సమానంగా మిగతా కళల్లో కావాలని ఎక్కడాలేదు.
వైదేహి శశిధర్ గారు,
I have gone through the site and happened to see your Telugu poems. I want to wrtie in Telugu. But I found it is very difficult and writing in English. I am happy that you are from our town Narasaraopet and staying in New Jersey.
I stay in Nagpur and also Kuwait. I am also poet and we have started Environment movement in Telugu poetry along with a magazine Malle Teega from Vijayawada. We have announced a poems competation. You can also participate in that.
Give your email address, we can send you details in pdf.
Regards
“Vidyavachaspati” Prof Dr N N Murthy
రచయితలకు సూచనలు
గురించి “Vidyavachaspati” Prof Dr N N Murthy అభిప్రాయం:
09/07/2008
2:18 am
పత్రిక చూడగానే ప్రవాసం లో ఉన్న నేను పరమానంద భరితుణ్ణయ్యాను. మీ పత్రిక బాగుంది.
నేనూ కొన్ని కవితలు వ్రాయడం జరిగింది. ఆయితె అవి ఎక్కడికీ ప్రచురణార్థం పంపలేదు. మీకు ఎలా పంపగలమో తెలుపగలరు. మా వద్ద లికిత తెలుగు సాఫ్ట్ వేరుంది. అందులొ పంపవచ్చా? లేదా ఎలా పంపాలో తెలుప గలరు.
కొన్ని వూహలు బాగున్నాయి. గులాబీ కుండీలో కూర్చోవడం, స్థానిక వనరులు – లాంటివి.
కథ అనుకోవాలంటే కష్టంగానే ఉంది!
సంబంధంలేని సంఘటనలను సమన్వయించాలి. అలా సమన్వయించి సమర్ధించాలంటే – కాస్త లోతుగా చూస్తే గానీ కనిపిచని సంబంధమన్నా సంఘటనల మధ్య ఉండాలి. లోతుగా చూడాలి అన్న స్పృహను పాఠకులకు కథే కలిగించాలి!
రచనలో మొదటి ముప్పావు భాగానికి (ఇంకా పైనే) చివరి పావు భాగానికి సంబంధం కనిపించదు.
కొత్తపాళీ గారి ‘పాయింట్’ ను ఆమోదించాలంటే, కథలో(కథ అనుకుంటే) ముప్పాతిక భాగం పైనే noise (అనగా చెత్త) ఉందని ఒప్పుకోవాలి. ముగ్గురు మగవాళ్ళు అందమైన అమ్మాయి ఏడుపుకు చలించారని (లేక ఏడుపు వాళ్ళ హృదయాల్ని సున్నితంగా తాకింది అని) చెప్పడమే రచయిత ఉద్దేశ్యమైతే, మొదటి ముప్పావు భాగం – అనగా అంత సుదీర్ఘమైన పాత్రల/పరిసరాల పరిచయం అనవసరం!
‘బార్’లో మసక చీకట్లు మాయమయ్యాక కూడ “గులాబి” కళ్ళలో సన్నటి నీటి తెర “కొంచెం” దగ్గరలోనే కూర్చున్న మగవాళ్ళకు కనిపించడం-వాళ్ళ పరిశీలనా శక్తితో పాటు, కళ్ళ పవర్ కి కూడా సంకేతమా?! ఇంకా ఈ రచనలోపొడవైన వాక్యాలు, వాక్యాల్లో గజిబిజితనం కాస్త చికాకు పెట్టే అంశాలు.
కథలో సంఘటన ఒక అంగం కావాలి, అంతే కాని సంఘటన చిత్రణ మాత్రమే ఎన్నటికీ కథ కాలేదు!
తెలుగు భాషాభివృద్ధికి వ్యూహాలు గురించి ramadevi అభిప్రాయం:
09/07/2008 10:41 am
బాబ్జీలు గారు,
ఇలా మనము ఈ వ్యాసం అభిప్రాయాల శీర్షిక కింద ఇన్ని సార్లు రాసుకోవచ్చో లేదో తెలియదు క్షమించాలి.
మీరు మీ ఈమైల్ ఏదీ ఇవ్వలేదు.
సాహిత్య సేవ చెయ్యక పోయినా ఫరవాలేదు కానీ సాహిత్యం కనీసం అర్ధం చేసికొగలిగితే బాగుండును అని కోరిక. “ఇక్కడ” అని మీరు అన్నది ఎక్కడో అర్ధం కాలేదు. నేను ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో ఇంగ్లీషు మీడియం పిల్లలగురించే చెప్పాను. వీళ్ళకి చదవటం రాయటం మాట్లాడడం వస్తాయి కాని పదవ తరగతి తరవాత తెలుగుకు ఎంత సాధ్యమయితే అంత దూరంగా వుండడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
మీరు నా ఆఖరి పేరా చదివారా? గ్లామరైజు చేస్తే, పాపులరైజ్ చేస్తే పిల్లలు ఎంత కష్టానికి కూడా వెనుకాడరు. మా పెద్ద బాబు ని వాడి పుస్తకం కాక CBSE లేక lCSE పుస్తకాలు చదమంటే అవసరం లేదు అనేవాడు. అదే IIT FOUNDATION Classes పేరుతో మిగిలిన పిల్లలు వెళుతుంటే నేనూ అని తయారయ్యాడు.
There is something called Peer group influence.
కాశీనాధుని గారన్నట్లు పిల్లలు ఏది నేర్పితే అది తక్కినవాళ్ళతో కలిసి అయిన పక్షంలో తొందరగా మన కష్టం ఎక్కువ లేకుండా తక్కువ వ్యతిరేకతతో నేర్చుకుంటారని అభిప్రాయం.
విఠ లాచార్య సినిమా ట్త్రాష్ , హేరీ పాటర్ నవల అద్భుతం.
మరీ ఎక్కువ ప్రాచీన సాహిత్యం కాకపోయినా కనీసం ఒక ఆరుద్ర, అత్రేయ పాట, ఒక శ్రీశ్రీ కవిత ని ఆనందించేలా అభిమానం పెంచాలని అసలు మాతృభాషని చులకన చేయడం అంటే తల్లిని కించపరచడం అని వాళ్ళూ అనుకోవాలని ఓ ఆరాటం.
ఆజో ఇభొ ఫౌండేషన్ల లాగ సామాన్య ప్రజానీకం లో ఈ తపన, కనిసం ఒక ఫాషన్ గా ఫీల్ అయ్యేలా చెయ్యగలగాలని. యోగా కంటె Slimming centres fitness centres ఎక్కువ popular అయినట్లు ఒక Brand Image వచ్చెలా ఏమైనా చెయ్యలేమా?
రమాదేవి గొడుగుల
బాబ్జీలు గారు: మీ ఈమైలో, మీ ఫోను నంబరో ఇవ్వగలరా?
email: rd6219@yahoo.com
పడవ మునుగుతోంది గురించి ko sya su ra అభిప్రాయం:
09/07/2008 6:59 am
ఈ కధ నన్ను నిశ్చేష్టుడ్ని చేసింది!
చాలాసేపటివరకు తేరుకోలేకపోయాను. ఇలా ఎందుకు… జరుగుతాయి?
కొ శ్యా సు రా
http://ksraoeil.blogspot.com/
గుప్పెడంత మనసు గురించి ko sya su ra అభిప్రాయం:
09/07/2008 6:30 am
మనసులోంచి ఊరిన కవిత ,”మన” సులలో ముసురు పట్టించే కవిత.
బాగుంది…కాదు…కాదు.. ( నామనసొప్పడంలేదు ) చాలాబాగుంది
కొ శ్యా సు రా
http://ksraoeil.blogspot.com/
ఏటి ఒడ్డున గురించి ko sya su ra అభిప్రాయం:
09/07/2008 6:11 am
బాగుంది. చాలాబాగుంది.
కవిత చదువుతున్నంత సేపూ, చదివినతరవతా కూదా నదీ తీరాన
“పచ్చని ఆకుల పట్టుగొడుగుల క్రింద” సేదతీరుతూ,ఆకులమధ్యనుంచి తప్పించుకువచ్చ్చికిరణాల,ని,అరమోద్పుకళ్ళతో,చూస్తున్నట్టుగానే అనిపించింది…. కానీ..
“అగరొత్తుల పరిమళం
వెంటాడుతూనే ఉంటుంది”
కొ స్యా సు రా
http://ksraoeil.blogspot.com/
బాలమురళీకృష్ణ గురించి rama అభిప్రాయం:
09/07/2008 5:22 am
బాబ్జీలు గారు !! విశ్లేషణ ఇంకెవరు చేసినా నేను వింటాను. నాకు ఆనందం ప్రమాణం! రసాస్వాదనని కలిగించాలి. “వాక్కు“ ఎప్పుడైనా ఎవరిదైనా!
అన్నమయ్య ..త్యాగయ్య ..క్షేత్రయ్య ..యాగంటివారి తత్వాలు ..వింటున్నప్పుడు కలిగే అక్షరానందం నాకు ..బాలమురళీ రాసిన వాటిల్లో ఎప్పుడూ కలగలేదు. మీలో ఎవరైనా ఆయన అక్షరం అన్నమయ్య పదం తో సమానమైన ఆనందం ఇచ్చిందని _త్యాగరాజ కీర్తన వింటున్నప్పుడు కలిగే ఆనందం కలిగించిందనీ చెప్తే ..వివరించి చూపితే.. నేను ఒక వేళ పొరబడితే గనక తప్పకుండా సరిదిద్దుకునే ప్రయత్నం చేస్తాను. అయితే నాకు నా అభిప్రాయాన్ని సవరించుకోగల అవకాశం మరి ఇవ్వాల్టి వరకూ కలగలేదు. గేయకారుడిగానే తప్ప వాగ్గేయకారుడిగా బాలమురళి నన్ను ఆకట్టుకోలేదు.
“ఖగరాజు, నీ ఆనతివిని వేగ చనలేదో! గగనానికి ..ఇలకూ బహుదూరంబనినాడో! జగమేలే పరమాత్మా ఎవరితో మొరలిడుదూ” అన్న వాక్యాలలోని “ఆర్తిని“ మీరు బాలమురళీ “వాక్” లో దర్శించారా??
“మగువ తన కేళికామందిరము వెడలె” అన్న మువ్వగోపాల పదం లోని సరసతని మీరు బాలమురళీ “వాక్” నించి అనుభవించారా?
”జగడపు చనవుల జాజర.. సగినల మంచపు జాజర”__అన్న అన్నమయ్య వాక్కులలో విరజిల్లే తూగుని మీరు బాలమురళీ “వాక్కు” లలో విన్నారా?? ఇదే చెప్పండి చాలు.
నేను వినలేదు గనక బాలమురళీ “వాగ్గేయకారితనాన్ని” ఒప్పలేదు.. ఏ కళకి ఆ కళ విలక్షణమైనది. దేని విశిష్టత దానిది. బాలమురళీ కర్నాటక సంగీతానికి అమరిన ఒక ఆభరణం. కానీ తెలుగు “వాగ్గేయకారితనం” ఆయనలో లేదు. ఈ రెండూ వేరు వేరు. ఒకదాన్లో గొప్ప అయినంత మాత్రన అంతే సమానంగా మిగతా కళల్లో కావాలని ఎక్కడాలేదు.
Rama.
శ్రీ శ్రీ కవిత్వంపై … మరో వ్యాసం గురించి కొత్తపాళీ అభిప్రాయం:
09/07/2008 4:21 am
This is simply fantastic.
Very glad that you mentioned this in your recent editorial – would have totally missed it otherwise.
బాలమురళీకృష్ణ గురించి కొత్తపాళీ అభిప్రాయం:
09/07/2008 3:55 am
బాలమురళీ “వాగ్గేయకారితనం” ఋజువు చెయ్యడానికి ఒకే ఒక్క మాట చాలు – తిల్లానా.
మంచులో తడిసిన ఉదయం గురించి “Vidyavachaspati” Prof Dr N N Murthy అభిప్రాయం:
09/07/2008 2:27 am
వైదేహి శశిధర్ గారు,
I have gone through the site and happened to see your Telugu poems. I want to wrtie in Telugu. But I found it is very difficult and writing in English. I am happy that you are from our town Narasaraopet and staying in New Jersey.
I stay in Nagpur and also Kuwait. I am also poet and we have started Environment movement in Telugu poetry along with a magazine Malle Teega from Vijayawada. We have announced a poems competation. You can also participate in that.
You can see our website http://haritakavita.tripod.com/
Give your email address, we can send you details in pdf.
Regards
“Vidyavachaspati” Prof Dr N N Murthy
రచయితలకు సూచనలు గురించి “Vidyavachaspati” Prof Dr N N Murthy అభిప్రాయం:
09/07/2008 2:18 am
పత్రిక చూడగానే ప్రవాసం లో ఉన్న నేను పరమానంద భరితుణ్ణయ్యాను. మీ పత్రిక బాగుంది.
నేనూ కొన్ని కవితలు వ్రాయడం జరిగింది. ఆయితె అవి ఎక్కడికీ ప్రచురణార్థం పంపలేదు. మీకు ఎలా పంపగలమో తెలుపగలరు. మా వద్ద లికిత తెలుగు సాఫ్ట్ వేరుంది. అందులొ పంపవచ్చా? లేదా ఎలా పంపాలో తెలుప గలరు.
“విద్యావాచస్పతి” డా. నరసింహ ముర్తి
ధార గురించి అక్షర అభిప్రాయం:
09/06/2008 11:54 pm
కొన్ని వూహలు బాగున్నాయి. గులాబీ కుండీలో కూర్చోవడం, స్థానిక వనరులు – లాంటివి.
కథ అనుకోవాలంటే కష్టంగానే ఉంది!
సంబంధంలేని సంఘటనలను సమన్వయించాలి. అలా సమన్వయించి సమర్ధించాలంటే – కాస్త లోతుగా చూస్తే గానీ కనిపిచని సంబంధమన్నా సంఘటనల మధ్య ఉండాలి. లోతుగా చూడాలి అన్న స్పృహను పాఠకులకు కథే కలిగించాలి!
రచనలో మొదటి ముప్పావు భాగానికి (ఇంకా పైనే) చివరి పావు భాగానికి సంబంధం కనిపించదు.
కొత్తపాళీ గారి ‘పాయింట్’ ను ఆమోదించాలంటే, కథలో(కథ అనుకుంటే) ముప్పాతిక భాగం పైనే noise (అనగా చెత్త) ఉందని ఒప్పుకోవాలి. ముగ్గురు మగవాళ్ళు అందమైన అమ్మాయి ఏడుపుకు చలించారని (లేక ఏడుపు వాళ్ళ హృదయాల్ని సున్నితంగా తాకింది అని) చెప్పడమే రచయిత ఉద్దేశ్యమైతే, మొదటి ముప్పావు భాగం – అనగా అంత సుదీర్ఘమైన పాత్రల/పరిసరాల పరిచయం అనవసరం!
‘బార్’లో మసక చీకట్లు మాయమయ్యాక కూడ “గులాబి” కళ్ళలో సన్నటి నీటి తెర “కొంచెం” దగ్గరలోనే కూర్చున్న మగవాళ్ళకు కనిపించడం-వాళ్ళ పరిశీలనా శక్తితో పాటు, కళ్ళ పవర్ కి కూడా సంకేతమా?! ఇంకా ఈ రచనలోపొడవైన వాక్యాలు, వాక్యాల్లో గజిబిజితనం కాస్త చికాకు పెట్టే అంశాలు.
కథలో సంఘటన ఒక అంగం కావాలి, అంతే కాని సంఘటన చిత్రణ మాత్రమే ఎన్నటికీ కథ కాలేదు!