రెహ్మతుల్లాగారూ నమస్తే,మీ దయవల్ల “పిడుగు” రామ్మూర్తిగారి వ్యాసం చదవగలిగేను.ఎబికే గారి కి దండాలెట్టుకోడం తప్పించింకేటీ సెయ్యలేం.ఇప్పుడు రాబోయే “వొంద” కోట్ల “గ్రాంట్లిండీషన్” తో తెలుగు భాషామతల్లి ఆరోగ్యం ఎలా బాగుపడిపోద్దో-సరిగ్గా వాడుకుంటే- తెల్టంలేదు.తెలుగు భాషామతల్లి కేటవలేదు. ఇన్నేళ్ళు బతికి బట్టకట్టింది. ఈ కొత్త హోదాతో ఆయమ్మకేటీ అవదు. ఈ హోదా రాకపోయినా ఆయమ్మ కేటీ “నస్టం” లేదు. (ఆ తమిళం బాబెవరో కాలడ్డెట్టేట్ట కదా? న్యాయమూర్తులు ఆ కాలు తీసీవరకూ “ట్రాఫిక్ జామేనటకదా?)ఈ “గ్రేంటు”, ప్రభుత్వుద్యోగుల జీతాలకీ, “టీయే,డీయే” బిల్లులకీ సెల్లు. మాయమ్మ సింకి సీరలాగేవుందేటని మీలాటోళ్ళు నిలదీస్తే, ఆ బాబులు “గ్రేంట్లు లేవోయ్ అయిరానీ సిల్లులుకి కుట్లేద్దారి” అంటారు.భాష నదీప్రవాహంలాటిదని “బా” రెహ్మతుల్లాగారూ, “రామన్నగారూ” “లక్ష్మన్నగారూ” మిగతా గార్లందరూ వొప్పుకుంటారు కదా? ఎన్ని “డేవుఁలు” కట్టినా “ఏట్లాబం?”
త్యాగరాజుగారికి తమిళం వచ్చా? తమిళంలో కృతులు రాసేరా లాటివి ఈ మధ్యనే ఇందులోనే చదివేను. ఖచ్చితంగా తమిళం వచ్చేవుంటుంది. రాజాస్థానంలోనూ, పండిత గోష్టికీ తెలుగు చెల్లుతుందేమోగానీ, తోడుకోసం పక్కింటత్తయ్యగారిని “మామీ, తైరు వేణుం, తైరు పణ్రత్తికాహ” అనే అడిగుంటారు త్యాగబ్రహ్మ. ప్రస్తుతం అక్కడ ( తంజావూరులో) తెలుగు, తెలుగు కుటుంబాల వల్లే బతికుందేమో? “ప్రభుత్వ గ్రేంట్ల” వల్లకాదని నా నమ్మకం.
కుతుబ్ షాహీ ల సమయంలోనూ, తరవాత “నిజాం” ల కాలంలోనూ తెలుగు బతికేవుందికదా?
అమ్మనుద్ధరించీ మహానుభావులు పుట్టేరా? ఏమో?
మా నుంచి మరికొంచెం వివరణ (ఈమాట రివ్యూ పద్ధతి గురించి అపోహలేమన్నా ఉంటే తొలగిపోతాయనే నమ్మకంతో).
1. ఈమాటను scientific journal లాగా మేము చూడటం లేదు. ఒక సాహితీ పత్రిక లాగానే నడుపుతున్నాం. అలాగే నడుపుతాం కూడా.
2. పీర్ రివ్యూ అన్నపదం పదేపదే వాడడం వల్ల కొంచెం “భయం” ఏర్పడ్డదేమో, నిజమే అయుండచ్చు. అది పోగొట్టడానికి కృషి చేస్తాం.
3. ఈమాటకు ప్రత్యేకంగా సమీక్షకులు లేరు. రచయితలూ, కవులూ వ్యాసకర్తలే మా సమీక్షకులు. (కొన్ని విశేష సాంకేతిక వ్యాసాల సమీక్షలకు తప్ప). అందువల్ల రచయితలూ సమీక్షకులూ ఒక తానులో ముక్కలే.
4. ఈమాట విలువలు నిలుపుకుంటూ, “అన్ని రంగాల వారినీ” ఆకర్షించేదిగా మెలగాలనే మా కోరికా, తపనా కూడానూ. వచ్చిన ప్రతీ వ్యాసాన్నీ ప్రతీసారీ external review కి పంపము అని ఇంతకుముందే చెప్పా గదా. మోహనరావు గారు చక్కగా చెప్పారు. ఈమాట ఎలా ఉండాలి అనే విషయం మీద మాకు నిర్దిష్టమైన అభిప్రాయం లేదా దృక్పథం ఉంది. (అది మీకు నచ్చడం మా అదృష్టం). సంపాదకులుగా ఈమాటలో ప్రచురణలు ఎలా ఉండాలో వారికే తెలుస్తుంది, కాబట్టి మొదటి రివ్యూ సంపాదక బృందానిదే, ఆఖరి నిర్ణయం కూడా వారిదే. కానీ, బయాస్ కి తావు లేకుండా, (మాకు కొమ్ములు మొలవకుండా) an external perspective కోసం, వేరే వారితో రివ్యూ చేయించడం సబబు అనే మా నమ్మకం. అలాగే, సాంకేతిక, చారిత్రాత్మక, తదితర సంబంధమైన వ్యాసాలు కూడా. ఎందుకంటే అటువంటి వ్యాసాల్లో మేము వ్యాస లక్షణాలను సరిదిద్దుకోగలమే కానీ, ప్రతీసారీ వస్తుశీలతను నిర్ధారించలేం కదా! కొన్నిసార్లు కథలూ, కవితలకి కూడా ఈ అవసరం పడుతూ ఉంటుంది. అంతేకాదు, ఎవరికి రివ్యూకి పంపాలో వారి ప్రతిభ, పటిమ రెండూ ముందు తెలుసుకునే పంపుతున్నాం కూడా.
(పనిభారం వల్ల మాత్రం కాదని ఒట్టేసి చెబుతున్నాను. 🙂 నాకు ఈ పని భారమనిపిస్తే నేనిక్కడ ఉండగూడదని అర్థం, అంతే. సహధర్మచారుల అభిప్రాయం వేరే అనుకోండి, అది వేరే విషయం)
ఇక నిక్కచ్చిగానే కొన్ని విషయాలు చెపుతాను. అన్యధా భావించవద్దు.
తెలుగు సాహితీరంగంలో సంపాదకుడు తన బాధ్యతను, కర్తవ్యాన్నీ మర్చిపోయి చాలా కాలమయిందనే “నా” అభిప్రాయం. మంచి సాహిత్యమనే నాణేనికి రచయిత ఒక వైపు ఉంటే పాఠకుడు రెండోవైపు. ఈ రెండు పార్శ్వాలనీ నిలబెడుతూ, రచయిత అందించే సాహిత్యాన్ని పరిష్కరించి పాఠకుడికి అందిస్తూ, అనుసంధానుకుడైన సంపాదకుడు ఆ నాణేనికి మూడోవైపు. పరిష్కర్త గా ఉండవలసిన వ్యక్తి కేవలం పేజీ కంపోజర్ గా మిగిలిపోడం దురదృష్టం. కారణాలేమిటన్నది అప్రస్తుతం. మంచి సాహిత్యానికి సమీక్ష, పరిష్కరణ మేలు చేస్తుంది తప్పితే కీడు చేయదు అన్న బలీయమైన నమ్మకమే ఈ రివ్యూ పద్ధతికి అంకురార్పణ.
ఈ రివ్యూ పద్ధతి కొత్తగా తిరిగి నేర్చుకోవలసి రావడం వలన, రచయితలలో జంకు కలగడం సహజం. వారి కోకిలను సంపాదకుడు ఏ కాకిగా మారుస్తాడో అన్న భయం వల్ల. అందువల్ల, మేము మార్పులూ చేర్పులూ చేసిన ప్రతీసారీ, రచయితలకు ప్రివ్యూ చూపించి వారికి నచ్చి, ఒప్పుకున్న తర్వాతే వారి కథనూ, కవితనూ, వ్యాసాన్నీ ప్రచురిస్తున్నాం. ఒకవేళ వారికి నచ్చక పోతే, మార్పులు చేయకుండా ప్రచురించడం మాకు ఇష్టం లేకపోతే, వారి రచన ప్రచురింపబడదు. అది రచయిత ఉపసంహరించుకోవడమో, మేమూ తిరస్కరించడమో జరుగుతుంది. నిజానికి ఈ ప్రివ్యూ పద్ధతి వేరే పత్రికలకు లేదు. సంపాదకులదే ఏకపక్ష నిర్ణయం. కానీ ఈమాట పద్ధతి అది కాదు. మనమందరమూ కలిసి ఒక మంచి సాహిత్యాన్ని ఆనందిద్దాము, అనేది మా అంతిమ లక్ష్యం.
ఏదేమైనా ఈమాట రచయితల విశాల హృదయం, విమర్శను స్వీకరించే సహృదయతా మా రివ్యూ పద్ధతి కొనసాగడానికీ, ఈమాట ప్రమాణాలు నిలబడడానికీ కారణాలు. ఇలాగే మా కర్తవ్య నిర్వహణలో లోపాలున్నా, మా పద్ధతి నచ్చకున్నా చక్కగా విమర్శించడం మీ బాధ్యత. విని తప్పు దిద్దుకోడం మా కర్తవ్యం. (విలువలకి రాజీ పడి మాత్రం కాదని మీకూ తెలుసు, అలా రాజీపడితే మీరు ఏమాత్రం సహించరని మాకూ తెలుసు).
ప్రముఖ పాత్రికేయులు ఏ.బి.కె.ప్రసాద్ చేసిన కృషి ప్రశంసనీయం. కేంద్రంలో ఉన్న కమిటీకి నివేదికలు ఇవ్వడం, సచివాలయంలో సంప్రదింపులు జరపడం, కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలపై ఒత్తిడితేవడంలో ఏ.బి.కె.ప్రసాద్ కీలక పాత్ర వహించారు.ప్రాచీన హోదాకు కేంద్రంపై ఒత్తిడి తీసుకువస్తూ, తెలుగు భాష ప్రాచుర్యానికి విస్తృతంగా ప్రచారం చేశారు. ఈ మధ్యనే తెలుగు భాషా పతాకాన్ని రూపకల్పన చేసి ఆవిష్కరింపజేశారు. వచ్చేఉగాది నుంచి ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లోనూ తెలుగువారి ఇళ్ళ ముంగిట ఈ పతాకం రెపరెపలాడాలని ఆయన ఆకాంక్షించారు. సరిగ్గా ఆంధ్రప్రదేశ్ అవతరణ దినోత్సవానికి ఒకరోజు ముందు కేంద్ర ప్రభుత్వం పాచీనహోదా కల్పించడంతో రాష్ట్రమంతా పండుగ వాతావరణం నెలకొంది.స్వంత భాషలకు తిలోదకాలిచ్చి నిజమైన అభ్యుదయాన్ని సాధించలేరన్న గాంధీజీ మాటలు తనకు స్పూర్తి అంటారు ఏబికే.ఇప్పుడు రాబోయే 100 కోట్ల నిధుల్ని ఆధునిక తెలుగు భాషా అవసరాలకు సద్వినియోగ పడేలా చూడాలి.
జనరంజని: మహానటి సావిత్రి గురించి surya అభిప్రాయం:
11/03/2008 9:24 am
పిట్ట కొంచెం కూత ఘనం అన్నట్టుగా ఉంది మీ వ్యాసం శ్రీనివాస్ గారు. 44 నిమిషాల nostalgia! బండెడు ధన్యవాదాలు!!
విన్నపము గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
11/03/2008 9:08 am
రెహ్మతుల్లాగారూ నమస్తే,మీ దయవల్ల “పిడుగు” రామ్మూర్తిగారి వ్యాసం చదవగలిగేను.ఎబికే గారి కి దండాలెట్టుకోడం తప్పించింకేటీ సెయ్యలేం.ఇప్పుడు రాబోయే “వొంద” కోట్ల “గ్రాంట్లిండీషన్” తో తెలుగు భాషామతల్లి ఆరోగ్యం ఎలా బాగుపడిపోద్దో-సరిగ్గా వాడుకుంటే- తెల్టంలేదు.తెలుగు భాషామతల్లి కేటవలేదు. ఇన్నేళ్ళు బతికి బట్టకట్టింది. ఈ కొత్త హోదాతో ఆయమ్మకేటీ అవదు. ఈ హోదా రాకపోయినా ఆయమ్మ కేటీ “నస్టం” లేదు. (ఆ తమిళం బాబెవరో కాలడ్డెట్టేట్ట కదా? న్యాయమూర్తులు ఆ కాలు తీసీవరకూ “ట్రాఫిక్ జామేనటకదా?)ఈ “గ్రేంటు”, ప్రభుత్వుద్యోగుల జీతాలకీ, “టీయే,డీయే” బిల్లులకీ సెల్లు. మాయమ్మ సింకి సీరలాగేవుందేటని మీలాటోళ్ళు నిలదీస్తే, ఆ బాబులు “గ్రేంట్లు లేవోయ్ అయిరానీ సిల్లులుకి కుట్లేద్దారి” అంటారు.భాష నదీప్రవాహంలాటిదని “బా” రెహ్మతుల్లాగారూ, “రామన్నగారూ” “లక్ష్మన్నగారూ” మిగతా గార్లందరూ వొప్పుకుంటారు కదా? ఎన్ని “డేవుఁలు” కట్టినా “ఏట్లాబం?”
త్యాగరాజుగారికి తమిళం వచ్చా? తమిళంలో కృతులు రాసేరా లాటివి ఈ మధ్యనే ఇందులోనే చదివేను. ఖచ్చితంగా తమిళం వచ్చేవుంటుంది. రాజాస్థానంలోనూ, పండిత గోష్టికీ తెలుగు చెల్లుతుందేమోగానీ, తోడుకోసం పక్కింటత్తయ్యగారిని “మామీ, తైరు వేణుం, తైరు పణ్రత్తికాహ” అనే అడిగుంటారు త్యాగబ్రహ్మ. ప్రస్తుతం అక్కడ ( తంజావూరులో) తెలుగు, తెలుగు కుటుంబాల వల్లే బతికుందేమో? “ప్రభుత్వ గ్రేంట్ల” వల్లకాదని నా నమ్మకం.
కుతుబ్ షాహీ ల సమయంలోనూ, తరవాత “నిజాం” ల కాలంలోనూ తెలుగు బతికేవుందికదా?
అమ్మనుద్ధరించీ మహానుభావులు పుట్టేరా? ఏమో?
ఈమాట – నామాట గురించి Madhav అభిప్రాయం:
11/03/2008 8:16 am
మా నుంచి మరికొంచెం వివరణ (ఈమాట రివ్యూ పద్ధతి గురించి అపోహలేమన్నా ఉంటే తొలగిపోతాయనే నమ్మకంతో).
1. ఈమాటను scientific journal లాగా మేము చూడటం లేదు. ఒక సాహితీ పత్రిక లాగానే నడుపుతున్నాం. అలాగే నడుపుతాం కూడా.
2. పీర్ రివ్యూ అన్నపదం పదేపదే వాడడం వల్ల కొంచెం “భయం” ఏర్పడ్డదేమో, నిజమే అయుండచ్చు. అది పోగొట్టడానికి కృషి చేస్తాం.
3. ఈమాటకు ప్రత్యేకంగా సమీక్షకులు లేరు. రచయితలూ, కవులూ వ్యాసకర్తలే మా సమీక్షకులు. (కొన్ని విశేష సాంకేతిక వ్యాసాల సమీక్షలకు తప్ప). అందువల్ల రచయితలూ సమీక్షకులూ ఒక తానులో ముక్కలే.
4. ఈమాట విలువలు నిలుపుకుంటూ, “అన్ని రంగాల వారినీ” ఆకర్షించేదిగా మెలగాలనే మా కోరికా, తపనా కూడానూ. వచ్చిన ప్రతీ వ్యాసాన్నీ ప్రతీసారీ external review కి పంపము అని ఇంతకుముందే చెప్పా గదా. మోహనరావు గారు చక్కగా చెప్పారు. ఈమాట ఎలా ఉండాలి అనే విషయం మీద మాకు నిర్దిష్టమైన అభిప్రాయం లేదా దృక్పథం ఉంది. (అది మీకు నచ్చడం మా అదృష్టం). సంపాదకులుగా ఈమాటలో ప్రచురణలు ఎలా ఉండాలో వారికే తెలుస్తుంది, కాబట్టి మొదటి రివ్యూ సంపాదక బృందానిదే, ఆఖరి నిర్ణయం కూడా వారిదే. కానీ, బయాస్ కి తావు లేకుండా, (మాకు కొమ్ములు మొలవకుండా) an external perspective కోసం, వేరే వారితో రివ్యూ చేయించడం సబబు అనే మా నమ్మకం. అలాగే, సాంకేతిక, చారిత్రాత్మక, తదితర సంబంధమైన వ్యాసాలు కూడా. ఎందుకంటే అటువంటి వ్యాసాల్లో మేము వ్యాస లక్షణాలను సరిదిద్దుకోగలమే కానీ, ప్రతీసారీ వస్తుశీలతను నిర్ధారించలేం కదా! కొన్నిసార్లు కథలూ, కవితలకి కూడా ఈ అవసరం పడుతూ ఉంటుంది. అంతేకాదు, ఎవరికి రివ్యూకి పంపాలో వారి ప్రతిభ, పటిమ రెండూ ముందు తెలుసుకునే పంపుతున్నాం కూడా.
(పనిభారం వల్ల మాత్రం కాదని ఒట్టేసి చెబుతున్నాను. 🙂 నాకు ఈ పని భారమనిపిస్తే నేనిక్కడ ఉండగూడదని అర్థం, అంతే. సహధర్మచారుల అభిప్రాయం వేరే అనుకోండి, అది వేరే విషయం)
ఇక నిక్కచ్చిగానే కొన్ని విషయాలు చెపుతాను. అన్యధా భావించవద్దు.
తెలుగు సాహితీరంగంలో సంపాదకుడు తన బాధ్యతను, కర్తవ్యాన్నీ మర్చిపోయి చాలా కాలమయిందనే “నా” అభిప్రాయం. మంచి సాహిత్యమనే నాణేనికి రచయిత ఒక వైపు ఉంటే పాఠకుడు రెండోవైపు. ఈ రెండు పార్శ్వాలనీ నిలబెడుతూ, రచయిత అందించే సాహిత్యాన్ని పరిష్కరించి పాఠకుడికి అందిస్తూ, అనుసంధానుకుడైన సంపాదకుడు ఆ నాణేనికి మూడోవైపు. పరిష్కర్త గా ఉండవలసిన వ్యక్తి కేవలం పేజీ కంపోజర్ గా మిగిలిపోడం దురదృష్టం. కారణాలేమిటన్నది అప్రస్తుతం. మంచి సాహిత్యానికి సమీక్ష, పరిష్కరణ మేలు చేస్తుంది తప్పితే కీడు చేయదు అన్న బలీయమైన నమ్మకమే ఈ రివ్యూ పద్ధతికి అంకురార్పణ.
ఈ రివ్యూ పద్ధతి కొత్తగా తిరిగి నేర్చుకోవలసి రావడం వలన, రచయితలలో జంకు కలగడం సహజం. వారి కోకిలను సంపాదకుడు ఏ కాకిగా మారుస్తాడో అన్న భయం వల్ల. అందువల్ల, మేము మార్పులూ చేర్పులూ చేసిన ప్రతీసారీ, రచయితలకు ప్రివ్యూ చూపించి వారికి నచ్చి, ఒప్పుకున్న తర్వాతే వారి కథనూ, కవితనూ, వ్యాసాన్నీ ప్రచురిస్తున్నాం. ఒకవేళ వారికి నచ్చక పోతే, మార్పులు చేయకుండా ప్రచురించడం మాకు ఇష్టం లేకపోతే, వారి రచన ప్రచురింపబడదు. అది రచయిత ఉపసంహరించుకోవడమో, మేమూ తిరస్కరించడమో జరుగుతుంది. నిజానికి ఈ ప్రివ్యూ పద్ధతి వేరే పత్రికలకు లేదు. సంపాదకులదే ఏకపక్ష నిర్ణయం. కానీ ఈమాట పద్ధతి అది కాదు. మనమందరమూ కలిసి ఒక మంచి సాహిత్యాన్ని ఆనందిద్దాము, అనేది మా అంతిమ లక్ష్యం.
ఏదేమైనా ఈమాట రచయితల విశాల హృదయం, విమర్శను స్వీకరించే సహృదయతా మా రివ్యూ పద్ధతి కొనసాగడానికీ, ఈమాట ప్రమాణాలు నిలబడడానికీ కారణాలు. ఇలాగే మా కర్తవ్య నిర్వహణలో లోపాలున్నా, మా పద్ధతి నచ్చకున్నా చక్కగా విమర్శించడం మీ బాధ్యత. విని తప్పు దిద్దుకోడం మా కర్తవ్యం. (విలువలకి రాజీ పడి మాత్రం కాదని మీకూ తెలుసు, అలా రాజీపడితే మీరు ఏమాత్రం సహించరని మాకూ తెలుసు).
ఇంతకంటే వివరణ అనావశ్యమనే మా భావన. శెలవు.
మాధవ్ మాచవరం
ఈమాట సంపాదకుల తరఫున.
సార్ గారండీ… సార్ గారండీ… గురించి bollojubaba అభిప్రాయం:
11/03/2008 7:32 am
రాధిక గారికి
ధన్యవాదములండి. మీ కరక్షన్ కరక్టేనండి. ఆ టైపాటు నాదే
బొల్లోజు బాబా
[తప్పు సరిదిద్దాము. క్షమాపణలతో – సం.]
రెండు తీరాలు గురించి bollojubaba అభిప్రాయం:
11/03/2008 7:20 am
అద్బుతమైన ముగింపు.
నీటిపొర రెక్కల్ని కట్టుకొని చేరటం కొత్త ప్రయోగం. బాగుంది.
మధ్యాహ్నం వేళ ఊళ్ళోకి గురించి bollojubaba అభిప్రాయం:
11/03/2008 7:16 am
మాంచి లాండ్ స్కేప్ పేంటింగ్ మధ్యలో నన్నూ నుంచోబెట్టేసారు.
బాగుంది
పళ్ళెం మాత్రం పగలగొట్టకు గురించి bollojubaba అభిప్రాయం:
11/03/2008 7:14 am
బాగుంది
తరువాతేమిటి? గురించి bollojubaba అభిప్రాయం:
11/03/2008 7:12 am
అద్బుతంగా ఉంది.
కవిత్వం జల జలా రాలింది.
వస్తువుని స్పష్పాష్పష్టంగా మాత్రమే చేతికి చిక్కేలా చేయటం గొప్ప టెక్నిక్. అచ్చు జీవితంలా.
బొల్లోజుబాబా
ఈమాట – నామాట గురించి baabjeelu అభిప్రాయం:
11/03/2008 7:05 am
“పీర్ల” review.
ఏదో ఒక పధ్ధతి పెట్టుకోవడం రైటే. ప్రతీ పధ్ధతి వల్లా లాభనష్టాలుంటాయి.
మాధవ్ గారు చెప్పినట్టు సంపాదకవర్గానిదే ఆఖరు నిర్ణయం, “పీర్ల” reviews ఎలావున్నా అన్నది సరైన పధ్ధతేనని ఒప్పుకోవాలి. “పీర్ల” యందు “వెర్రి పీర్లు” వేరయా అనుకుని, సంపాదకులు “జేర్తగా” వుంటే పత్రిక్కి మంచిది.
విన్నపము గురించి rahamthulla అభిప్రాయం:
11/03/2008 6:09 am
ప్రముఖ పాత్రికేయులు ఏ.బి.కె.ప్రసాద్ చేసిన కృషి ప్రశంసనీయం. కేంద్రంలో ఉన్న కమిటీకి నివేదికలు ఇవ్వడం, సచివాలయంలో సంప్రదింపులు జరపడం, కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలపై ఒత్తిడితేవడంలో ఏ.బి.కె.ప్రసాద్ కీలక పాత్ర వహించారు.ప్రాచీన హోదాకు కేంద్రంపై ఒత్తిడి తీసుకువస్తూ, తెలుగు భాష ప్రాచుర్యానికి విస్తృతంగా ప్రచారం చేశారు. ఈ మధ్యనే తెలుగు భాషా పతాకాన్ని రూపకల్పన చేసి ఆవిష్కరింపజేశారు. వచ్చేఉగాది నుంచి ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లోనూ తెలుగువారి ఇళ్ళ ముంగిట ఈ పతాకం రెపరెపలాడాలని ఆయన ఆకాంక్షించారు. సరిగ్గా ఆంధ్రప్రదేశ్ అవతరణ దినోత్సవానికి ఒకరోజు ముందు కేంద్ర ప్రభుత్వం పాచీనహోదా కల్పించడంతో రాష్ట్రమంతా పండుగ వాతావరణం నెలకొంది.స్వంత భాషలకు తిలోదకాలిచ్చి నిజమైన అభ్యుదయాన్ని సాధించలేరన్న గాంధీజీ మాటలు తనకు స్పూర్తి అంటారు ఏబికే.ఇప్పుడు రాబోయే 100 కోట్ల నిధుల్ని ఆధునిక తెలుగు భాషా అవసరాలకు సద్వినియోగ పడేలా చూడాలి.