First, I wish to thank the magazine for making this introduction available. It was an interesting read.
I am confused about something though. Is this translation an abridged version of the original? Or have some paragraphs been left out? The endnotes marked in the published text go only up to 21. But the notes in the attached endnotes page go up to 26. The notes 22-26 refer to things that are not there in the text presented. I then also realised that the text itself ends abruptly. So, the last few paragraphs are missing in this translation? If so, could you please publish it with the translation of the afterword in the next edition.
Very fond of Russell’s books for general public – Marriage and Morals, why I am not a Christian, Religion and Science, etc.
The fact that I have four copies of “The conquest of Happiness” is a sure proof of my desperate need for Guru’s counsel on some sojourns away from home that I must have run to the nearest bookstore for a quick restorative.
Of course for mathematicians, it is always Nirvana, and all they need is a piece of chalk. Perhaps they don’t even need that. It was good to get a glimpse of Russell, in the movie ‘The man who knew infinity.’
About poetry “రామరసాయనము” -still struggling to understand. Almost there.
A few thoughts, before enlightenment occurs.
ఈ old style poetry కి రచయిత గాని , ఎడిటర్ గాని అర్థం విశదపర్చలేదు. పైగా ఒక్కో పద్యంలోని రసం పాఠకులను అర్థం చేసుకోమన్నారు. I think it is nice editors challenge readers to understand various hidden secrets in poetry. Certainly I like to stall my Alzheimer’s as long as possible.
అదీ కాక, సాహిత్యం చక్కగా అర్థం అయ్యేవారికి, ప్రతి సారీ అర్థాలిస్తే, అట్టి పాఠకులకు రసభంగమవుతుంది. చేయరాదు. పైగా, ప్రతిసారీ రచయితను ప్రశ్నించితే వారికి ధ్యానభంగమవుతుంది. అది మహాపరాధం. ససేమిరా చేయరాదు.
చూశారుగదా, నేను ఇక్కడ ప్రశ్నలు వేసిప్పుడు, పత్రిక మూలపురుషులు వచ్చి, రచయితలను వారి టైమ్ నాలాటి వారి మీద వేస్ట్ చేసుకోవద్దని చెప్పారు. రచయితల సమయం విలువైనదట! మరి నా సమయం? మరి కొందరు, ఆ రచయితలేదో తపస్సులో ఉన్నారనీ, వారు తలదించుకుని ఎత్తిన ఘంటం దించకుండా సాహిత్యం రాసేస్తుంటే నేనేదో వారి ధ్యానం భంగం చేసే . ..చలో జానే దో.
కాని, మళ్లీ ఈ రచయితలే దేవుడో! నా రచనలు ఎవరూ చదవటల్లేదు అని కుములుతుంటారు. వారికి మళ్లీ కళ్లూ ముక్కూ తుడిచి, ధైర్యం చెప్పటానికి కొందరొస్తారు. ఈ కొందరు రచయితలకు, బరాక్ ఒబామా లాగా వీరి legacy ఏదో భూమ్మీద వదిలేసి పోవాలనుంటుంది. వారు కారణ జన్ములనుకుంటారు. ఈ వేర్వేరు రచయితల మనోవైకల్యికామార్మికఛేదనభేదనాపేక్ష నాకెందుకు గాని, ఈ ‘రామరసాయనానికి’ వస్తే, ‘పివరే రామరసం’ అని ఎప్పుడూ తయారుగా ఉండే నేను, ప్రస్తుతానికి పద్యాలు అర్థం కానందున తన్మయం చెంది ఆంజనేయుడిలా గంతులెయ్యలేకపోతున్నా.
సాహిత్యం అర్ధ ప్రధానమైన మీడియమ్. సంగీతం ఐతే విన్న సౌండ్ కి మన ముందరి రెస్పాన్స్. భాష కూడా తెలిస్తే అప్పుడు దాని బాగు ఓగుల చర్చ. మనకు తెలియని భాషలో చెత్త రాసినా, విన్న మెలొడీకి మనం లోబడతాము. ఇతరులు కావాలంటే, మోసగించి బూతులు పాడించి నవ్వుకోవచ్చు. మనకు తెలిసిన భాష ఐతేనే, అందులో బూతు గాని, ఉచ్చారణ బాగులేదని కాని తెలిసేది. కాగితం మీద రాసి ఉన్న మాటలకు అర్థం ప్రధానం. అర్థం తెలియకపోతే చెప్పించుకుంటాము. సాహిత్యంలో అర్థాన్ని ignore చేసి, Form కి జేకొట్టే ప్రసక్తి లేదు. అంటే, పద్యం అర్థం తెలియకుండా, ఇది మంచి కంద పద్యము, ఇది చక్కని మత్తేభము అని అనే ప్రసక్తి లేదు.
నేను ఏ poetry groups లో లేను. కాని ఛందస్సు చర్చించుకునే వారు, ఒక పద్యం చదివి అందులో వస్తువు, రసం శృంగారమైతే, I feel horny, I feel like making love (not necessarily with the writer) అని ఒక్కమారూ అనకుండా, ఇందులో తతజజరభస గణాలకు నేను స్పందించి తతజజరభస లో రాస్తున్నా, అని భక్తి రస ప్రధానంగా రాస్తే , that blows my mind.
Is it humanly possible to ignore the meaning the language expresses, in whatever ‘Form’ it may be?
ఆరికరేవుల సునందాశాస్త్రి (మల్లాది సునంద)….” వారు ముక్కామల సునంద
Mea Culpa! Thanks for pointing the mistake, Vasudevarao gaaru! I guess you knew her (and her husband who taught at the AU engg. school) personally.
Yes, she sang “చిన్నారి నీ మనసే …” in చివరకు మిగిలేది (1960). You also find her songs in కలిమిలేములు, కుంకుమరేఖ and పచ్చని సంసారం. She quit singing in films after marrying Prof. Sastry. You also find her on screen, in film: ChoriChori (RK, Nargis) playing వీణ for a థిల్లానా.
Recently her grandson, who is into fusion music, has uploaded some of her songs to Youtube.
శ్రీ పరుచూరి: “….ఆరికరేవుల సునందాశాస్త్రి (మల్లాది సునంద)….” వారు ముక్కామల సునందగా ‘చివరకు మిగిలేది’ సినిమా లో ఒక పాట పాడినట్టు గుర్తు.
నమస్కారాలతో
తః తః
సుభద్రాదేవిగారు: మీ వ్యాఖ్య చూసి చాలా సంతోషించాను. మీరు గతంలో మాగంటి వంశీగారి వెబ్ సైట్ ద్వారా చాలా మంచి లలిత గీతాలు అందించారు. అందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు! అలాగే ఐదవ పాట రెండవ వెర్షన్: “వచ్చెనదిగో వర్షసుందరి” పాడినది రత్నం గారని చెప్పినందుకు కూడా కృతజ్ఞతలు! “ఆగుమా జాబిలి” పాటను చాలామంది పాడారు. ప్రముఖ గాయని ఆరికరేవుల సునందాశాస్త్రి (మల్లాది సునంద)గారు పాడిన పాట ఇక్కడ వినవచ్చు. https://www.youtube.com/watch?v=qmC9vaOrO24
లక్ష్మన్నగారు: వ్యాసం టైటిల్ సరిగా లేదన్న మాట నిజమే! నేను ఈ పాటలు పంపినప్పుడు Tandem Songs అని ఇంగ్లీషు మాటనే వాడాను. ఒకే పాట వేర్వేరు గొంతుకలు అనో ఒక పాట భిన్న గాయనీ గాయకులు అనో అనవలసిందేమో! . బి. వరహాలుగారి గురించి నాకు పెద్దగా వివరాలు తెలియవు. కానీ చిన్నప్పటినుంచీ విజయవాడ రేడియో స్టేషన్ నుండి ప్రసారితమయిన ఆవిడ పాటలంటే చాలా యిష్టం. ఆవిడ ఎక్కువకాలం విశాఖపట్టణం రేడియో స్టేషన్ లో పనిచేయడం వల్ల మరిన్ని పాటలు వినే అవకాశం లేక పోయింది. ఆవిడ పాటలు కొన్ని:
———
అమ్మదొంగా నిన్ను చూడకుంటే (also Vedavati Prabhakar sang this, but I like this version even more)
ఎక్కడివీ దరహాస చంద్రికలు ఎక్కడివీ మధుమాస గీతికలు
ఎవరు మ్రోగించారు ప్రాంగణమ్మున గంట M.L.నరసింహంతో)
కస్తూరి వాట్లను (కె.బి.కె మోహనరాజుతో)
చరణాలు చరణాలు ముక్తిసోపానాలు
దాసిగా నుంటకైనా తగనా (బసవరాజు అప్పారావు)
స్వామిని ఎటులర్చించినచో!
———-
మరో సంచికలో వినిపిస్తాను.
పూజ్యులు శ్రీ గన్నవరపు నరసింహమూర్తి గారికి నమస్కారములు. వ్యాసాన్ని ఆసాంతం చదివి, ఎంతో ఔదార్యంతో వ్రాసిన మీ స్పందనకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
ఒక్క చిన్నమాట: మహాకవులు తమ రచనలలో పూర్వులను అనుకరించిన సన్నివేశాలు విశ్వసాహిత్యమంతటా గోచరీభవించేవే. అది వారి కృతజ్ఞతకు, గౌరవభావానికి, వ్యుత్పన్నతకు, శీలితబహుకావ్యత్వానికి నిదర్శకమే గాని శక్తిలోపానికి ప్రదర్శకం కాదు. సభలలో విద్వత్సన్నిధిలో కావ్యపఠనవేళ “ఇది ఫలానా కవి శ్లోకానికి అనుసరణం” అనికూడా తప్పక పేర్కొనేవారనుకొంటాను. అందువల్లనే, అవతారికలోని పూర్వకవిప్రశంసలో తమకై వెలుగుబాటలను పరిచిన మహాత్ములను స్మరించటం జరిగేది. ఎవరి నుంచి మన మనోగతాన్ని మాటలుగా మార్చుకొనటం నేర్చుకొన్నామో, ఆ మహనీయుల ప్రభావం మనపై తప్పనిసరిగా ఉండితీరుతుంది కదా. పూర్వకవుల కవిత్వపు నీడల జాడలు తమ రచనలలో ఏ మాత్రం ప్రతిఫలింపకూడదని ప్రయత్నపూర్వకంగా అభ్యసించిన శ్రీ విశ్వనాథ వంటి మహాకవులే ఆ ప్రభావం నుంచి తప్పించుకొనలేకపోయారు.
సుబంధుడొక విశాలవటవృక్షం. ఆ నీడను ఆశ్రయింపని తెలుగు కవులు లేరు. ఆయన ఒక చల్లని ఊరబావి. అక్కడ ఊహాదాహార్తిని తీర్చుకొననివారు లేరు.
“పంచ కావ్యాలంటే మంచం కోళ్ళ లాగా మూడే గదా …” వంటి సాహిత్య పరిచయంతో పద్యాలను తయారు చేసిన వానికి మీ మంచితనపు మాటలకు ధన్యవాదాలు తెలుపుకోటం సాధ్యమయే పని కాదు, మురళీధర రావు గారూ!
1968 జులైలో — చదువుకై చేరిన విశ్వకళాపరిషత్ ప్రాగణం నుంచి — సముద్రాన్ని చూస్తూ:
ఒక పాట – రెండు బాణీలు గురించి తః తః అభిప్రాయం:
05/17/2017 12:26 pm
“Mea Culpa!” — yes, Sri Paruchuri, and doubly so! For, Mukkaamala Sunanda is not Malladi Sunanda and తః తః is not Vasudeva Rao.
regards
తః తః
Thanks for Chori – Chori info
సగమే పూర్తయిన ఓ కవిత గురించి Vijay Koganti అభిప్రాయం:
05/17/2017 10:51 am
శ్రీచినవీరభద్రుడు గారికీ, ప్రసాద్ సోదరుడికీ మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి Kodakandla Nitin అభిప్రాయం:
05/17/2017 9:53 am
First, I wish to thank the magazine for making this introduction available. It was an interesting read.
I am confused about something though. Is this translation an abridged version of the original? Or have some paragraphs been left out? The endnotes marked in the published text go only up to 21. But the notes in the attached endnotes page go up to 26. The notes 22-26 refer to things that are not there in the text presented. I then also realised that the text itself ends abruptly. So, the last few paragraphs are missing in this translation? If so, could you please publish it with the translation of the afterword in the next edition.
Thank you.
రామరసాయనము గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:
05/16/2017 3:11 pm
హ. హ. తహ్! నమస్కారం.
You trumped Rama with Russell, Didn’t you!
Very fond of Russell’s books for general public – Marriage and Morals, why I am not a Christian, Religion and Science, etc.
The fact that I have four copies of “The conquest of Happiness” is a sure proof of my desperate need for Guru’s counsel on some sojourns away from home that I must have run to the nearest bookstore for a quick restorative.
Of course for mathematicians, it is always Nirvana, and all they need is a piece of chalk. Perhaps they don’t even need that. It was good to get a glimpse of Russell, in the movie ‘The man who knew infinity.’
About poetry “రామరసాయనము” -still struggling to understand. Almost there.
A few thoughts, before enlightenment occurs.
ఈ old style poetry కి రచయిత గాని , ఎడిటర్ గాని అర్థం విశదపర్చలేదు. పైగా ఒక్కో పద్యంలోని రసం పాఠకులను అర్థం చేసుకోమన్నారు. I think it is nice editors challenge readers to understand various hidden secrets in poetry. Certainly I like to stall my Alzheimer’s as long as possible.
అదీ కాక, సాహిత్యం చక్కగా అర్థం అయ్యేవారికి, ప్రతి సారీ అర్థాలిస్తే, అట్టి పాఠకులకు రసభంగమవుతుంది. చేయరాదు. పైగా, ప్రతిసారీ రచయితను ప్రశ్నించితే వారికి ధ్యానభంగమవుతుంది. అది మహాపరాధం. ససేమిరా చేయరాదు.
చూశారుగదా, నేను ఇక్కడ ప్రశ్నలు వేసిప్పుడు, పత్రిక మూలపురుషులు వచ్చి, రచయితలను వారి టైమ్ నాలాటి వారి మీద వేస్ట్ చేసుకోవద్దని చెప్పారు. రచయితల సమయం విలువైనదట! మరి నా సమయం? మరి కొందరు, ఆ రచయితలేదో తపస్సులో ఉన్నారనీ, వారు తలదించుకుని ఎత్తిన ఘంటం దించకుండా సాహిత్యం రాసేస్తుంటే నేనేదో వారి ధ్యానం భంగం చేసే . ..చలో జానే దో.
కాని, మళ్లీ ఈ రచయితలే దేవుడో! నా రచనలు ఎవరూ చదవటల్లేదు అని కుములుతుంటారు. వారికి మళ్లీ కళ్లూ ముక్కూ తుడిచి, ధైర్యం చెప్పటానికి కొందరొస్తారు. ఈ కొందరు రచయితలకు, బరాక్ ఒబామా లాగా వీరి legacy ఏదో భూమ్మీద వదిలేసి పోవాలనుంటుంది. వారు కారణ జన్ములనుకుంటారు. ఈ వేర్వేరు రచయితల మనోవైకల్యికామార్మికఛేదనభేదనాపేక్ష నాకెందుకు గాని, ఈ ‘రామరసాయనానికి’ వస్తే, ‘పివరే రామరసం’ అని ఎప్పుడూ తయారుగా ఉండే నేను, ప్రస్తుతానికి పద్యాలు అర్థం కానందున తన్మయం చెంది ఆంజనేయుడిలా గంతులెయ్యలేకపోతున్నా.
సాహిత్యం అర్ధ ప్రధానమైన మీడియమ్. సంగీతం ఐతే విన్న సౌండ్ కి మన ముందరి రెస్పాన్స్. భాష కూడా తెలిస్తే అప్పుడు దాని బాగు ఓగుల చర్చ. మనకు తెలియని భాషలో చెత్త రాసినా, విన్న మెలొడీకి మనం లోబడతాము. ఇతరులు కావాలంటే, మోసగించి బూతులు పాడించి నవ్వుకోవచ్చు. మనకు తెలిసిన భాష ఐతేనే, అందులో బూతు గాని, ఉచ్చారణ బాగులేదని కాని తెలిసేది. కాగితం మీద రాసి ఉన్న మాటలకు అర్థం ప్రధానం. అర్థం తెలియకపోతే చెప్పించుకుంటాము. సాహిత్యంలో అర్థాన్ని ignore చేసి, Form కి జేకొట్టే ప్రసక్తి లేదు. అంటే, పద్యం అర్థం తెలియకుండా, ఇది మంచి కంద పద్యము, ఇది చక్కని మత్తేభము అని అనే ప్రసక్తి లేదు.
నేను ఏ poetry groups లో లేను. కాని ఛందస్సు చర్చించుకునే వారు, ఒక పద్యం చదివి అందులో వస్తువు, రసం శృంగారమైతే, I feel horny, I feel like making love (not necessarily with the writer) అని ఒక్కమారూ అనకుండా, ఇందులో తతజజరభస గణాలకు నేను స్పందించి తతజజరభస లో రాస్తున్నా, అని భక్తి రస ప్రధానంగా రాస్తే , that blows my mind.
Is it humanly possible to ignore the meaning the language expresses, in whatever ‘Form’ it may be?
Lyla
ఒక పాట – రెండు బాణీలు గురించి Sreenivas Paruchuri అభిప్రాయం:
05/16/2017 9:21 am
Mea Culpa! Thanks for pointing the mistake, Vasudevarao gaaru! I guess you knew her (and her husband who taught at the AU engg. school) personally.
Yes, she sang “చిన్నారి నీ మనసే …” in చివరకు మిగిలేది (1960). You also find her songs in కలిమిలేములు, కుంకుమరేఖ and పచ్చని సంసారం. She quit singing in films after marrying Prof. Sastry. You also find her on screen, in film: ChoriChori (RK, Nargis) playing వీణ for a థిల్లానా.
Recently her grandson, who is into fusion music, has uploaded some of her songs to Youtube.
Regards, Sreenivas
ఒక పాట – రెండు బాణీలు గురించి తః తః అభిప్రాయం:
05/16/2017 3:37 am
శ్రీ పరుచూరి: “….ఆరికరేవుల సునందాశాస్త్రి (మల్లాది సునంద)….” వారు ముక్కామల సునందగా ‘చివరకు మిగిలేది’ సినిమా లో ఒక పాట పాడినట్టు గుర్తు.
నమస్కారాలతో
తః తః
ఒక పాట – రెండు బాణీలు గురించి Sreenivas Paruchuri అభిప్రాయం:
05/15/2017 4:52 pm
సుభద్రాదేవిగారు: మీ వ్యాఖ్య చూసి చాలా సంతోషించాను. మీరు గతంలో మాగంటి వంశీగారి వెబ్ సైట్ ద్వారా చాలా మంచి లలిత గీతాలు అందించారు. అందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు! అలాగే ఐదవ పాట రెండవ వెర్షన్: “వచ్చెనదిగో వర్షసుందరి” పాడినది రత్నం గారని చెప్పినందుకు కూడా కృతజ్ఞతలు! “ఆగుమా జాబిలి” పాటను చాలామంది పాడారు. ప్రముఖ గాయని ఆరికరేవుల సునందాశాస్త్రి (మల్లాది సునంద)గారు పాడిన పాట ఇక్కడ వినవచ్చు.
https://www.youtube.com/watch?v=qmC9vaOrO24
లక్ష్మన్నగారు: వ్యాసం టైటిల్ సరిగా లేదన్న మాట నిజమే! నేను ఈ పాటలు పంపినప్పుడు Tandem Songs అని ఇంగ్లీషు మాటనే వాడాను. ఒకే పాట వేర్వేరు గొంతుకలు అనో ఒక పాట భిన్న గాయనీ గాయకులు అనో అనవలసిందేమో! . బి. వరహాలుగారి గురించి నాకు పెద్దగా వివరాలు తెలియవు. కానీ చిన్నప్పటినుంచీ విజయవాడ రేడియో స్టేషన్ నుండి ప్రసారితమయిన ఆవిడ పాటలంటే చాలా యిష్టం. ఆవిడ ఎక్కువకాలం విశాఖపట్టణం రేడియో స్టేషన్ లో పనిచేయడం వల్ల మరిన్ని పాటలు వినే అవకాశం లేక పోయింది. ఆవిడ పాటలు కొన్ని:
———
అమ్మదొంగా నిన్ను చూడకుంటే (also Vedavati Prabhakar sang this, but I like this version even more)
ఎక్కడివీ దరహాస చంద్రికలు ఎక్కడివీ మధుమాస గీతికలు
ఎవరు మ్రోగించారు ప్రాంగణమ్మున గంట M.L.నరసింహంతో)
కస్తూరి వాట్లను (కె.బి.కె మోహనరాజుతో)
చరణాలు చరణాలు ముక్తిసోపానాలు
దాసిగా నుంటకైనా తగనా (బసవరాజు అప్పారావు)
స్వామిని ఎటులర్చించినచో!
———-
మరో సంచికలో వినిపిస్తాను.
— శ్రీనివాస్
అయిదో కుర్చీ గురించి Saratchandra అభిప్రాయం:
05/14/2017 11:15 am
A fine translation with pace.
A different story with a different climax, showcased the behavior of a couple with times…
సుబంధుని వాసవదత్తా కథ: కొన్ని విశేషాంశాలు గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:
05/12/2017 11:27 pm
పూజ్యులు శ్రీ గన్నవరపు నరసింహమూర్తి గారికి నమస్కారములు. వ్యాసాన్ని ఆసాంతం చదివి, ఎంతో ఔదార్యంతో వ్రాసిన మీ స్పందనకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
ఒక్క చిన్నమాట: మహాకవులు తమ రచనలలో పూర్వులను అనుకరించిన సన్నివేశాలు విశ్వసాహిత్యమంతటా గోచరీభవించేవే. అది వారి కృతజ్ఞతకు, గౌరవభావానికి, వ్యుత్పన్నతకు, శీలితబహుకావ్యత్వానికి నిదర్శకమే గాని శక్తిలోపానికి ప్రదర్శకం కాదు. సభలలో విద్వత్సన్నిధిలో కావ్యపఠనవేళ “ఇది ఫలానా కవి శ్లోకానికి అనుసరణం” అనికూడా తప్పక పేర్కొనేవారనుకొంటాను. అందువల్లనే, అవతారికలోని పూర్వకవిప్రశంసలో తమకై వెలుగుబాటలను పరిచిన మహాత్ములను స్మరించటం జరిగేది. ఎవరి నుంచి మన మనోగతాన్ని మాటలుగా మార్చుకొనటం నేర్చుకొన్నామో, ఆ మహనీయుల ప్రభావం మనపై తప్పనిసరిగా ఉండితీరుతుంది కదా. పూర్వకవుల కవిత్వపు నీడల జాడలు తమ రచనలలో ఏ మాత్రం ప్రతిఫలింపకూడదని ప్రయత్నపూర్వకంగా అభ్యసించిన శ్రీ విశ్వనాథ వంటి మహాకవులే ఆ ప్రభావం నుంచి తప్పించుకొనలేకపోయారు.
సుబంధుడొక విశాలవటవృక్షం. ఆ నీడను ఆశ్రయింపని తెలుగు కవులు లేరు. ఆయన ఒక చల్లని ఊరబావి. అక్కడ ఊహాదాహార్తిని తీర్చుకొననివారు లేరు.
యుష్మన్నిరంతరాశీర్వచనకృతాభ్యుదయాభిలాషి,
ఏల్చూరి మురళీధరరావు
రామచంద్ర పుత్ర! రామభద్ర! గురించి వాసుదేవ రావు ఎరికలపూడి అభిప్రాయం:
05/12/2017 6:10 pm
“పంచ కావ్యాలంటే మంచం కోళ్ళ లాగా మూడే గదా …” వంటి సాహిత్య పరిచయంతో పద్యాలను తయారు చేసిన వానికి మీ మంచితనపు మాటలకు ధన్యవాదాలు తెలుపుకోటం సాధ్యమయే పని కాదు, మురళీధర రావు గారూ!
1968 జులైలో — చదువుకై చేరిన విశ్వకళాపరిషత్ ప్రాగణం నుంచి — సముద్రాన్ని చూస్తూ:
“ఓయి సాగర! నీవునే నొక్కటేను గుండె లోతుల దాగిన ఘోషనెల్ల పాడుచుందుము గొంతెత్తి పాటగట్టి వినుట కొకరున్న లేకున్న వెర్రి కతన, ఓసి కెరటమ! నీవునే నొక్కటేను ఎగసి పడియెద మిద్దర మెంతొ యెత్తు ఆకసమ్మును తాకగ నాస గలదు శక్తి లేమెరిగియుననురక్తి విడదు! ” అని చెప్పుకున్నవాని వలెనే-
తిలక్ అన్నట్టు ఇప్పటికీ “ఇంకా అలాగే ఉన్నాను”
నమస్కారాలతో
వాసుదేవ రావు
.