చాలా థ్యాంక్స్ అండీ ఈ ఆడియో కి. శారద గారితో కలిసి విన్నాను కానీ అప్పుడు నేను చిన్న పిల్లని. నా పక్కనున్న శారద గారు అని తప్ప, ఊర్వశినీ, చలాన్నీ గుర్తించలేక పోయాను. తర్వాత ఆవిడతో కలిసి అంత సమయం గడపలేక పోయాను.
Thanks to Mohana gAru and Kameswara Rao gAru for giving us background of Thailand. Knowing nothing about Thailand, it does not make much sense. This also is a very interesting exercise in reading and writing for understanding and getting understood.
Those who enjoyed and praised the writing all did for their own different
interpretations, none related to the real background. And rest of us who did not enjoy all gave the single reason of non_understanding as their difficulty. Both kinds did not understand. But former chose to read profound interpretations while latter couldn’t.
Do we do the same if author’s name is wrongly mentioned or not at all ? As simple words are used, would we say same things if your child or niece
claimed she wrote it? If we find something salty, even though cooked by best chef, we say so.
దీనిని చదివి, స్పందించి, వ్రాసిన ప్రతి ఒక్కరూ సహృదయలే, నిస్సందేహంగా. శల్య పరీక్ష కన్నా తెలుసుకోవాలన్న కోరికే తోచిన విధంగా వెలిబుచ్చారనిపిస్తుంది.
అందరికీ చివర ఖండిక అర్థమయ్యింది, ఆసక్తికరంగా. ఎందుకంటే అది స్వానుభవంలోకి తెచ్చుకోవడానికి పాఠకునికి వేరే కొత్త ప్రాంతాలు, విషయాలు తెలియనవసరంలేదు. థాయిలాండ్్ గురించి తెలియకపోవడం పాఠకుని పొరపాటు కానే కాదు. పాఠకునికి అది తెలియకపోయినా కూడా, అర్థం అయ్యేటట్టు చెప్పకపోవడమే పొరపాటు. కవి హృదయం పాఠకుడు తెలిసుకోవడం ఎంత అవసరమో, పాఠకునికి కవి సాయపడేలా వ్యక్తీకరించడం అంతే అవసరం. లేకపోతే పాఠకుడు అనుభవించేది రసానందం కాదు, జీవహింస.
==========
విధేయుడు
-Srinivas
మాధవ్ గారు,
మీరు మంచి లా పాయింటే లాగేరు కాని, మీరా ప్రశ్నవేసింది నన్నూ నన్నెచోడుణ్ణి కాదు, కాళిదాసుని 🙂 ఎందుకంటే ఈ పద్యానికి మూలం సంస్కృత కుమారసంభవంలో ఉన్న ఈ శ్లోకం:
కాకపోతే కాళిదాసు “చిరేణ” అంటూ నీటిబిందువులని నాభి దగ్గరకి కాస్త నెమ్మదిగా తెస్తే, నన్నెచోడుడు “రయంబున” పరిగెట్టించాడు.
అందమైన ఆడవారి సుందరాంగాలలో ఈ వళులు ఒక భాగం, కాబట్టి ఆ స్థితిలో కూడా పార్వతి తన సహజమైన అందాన్ని కోల్ఫోలేదని అనుకోవాలి!
ఈ కవిత కన్నా, ఇందులోని వ్యాఖ్యలు ఎంత కామెడీని పంచాయంటే, చదివి, చదివి నవ్వుకున్నాను. ఇలాంటి కవితలవల్లే కవులన్నా, కవితలన్నా జన సామాన్యంలో చాలా చులకన భావం కలగడం, సినిమాల్లో కామెడీ చెయ్యడం జరుగుతోంది.
ఎవడిక్కావాలి ఈ కవితలో అర్థం ఉందో, లేదో!!
కవితలు రాయడం అంటే పొడుపుకథలు రాయడం కాబోలు. మా చిన్నప్పుడు ఆరో తరగతి ఇంగ్లీషు పుస్తకాల్లో హింట్లు ఇచ్చి, వాటిని బట్టి కథలు రాయమనేవారు. కవితలు రాసే ఫార్మ్యులా కూడా అంతే కాబోలు.
ఈ కవితనీ, కవినీ ఎందుకు అభినందించాలంటే – ఆ కవితకి పేరడీలూ, వ్యంగ్య వ్యాఖ్యానాలు రాయడానికి స్ఫూర్తినిచ్చినందుకు. అవి చాలు పాఠకుడికి కడుపు నిండడానికి. వామన మూర్తిగారూ, ప్రజాపతి గారూ, సునీల్ గారూ, అందుకోండి మా అభినందనలు.
బాబా గారు,
మీరు యదుకులభూషణ్ గారి కవిత్వం రుచి చూసిన తర్వాత కవిత అర్థం కాకపోయినా ఏదో ఉండి ఉంటుందిలే అని అనుకున్నానన్నారు. నేను కూడా భూషణ్ గారి కవిత్వం, అతనికి కవిత్వంపై ఉన్న దృక్పథం రుచి చూడడం మూలానే, ఆ కవితలో చెప్పిన విషయం కాకుండా అంతర్గతంగా మరేదీ దాగి ఉండదని నిర్ణయించుకున్నాను!వినీల్ గారు గణితంతో చెప్పిన పోలికా, కవితలోంచి తీయడానికి ప్రయత్నించిన అర్థమూ చదివి చాలా ఆశ్చర్యపోయాను. ఎందుకంటే, నా అవగాహన మేరకు భూషణ్ గారు సరిగ్గా అలాటి దానికి వ్యతిరేకి! క్లుప్తత విషయంలో అతనన్నది నిజమే కాని, కవితలకి అస్పష్టతని తెచ్చి పెట్టే సాంకేతికత (symbolism) అంటే, నాకు తెలిసి భూషణ్ గారికి అసలు నచ్చదు.
చివరిగా మీరడిగిన మిలియన్ డాలర్ల ప్రశ్నకి నా రెండు సెంట్లు: మనవాళ్ళు “సహృదయత” అన్నది పాఠకుల విషయంలోనే చెప్పారు కాబట్టి, కవి హృదయాన్ని తెలుసుకోవలసిన బాధ్యత పాఠకులదే అని నా ఉద్దేశం. అది ఎక్కువమంది పాఠకులు చెయ్యగలిస్తే ఆ కవికి ప్రాచుర్యం లభిస్తుంది. ఎవరూ అర్థం చేసుకోలేకపోతే, ఆ కవి ఒంటరిగా మిగిలిపోతాడు!
కామేశ్వర రావు గారూ – మీరు చెప్పిన అర్ధం సరి అయినదే. దానితో నాకేమీ చిక్కు లేదు. కానీ ఆ అర్ధాన్ని పద్యభావంతో అన్వయించుకోలేక పోతున్నాను.
నేను పద్యంలో చెప్పబడి ఉన్న పార్వతిని ఊహిస్తున్నాను. ఆమె చక్కనిది, తపోనిష్టచే చిక్కినది. యువతి. ఆమె తపోముద్రలో ఉన్నది. అంటే వీపు నిటారుగా పద్మాసనం దాల్చి, మణికట్లు మోకాళ్ళపై నిలిపి అరచేతులు పైకి, చూపుడువేలు, బొటనవేలు తాకించి ఉన్నది. ఈ ముద్రలో, ఉదరంపై త్రివళులు ఏర్పడే అవకాశం చాలా తక్కువ, పైగా ఈ భంగిమలో ఉదరం చదునుగా ఉండటమే కద్దు (అందరికీ కాదు కానీ చాలా మందికి:) అందులో చక్కగా చిక్కినమ్మకు. కథాంశం ప్రకారం గిరిరాజ తనయ అవివాహిత, కుమారి.
పార్వతిని ఇంత అందంగా వర్ణించగల్గిన కవికి ఇది తెలియదంటారా? ముందే చెప్పినట్టు అర్ధంతో కాదు అర్ధార్ధంతో నాకు ఈ చిన్న చిక్కు పడింది. అంతే కాదు,లైలా చెప్పినట్లు కొండలనుండి జారి సాగర సంగమానికి ముందు పరీవాహక ప్రాంతంలో పాయలు కట్టే నదికి ఒక పోలిక కూడా ఉన్నది. అయితే ఈ ఊహ కవిదో మనదో చెప్పడం కష్టమే.
an excellent story on the psychological suppression of women by family, before and after marriage. No society can be called civilized, till its women are free, physically and psychologically.
పురూరవ: శ్రవ్య నాటిక గురించి sasAnk అభిప్రాయం:
11/07/2008 9:33 am
చాలా థ్యాంక్స్ అండీ ఈ ఆడియో కి. శారద గారితో కలిసి విన్నాను కానీ అప్పుడు నేను చిన్న పిల్లని. నా పక్కనున్న శారద గారు అని తప్ప, ఊర్వశినీ, చలాన్నీ గుర్తించలేక పోయాను. తర్వాత ఆవిడతో కలిసి అంత సమయం గడపలేక పోయాను.
సువర్ణభూమిలో … గురించి Srinivas Nagulapalli అభిప్రాయం:
11/07/2008 8:56 am
Thanks to Mohana gAru and Kameswara Rao gAru for giving us background of Thailand. Knowing nothing about Thailand, it does not make much sense. This also is a very interesting exercise in reading and writing for understanding and getting understood.
Those who enjoyed and praised the writing all did for their own different
interpretations, none related to the real background. And rest of us who did not enjoy all gave the single reason of non_understanding as their difficulty. Both kinds did not understand. But former chose to read profound interpretations while latter couldn’t.
Do we do the same if author’s name is wrongly mentioned or not at all ? As simple words are used, would we say same things if your child or niece
claimed she wrote it? If we find something salty, even though cooked by best chef, we say so.
దీనిని చదివి, స్పందించి, వ్రాసిన ప్రతి ఒక్కరూ సహృదయలే, నిస్సందేహంగా. శల్య పరీక్ష కన్నా తెలుసుకోవాలన్న కోరికే తోచిన విధంగా వెలిబుచ్చారనిపిస్తుంది.
అందరికీ చివర ఖండిక అర్థమయ్యింది, ఆసక్తికరంగా. ఎందుకంటే అది స్వానుభవంలోకి తెచ్చుకోవడానికి పాఠకునికి వేరే కొత్త ప్రాంతాలు, విషయాలు తెలియనవసరంలేదు. థాయిలాండ్్ గురించి తెలియకపోవడం పాఠకుని పొరపాటు కానే కాదు. పాఠకునికి అది తెలియకపోయినా కూడా, అర్థం అయ్యేటట్టు చెప్పకపోవడమే పొరపాటు. కవి హృదయం పాఠకుడు తెలిసుకోవడం ఎంత అవసరమో, పాఠకునికి కవి సాయపడేలా వ్యక్తీకరించడం అంతే అవసరం. లేకపోతే పాఠకుడు అనుభవించేది రసానందం కాదు, జీవహింస.
==========
విధేయుడు
-Srinivas
నాకు నచ్చిన పద్యం: నన్నెచోడుని వర్ష విన్యాసం గురించి Madhav అభిప్రాయం:
11/07/2008 8:40 am
అలాగే అనుకుంటాను, నాకూ కాళిదాసుకీ ఇర్రికన్సైలబుల్ ఈస్థటిక్ డిఫరెన్సెస్ ఉన్నాయని కూడా అనుకుంటాను. ఇప్పుడెలానూ ఆయన్ని నిలదీయలేను కదా 🙂
నాకు నచ్చిన పద్యం: నన్నెచోడుని వర్ష విన్యాసం గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:
11/07/2008 8:32 am
ఎందుకంటే ఈ పద్యానికి మూలం సంస్కృత కుమారసంభవంలో ఉన్న ఈ శ్లోకం -Kameswara Rao అభిప్రాయం:
ఐతే కథ మళ్ళీ మొదటికి వచ్చింది. రచయిత నన్నెచోడునిది స్వతంత్ర కావ్యమన్నారు. మీరేమో ఈ పద్యానికి కాళిదాసు పద్యం మూలమంటున్నారు. ఏమిటీ ముడి?
లైలా.
నాకు నచ్చిన పద్యం: నన్నెచోడుని వర్ష విన్యాసం గురించి Kameswara Rao అభిప్రాయం:
11/07/2008 7:19 am
మాధవ్ గారు,
మీరు మంచి లా పాయింటే లాగేరు కాని, మీరా ప్రశ్నవేసింది నన్నూ నన్నెచోడుణ్ణి కాదు, కాళిదాసుని 🙂 ఎందుకంటే ఈ పద్యానికి మూలం సంస్కృత కుమారసంభవంలో ఉన్న ఈ శ్లోకం:
స్థితాః క్షణమ్ పక్ష్మసు తాడితాధరాః
పయోధరోత్సేధ నిపాత చూర్ణితామ్
వలీషు తస్యాః స్ఖలితాః ప్రపేదిరే
చిరేణ నాభి ప్రథమోదబిందవః
కాకపోతే కాళిదాసు “చిరేణ” అంటూ నీటిబిందువులని నాభి దగ్గరకి కాస్త నెమ్మదిగా తెస్తే, నన్నెచోడుడు “రయంబున” పరిగెట్టించాడు.
అందమైన ఆడవారి సుందరాంగాలలో ఈ వళులు ఒక భాగం, కాబట్టి ఆ స్థితిలో కూడా పార్వతి తన సహజమైన అందాన్ని కోల్ఫోలేదని అనుకోవాలి!
సువర్ణభూమిలో … గురించి రోమేశ్ అభిప్రాయం:
11/07/2008 6:38 am
ఈ కవిత కన్నా, ఇందులోని వ్యాఖ్యలు ఎంత కామెడీని పంచాయంటే, చదివి, చదివి నవ్వుకున్నాను. ఇలాంటి కవితలవల్లే కవులన్నా, కవితలన్నా జన సామాన్యంలో చాలా చులకన భావం కలగడం, సినిమాల్లో కామెడీ చెయ్యడం జరుగుతోంది.
ఎవడిక్కావాలి ఈ కవితలో అర్థం ఉందో, లేదో!!
కవితలు రాయడం అంటే పొడుపుకథలు రాయడం కాబోలు. మా చిన్నప్పుడు ఆరో తరగతి ఇంగ్లీషు పుస్తకాల్లో హింట్లు ఇచ్చి, వాటిని బట్టి కథలు రాయమనేవారు. కవితలు రాసే ఫార్మ్యులా కూడా అంతే కాబోలు.
ఈ కవితనీ, కవినీ ఎందుకు అభినందించాలంటే – ఆ కవితకి పేరడీలూ, వ్యంగ్య వ్యాఖ్యానాలు రాయడానికి స్ఫూర్తినిచ్చినందుకు. అవి చాలు పాఠకుడికి కడుపు నిండడానికి. వామన మూర్తిగారూ, ప్రజాపతి గారూ, సునీల్ గారూ, అందుకోండి మా అభినందనలు.
సువర్ణభూమిలో … గురించి Kameswara Rao అభిప్రాయం:
11/07/2008 6:22 am
బాబా గారు,
మీరు యదుకులభూషణ్ గారి కవిత్వం రుచి చూసిన తర్వాత కవిత అర్థం కాకపోయినా ఏదో ఉండి ఉంటుందిలే అని అనుకున్నానన్నారు. నేను కూడా భూషణ్ గారి కవిత్వం, అతనికి కవిత్వంపై ఉన్న దృక్పథం రుచి చూడడం మూలానే, ఆ కవితలో చెప్పిన విషయం కాకుండా అంతర్గతంగా మరేదీ దాగి ఉండదని నిర్ణయించుకున్నాను!వినీల్ గారు గణితంతో చెప్పిన పోలికా, కవితలోంచి తీయడానికి ప్రయత్నించిన అర్థమూ చదివి చాలా ఆశ్చర్యపోయాను. ఎందుకంటే, నా అవగాహన మేరకు భూషణ్ గారు సరిగ్గా అలాటి దానికి వ్యతిరేకి! క్లుప్తత విషయంలో అతనన్నది నిజమే కాని, కవితలకి అస్పష్టతని తెచ్చి పెట్టే సాంకేతికత (symbolism) అంటే, నాకు తెలిసి భూషణ్ గారికి అసలు నచ్చదు.
చివరిగా మీరడిగిన మిలియన్ డాలర్ల ప్రశ్నకి నా రెండు సెంట్లు: మనవాళ్ళు “సహృదయత” అన్నది పాఠకుల విషయంలోనే చెప్పారు కాబట్టి, కవి హృదయాన్ని తెలుసుకోవలసిన బాధ్యత పాఠకులదే అని నా ఉద్దేశం. అది ఎక్కువమంది పాఠకులు చెయ్యగలిస్తే ఆ కవికి ప్రాచుర్యం లభిస్తుంది. ఎవరూ అర్థం చేసుకోలేకపోతే, ఆ కవి ఒంటరిగా మిగిలిపోతాడు!
నాకు నచ్చిన పద్యం: నన్నెచోడుని వర్ష విన్యాసం గురించి Madhav అభిప్రాయం:
11/07/2008 6:01 am
కామేశ్వర రావు గారూ – మీరు చెప్పిన అర్ధం సరి అయినదే. దానితో నాకేమీ చిక్కు లేదు. కానీ ఆ అర్ధాన్ని పద్యభావంతో అన్వయించుకోలేక పోతున్నాను.
నేను పద్యంలో చెప్పబడి ఉన్న పార్వతిని ఊహిస్తున్నాను. ఆమె చక్కనిది, తపోనిష్టచే చిక్కినది. యువతి. ఆమె తపోముద్రలో ఉన్నది. అంటే వీపు నిటారుగా పద్మాసనం దాల్చి, మణికట్లు మోకాళ్ళపై నిలిపి అరచేతులు పైకి, చూపుడువేలు, బొటనవేలు తాకించి ఉన్నది. ఈ ముద్రలో, ఉదరంపై త్రివళులు ఏర్పడే అవకాశం చాలా తక్కువ, పైగా ఈ భంగిమలో ఉదరం చదునుగా ఉండటమే కద్దు (అందరికీ కాదు కానీ చాలా మందికి:) అందులో చక్కగా చిక్కినమ్మకు. కథాంశం ప్రకారం గిరిరాజ తనయ అవివాహిత, కుమారి.
పార్వతిని ఇంత అందంగా వర్ణించగల్గిన కవికి ఇది తెలియదంటారా? ముందే చెప్పినట్టు అర్ధంతో కాదు అర్ధార్ధంతో నాకు ఈ చిన్న చిక్కు పడింది. అంతే కాదు,లైలా చెప్పినట్లు కొండలనుండి జారి సాగర సంగమానికి ముందు పరీవాహక ప్రాంతంలో పాయలు కట్టే నదికి ఒక పోలిక కూడా ఉన్నది. అయితే ఈ ఊహ కవిదో మనదో చెప్పడం కష్టమే.
పళ్ళెం మాత్రం పగలగొట్టకు గురించి Malathi Nidadavolu అభిప్రాయం:
11/07/2008 5:45 am
క్షుద్రదేవతావాహన? –good one.
అసమర్థులు గురించి venkat chitta అభిప్రాయం:
11/07/2008 5:29 am
an excellent story on the psychological suppression of women by family, before and after marriage. No society can be called civilized, till its women are free, physically and psychologically.