వేమూరిగారూ,
మీ ప్రతిస్పందనకు ధన్యవాదాలు. మీ బాలవ్యాకరణంలో నున్న సమాచారం సరియైనదే. శకటరేఫాన్ని అచ్చతెనుఁగు వర్ణమాలలో చేర్చుకొని 37 అక్షరాలుగా పరిగణించాలని కొందఱు, అది లేకుండ 36 అక్షరాలుగానే పరిగణించాలని కొందఱు సూత్రీకరించినారు. ఆంధ్రవైయాకరణమునిత్రయంలో పతంజలిస్థానీయులుగా భావింపబడుచున్న బ్రహ్మశ్రీ వజ్ఝల చినసీతారామస్వామిగారు వారి ‘బాలవ్యాకరణోద్ద్యోతము’ అనే గ్రంథములో శకటరేఫాన్ని పరిగణిస్తూ 37 వర్ణములని సూత్రీకరించినారు. వారు చిన్నయసూరిగారి సూత్రములను కొన్నిచోట్లను, సూరిగారి సూత్రములను సవరించి వారే సృష్టించిన సూత్రములను కొన్ని చోట్లను ఇస్తూ, విస్తృతమైన విశ్లేషణతో, విమర్శనాత్మకమైన వివరణతో నీగ్రంథమును వ్రాసినారు. ఇది తెలుగువ్యాకరణమునకు కూర్పబడిన ఉత్తమగ్రంథము. సందర్భానుసారముగా ఈగ్రంథములో బ్రాకెట్లలో సూరిగారి సూత్రసంఖ్యలను కూడ పేర్కొన్నారు. పై వర్ణమాలాసూత్రసందర్భంలోనూ వారు సూరిగారి సూత్రసంఖ్యను ఇచ్చినారు. కాని సూరిగారు 36 అక్షరములనే చెప్పినారని వారు చెప్పలేదు. నావద్ద కేవలము వజ్ఝలవారి గ్రంథమే ఉండుటవల్ల నేను సూరిగారి సూత్రమును చూడలేదు. ఇదియే ఈ అక్షరసంఖ్యలో గల వ్యత్యాసమునకు కారణము. 15వ శతాబ్దమునకు చెందిన అనంతామాత్యుని ఛందోదర్పణములోను ‘తెనుఁగున ఱళ లనఁగ రెండధికమండ్రు హరీ’ అని శకటఱేఫను వర్ణమాలలో చేర్చినట్లు వ్యాకరణవిద్వాంసులైన డా. అమరేశం రాజేశ్వరశర్మగారు తెలుపుతున్నారు. ఈవిధంగా కొందఱు శకటరేఫాన్ని గణించడం, లేక అపగణించడంవల్ల వర్ణముల సంఖ్య 37 లేక 36గా చెప్పడం జరుగుచున్నది.
మఱొకవిషయం:
తపఃఫలం > తపోఫలం
వయఃపరిమితి > వయోపరిమితి
తపోఫలం, వయోపరిమితి అనేవి అపశబ్దాలు. అట్లాంటివి భాషలో నుండవు. విసర్గకు ‘క,ఖ’లు, ‘ప,ఫ’ లు పరమైనపుడు విసర్గ అర్ధవిసర్గగానో (అంటే జిహ్వామూలీయంగానో, ఉపధ్మానీయంగానో), అట్లు గాకున్న యథాతథంగామారకుండానో ఉంటుంది. అందుచేత వయః+పరిమితి -> వయఃపరిపమితి, తపః +ఫలం ->తపఃఫలం అని ఔతుంది కాని, తపోఫలం, వయోపరిమితి అను రూపాలు సిద్ధింపవు. వివరములకు సంధిప్రకరణములో ‘విసర్గసంధి’ని చూడగలరు.
శకట రేఫము (ఱ) య వ ల వలె ప్రయత్న భేదముచే మృదు కఠినత్వములయిన రెండు విధములు సిద్ధించును కావున అది ప్రత్యేక అక్షరముగా గ్రహింపబడలేదు. కాని ళ-కారమునకు స్వంతముగా నిర్దిష్టమైన శబ్దము ఉన్నందువలన దానిని ప్రత్యేక అక్షరముగా గ్రహించారు. అందుచేత తెలుగులో 36 అక్షరముల సంఖ్యనే చూపినారు.
మీలోని సరస్వతీదేవికి శిరస్సు వంచి నమస్కారం చేస్తున్నాను. మీ వంటి పండితులు నా వ్యాసం చదవడమే ఒక అదృష్టం. చదివి స్పందించేరంటే అది నా వ్యాసానికి ఒక అలంకారం. మీకు సమాధానం రాస్తే హనుమంతుడి ఎదుట కుప్పిగంతులు వేసినట్లే!
నేను ఏయే నేపథ్యాల నుండి ఇక్కడకి వచ్చేనో కొద్దిగా వివరించనివ్వండి.
మొదటి కోణం: నేను చదువుకునే రోజులలో ఈ దిగువ వాక్యాన్ని నా బల్లకి ఎదురుగా పెట్టుకునేవాడిని.
“A man would do nothing if he waited until he could do it so well that no one could find fault.” – John Henry Cardinal Newman (1801-1890)
తప్పో, ఒప్పో, సమగ్రమో, అసమగ్రమో అని మీమాంస పడకుండా ప్రయత్నించి చూడడం, ఫలితం అనుకున్నట్లు లేకపోతే, లేచి, దుమ్ము దులుపుకుని, మళ్లా ప్రయత్నించడం. ఈ పద్ధతిలో నెట్టుకొస్తున్నాను.
రెండవ కోణం: గత 40 సంవత్సరాలుగా సైన్సుని నలుగురికీ అర్థం అయే రీతిలో, తెలుగులో, రాయడం నా ప్రవృత్తి. సైన్సులోని భావాలని సామాన్యులకి అర్థం అయే విధంగా రాయడం కష్టం; ఇంగ్లీషులోనే కష్టం, పదసంపద పుష్ఠిగా లేని తెలుగులో రాయడం ఇంకా కష్టం. ఈ సందర్భంలో సైన్సుని, జనరంజక శైలిలో అంగరంగవైభవంగా, సమగ్రంగా, సాధికారంగా రాయడం – ఏ భాషా మాధ్యమంలోనైనా సరే – కష్టం. అందుకని మూలంలో ఉన్న భావాన్ని సూక్ష్మీకరిస్తాం. ఆత్యవసరమైన అంశాలని ఉంచి, ప్రస్తుతానికి అవసరంలేని వివరాలని కత్తిరిస్తాం. అలా చెయ్యకపోతే నలుగురికీ అందుబాటులో ఉండేలా రాయలేము. అలా చేస్తే నిష్ణాతులకి కోపం రావచ్చు. “రావచ్చు” ఏమిటి? నేను ఈమాటలో రాసిన వ్యాసం ఒకటి పకడ్బందీగా లేదని గణితజ్ఞులు నా తోలు ఒలిచీసేరు. వారి స్పందనని చూసి కాసింత బిగించి రాసేసరికి “ఇది సామాన్య పాఠకులని ఉద్దేశించి రాసిన రాతేనా? గణితంలో పండితులని ఉద్దేశించి రాసేవా?” అంటూ మరొక పాఠకుడు మందలించేడు. కరవమంటే కప్పకి కోపం, విడవమంటే పాముకి కోపం! అలాగని “పాపులర్ సైన్సు” కి స్థానం లేదనగలమా? సైన్సు ప్రభావం మనందరి జీవితాల మీద పడుతోంది కనుక సైన్సులోని మెలికలు అర్థం కాకపోయినా స్థూలంగా, చూచాయగా, అందరికి అర్థం అవాలి. అందుకని అసలు విషయాన్ని కాసింత తేలిక పరచే ధోరణి ప్రచారంలోకి వచ్చింది.
మూడవ కోణం: నేను కూడ బాలవ్యాకరణం, సంజ్ఞా పరిచ్ఛేదం, తోటే మొదలు పెడదామనుకున్నాను. నా దగ్గర ఉన్న బాలవ్యాకరణం అట్ట చిరిగిపోయింది కనుక ప్రచురణ తేదీ తెలియదు కాని దాని మీద నా అక్క పేరు, నా చెల్లెలి పేరు, నా తమ్ముడి పేరు కనిపించేయి కనుక ఇది ఏ 1945 ప్రాంతాలలోనో ముద్రణ పొంది ఉంటుందని ఊహిస్తున్నాను! ముట్టుకుంటే కాగితాలు విరుగుతున్నాయి, చిరగడం కాదు! ఇందులో సంజ్ఞా పరిచ్ఛేదం, 3 వ సూత్రం ఇలా ఉంది:
“తెనుఁగునకు వర్ణములు ముప్పదియాఱు”
మీరు చెప్పినదానికీ, దీనికీ మధ్య లెక్క తేడా వచ్చిందేమిటా అని విచారిస్తే నా ప్రతిలో – అంతా మీరు సూచించినట్లే ఉంది కాని – శకటరేఫ లేదు. అంతే కాదు. ఋ, ౠ, ఒత్తు అక్షరాలు, విసర్గ, ఞ్, ఙ్, శ, ష లు అనే సంస్కృతసమంబులన్నిటిని కలుపుకుంటే తెలుగు అని వ్యవహరించబడుతోంది అని నాలుగవ సూత్రం.
బాలవ్యాకరణంలో మొదటి నాలుగు సూత్రాలూ చదివిన తరువాత మనం ఈ రోజుల్లో వాడుకునే భాష సంస్కృతమా? ప్రాకృతమా? తెనుగా? తెలుగా? అన్న అనుమానం నా బోంట్లకి వచ్చినప్పుడు, ఇటువంటి పరిస్థితులలో నాలాంటివాడు చెయ్యగలిగేది ఏమిటి?
‘ఈ course ను తప్పు పట్టే వారందఱు దీనిని నేర్చుకొన్న విద్యార్థులు ఇంతటితో ఆగిపోతారు అని అనుకొన్నట్లుంది. దీనిలో ఉత్తీర్ణులయినవారు తఱువాతి మెట్టు course ను తీసికొని తమ భాషను మెఱుగు పెట్టుకోవచ్చును కదా? దానికి ఇది పునాదిగా భావించవచ్చును.
లోపభూయిష్ఠమైన పునాది భవనానికే చేటు కాదా? ఇంగ్లీషులో ‘queue’ అనే పదాన్ని ‘q’ అని వ్రాయండని లోకంలో ఎవరైన నేర్పుతారా? ‘buy’, ‘by’ అనే పదాలను ‘bi’ అని వ్రాయండని నేర్పుతారా? తెలుగుకు మాత్రం ఎందుకీ అర్థరహితమైన అగచాట్లు?
‘ఒక సయిడుబార్ – అసలు అచ్చ తెలుగులో ఐ, ఔ లు ఉన్నాయా? ఐ, ఔలకు బదులు అయి, అవు వాడవచ్చును అనుకొంటాను, ఉదా. అయిదు, అవును, ఇత్యాదులు.’
ఉదా: అయిరి-ఐరి, అవును-ఔను, అయిదు-ఐదు, అవుడు-ఔడు (పెదవి క్రిందిచోటు), గవుసెన-గౌసెన
వివరణ 1: ‘ఐ-ఔ’లకు ‘అయి-అవు’ అనునవి కూడ ఆదేశములగుటయుఁ గలదు. ఉదా:కై – కయి (చేయి), కైత-కయిత, కౌను-కవును, కౌఁగిలి –కవుఁగిలి
వివరణ2: ఆచ్ఛికంబులం దనుటచే నిది సంస్కృతసమములందు వర్తిల్లదు. ఉదా: దైవము దయివము, కైలాసము కయిలాసము, కౌమారము కవుమారము, గౌణము గవుణము – ఇటువంటి రూపములు సిద్ధింపవు. దీనికి కారణము ఈ సంస్కృతసమములకు మూలములైన సంస్కృతకృదంతములు ఆయాధాతువులపై పాణినీయవ్యాకరణప్రకారము వివిధప్రత్యయములు చేర్చుటచే ఏర్పడినవి. అట్టి పదములకు ఈ ఆచ్ఛికసూత్రమును వర్తింపజేసిన అవి అర్థరహితమగును. అందుచేత సంస్కృతసమములపై నిది సర్వదా నిషిద్ధము.
వివరణ3: ఛందోబద్ధపద్యములందు ఇటువంటి ఆదేశములు గణ,యతిభంగములకు కారణమగును. ఉదా:
‘నలువై యత్తఱి నత్తలోదరియు వీణావాదనప్రౌఢిచేఁ’-ఈ మత్తేభవృత్తపాదాన్ని ‘నలువయి యత్తఱి నత్తలోదరియు వీణావాదనప్రవుఢిచేఁ’ — అని మారిస్తే రెండు గణభంగములూ, యతిభంగము అగుట గమనింపవచ్చును. అందుచేత ఛందోబద్ధపద్యముల కీ సూత్రమును వర్తింపఁజేయరాదు. కాని మాత్రాసమకవృత్తములలో క్వచిత్తుగా గణభంగము, యతిభంగము కానిచో ఆచ్ఛికపదములకు మాత్రమే దీనిని వర్తింపజేయవచ్చును.
మఱొక చిన్న విషయము. ఈ course ను తప్పు పట్టే వారందఱు దీనిని నేర్చుకొన్న విద్యార్థులు ఇంతటితో ఆగిపోతారు అని అనుకొన్నట్లుంది. దీనిలో ఉత్తీర్ణులయినవారు తఱువాతి మెట్టు course ను తీసికొని తమ భాషను మెఱుగు పెట్టుకోవచ్చును కదా? దానికి ఇది పునాదిగా భావించవచ్చును. కొన్ని అక్షరాలను మొట్టమొదటే పరిచయము చేయకుండా ఉండడము విద్యార్థులను భయపెట్టకుండడానికి అని అనుకోవచ్చును. చైనా వాళ్ల భాష నేర్చుకొనేటప్పుడు అన్ని characters ఒకే మారు నేర్చుకొనరు. తెలుగులో సులభమయిన పదాలు ఉండే చోటులలో కష్టమయిన సంస్కృత పదములు వాడడము కూడ సామాన్యము అయిపోయినది. చేప అనే పదానికి మత్స్యము, ఝషము మున్నగు పదాలను వాడడము ఈ కోవకు చెందినదే. వీలయినంతవఱకు “తేలిక” తెలుగు పదాలను ప్రారంభ దశలో ఉపయోగించడము మంచిది.
తేలిక తెలుగు గురించి desikachary అభిప్రాయం:
05/17/2016 12:07 am
వేమూరిగారూ,
మీ ప్రతిస్పందనకు ధన్యవాదాలు. మీ బాలవ్యాకరణంలో నున్న సమాచారం సరియైనదే. శకటరేఫాన్ని అచ్చతెనుఁగు వర్ణమాలలో చేర్చుకొని 37 అక్షరాలుగా పరిగణించాలని కొందఱు, అది లేకుండ 36 అక్షరాలుగానే పరిగణించాలని కొందఱు సూత్రీకరించినారు. ఆంధ్రవైయాకరణమునిత్రయంలో పతంజలిస్థానీయులుగా భావింపబడుచున్న బ్రహ్మశ్రీ వజ్ఝల చినసీతారామస్వామిగారు వారి ‘బాలవ్యాకరణోద్ద్యోతము’ అనే గ్రంథములో శకటరేఫాన్ని పరిగణిస్తూ 37 వర్ణములని సూత్రీకరించినారు. వారు చిన్నయసూరిగారి సూత్రములను కొన్నిచోట్లను, సూరిగారి సూత్రములను సవరించి వారే సృష్టించిన సూత్రములను కొన్ని చోట్లను ఇస్తూ, విస్తృతమైన విశ్లేషణతో, విమర్శనాత్మకమైన వివరణతో నీగ్రంథమును వ్రాసినారు. ఇది తెలుగువ్యాకరణమునకు కూర్పబడిన ఉత్తమగ్రంథము. సందర్భానుసారముగా ఈగ్రంథములో బ్రాకెట్లలో సూరిగారి సూత్రసంఖ్యలను కూడ పేర్కొన్నారు. పై వర్ణమాలాసూత్రసందర్భంలోనూ వారు సూరిగారి సూత్రసంఖ్యను ఇచ్చినారు. కాని సూరిగారు 36 అక్షరములనే చెప్పినారని వారు చెప్పలేదు. నావద్ద కేవలము వజ్ఝలవారి గ్రంథమే ఉండుటవల్ల నేను సూరిగారి సూత్రమును చూడలేదు. ఇదియే ఈ అక్షరసంఖ్యలో గల వ్యత్యాసమునకు కారణము. 15వ శతాబ్దమునకు చెందిన అనంతామాత్యుని ఛందోదర్పణములోను ‘తెనుఁగున ఱళ లనఁగ రెండధికమండ్రు హరీ’ అని శకటఱేఫను వర్ణమాలలో చేర్చినట్లు వ్యాకరణవిద్వాంసులైన డా. అమరేశం రాజేశ్వరశర్మగారు తెలుపుతున్నారు. ఈవిధంగా కొందఱు శకటరేఫాన్ని గణించడం, లేక అపగణించడంవల్ల వర్ణముల సంఖ్య 37 లేక 36గా చెప్పడం జరుగుచున్నది.
మఱొకవిషయం:
తపఃఫలం > తపోఫలం
వయఃపరిమితి > వయోపరిమితి
తపోఫలం, వయోపరిమితి అనేవి అపశబ్దాలు. అట్లాంటివి భాషలో నుండవు. విసర్గకు ‘క,ఖ’లు, ‘ప,ఫ’ లు పరమైనపుడు విసర్గ అర్ధవిసర్గగానో (అంటే జిహ్వామూలీయంగానో, ఉపధ్మానీయంగానో), అట్లు గాకున్న యథాతథంగామారకుండానో ఉంటుంది. అందుచేత వయః+పరిమితి -> వయఃపరిపమితి, తపః +ఫలం ->తపఃఫలం అని ఔతుంది కాని, తపోఫలం, వయోపరిమితి అను రూపాలు సిద్ధింపవు. వివరములకు సంధిప్రకరణములో ‘విసర్గసంధి’ని చూడగలరు.
తేలిక తెలుగు గురించి మోహన అభిప్రాయం:
05/15/2016 5:38 pm
శకట రేఫము (ఱ) య వ ల వలె ప్రయత్న భేదముచే మృదు కఠినత్వములయిన రెండు విధములు సిద్ధించును కావున అది ప్రత్యేక అక్షరముగా గ్రహింపబడలేదు. కాని ళ-కారమునకు స్వంతముగా నిర్దిష్టమైన శబ్దము ఉన్నందువలన దానిని ప్రత్యేక అక్షరముగా గ్రహించారు. అందుచేత తెలుగులో 36 అక్షరముల సంఖ్యనే చూపినారు.
విధేయుడు – మోహన
తేలిక తెలుగు గురించి Rao Vemuri అభిప్రాయం:
05/14/2016 7:13 pm
శ్రీ తిరుమలకృష్ణ దేశికాచార్యులవారికి:
మీలోని సరస్వతీదేవికి శిరస్సు వంచి నమస్కారం చేస్తున్నాను. మీ వంటి పండితులు నా వ్యాసం చదవడమే ఒక అదృష్టం. చదివి స్పందించేరంటే అది నా వ్యాసానికి ఒక అలంకారం. మీకు సమాధానం రాస్తే హనుమంతుడి ఎదుట కుప్పిగంతులు వేసినట్లే!
నేను ఏయే నేపథ్యాల నుండి ఇక్కడకి వచ్చేనో కొద్దిగా వివరించనివ్వండి.
మొదటి కోణం: నేను చదువుకునే రోజులలో ఈ దిగువ వాక్యాన్ని నా బల్లకి ఎదురుగా పెట్టుకునేవాడిని.
“A man would do nothing if he waited until he could do it so well that no one could find fault.” – John Henry Cardinal Newman (1801-1890)
తప్పో, ఒప్పో, సమగ్రమో, అసమగ్రమో అని మీమాంస పడకుండా ప్రయత్నించి చూడడం, ఫలితం అనుకున్నట్లు లేకపోతే, లేచి, దుమ్ము దులుపుకుని, మళ్లా ప్రయత్నించడం. ఈ పద్ధతిలో నెట్టుకొస్తున్నాను.
రెండవ కోణం: గత 40 సంవత్సరాలుగా సైన్సుని నలుగురికీ అర్థం అయే రీతిలో, తెలుగులో, రాయడం నా ప్రవృత్తి. సైన్సులోని భావాలని సామాన్యులకి అర్థం అయే విధంగా రాయడం కష్టం; ఇంగ్లీషులోనే కష్టం, పదసంపద పుష్ఠిగా లేని తెలుగులో రాయడం ఇంకా కష్టం. ఈ సందర్భంలో సైన్సుని, జనరంజక శైలిలో అంగరంగవైభవంగా, సమగ్రంగా, సాధికారంగా రాయడం – ఏ భాషా మాధ్యమంలోనైనా సరే – కష్టం. అందుకని మూలంలో ఉన్న భావాన్ని సూక్ష్మీకరిస్తాం. ఆత్యవసరమైన అంశాలని ఉంచి, ప్రస్తుతానికి అవసరంలేని వివరాలని కత్తిరిస్తాం. అలా చెయ్యకపోతే నలుగురికీ అందుబాటులో ఉండేలా రాయలేము. అలా చేస్తే నిష్ణాతులకి కోపం రావచ్చు. “రావచ్చు” ఏమిటి? నేను ఈమాటలో రాసిన వ్యాసం ఒకటి పకడ్బందీగా లేదని గణితజ్ఞులు నా తోలు ఒలిచీసేరు. వారి స్పందనని చూసి కాసింత బిగించి రాసేసరికి “ఇది సామాన్య పాఠకులని ఉద్దేశించి రాసిన రాతేనా? గణితంలో పండితులని ఉద్దేశించి రాసేవా?” అంటూ మరొక పాఠకుడు మందలించేడు. కరవమంటే కప్పకి కోపం, విడవమంటే పాముకి కోపం! అలాగని “పాపులర్ సైన్సు” కి స్థానం లేదనగలమా? సైన్సు ప్రభావం మనందరి జీవితాల మీద పడుతోంది కనుక సైన్సులోని మెలికలు అర్థం కాకపోయినా స్థూలంగా, చూచాయగా, అందరికి అర్థం అవాలి. అందుకని అసలు విషయాన్ని కాసింత తేలిక పరచే ధోరణి ప్రచారంలోకి వచ్చింది.
మూడవ కోణం: నేను కూడ బాలవ్యాకరణం, సంజ్ఞా పరిచ్ఛేదం, తోటే మొదలు పెడదామనుకున్నాను. నా దగ్గర ఉన్న బాలవ్యాకరణం అట్ట చిరిగిపోయింది కనుక ప్రచురణ తేదీ తెలియదు కాని దాని మీద నా అక్క పేరు, నా చెల్లెలి పేరు, నా తమ్ముడి పేరు కనిపించేయి కనుక ఇది ఏ 1945 ప్రాంతాలలోనో ముద్రణ పొంది ఉంటుందని ఊహిస్తున్నాను! ముట్టుకుంటే కాగితాలు విరుగుతున్నాయి, చిరగడం కాదు! ఇందులో సంజ్ఞా పరిచ్ఛేదం, 3 వ సూత్రం ఇలా ఉంది:
“తెనుఁగునకు వర్ణములు ముప్పదియాఱు”
మీరు చెప్పినదానికీ, దీనికీ మధ్య లెక్క తేడా వచ్చిందేమిటా అని విచారిస్తే నా ప్రతిలో – అంతా మీరు సూచించినట్లే ఉంది కాని – శకటరేఫ లేదు. అంతే కాదు. ఋ, ౠ, ఒత్తు అక్షరాలు, విసర్గ, ఞ్, ఙ్, శ, ష లు అనే సంస్కృతసమంబులన్నిటిని కలుపుకుంటే తెలుగు అని వ్యవహరించబడుతోంది అని నాలుగవ సూత్రం.
బాలవ్యాకరణంలో మొదటి నాలుగు సూత్రాలూ చదివిన తరువాత మనం ఈ రోజుల్లో వాడుకునే భాష సంస్కృతమా? ప్రాకృతమా? తెనుగా? తెలుగా? అన్న అనుమానం నా బోంట్లకి వచ్చినప్పుడు, ఇటువంటి పరిస్థితులలో నాలాంటివాడు చెయ్యగలిగేది ఏమిటి?
నమస్కారములతో
వేమూరి
తేలిక తెలుగు గురించి desikachary అభిప్రాయం:
05/13/2016 10:26 pm
లోపభూయిష్ఠమైన పునాది భవనానికే చేటు కాదా? ఇంగ్లీషులో ‘queue’ అనే పదాన్ని ‘q’ అని వ్రాయండని లోకంలో ఎవరైన నేర్పుతారా? ‘buy’, ‘by’ అనే పదాలను ‘bi’ అని వ్రాయండని నేర్పుతారా? తెలుగుకు మాత్రం ఎందుకీ అర్థరహితమైన అగచాట్లు?
1. అచ్చతెనుఁగునకు వర్ణములు ముప్పదియేడు (బాలవ్యాకరణము – సంజ్ఞాసూత్రము -3)
‘అ-ఆ-ఇ-ఈ-ఉ-ఊ-ఎ-ఏ-ఐ-ఒ-ఓ-ఔ’ – అచ్చులు 12
ం, ఁ (పూర్ణానుస్వారము, అర్ధానుస్వారము – ఇవి ఉభయములు)
‘క-గ-చ-ౘ-జ-ౙ-ట-డ-ణ, త-ద-న-ప-బ-మ, య-ర-ల-వ-స-హ-ళ-ఱ’ – హల్లులు 23
వివరణ: తత్సమములు తెలుఁగే గాన ‘అచ్చతెనుఁగు’నకని సూత్రింపబడినది.
2. ఆచ్ఛికంబులందు ‘అయి-అవు’ అనువానికి వరుసగా ‘ఐ-ఔ’ అనునవి బహుళంబుగా నాదేశములగును (బాలవ్యాకరణము – క్రియాసూత్రము -103)
ఉదా: అయిరి-ఐరి, అవును-ఔను, అయిదు-ఐదు, అవుడు-ఔడు (పెదవి క్రిందిచోటు), గవుసెన-గౌసెన
వివరణ 1: ‘ఐ-ఔ’లకు ‘అయి-అవు’ అనునవి కూడ ఆదేశములగుటయుఁ గలదు. ఉదా:కై – కయి (చేయి), కైత-కయిత, కౌను-కవును, కౌఁగిలి –కవుఁగిలి
వివరణ2: ఆచ్ఛికంబులం దనుటచే నిది సంస్కృతసమములందు వర్తిల్లదు. ఉదా: దైవము దయివము, కైలాసము కయిలాసము, కౌమారము కవుమారము, గౌణము గవుణము – ఇటువంటి రూపములు సిద్ధింపవు. దీనికి కారణము ఈ సంస్కృతసమములకు మూలములైన సంస్కృతకృదంతములు ఆయాధాతువులపై పాణినీయవ్యాకరణప్రకారము వివిధప్రత్యయములు చేర్చుటచే ఏర్పడినవి. అట్టి పదములకు ఈ ఆచ్ఛికసూత్రమును వర్తింపజేసిన అవి అర్థరహితమగును. అందుచేత సంస్కృతసమములపై నిది సర్వదా నిషిద్ధము.
వివరణ3: ఛందోబద్ధపద్యములందు ఇటువంటి ఆదేశములు గణ,యతిభంగములకు కారణమగును. ఉదా:
‘నలువై యత్తఱి నత్తలోదరియు వీణావాదనప్రౌఢిచేఁ’-ఈ మత్తేభవృత్తపాదాన్ని ‘నలువయి యత్తఱి నత్తలోదరియు వీణావాదనప్రవుఢిచేఁ’ — అని మారిస్తే రెండు గణభంగములూ, యతిభంగము అగుట గమనింపవచ్చును. అందుచేత ఛందోబద్ధపద్యముల కీ సూత్రమును వర్తింపఁజేయరాదు. కాని మాత్రాసమకవృత్తములలో క్వచిత్తుగా గణభంగము, యతిభంగము కానిచో ఆచ్ఛికపదములకు మాత్రమే దీనిని వర్తింపజేయవచ్చును.
చిరంజీవి గురించి Seetha అభిప్రాయం:
05/13/2016 9:36 pm
మనసుకు హత్తుకుంది మానస గారు.
లే రంగు ఇంద్రదన్సు… super ప్రయోగం
నిర్ణయం గురించి Seetha అభిప్రాయం:
05/13/2016 9:28 pm
ఎంత బాగుందో మానస. మనసు దోచుకుంటున్నారు మీరు మీ అందమయిన కవితతో.
నిప్పులు గురించి Seetha అభిప్రాయం:
05/13/2016 7:09 pm
ప్రణయాన్నీ ఒక అందమయిన కోణంలో భలే చెప్పారే…
కొండదారిలో! గురించి Seetha అభిప్రాయం:
05/13/2016 7:04 pm
మానసగారు, మీరు అనుభవించి వ్రాసారో, ఊహించి వ్రాసారో గాని చాలా బాగా వ్రాసారు. నా బాల్యమంతా కొండల్లోనే.. మీ కవిత నా బాల్యాన్ని గుర్తుచేసింది. ధన్యవాదాలు.
దేవకన్య గురించి Seetha అభిప్రాయం:
05/13/2016 6:52 pm
love it
తేలిక తెలుగు గురించి మోహన అభిప్రాయం:
05/13/2016 6:12 pm
మఱొక చిన్న విషయము. ఈ course ను తప్పు పట్టే వారందఱు దీనిని నేర్చుకొన్న విద్యార్థులు ఇంతటితో ఆగిపోతారు అని అనుకొన్నట్లుంది. దీనిలో ఉత్తీర్ణులయినవారు తఱువాతి మెట్టు course ను తీసికొని తమ భాషను మెఱుగు పెట్టుకోవచ్చును కదా? దానికి ఇది పునాదిగా భావించవచ్చును. కొన్ని అక్షరాలను మొట్టమొదటే పరిచయము చేయకుండా ఉండడము విద్యార్థులను భయపెట్టకుండడానికి అని అనుకోవచ్చును. చైనా వాళ్ల భాష నేర్చుకొనేటప్పుడు అన్ని characters ఒకే మారు నేర్చుకొనరు. తెలుగులో సులభమయిన పదాలు ఉండే చోటులలో కష్టమయిన సంస్కృత పదములు వాడడము కూడ సామాన్యము అయిపోయినది. చేప అనే పదానికి మత్స్యము, ఝషము మున్నగు పదాలను వాడడము ఈ కోవకు చెందినదే. వీలయినంతవఱకు “తేలిక” తెలుగు పదాలను ప్రారంభ దశలో ఉపయోగించడము మంచిది.
విధేయుడు – మోహన