నేను “ప్రవచనం” అన్న పదం గణిత పరిభాషలో వాడాను. “ప్రవచనం” అంటే, ఇంగ్లీష్ లో స్టేట్మెంట్ అని. గణితం లో ప్రవచనాలని, సత్య ప్రవచనం లేదా అసత్య ప్రవచనం అనిఅంటారు. గణితం లో అసందిగ్ద ప్రవచనాలకి స్థానం లేదు.
ఆ అమ్మాయి ఏడుపు (కాదు కాదు, రోదన, ఆక్రోశం) ఆ ముగ్గురు మగవాళ్ళనీ ఎక్కడో తాకింది, లోపల్లోపల కుదిపింది. కానీ వాళ్ళేం చెయ్యలేరు. ఒక తాత్కాలిక సంఘటన, ఒక క్షణికానుభవం, ఒక బుద్బుదమైన స్పందన, ఒక అచేతనావస్థ .. కథలోని పాయింట్ అంతే.
నా మటుకు ఆ పాయింట్ ని రచయిత సమర్ధవంతంగానే ఆవిష్కరించారనిపించింది.
రోహిణీ ప్రసాద్ గారూ,
పెద్దాడ సుందర రామకృష్ణ గారి “ప్రార్థన” అద్భుతం.
సంగీతం లో అ, ఆ లు రాని వాళ్ళం బాలమురళీ కచేరలకి, హాజరవుతాం. అలాగే మరో నాలుగు పాసులెక్కువ తీసుకుని, గేటు బయట పాసుల్లేని వాళ్ళకి మిగిలిన పాసులిచ్చి సంతోషపడే వాళ్ళూ ఉంటారు. కచేరీ కొచ్చినవాళ్ళలో, నార్తిండియన్సూఎక్కువే ఉంటారు. వీళ్ళతో సమానంగా, “నా మొహం. ఏముక్కకాముక్క విడగొట్టి, ఏ కీలుకాకీలు విరిచేసి, అడ్డదిడ్డంగా పాడతాడు. అదేం శాస్త్రీయ సంగీతం?” అని అనేవాళ్ళూ ఉన్నారు. మిగిలిన విద్వాంసులకి ఇలాటి పరిస్థితి లేదు.
బాలమురళీ సంగీతం గురించి ఇంతకన్నా ఇంకొంచెం వివరంగా, ఇంకో వ్యాసం రాయాలి మీరు.
తెలుగు మీడియం పాఠ్యపుస్తకాలేవీ నాకు అందుబాటులో లేవు కాని ప్రవచనం అంటే గొప్ప మాట, ప్రవక్తలు చెప్పేది. ఇక్కడ మనం మాట్లాడుకుంటున్నది Propositional Logic – ప్రతిపాదనల తర్కం.
ప్రమేయం (function) అంటే మీ ఆలోచన సరయినదే. నేనో ఉదాహరణ ఇచ్చాను – Square(x). అలాగే Sum(x, y). Sum(4, 5) విలువ 9. ఇది గణితంలో మనకందరికీ తెలిసినదే.
తర్కం మన వివేచనకి సంబంధించింది. అంటే గణితం కన్నా కూడా మౌలికమైనది. అన్ని రకాల భావనలకీ, అన్ని రంగాల్లోనూ వర్తిస్తుంది. ప్రమేయాన్ని Frege కొంచం మార్చి తర్కంలో భావనకి సంకేతంగా వాడుకున్నాడు.
దానిని గణితంలో లాగా సంఖ్యలకి పరిమితం చెయ్యకుండా అన్ని రకాల వస్తువులకీ వాడాడు. RedColored(x) అన్న ప్రమేయం x మనిషైనా, జంతువైనా, వస్తువైనా వర్తిస్తుంది – ఎర్రగాఉందన్న భావనకి సంకేతంగా.
తను రూపొందిస్తున్నది ప్రతిపాద తర్కం కనుక ప్రమేయం తిరుగు ఇచ్చే విలువని రెండు విలువలకే పరిమితం చేశాడు. అలాంటి ప్రమేయాలని Truth-value functions అన్నాడు. ఆ రెండు విలువలు – True, False.
“పాడటానికి నేనూ, వాయించటానికి తమ్ముడు చిట్టిబాబూ చాలు” అని “అన్నగారు బాలమురళి” అనే వారని చిట్టిబాబుగారన్నారు. తమిళ (గాత్ర) విద్వాంసుల ప్రతిభ మీద గబుక్కున జోక్స్ వేసేయటం ఇద్దరికీ అలవాటనుకుంటాను. అది అనేక యుద్ధాల్లో ఆరితేరిన ఆత్మవిశ్వాసానికి నిదర్శనమో, నిశ్చతమైన అభిపాయమో, లేక కేవలం పెట్టీనెస్సో వెంటనే తెలిసేది కాదు.
బాలమురళీగారు ఆత్మకథ వ్రాశారు కాదా? ఎక్కడో సీరియల్ గా చూసిన గుర్తు. (పినాకపాణి గారి ఆత్మకథతో కన్ఫ్యూస్ అవుతున్నానేమో?)
చక్కటి వ్యాసాన్ని అందినంచినందుకు రోహిణీప్రసాద్ గారికి కృతజ్ఞతలు.
ఏటి ఒడ్డున గురించి Sai Kiran Kumar అభిప్రాయం:
09/06/2008 2:56 am
చాలా బాగున్నదండి. ప్రతి ఖండిక అద్భుతంగా ఉంది. ఇంత మంచి కవిత్వం చదివి చాలా రోజులయ్యింది.
కంప్యూటింగ్ పూర్వాపరాలు, సాధ్యాసాధ్యాలు – 5: గణితంలో ఫ్రేగె జయాపజయాలు గురించి sUryuDu అభిప్రాయం:
09/05/2008 9:34 am
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు గారు,
నేను “ప్రవచనం” అన్న పదం గణిత పరిభాషలో వాడాను. “ప్రవచనం” అంటే, ఇంగ్లీష్ లో స్టేట్మెంట్ అని. గణితం లో ప్రవచనాలని, సత్య ప్రవచనం లేదా అసత్య ప్రవచనం అనిఅంటారు. గణితం లో అసందిగ్ద ప్రవచనాలకి స్థానం లేదు.
సూర్యుడు 🙂
చంద్రోదయం గురించి Srinivas Nagulapalli అభిప్రాయం:
09/05/2008 8:20 am
బాగుంది. దీన్ని రాయడానికి ప్రేరణ కూడా ఇచ్చింది.
********
ఆకాశానికి
రంగులు పులమడు
అవకాశం
వస్తేనే వెలుగుతాడు.
అట్టహాసంగా పెరుగుతాడు
అంతలోనే కృశిస్తాడు.
పూర్తిగా వస్తే పున్నమే
లేకపోతే అసలు అమాసే!
ఇచ్చే వెన్నెల
అరువు తెచ్చుకున్న కాంతే
సొంతానికి ఉన్నవి
స్వచ్చంగా మచ్చలే!
ఇంతైనా శివుని శిరమునుండి
స్థానబలం తోటే
ఆదరణ అందుకుంటాడు.
*****
విధేయుడు
Srinivas
తారామతి బిరాదరి గురించి కొత్తపాళీ అభిప్రాయం:
09/05/2008 8:01 am
ఆసక్తికరంగా ఉంది.
మీరు ఇటీవల తారామతి బిరాదరి చూశారా?
ఈ పద్యంలో ఆవిష్కృతమైన పదచిత్రంలో నాకు ఆ బిరాదరి కనబడ్డం లేదు. అందుకే కొంచెం కుతూహలంగా ఉంది.
ధార గురించి కొత్తపాళీ అభిప్రాయం:
09/05/2008 7:58 am
ఆ అమ్మాయి ఏడుపు (కాదు కాదు, రోదన, ఆక్రోశం) ఆ ముగ్గురు మగవాళ్ళనీ ఎక్కడో తాకింది, లోపల్లోపల కుదిపింది. కానీ వాళ్ళేం చెయ్యలేరు. ఒక తాత్కాలిక సంఘటన, ఒక క్షణికానుభవం, ఒక బుద్బుదమైన స్పందన, ఒక అచేతనావస్థ .. కథలోని పాయింట్ అంతే.
నా మటుకు ఆ పాయింట్ ని రచయిత సమర్ధవంతంగానే ఆవిష్కరించారనిపించింది.
చంద్రోదయం గురించి suvarna అభిప్రాయం:
09/05/2008 5:32 am
“పక్షుల అట్టహాసం అసలే ఉండదు” వాక్యం అర్ధం కాలేదు.
చంద్రోదయం అప్పుడూ పక్షులు గూళ్ళకు చేరుతూ కిలకిలరావాలు చేస్తాయి కదా!
సువర్ణ.
బాలమురళీకృష్ణ గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/04/2008 8:57 pm
రోహిణీ ప్రసాద్ గారూ,
పెద్దాడ సుందర రామకృష్ణ గారి “ప్రార్థన” అద్భుతం.
సంగీతం లో అ, ఆ లు రాని వాళ్ళం బాలమురళీ కచేరలకి, హాజరవుతాం. అలాగే మరో నాలుగు పాసులెక్కువ తీసుకుని, గేటు బయట పాసుల్లేని వాళ్ళకి మిగిలిన పాసులిచ్చి సంతోషపడే వాళ్ళూ ఉంటారు. కచేరీ కొచ్చినవాళ్ళలో, నార్తిండియన్సూఎక్కువే ఉంటారు. వీళ్ళతో సమానంగా, “నా మొహం. ఏముక్కకాముక్క విడగొట్టి, ఏ కీలుకాకీలు విరిచేసి, అడ్డదిడ్డంగా పాడతాడు. అదేం శాస్త్రీయ సంగీతం?” అని అనేవాళ్ళూ ఉన్నారు. మిగిలిన విద్వాంసులకి ఇలాటి పరిస్థితి లేదు.
బాలమురళీ సంగీతం గురించి ఇంతకన్నా ఇంకొంచెం వివరంగా, ఇంకో వ్యాసం రాయాలి మీరు.
కంప్యూటింగ్ పూర్వాపరాలు, సాధ్యాసాధ్యాలు – 5: గణితంలో ఫ్రేగె జయాపజయాలు గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
09/04/2008 8:19 pm
సూర్యుడు గారూ,
తెలుగు మీడియం పాఠ్యపుస్తకాలేవీ నాకు అందుబాటులో లేవు కాని ప్రవచనం అంటే గొప్ప మాట, ప్రవక్తలు చెప్పేది. ఇక్కడ మనం మాట్లాడుకుంటున్నది Propositional Logic – ప్రతిపాదనల తర్కం.
ప్రమేయం (function) అంటే మీ ఆలోచన సరయినదే. నేనో ఉదాహరణ ఇచ్చాను – Square(x). అలాగే Sum(x, y). Sum(4, 5) విలువ 9. ఇది గణితంలో మనకందరికీ తెలిసినదే.
తర్కం మన వివేచనకి సంబంధించింది. అంటే గణితం కన్నా కూడా మౌలికమైనది. అన్ని రకాల భావనలకీ, అన్ని రంగాల్లోనూ వర్తిస్తుంది. ప్రమేయాన్ని Frege కొంచం మార్చి తర్కంలో భావనకి సంకేతంగా వాడుకున్నాడు.
దానిని గణితంలో లాగా సంఖ్యలకి పరిమితం చెయ్యకుండా అన్ని రకాల వస్తువులకీ వాడాడు. RedColored(x) అన్న ప్రమేయం x మనిషైనా, జంతువైనా, వస్తువైనా వర్తిస్తుంది – ఎర్రగాఉందన్న భావనకి సంకేతంగా.
తను రూపొందిస్తున్నది ప్రతిపాద తర్కం కనుక ప్రమేయం తిరుగు ఇచ్చే విలువని రెండు విలువలకే పరిమితం చేశాడు. అలాంటి ప్రమేయాలని Truth-value functions అన్నాడు. ఆ రెండు విలువలు – True, False.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
చంద్రోదయం గురించి వినీల్ అభిప్రాయం:
09/04/2008 6:23 pm
చంద్రోదయమంత చక్కగా ఉంది. అభినందనలు.
బాలమురళీకృష్ణ గురించి రంగ అభిప్రాయం:
09/04/2008 2:41 pm
“పాడటానికి నేనూ, వాయించటానికి తమ్ముడు చిట్టిబాబూ చాలు” అని “అన్నగారు బాలమురళి” అనే వారని చిట్టిబాబుగారన్నారు. తమిళ (గాత్ర) విద్వాంసుల ప్రతిభ మీద గబుక్కున జోక్స్ వేసేయటం ఇద్దరికీ అలవాటనుకుంటాను. అది అనేక యుద్ధాల్లో ఆరితేరిన ఆత్మవిశ్వాసానికి నిదర్శనమో, నిశ్చతమైన అభిపాయమో, లేక కేవలం పెట్టీనెస్సో వెంటనే తెలిసేది కాదు.
బాలమురళీగారు ఆత్మకథ వ్రాశారు కాదా? ఎక్కడో సీరియల్ గా చూసిన గుర్తు. (పినాకపాణి గారి ఆత్మకథతో కన్ఫ్యూస్ అవుతున్నానేమో?)
చక్కటి వ్యాసాన్ని అందినంచినందుకు రోహిణీప్రసాద్ గారికి కృతజ్ఞతలు.