వస్తువు, శిల్పం గూర్చి చాసో స్వానుభవ కథనం రచయితలకు మంచి పాఠం. విమర్శకుల అవసరం రచయితలకు ఎంత వుంటుందో కూడా చాసో చక్కగా సూచించారు. మళ్ళీమళ్ళీ చదువుకోవాలనిపించే ఈ వ్యాసం అందించిన అందరికీ ధన్యవాదాలు.
“ఊర్మిళ గురించిన ప్రస్తావన వాల్మీకి రామాయణంలో ఒక్కచోట మాత్రమే కనిపిస్తుంది. సీతను రాముడికిచ్చి పెళ్ళి చేసినప్పుడు సీత చెల్లెలయిన ఊర్మిళను లక్ష్మణుడికిచ్చి పెళ్లి చేశారు అని వాల్మీకి రామాయణంలో ఉంది. ఆ తరువాత ఊర్మిళ గురించి వాల్మీకం మనకేమీ చెప్పదు.
వాల్మీకి వదిలేసిన ఊర్మిళని తెలుగు ఆడవాళ్ళు దగ్గరికి తీసుకున్నారు. ఆవిడని గురించి ఒక అందమైన కథ అల్లారు. అడివికి రాముడితో పాటు సీత వెళ్ళిపోతూంటే ఊర్మిళ కూడా లక్ష్మణుడితో పాటు వెళ్తానంటుంది కాని లక్ష్మణుడు దానికి అంగీకరించలేదని మనకి తెలుసు.”
ఈ మనము ఎవరు? [ఈ మనము లోనేను లేను, ఎందుకంటే వాల్మీకి మనకేమీ చెప్పలేదు గనక] వారికి ఈ విషయము ఎలా తెలుసు? ఇది చూసింతర్వాత చదవ బుద్ధి వెయ్యలేదు గానీ చదివాను.
మీ ప్రతి వాదనతో నాకేమీ పేచీ లేదు గానీ, పాట గొంతు స్త్రీలది (నాలాంటి వాడు పాడితే వింటే ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోవడానికి నాకే భయంగా ఉంది సుమండీ!), మీరన్నట్టుగా పాడినవారంతా స్త్రీలే. రాసిన వారెవరో పరమాత్మునికెరుక. ఉన్న పరిస్థితులను బట్టి నారాయణరావు గారు అది కవయిత్రి విరచితమేనని అభిప్రాయపడ్డారు. అది ఊహాజనితమే కావచ్చు. పరిశోధకులు సిద్ధాంతం చేయడానికి కొన్ని ఆధారాలు తీసుకుంటారు. కేవలం ఖండించాలి కాబట్టి సిద్ధంతాన్ని ఖండించడం కంటే తగిన ఆధారాలతో ఖండించడం సబబు అనుకుంటాను.
పురుషులు ‘ఆడవాళ్ళ ప్రపంచాల’ మీద ‘అఖ్ఖర్లేని సానుభూతి’ – damned if you do, damned if you don’t! నారాయణరావు గారు కాకుండా ‘నారాయణమ్మ’ గారు ఇదే వ్యాసాన్ని రాస్తే మీకు అభ్యంతరం ఉండదనిపిస్తోంది నాకు.
మీకు పల్లెటూటూరి స్త్రీల నర్మగర్భ సంభాషణలతో ఎంత పరిచయం ఉందో నాకు తెలియదు (తెలియకుండా ఊహించే సాహసం చేసే ధైర్యం కూడా లేదు!). అప్పట్లో తెలియలేదు గానీ, స్త్రీలు బహిరంగంగా వ్యక్తం చేయలేని అభిప్రాయాలని పరోక్షంగా (నారాయణరావు గారు ఉదహరించినట్టుగా) ఎంత స్పష్టంగా చెప్పుకునేవారో ఇప్పుడు తీరిగి ఆలోచిస్తే జ్ఞానోదయంతో ఒళ్ళు పులకరిస్తుంది. (మందమతిని, ఇంతకాలం పట్టింది, క్షంతవ్యుణ్ణి!). దీనికి ప్రత్యేకమైన ‘ఆధునిక దృక్పధం’ అంటూ నిరసన ప్రకటించడం కంటే, ఇప్పటికైనా ఆధునిక దృక్పధంతో వచ్చిన పరిజ్ఞానంతో అప్పటి స్త్రీల భాషను అర్ధం చేసుకోవడానికి చేస్తున్న ప్రయత్నంగా గుర్తించడం మంచిదేమో? మంచి పనికి ఆడవారైతేనేం, మగవారైతేనేం?
పాండురంగ మాహాత్మ్యం కావ్యాన్ని నారికేళ పాకానికి ఉదహరిస్తారు. మీ వివరణ తో నారికేళ పానీయ రసమాధుర్యాన్ని చవి చూచాం. ధన్యవాదాలు స్వీకరించండి. ఒకచోట “మట్ట” మధ్యాహ్నం అనేది మిట్టమధ్యాహ్నం అనే పదానికి పర్యాయ పదం అయివుండవచ్చని చదివి నప్పుడు దాని వెనుక కూడ ఏదైనా రహస్యం దాగి ఉన్నదా అనే సందేహం కలిగింది. కారణం, తమిళం లో “మట్ట” అనే పదాన్ని “పట్ట పైన” అనే వాడుక విన్నాను. ఉదాహరణకి “మట్టమాడి” ( పైన ఏ అంతస్తులూ లేని మేడ పై భాగము) అనే పదం తరచుగ విన్నాను. ఈ సందర్భంలో “ఏ ఆచ్చాదనా లేని తలమీద మధ్యాహ్నపు సూర్యరశ్మి పడటం వల్ల కలిగిన తాపం” అనే అర్థం చెప్పుకోవచ్చా అనే సందేహం. దక్షిణాంధ్ర జిల్లాలలో ఈ జాతీయం “మట్ట” అనేది వాడుకలో ఉన్నదేమో తెలిసికొన గోరుతూ — అరుణాచల.
అవునండి! నాకలాగే అనిపించే వారు. ఇల్లు దేవాలయం అయినప్పుడు అమ్మా నాన్నలు మరి దేవతలే కదా ! .. అందుకని అలా అన్నా. కథ చదివి, మీ అభిప్రాయాన్ని వ్యక్త పరచినందుకు – థాంక్సండి.
మీకు నా సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు తెలియచేసుకుంటూ…
నమస్సులతో-
ఆర్.దమయంతి.
సామూహికంగా మనకు కనపడే అనేకమందిని పరిశీలించి, ఆ మనుషులందరిని మొత్తం చేసి అందులోంచి ఒక కాల్పనిక వ్యక్తిని సృష్టించి, ఆ వ్యక్తిని కథలో మలచటం నా పద్ధతి. అని చాసో తన కథను గురించి చెప్పినది తప్పకుండా ఈ గోమెజ్ పాత్రకు వర్తిస్తుంది. చక్కని కథాశిల్పము. ప్రతి రోజు సాయంకాలము నడిచేటప్పుడు మా చుట్టుపక్కలా ఇటువంటి గోమెజులను ప్రతిరోజు చూస్తుంటాను. నిజమైన ఒక కథను హృదయానికి హత్తుకుపోయేటట్లు అందించినందుకు వేలూరిగారికి అభినందనలు. విధేయుడు – మోహన
బాగుంది మీ జ్ఞాపికలు. కథ కాకపోయినా చదువుతుంటే కథలాగా racyగా ఉంది. ఈ వాక్యాలు నన్ను నిజంగా నవ్వించాయి: మొత్తానికి కొత్త చింత పండేసి తోమిన దేవతా విగ్రహాలకు మల్లే అందర్లోనూ భోగి ‘పండగ తలంటి’ కళ కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించేది. విధేయుడు – మోహన
నేను విమర్శకుడిని గాను, నాకు కవిత్వతత్త్వవిచారములు అంతగా తెలియవు. ఊర్మిళనిద్ర పాటలోని ఛందస్సును గురించి మాత్రమే ఈ అభిప్రాయము. పాటంతా మాత్రాఛందస్సులో ఉన్నది. ప్రతి పాదములో (5-7)-(5)-(5-7) మాత్రలు ఉన్నవి. మొదటి భాగము, చివరి భాగము మాత్రల అమరికలో ఒకే విధముగా ఉన్నది. మధ్య ఉండే ఐదు మాత్రలు వీటిని కలుపుతుంది. ఏడు మాత్రల అమరిక 2-5 లేక 3-4 లేక 4-3 గా ఉంటుంది. మొదటి భాగపు, చివరి భాగపు చివరి అక్షరము లఘువైనా పాడేటప్పుడు అది గురుతుల్యమే. అందుకే భూపాలుడు పాడేటప్పుడు భూపాలుడూ అవుతుంది. మాత్రల అమరిక కోసం కొన్ని చోట్లలో దీర్ఘము కత్తిరించబడుతుంది, ఉదా. నిద్రాహారములకు బదులు నిద్ర హారము లెరుగనే. ఈ పాట అమరిక కస్తూరి రంగ రంగా నా యన్న కావేటి రంగ రంగా వంటిదే. ఛందస్సులో, పాదములో ఒకే అమరికతో ఉండే మొదటి చివరి భాగాలు మధ్యన ఉండే ఒక చిన్న గణముతో కలుపబడి ఉండుట మనకు తరచుగా కనబడుతూ ఉంటుంది. ఉదాహరణగా మత్తకోకిల, మానినీ వృత్తాలను తీసికొనవచ్చును. దీనిని గురించి అప్పుడప్పుడు ఛందస్సు, రచ్చబండ గుంపులో నేను ఎన్నో సందేశాలను వ్రాసి ఉన్నాను. విధేయుడు – మోహన
ఇధమిత్తంగా కర్తృత్వం తెలియని చోట్ల చాలా ఖచ్చితంగా ఆ పాట తాలుకు కర్తృత్వం ఒకానొక పేరు లేని పేరు తెలియని వారికి లింగనిర్దేశం చేసి అది ఒక “కవియిత్రి” రచనే నని అంటగట్టడం పరిశోధనలో కుదరదు. అవి స్త్రీల రామాయణపు పాటలు మాత్రమే !! స్త్రీలే రాసుకున్నారో స్త్రీల కోసం ఇంకెవరైనా రాసిపెట్టారో.. లేక కాలం రీత్యా వాటిలో అనేకమైన కర్తృత్వాలు కలిసాయో స్పస్టంగా విడదీసి చూడగల వీలు లేనప్పుడు నారాయణరావు వ్యాసమ్ అంతా “కవయిత్రి” అంటూ ప్రస్తావించడం లో అర్ధమ్ కనిపించదు.
ఊర్మిళాదేవి నిద్ర పాట చాలా మందికి తెలిసిన పాట. అమ్మమ్మల అమ్మల గొంతుల్లోంచి అనదిమంది తెలుగునాట విన్న పాట కూడానూ! ఇందులో నారాయణరావు” చూసిన” కల్పనలు ఆనాడు దానిని పాడిన వాళ్ళు చూసినట్టు లేదు. తెలుగు లోగిళ్ళలో ఖచ్చితంగా కొన్ని కొందరికి మాత్రమే ప్రవేశానికి అర్హ మైన ప్రాంతాలుగా పరిగణించడం “కొత్త” గా చెప్పేమని చెప్పుకునేదానికి పనికొస్తుందే గానీ ఇంటిని అన్ని విభాగాలు చేసే వీలు తెలుగు సినిమాకి సాధ్యమ్ గానీ.. తెలుగు సంసారాలకి సాధ్యమ్ కాదు.
ఇంక ఈ పాట “మగ ప్రపంచాన్ని చితక్కొట్టేసిన” పాటగా నిరూపించడానికి ఏ ఆధారమూ లేదు. అన్ని కాలాల్లోనీ అన్ని వర్గాల్లోనీ అన్ని ప్రపంచాలూ కనిపిస్తాయి. హాలుడి గాధా సప్తశతిలో ఆడవాళ్ళ కన్నా తెగించి శృంగారాన్ని అనుభవించిన వాళ్ళు ఈ ఆధునిక కాలంలోనీ కనిపించరే:) ఇంక ఊర్మిళా దేవి నిద్రకి ఇవాళ కొత్తగా “ఫెమినిస్టు” స్టేటసు ఇవ్వడం వల్ల గానీ దీనినేదో తెలుగుదేశాన ఫెమినిస్టులు పెద్దగా పట్టించుకోక వారి పరిశీలనా సామర్ధ్యాన్ని కుదించుకున్నారని గానీ రాసే వ్యంగ్యాలతోనీ పనిలేదు. ఆడవాళ్ల ప్రపంచాల మీద మగ విమర్శకుల అఖ్ఖరలేని సానుభూతి, అనవసరమైన ప్రయాసా తప్పిస్తే !!
ఇంతకీ ఈ విశ్లేషణ ఆధునికమో జానపద సాహిత్య చట్రమో, మౌఖిక సాహిత్య పరిధో లేక “ఆధునిక” దృక్పధమో ఎవరన్నా నాకు విశదీకరిస్తే వింటాను. ఇదివరలో వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి గారు ఒక తాళ్లపాక తిమ్మక్కని తయారు చేసి పెట్టారు. ఇప్పుడీ వ్యాసంలో నారాయణ రావు గారు ఒక “ఆధునిక” మైన ఈ ఊర్మిళనీ ఆమె అంతరంగాన్నీ కొత్త కొత్తగా ఇలా నిర్మించిపెట్టారు.
కామేశ్వరరావు గారి అభిప్రాయమ్తో ఏకీభావం ఉంది నాకు.
రమ.
ఎందుకు పారేస్తాను నాన్నా! కథారచన గురించి Bhavani అభిప్రాయం:
01/04/2012 5:25 am
వస్తువు, శిల్పం గూర్చి చాసో స్వానుభవ కథనం రచయితలకు మంచి పాఠం. విమర్శకుల అవసరం రచయితలకు ఎంత వుంటుందో కూడా చాసో చక్కగా సూచించారు. మళ్ళీమళ్ళీ చదువుకోవాలనిపించే ఈ వ్యాసం అందించిన అందరికీ ధన్యవాదాలు.
ఊర్మిళాదేవి నిద్ర: ఒక ఆలోచన గురించి TahaTaha అభిప్రాయం:
01/04/2012 2:23 am
“ఊర్మిళ గురించిన ప్రస్తావన వాల్మీకి రామాయణంలో ఒక్కచోట మాత్రమే కనిపిస్తుంది. సీతను రాముడికిచ్చి పెళ్ళి చేసినప్పుడు సీత చెల్లెలయిన ఊర్మిళను లక్ష్మణుడికిచ్చి పెళ్లి చేశారు అని వాల్మీకి రామాయణంలో ఉంది. ఆ తరువాత ఊర్మిళ గురించి వాల్మీకం మనకేమీ చెప్పదు.
వాల్మీకి వదిలేసిన ఊర్మిళని తెలుగు ఆడవాళ్ళు దగ్గరికి తీసుకున్నారు. ఆవిడని గురించి ఒక అందమైన కథ అల్లారు. అడివికి రాముడితో పాటు సీత వెళ్ళిపోతూంటే ఊర్మిళ కూడా లక్ష్మణుడితో పాటు వెళ్తానంటుంది కాని లక్ష్మణుడు దానికి అంగీకరించలేదని మనకి తెలుసు.”
ఈ మనము ఎవరు? [ఈ మనము లోనేను లేను, ఎందుకంటే వాల్మీకి మనకేమీ చెప్పలేదు గనక] వారికి ఈ విషయము ఎలా తెలుసు? ఇది చూసింతర్వాత చదవ బుద్ధి వెయ్యలేదు గానీ చదివాను.
ఊర్మిళాదేవి నిద్ర: ఒక ఆలోచన గురించి Krishna Rao Maddipati అభిప్రాయం:
01/04/2012 12:45 am
రమ గారు,
మీ ప్రతి వాదనతో నాకేమీ పేచీ లేదు గానీ, పాట గొంతు స్త్రీలది (నాలాంటి వాడు పాడితే వింటే ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోవడానికి నాకే భయంగా ఉంది సుమండీ!), మీరన్నట్టుగా పాడినవారంతా స్త్రీలే. రాసిన వారెవరో పరమాత్మునికెరుక. ఉన్న పరిస్థితులను బట్టి నారాయణరావు గారు అది కవయిత్రి విరచితమేనని అభిప్రాయపడ్డారు. అది ఊహాజనితమే కావచ్చు. పరిశోధకులు సిద్ధాంతం చేయడానికి కొన్ని ఆధారాలు తీసుకుంటారు. కేవలం ఖండించాలి కాబట్టి సిద్ధంతాన్ని ఖండించడం కంటే తగిన ఆధారాలతో ఖండించడం సబబు అనుకుంటాను.
పురుషులు ‘ఆడవాళ్ళ ప్రపంచాల’ మీద ‘అఖ్ఖర్లేని సానుభూతి’ – damned if you do, damned if you don’t! నారాయణరావు గారు కాకుండా ‘నారాయణమ్మ’ గారు ఇదే వ్యాసాన్ని రాస్తే మీకు అభ్యంతరం ఉండదనిపిస్తోంది నాకు.
మీకు పల్లెటూటూరి స్త్రీల నర్మగర్భ సంభాషణలతో ఎంత పరిచయం ఉందో నాకు తెలియదు (తెలియకుండా ఊహించే సాహసం చేసే ధైర్యం కూడా లేదు!). అప్పట్లో తెలియలేదు గానీ, స్త్రీలు బహిరంగంగా వ్యక్తం చేయలేని అభిప్రాయాలని పరోక్షంగా (నారాయణరావు గారు ఉదహరించినట్టుగా) ఎంత స్పష్టంగా చెప్పుకునేవారో ఇప్పుడు తీరిగి ఆలోచిస్తే జ్ఞానోదయంతో ఒళ్ళు పులకరిస్తుంది. (మందమతిని, ఇంతకాలం పట్టింది, క్షంతవ్యుణ్ణి!). దీనికి ప్రత్యేకమైన ‘ఆధునిక దృక్పధం’ అంటూ నిరసన ప్రకటించడం కంటే, ఇప్పటికైనా ఆధునిక దృక్పధంతో వచ్చిన పరిజ్ఞానంతో అప్పటి స్త్రీల భాషను అర్ధం చేసుకోవడానికి చేస్తున్న ప్రయత్నంగా గుర్తించడం మంచిదేమో? మంచి పనికి ఆడవారైతేనేం, మగవారైతేనేం?
‘మంచియన్నది మాలయైతే మాల నేనవుతాను’ (నూట యాభై ఏళ్ళయినా మహాకవి మాటలు బ్రతికే ఉన్నాయనుకుంటున్నాను).
కృష్ణారావు
మహాకవి తెనాలి రామకృష్ణుని ‘పాండురంగ మాహాత్మ్యము’ గురించి Arunachala అభిప్రాయం:
01/03/2012 10:23 pm
పాండురంగ మాహాత్మ్యం కావ్యాన్ని నారికేళ పాకానికి ఉదహరిస్తారు. మీ వివరణ తో నారికేళ పానీయ రసమాధుర్యాన్ని చవి చూచాం. ధన్యవాదాలు స్వీకరించండి. ఒకచోట “మట్ట” మధ్యాహ్నం అనేది మిట్టమధ్యాహ్నం అనే పదానికి పర్యాయ పదం అయివుండవచ్చని చదివి నప్పుడు దాని వెనుక కూడ ఏదైనా రహస్యం దాగి ఉన్నదా అనే సందేహం కలిగింది. కారణం, తమిళం లో “మట్ట” అనే పదాన్ని “పట్ట పైన” అనే వాడుక విన్నాను. ఉదాహరణకి “మట్టమాడి” ( పైన ఏ అంతస్తులూ లేని మేడ పై భాగము) అనే పదం తరచుగ విన్నాను. ఈ సందర్భంలో “ఏ ఆచ్చాదనా లేని తలమీద మధ్యాహ్నపు సూర్యరశ్మి పడటం వల్ల కలిగిన తాపం” అనే అర్థం చెప్పుకోవచ్చా అనే సందేహం. దక్షిణాంధ్ర జిల్లాలలో ఈ జాతీయం “మట్ట” అనేది వాడుకలో ఉన్నదేమో తెలిసికొన గోరుతూ — అరుణాచల.
భోగి తలంట్లు గురించి ఆర్.దమయంతి. అభిప్రాయం:
01/03/2012 9:51 pm
అవునండి! నాకలాగే అనిపించే వారు. ఇల్లు దేవాలయం అయినప్పుడు అమ్మా నాన్నలు మరి దేవతలే కదా ! .. అందుకని అలా అన్నా. కథ చదివి, మీ అభిప్రాయాన్ని వ్యక్త పరచినందుకు – థాంక్సండి.
మీకు నా సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు తెలియచేసుకుంటూ…
నమస్సులతో-
ఆర్.దమయంతి.
గోమెజ్ ఎప్పుడొస్తాడో! గురించి మోహన అభిప్రాయం:
01/03/2012 9:50 pm
సామూహికంగా మనకు కనపడే అనేకమందిని పరిశీలించి, ఆ మనుషులందరిని మొత్తం చేసి అందులోంచి ఒక కాల్పనిక వ్యక్తిని సృష్టించి, ఆ వ్యక్తిని కథలో మలచటం నా పద్ధతి. అని చాసో తన కథను గురించి చెప్పినది తప్పకుండా ఈ గోమెజ్ పాత్రకు వర్తిస్తుంది. చక్కని కథాశిల్పము. ప్రతి రోజు సాయంకాలము నడిచేటప్పుడు మా చుట్టుపక్కలా ఇటువంటి గోమెజులను ప్రతిరోజు చూస్తుంటాను. నిజమైన ఒక కథను హృదయానికి హత్తుకుపోయేటట్లు అందించినందుకు వేలూరిగారికి అభినందనలు. విధేయుడు – మోహన
భోగి తలంట్లు గురించి మోహన అభిప్రాయం:
01/03/2012 6:10 pm
బాగుంది మీ జ్ఞాపికలు. కథ కాకపోయినా చదువుతుంటే కథలాగా racyగా ఉంది. ఈ వాక్యాలు నన్ను నిజంగా నవ్వించాయి: మొత్తానికి కొత్త చింత పండేసి తోమిన దేవతా విగ్రహాలకు మల్లే అందర్లోనూ భోగి ‘పండగ తలంటి’ కళ కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించేది. విధేయుడు – మోహన
మౌనంతో ముఖాముఖి గురించి మోహన అభిప్రాయం:
01/03/2012 5:48 pm
ఈ కథతో ముఖాముఖి. రెండుసారులు చదివాను, నా మట్టి బుఱ్ఱకు అర్థం కావడము లేదు ఈ కథ 😉 విధేయుడు – మోహన
ఊర్మిళాదేవి నిద్ర: ఒక ఆలోచన గురించి మోహన అభిప్రాయం:
01/03/2012 3:16 pm
నేను విమర్శకుడిని గాను, నాకు కవిత్వతత్త్వవిచారములు అంతగా తెలియవు. ఊర్మిళనిద్ర పాటలోని ఛందస్సును గురించి మాత్రమే ఈ అభిప్రాయము. పాటంతా మాత్రాఛందస్సులో ఉన్నది. ప్రతి పాదములో (5-7)-(5)-(5-7) మాత్రలు ఉన్నవి. మొదటి భాగము, చివరి భాగము మాత్రల అమరికలో ఒకే విధముగా ఉన్నది. మధ్య ఉండే ఐదు మాత్రలు వీటిని కలుపుతుంది. ఏడు మాత్రల అమరిక 2-5 లేక 3-4 లేక 4-3 గా ఉంటుంది. మొదటి భాగపు, చివరి భాగపు చివరి అక్షరము లఘువైనా పాడేటప్పుడు అది గురుతుల్యమే. అందుకే భూపాలుడు పాడేటప్పుడు భూపాలుడూ అవుతుంది. మాత్రల అమరిక కోసం కొన్ని చోట్లలో దీర్ఘము కత్తిరించబడుతుంది, ఉదా. నిద్రాహారములకు బదులు నిద్ర హారము లెరుగనే. ఈ పాట అమరిక కస్తూరి రంగ రంగా నా యన్న కావేటి రంగ రంగా వంటిదే. ఛందస్సులో, పాదములో ఒకే అమరికతో ఉండే మొదటి చివరి భాగాలు మధ్యన ఉండే ఒక చిన్న గణముతో కలుపబడి ఉండుట మనకు తరచుగా కనబడుతూ ఉంటుంది. ఉదాహరణగా మత్తకోకిల, మానినీ వృత్తాలను తీసికొనవచ్చును. దీనిని గురించి అప్పుడప్పుడు ఛందస్సు, రచ్చబండ గుంపులో నేను ఎన్నో సందేశాలను వ్రాసి ఉన్నాను. విధేయుడు – మోహన
ఊర్మిళాదేవి నిద్ర: ఒక ఆలోచన గురించి rama bharadwaj అభిప్రాయం:
01/03/2012 1:56 pm
ఇధమిత్తంగా కర్తృత్వం తెలియని చోట్ల చాలా ఖచ్చితంగా ఆ పాట తాలుకు కర్తృత్వం ఒకానొక పేరు లేని పేరు తెలియని వారికి లింగనిర్దేశం చేసి అది ఒక “కవియిత్రి” రచనే నని అంటగట్టడం పరిశోధనలో కుదరదు. అవి స్త్రీల రామాయణపు పాటలు మాత్రమే !! స్త్రీలే రాసుకున్నారో స్త్రీల కోసం ఇంకెవరైనా రాసిపెట్టారో.. లేక కాలం రీత్యా వాటిలో అనేకమైన కర్తృత్వాలు కలిసాయో స్పస్టంగా విడదీసి చూడగల వీలు లేనప్పుడు నారాయణరావు వ్యాసమ్ అంతా “కవయిత్రి” అంటూ ప్రస్తావించడం లో అర్ధమ్ కనిపించదు.
ఊర్మిళాదేవి నిద్ర పాట చాలా మందికి తెలిసిన పాట. అమ్మమ్మల అమ్మల గొంతుల్లోంచి అనదిమంది తెలుగునాట విన్న పాట కూడానూ! ఇందులో నారాయణరావు” చూసిన” కల్పనలు ఆనాడు దానిని పాడిన వాళ్ళు చూసినట్టు లేదు. తెలుగు లోగిళ్ళలో ఖచ్చితంగా కొన్ని కొందరికి మాత్రమే ప్రవేశానికి అర్హ మైన ప్రాంతాలుగా పరిగణించడం “కొత్త” గా చెప్పేమని చెప్పుకునేదానికి పనికొస్తుందే గానీ ఇంటిని అన్ని విభాగాలు చేసే వీలు తెలుగు సినిమాకి సాధ్యమ్ గానీ.. తెలుగు సంసారాలకి సాధ్యమ్ కాదు.
ఇంక ఈ పాట “మగ ప్రపంచాన్ని చితక్కొట్టేసిన” పాటగా నిరూపించడానికి ఏ ఆధారమూ లేదు. అన్ని కాలాల్లోనీ అన్ని వర్గాల్లోనీ అన్ని ప్రపంచాలూ కనిపిస్తాయి. హాలుడి గాధా సప్తశతిలో ఆడవాళ్ళ కన్నా తెగించి శృంగారాన్ని అనుభవించిన వాళ్ళు ఈ ఆధునిక కాలంలోనీ కనిపించరే:) ఇంక ఊర్మిళా దేవి నిద్రకి ఇవాళ కొత్తగా “ఫెమినిస్టు” స్టేటసు ఇవ్వడం వల్ల గానీ దీనినేదో తెలుగుదేశాన ఫెమినిస్టులు పెద్దగా పట్టించుకోక వారి పరిశీలనా సామర్ధ్యాన్ని కుదించుకున్నారని గానీ రాసే వ్యంగ్యాలతోనీ పనిలేదు. ఆడవాళ్ల ప్రపంచాల మీద మగ విమర్శకుల అఖ్ఖరలేని సానుభూతి, అనవసరమైన ప్రయాసా తప్పిస్తే !!
ఇంతకీ ఈ విశ్లేషణ ఆధునికమో జానపద సాహిత్య చట్రమో, మౌఖిక సాహిత్య పరిధో లేక “ఆధునిక” దృక్పధమో ఎవరన్నా నాకు విశదీకరిస్తే వింటాను. ఇదివరలో వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి గారు ఒక తాళ్లపాక తిమ్మక్కని తయారు చేసి పెట్టారు. ఇప్పుడీ వ్యాసంలో నారాయణ రావు గారు ఒక “ఆధునిక” మైన ఈ ఊర్మిళనీ ఆమె అంతరంగాన్నీ కొత్త కొత్తగా ఇలా నిర్మించిపెట్టారు.
కామేశ్వరరావు గారి అభిప్రాయమ్తో ఏకీభావం ఉంది నాకు.
రమ.
(This message has been edited – Ed.)