అతడు ఈ దారిలో ఎన్నోసార్లు నడిచాడు.
స్నేహితులతో కలిసి నవ్వుతూ వెళ్లాడు
కుటుంబంతో ఎన్నో కబుర్లు చెప్పాడు
ఒంటరిగా తన నీడతో ప్రయాణించాడు

ద్విచక్రవాహనంపై అందరినీ దాటుకుంటూ వెళ్లాడు
ప్రమాదాల అంచులను పలుసార్లు తప్పించుకున్నాడు
తానే కాలాన్ని దాటుతున్నానని అనుకున్నాడు
మరణమనే ప్రమాదం నుంచి తప్పించుకోలేకపోయాడు

ఈరోజు మళ్లీ ఇటువైపు వెళ్తున్నాడు
కానీ ఒక్క అడుగూ వేయడంలేదు
నలుగురి భుజాలపై నిశ్చలంగా పడుకున్నాడు
శరీరం మాత్రమే ముందుకు వెళ్తోంది

“ఇతడిని చాలాసార్లు ఇక్కడ చూశాను”
బాటపక్కన అపరిచితుడు నెమ్మదిగా అన్నాడు
ఆ మాటలు జ్ఞాపకాన్ని మేల్కొలిపాయి
అతడు మాత్రం శాశ్వత నిద్రలో ఉన్నాడు

అతడు ప్రతి మలుపునూ గుర్తుంచుకున్నాడు
ఏ మలుపూ అతని జాడను దాచలేదు
కాలం వాటినన్నింటినీ తుడిచివేసింది
అడుగులు లేవు—జ్ఞాపకం మాత్రం మిగిలింది

ఇదే దారిలో వందలసార్లు నడిచాడు
ఈరోజు ఒక్క అడుగూ వేయలేదు
నిన్నటివరకు అందరినీ దాటుకుంటూ వెళ్లాడు
ఈరోజు నలుగురి భుజాలపై వెళ్లాడు

తనకు చిరపరిచితమైన ఇదే దారి
తన చివరి ప్రయాణాన్ని మోస్తుందని
అతడు ఏనాడూ ఊహించలేదు—
తన అడుగులు ఇక్కడే ఆగిపోతాయని.