రోహిణీ ప్రసాద్ గారికి,
పాలూ నీళ్ళూ వేరు చేసీసేరు. ఖచ్చితంగా చెప్పేరు.
అయితే, పడక్కుర్చీ విమర్శకుల విలువ, informed (?) public opinion, సాహిత్య సేవ, ఎక్కువ తక్కువలయినా, ఎలాగో విపులీకరించి విశ్లేషించాలి దయచేసి.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు గారికి,
“ఎడ్మెంటు” సంగతి వదిలెయ్యండి. అది మీరెవరూ చూసే చాన్సు లేదు.మీకు చికాకు కలిగించినట్టు రాయడం నా చేతకాని తనం. “శ్రధ్ధ” “సబూరి” లేకపోతే ఇన్ని ఇబ్బందులు.మొదటి సారి రాసినపుడు, సరిగ్గా రాయలేకపోడానికి, కర్ణుడి చావుకున్న కారణాల్లా లక్షాతొంభైయున్నాయి. వాటినొదిలెయ్యండి.
క్షమించాలి.
రోహిణీ ప్రసాదు గారు సరిగ్గా పట్టీసేరు. అదే నా “ప్రెశ్న”?
ఖానా గట్టు మీద బీడీలు కాల్చుకుంటూ “ప్రెపెంచకాన్ని” గుప్పు గుప్పు మని విమర్శంచడం రైటేనా? ఖానా గట్ల గురించి, సందేహం వుంటే, భైరవభట్ల వారు పూర్తిగా తీర్చగలరు. బీడీల గురించి సందేహంవుంటే, నాలాటి వాడెవడైనా తీర్చగలడని అనుకుంటున్నాను.సాఫ్ సాఫ్ గా అడుగుతున్నాను. ఎవరైనా ఎందుకు రాయాలి? ఎందుకు రాస్తారు?
రజనీ గారడిగిన ప్రశ్నకి చలం గారు సమాధానమిస్తూAIR ఇంటర్వ్యూలో:
“నన్ను, నాలో ఏఏ మచ్చలున్నాయో, వాటిని నేను గట్టిగా తిట్టుకోడంతో, వాటిని గట్టిగా గోక్కోడంలో, ఆ పుస్తకాలు-నేను వ్రాసిన పుస్తకాలన్నీ బయలుదేరాయి. అవి మిమ్మల్ని అనుకుని మీరు చాలా కోప్పడ్డారు. మిమ్మల్ని కాదు- నన్ను నేను తిట్టు కున్నది.”
ఇందుకేనా రాస్తారు? ఇందుకేనా రాయాలి? ఇలా రాయకపోతే విమర్శకులు “కోర్ కోర్ శరణు కోర్” అని గగ్గోలెట్టడం రైటేనా? అలా గగ్గోలెట్టకపోతే తప్పా?
ఈ మాట రచయిత(త్రు)లకీ, అభిప్రాయాలు రాసీవాళ్ళకీ వున్న సుఖం మిగిలిన పత్రికలకి రాసీ వాళ్ళకి లేదు. మా బతుకులు మేం బతుకుతూ, తీరికున్నపుడు “బాగా రాసేరు” అని అభిప్రాయమ్ముక్క పడేస్తే ఈ మాట వాళ్ళు, చక్కగా వేస్తారు. కొంపదీసి ఇదా సాహిత్య సేవ?
బాబ్జీలుగారు అడిగిన ప్రశ్న సబబే. సంగీతమైనా, సాహిత్యమైనా, సినిమాలైనా వాటి గురించి కామెంట్లు చేసే ఒక మేధావి (?) వర్గం ఎప్పుడూ ఉంటుంది. ఇది ఒకరకంగా arm chair criticism. ‘వేళ్ళకు మట్టి అంటుకోకుండా’ వెలిబుచ్చే అభిప్రాయాలు ఎటువంటివైనా వాటికి ground realities తో సంబంధం లేకపోవచ్చు (కొన్ని సందర్భాల్లో). ఉదాహరణకు ఫలానా సినిమా, లేదా పాట గురించి చేసే కామెంట్లు in isolation అనిపించవచ్చు. సినిమా తీసిన దశాబ్దాల అనంతరం కూడా వాటి మంచిచెడ్డల గురించి చెప్పుకోవడం పరిపాటి. అప్పటి దర్శకులూ, సంగీత దర్శకులూ, నటులూ ఎటువంటి సమకాలీన సమస్యలకు లోనయారో ఇప్పుడు మనకు తెలియకపోవచ్చు. అయినా మన విమర్శ కటువుగానే ఉంటుంది. రచయితల్లో ‘కూటి కోసం’ పాకులాడేవాళ్ళు తక్కువే కనక వారి గురించిన ప్రతి విమర్శా కర్కశంగానే ఉంటుంది.
అయితే ఈ పడక్కుర్చీ విమర్శకుల విలువ చాలా ఎక్కువ. ఇదొక రకమైన informed (?) public opinion. అంచేత ఇది సాహిత్య సేవా అనడిగితే అవుననే చెప్పాలి. అందులో కాస్త ఎక్కువతక్కువలుండచ్చుగాక.
మీరేమడుగుతున్నారో నాకు బొత్తిగా అర్థమవలేదు. సందర్భం ఏమిటో గూడా తెలియలేదు. “నైన్ టూ ఫైవ్” ఎడ్మెంట్ లో సదాశివ్ అమ్రాపుర్కార్ బాధలా – అంటే ఏమిటో అసలే తెలియదు. ఇంటర్నెట్ లో వెతికితే అమ్రాపుర్కార్ సినిమా మనిషని తెలిసింది. సంబంధం అగమ్యగోచరం.
మిగిలిన రచయితలకుండి ఈమాట రచయితలకి లేని ఇబ్బందులేమిటి? పొట్టపోషణకి సంబంధించినదా? వెంటనే సాహిత్య సేవ ని తెచ్చారు. నాకయోమయంగా ఉంది. క్షమించండి. కాస్త విపులీకరిస్తే సంతోషిస్తాను.
మీ సుదీర్ఘ మైన వ్యాసం చదివాను. ఇప్పటి వరకు ఎవరూ కూడా తమ అభిప్రాయం చెప్పకపోవడం ఆశ్చర్యం కలిగించింది. ఇన్ని రాజకీయాలు, సాంఘిక పరిస్థితులు రామాయణాన్ని శాసించాయా?? మళ్ళీ ఇంకో సారి పూర్తిగా చదువుతాను.
ఈయేలే, ఓ పత్రిక లో యండమూరి, మల్లాది ల జమిలి ఇంటర్వ్యూ చదివేను. సాన్నాళ్ళకి వీలు దొరికి. ఆళ్ళిద్దరూ, గొప్ప రచయతలు కారో, అవునో చివరాకరికి తేలుద్ది. వొగ్గేయండి, దానికోసం మాటాడుకోడం దండగ. కానీ ఒహటి తేలిపోనాది. ఆళ్ళకున్న ఇబ్బందులు, “ఈ మాట” లో రాసీవోళ్ళకి లేవు. లేవు గాక లేవు. ఆళ్ళకేగాదు, ఆళ్ళముందోళ్ళకీ, తరవాతోళ్ళకీ కూడా.
అందుకే “ఈ మాట” లో మనందరం “సాహిత్య సేవ” పేరిట చేసీది ఎంతవరకూ రైటు? మనందరం అని నన్ను కూడా కలిపీసుకున్నందుకు, చెమించాల. చివరాకరికి, “స్టేంపులు” అంటించినప్పుడు, అయి నాలుక్కంటుకుపోయి, చేతికి రాకపోయీ బాధకూడాలేదు. “నైన్ టూ ఫైవ్” ఎడ్మెంట్ లో సదాశివ్ అమ్రాపుర్కార్ బాధలా.
ఈమాట గురించి గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
09/23/2008 6:24 pm
నా మునుపటి కామెంటులో ఈ కింది వాక్యం పొరపాటున ఎగిరిపోయింది. క్షమించాలి:
‘ఈమాటలో రాస్తున్నవారూ, కామెంట్లు చేస్తున్నవారూ ఎక్కువగా తెలుగు మీది అభిమానంతో రాస్తున్నవారే’.
ఈమాట గురించి గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/23/2008 9:12 am
రోహిణీ ప్రసాద్ గారికి,
పాలూ నీళ్ళూ వేరు చేసీసేరు. ఖచ్చితంగా చెప్పేరు.
అయితే, పడక్కుర్చీ విమర్శకుల విలువ, informed (?) public opinion, సాహిత్య సేవ, ఎక్కువ తక్కువలయినా, ఎలాగో విపులీకరించి విశ్లేషించాలి దయచేసి.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు గారికి,
“ఎడ్మెంటు” సంగతి వదిలెయ్యండి. అది మీరెవరూ చూసే చాన్సు లేదు.మీకు చికాకు కలిగించినట్టు రాయడం నా చేతకాని తనం. “శ్రధ్ధ” “సబూరి” లేకపోతే ఇన్ని ఇబ్బందులు.మొదటి సారి రాసినపుడు, సరిగ్గా రాయలేకపోడానికి, కర్ణుడి చావుకున్న కారణాల్లా లక్షాతొంభైయున్నాయి. వాటినొదిలెయ్యండి.
క్షమించాలి.
రోహిణీ ప్రసాదు గారు సరిగ్గా పట్టీసేరు. అదే నా “ప్రెశ్న”?
ఖానా గట్టు మీద బీడీలు కాల్చుకుంటూ “ప్రెపెంచకాన్ని” గుప్పు గుప్పు మని విమర్శంచడం రైటేనా? ఖానా గట్ల గురించి, సందేహం వుంటే, భైరవభట్ల వారు పూర్తిగా తీర్చగలరు. బీడీల గురించి సందేహంవుంటే, నాలాటి వాడెవడైనా తీర్చగలడని అనుకుంటున్నాను.సాఫ్ సాఫ్ గా అడుగుతున్నాను. ఎవరైనా ఎందుకు రాయాలి? ఎందుకు రాస్తారు?
రజనీ గారడిగిన ప్రశ్నకి చలం గారు సమాధానమిస్తూAIR ఇంటర్వ్యూలో:
“నన్ను, నాలో ఏఏ మచ్చలున్నాయో, వాటిని నేను గట్టిగా తిట్టుకోడంతో, వాటిని గట్టిగా గోక్కోడంలో, ఆ పుస్తకాలు-నేను వ్రాసిన పుస్తకాలన్నీ బయలుదేరాయి. అవి మిమ్మల్ని అనుకుని మీరు చాలా కోప్పడ్డారు. మిమ్మల్ని కాదు- నన్ను నేను తిట్టు కున్నది.”
ఇందుకేనా రాస్తారు? ఇందుకేనా రాయాలి? ఇలా రాయకపోతే విమర్శకులు “కోర్ కోర్ శరణు కోర్” అని గగ్గోలెట్టడం రైటేనా? అలా గగ్గోలెట్టకపోతే తప్పా?
ఈ మాట రచయిత(త్రు)లకీ, అభిప్రాయాలు రాసీవాళ్ళకీ వున్న సుఖం మిగిలిన పత్రికలకి రాసీ వాళ్ళకి లేదు. మా బతుకులు మేం బతుకుతూ, తీరికున్నపుడు “బాగా రాసేరు” అని అభిప్రాయమ్ముక్క పడేస్తే ఈ మాట వాళ్ళు, చక్కగా వేస్తారు. కొంపదీసి ఇదా సాహిత్య సేవ?
తెలుగు రామాయణాల రాజకీయాలు: బ్రిటీష్ పాలన, ముద్రణ సంస్కృతి, సాహితీ ఉద్యమాలు గురించి vasu M.S.C. అభిప్రాయం:
09/23/2008 6:56 am
మీరు రాసిన ఈ వ్యాసము బాగుంది.
పడవ మునుగుతోంది గురించి aswartha అభిప్రాయం:
09/23/2008 4:53 am
మనసును తాకిన మానవత్వపు వాస్తవం…
ఈమాట గురించి గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
09/22/2008 8:44 pm
బాబ్జీలుగారు అడిగిన ప్రశ్న సబబే. సంగీతమైనా, సాహిత్యమైనా, సినిమాలైనా వాటి గురించి కామెంట్లు చేసే ఒక మేధావి (?) వర్గం ఎప్పుడూ ఉంటుంది. ఇది ఒకరకంగా arm chair criticism. ‘వేళ్ళకు మట్టి అంటుకోకుండా’ వెలిబుచ్చే అభిప్రాయాలు ఎటువంటివైనా వాటికి ground realities తో సంబంధం లేకపోవచ్చు (కొన్ని సందర్భాల్లో). ఉదాహరణకు ఫలానా సినిమా, లేదా పాట గురించి చేసే కామెంట్లు in isolation అనిపించవచ్చు. సినిమా తీసిన దశాబ్దాల అనంతరం కూడా వాటి మంచిచెడ్డల గురించి చెప్పుకోవడం పరిపాటి. అప్పటి దర్శకులూ, సంగీత దర్శకులూ, నటులూ ఎటువంటి సమకాలీన సమస్యలకు లోనయారో ఇప్పుడు మనకు తెలియకపోవచ్చు. అయినా మన విమర్శ కటువుగానే ఉంటుంది. రచయితల్లో ‘కూటి కోసం’ పాకులాడేవాళ్ళు తక్కువే కనక వారి గురించిన ప్రతి విమర్శా కర్కశంగానే ఉంటుంది.
అయితే ఈ పడక్కుర్చీ విమర్శకుల విలువ చాలా ఎక్కువ. ఇదొక రకమైన informed (?) public opinion. అంచేత ఇది సాహిత్య సేవా అనడిగితే అవుననే చెప్పాలి. అందులో కాస్త ఎక్కువతక్కువలుండచ్చుగాక.
ఈమాట గురించి గురించి కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
09/22/2008 7:56 pm
బాబ్జీలు గారూ,
మీరేమడుగుతున్నారో నాకు బొత్తిగా అర్థమవలేదు. సందర్భం ఏమిటో గూడా తెలియలేదు. “నైన్ టూ ఫైవ్” ఎడ్మెంట్ లో సదాశివ్ అమ్రాపుర్కార్ బాధలా – అంటే ఏమిటో అసలే తెలియదు. ఇంటర్నెట్ లో వెతికితే అమ్రాపుర్కార్ సినిమా మనిషని తెలిసింది. సంబంధం అగమ్యగోచరం.
మిగిలిన రచయితలకుండి ఈమాట రచయితలకి లేని ఇబ్బందులేమిటి? పొట్టపోషణకి సంబంధించినదా? వెంటనే సాహిత్య సేవ ని తెచ్చారు. నాకయోమయంగా ఉంది. క్షమించండి. కాస్త విపులీకరిస్తే సంతోషిస్తాను.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
శ్రీ గరికిపాటి నరసింహా రావు గారి అష్టావధాన విశేషాలు గురించి Srinivas Nagulapalli అభిప్రాయం:
09/22/2008 11:29 am
చాలా బాగుంది. సరస్వతీ స్తుతిపరంగా చెప్పిన సీసపద్యం చిట్టచివరగా చెప్పినా, చిరకాలం గుర్తుంచుకునేదిగా ఉంది.
విధేయుడు
Srinivas
తెలుగు రామాయణాల రాజకీయాలు: బ్రిటీష్ పాలన, ముద్రణ సంస్కృతి, సాహితీ ఉద్యమాలు గురించి దిలీపు మిరియాల అభిప్రాయం:
09/22/2008 3:50 am
మీ సుదీర్ఘ మైన వ్యాసం చదివాను. ఇప్పటి వరకు ఎవరూ కూడా తమ అభిప్రాయం చెప్పకపోవడం ఆశ్చర్యం కలిగించింది. ఇన్ని రాజకీయాలు, సాంఘిక పరిస్థితులు రామాయణాన్ని శాసించాయా?? మళ్ళీ ఇంకో సారి పూర్తిగా చదువుతాను.
ఈమాట గురించి గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
09/21/2008 8:04 am
బాబూ,
ఈయేలే, ఓ పత్రిక లో యండమూరి, మల్లాది ల జమిలి ఇంటర్వ్యూ చదివేను. సాన్నాళ్ళకి వీలు దొరికి. ఆళ్ళిద్దరూ, గొప్ప రచయతలు కారో, అవునో చివరాకరికి తేలుద్ది. వొగ్గేయండి, దానికోసం మాటాడుకోడం దండగ. కానీ ఒహటి తేలిపోనాది. ఆళ్ళకున్న ఇబ్బందులు, “ఈ మాట” లో రాసీవోళ్ళకి లేవు. లేవు గాక లేవు. ఆళ్ళకేగాదు, ఆళ్ళముందోళ్ళకీ, తరవాతోళ్ళకీ కూడా.
కడుపెంత తా కుడుచు కుడుపెంత? దీనికై పడని పాట్లనెల్ల పడిదొరలనేల?
అందుకే “ఈ మాట” లో మనందరం “సాహిత్య సేవ” పేరిట చేసీది ఎంతవరకూ రైటు? మనందరం అని నన్ను కూడా కలిపీసుకున్నందుకు, చెమించాల. చివరాకరికి, “స్టేంపులు” అంటించినప్పుడు, అయి నాలుక్కంటుకుపోయి, చేతికి రాకపోయీ బాధకూడాలేదు. “నైన్ టూ ఫైవ్” ఎడ్మెంట్ లో సదాశివ్ అమ్రాపుర్కార్ బాధలా.
మనద్రుష్టం, మనద్రుష్టవేనా?(మనదృష్టం, మనదృష్టవేనా?)
మనం “సాహిత్య సేవ” సేస్తన్నావాఁ? “ఆళ్ళకీ మా అందరికీ ఏటివోయ్ సంబందం?” అంటారా. “మావాళ్ళలాటోళ్ళవిఁ కావంటారా?” ఎందుకు లేదో? ఎందుకు కాదో? తేల్చీవోళ్ళెవరు?
నిద్ర గురించి Sai Kiran Kumar అభిప్రాయం:
09/21/2008 4:27 am
నిద్ర కనురెప్పల గవాక్షాలను…
ఖండిక సూపర్.