eemaata: An Electronic Magazine in Telugu for a World without Boundaries
పాఠకుల అభిప్రాయాలు
Total Comments: 16486
బోడి పద్యం
గురించి Ravikiran Timmireddy అభిప్రాయం:
03/26/2009
7:18 am
బొల్లొజు బాబా గారు,
ఈ కవిత, అఫ్సర్ గారు కాకుండా, ఏ రవికిరణో, బల్లోజు బాబా గారో, లేకపోతే మరొకరో వ్రాశారనుకోండి, అప్పుడు కూడా మీరు, ఏర్నేని గారు ఈ కవితని ఈ రకంగానే అర్థం చేసుకునుండే వారా?
“The reader then muses – The poet is a teacher of literature. He reads lot of poetry of his own students. He reads lot of other poets all over the world,” రచయిత గురించి ఈ విషయం తెలియకపోతే బహుశా కవితకి ఈ కవితార్థం మనసుకి వచ్చుండదేవో!
నిజంగా ఈ కవిత “Look! Each piece creates a broken image. Look! multiple discordant images are lying all over the place. Each broken stanza, oh! even more painful – each broken sentence, phrase, – sings a different song. For Heavens sake! , the pieces do not even sing in one language. There is no one cohesive religious tune. Not one unified theme . Not a single consolidated thought. Nothing makes any sense,” అఫ్సర్ గారు కాకుండా మరొకరు వ్రాసుంటే పైన ఉదాహరణతోనే ఆఖరయ్యుండేదేవో, ఆలొచింఛారా.
లైలా గారి అబిప్రాయం తప్పని చెప్పటం నా ఉద్దేశం కాదు. అఫ్సర్ గారి పేరు, ఆయన యు.టి ఆస్టిన్ పేరు ఈ కవితలోకి విస్తరించాయెమోనని నా అనుమానం, అంతే.
నాకైతే, ఈ కవిత చాలా బోడిగానే కనిపిస్తుంది, వినిపిస్తుంది, అనిపిస్తుంది.
ఒక మతాచారం బ్లిస్ అని అనుకున్న తర్వాత దానిమీద మరోరకవైన అభిప్రాయం ఎలా వీలవుతుంది లైలా గారు?
“By all means. Cry all you want. But, if you are a doctor, for God’s sake , why such agony over a few words? Really, it is teensy bleeding which can be easily stopped and after all, excised prepuce is a tiny piece of useless skin.” కదా కవి అయినంత మాత్రాన “If you are an artist, let it bleed. Let it bleed” అనేది హిపాక్రసి నేవో.
I hope the editors allow me to post this message in English. DLI means Digital Library of India. IISc (http://www.new.dli.ernet.in/index.html.en) IIIT (http://dli.iiit.ac.in/) CDAC (http://www.dli.cdacnoida.in/) Carnegie-Mellon (http://www.archive.org/advancedsearch.php) These institutions started the initiative of scanning books and making them available to one and all. One can download whole books in pdf or djvu formats from archive.org. At the other places, they are available as individual tif files. These have to be downloaded and a pdf file has to be created. It is possible to read them on-line too. But, it is a bit cumbersome. There are nearly 100,000 Telugu books in these places with duplications. But a note of caution – the organisation is a bit chaotic with very unfriendly features and unimaginable spelling errors. Inspite of these, the end results justify the efforts. Of late, there is no forward movement in these places, probably for lack of funds. Hope this helps all literary enthusiasts. Regards! – J K Mohana Rao
వల్లభ రాయని వాగ్వైభవం వర్ణించే కంద పద్యాలన్నీ చాలా హృద్యంగా ఉన్నాయి.
సరివత్తు రీవి నిర్జర అన్న పద్యంలో జలజ అనే పదం జలద అనే పదానికి బదులు పొరపాటున పడిందేమో అనిపిస్తుంది. అట్లాగే
వెలది కోరల మోము వేల్పు చేత కి బదులు
వెల్ల కోరల మోము వేల్పు చేత ఉండాలేమో చూడండి
నా చిన్నప్పుడు పాఠశాలలో క్రీడాభిరామం శ్రీనాధ కృతి అని చదువుకున్నాను. (క్షమించాలి చదివింది క్రీడాభిరామం కాదు)
అది వల్లభ రాయ కృతి అని ఇప్పుడే తెలిసింది. కృతజ్ఞతలు.
నేను చంద్రలేఖా విలాపం చదివాను. ఇదీ అటువంటి కావ్యమే అన్నారు. జగ్గ కవిపై ఏర్పడిన ఏహ్య భావం ఈతని పైన కూడా కలుగుతుందేమో – కానీ ఇప్పటి దాకా కవిత్వం చాలా బాగా వుండి ఆకర్షిస్తోంది. జగ్గకవి లాంటి క్షుద్ర కవుల నోటిలో బడడం వలననే నేమో కాటుక కంటి నీరు చనుకట్టు పయింబడ కైటభ దైత్య మర్దనుని గాదిలి కోడలు, హాటక గర్భు రాణి ఐన శారదాంబ తీవ్ర మనస్తాపానికి లోనై విలపించింది.
ఆ. నచ్చినట్టి వనిత మెచ్చినట్టి కవిత
దృష్టి బట్టి యుండు సృష్టి లోన
కొత్త దృష్టి చూపి కొత్త స్ఫూర్తిడు రాత
రాత కాదు నుదుటి రాత మార్చు!
ప్రసాదు గారు మీరుదహరించిన శ్రీ సుబ్బన్న గారి పద్యాలు ఆసక్తితో చదివాను. అదృష్టం కొద్ది అందిన వారి ‘అవధాన విద్య’ పుస్తకంలో ఇందులోదేదైనా చదివానేమో గుర్తురావడంలేదు. వారి వచనం, వివరించే శైలి కూడా నన్ను ఆకట్టుకుంది.
అది చదివిన తరువాత, వారి రచనలేమైనా ఉన్నాయేమో అని ఇంకా వెతుకుతునే ఉన్నాను. మంచి, కాదు, గొప్ప రచయిత, (గొప్ప వక్త అని కూడా విన్నాను కాని చూసే భాగ్యం లేదు), కూడా అయిన వారి రచనల వివరాలేమైనా ఉంటే చెప్ప మనవి.
========
విధేయుడు
-Srinivas
ఎర్నేని గారి అభిప్రాయాన్ని ఇప్పటికి నాలుగు సార్లు చదివాను.
ఒక కవితపై సైకో/సోషియో అనాలిసిస్ ఇంత అద్బుతంగా చేయవచ్చునని అర్ధంచేసుకొన్నాను. గొప్ప విశ్లేషణ.
(అక్కడక్కడా అమెరికా ఉటంకింపులు కొంచెం ఇబ్బంది పెట్టాయి, వాటి బాక్ గ్రవుండ్ తెలియక 🙂 ).
ఈ కవితపట్ల ఆమె వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయలతో నూరు శాతం ఏకీభవిస్తున్నాను.
బొల్లోజు బాబా
బోడి పద్యం
గురించి Ravikiran Timmireddy అభిప్రాయం:
03/25/2009
7:42 am
అశ్లీలం గురించీగొడవేవిటి. కవిత నచ్చిందో, నచ్చలేదో అంటే సరేగానీ, కవిత అశ్లీలవటవేవిటి? అలా అనేవాళ్ళు ఎందుకో కూడా చెబుతే బాగుండేది. రహశ్యాంగాన్నో (ఏవిటో అందులో అంత రహశ్యం), దానికి జరిగే వొక ప్రక్రియనో అశ్లీలవని అనగలవా? పోనీ అంత అభ్యంతరవనుకుంటే ఆ కొన్ని పదాల్ని పరాయి భాషలో అనుకోని చదివేసుకుంటే సరిపోతుంది కదా. ఆ పదాల్ని మాత్రం చక్కగా, ఏ ఆంగ్లంలోనో, సంస్కృతంలోనో అనువదించేసుకుని చదివేస్తే అసలు బాధే లేదు. ఆ భాషల్లో ఈ అశ్లీలవైన(?) పదాలు, ప్రక్రియలు చదవడం మనకి అలవాటే కదా.
ఇప్పటికి నేనో అరడజను సార్లు చదివేనీ కవితని, నాకేం బోధపడలా కవితాత్మో, కవితార్థవో దాన్ని మీరేవన్నా సరే. కవిత్వంలో abstraction అవసరవే. కానీ దాన్ని వొక పెయింటింగ్ స్థాయికి తీసుకుపోవాల్సిన అవసరం వుందా? మనిషి మెదడుకి రంగుల చిత్రాలు, పద చిత్రాలు అర్థవయ్యే తీరు వేరు, వేరని నా అభిప్రాయం.
పెయింటింగ్ ని కళ్ళతో చూడంగానే మనసులోకి దూకే ఆ పచ్చి ఎమోషనల్ abstraction, కవితని చదివి దాన్ని అర్థం చేసుకుని అనుభూతించగలిగే ప్రక్రియ వేరు వేరని నా అభిప్రాయం. నక్కని చూసి వాతలు పెట్టుకున్నట్టు, అవకాశం ఉందికదా అని, భాషకున్న (పెయింటింగ్ కి లేని, అందుకనే పెయింటింగ్లో ఆ abstraction అవసరవేవో) ఒక విసృతవైన వ్యక్తీకరణని ఉపయోగించుకోకుండా మామూలు మనుషులకి అర్థంకాని కవిత వల్ల ఉపయోగవేవిటి. పోనీ ఆ కవిత వ్రాసిన వారో, లేకపోతే ప్రచురించిన సంపాదకులో ఆ కవితతోబాటు ఆ కవితార్థాన్ని కూడా ప్రచురించుంటే బాగుండేది.
సాధారణ ప్రచురణలకి లేని ఒక గొప్పతనం వెబ్ ప్రచురణలకుంది. ఇక్కడ కవిత, కథ, వ్యాస కర్త తన అభిప్రాయాల్ని పాఠకులతో ఏక్టివ్ గా పంచుకునే అవకాశం వుంది. I do not know the reason why, here in “eemaata” writers, most of the times do not participate in the debate. Though they are the instigators of the debate by mare act of writing that poetry, story, or an essay, they shy away from the debate. Many times even our editors do the same. I hope they utilize the opportunity of this facility, and participate in this live discussion and help readers like us to a better understanding.
మరో విషయం అభిప్రాయలు రాసే వాళ్ళ పేర్లతో ఆ ఆటలేవిటండి. పేర్లను వక్రీకరించినంత మాత్రాన ఒరిగేదేవిటి.
సంగీత సాహిత్య చర్చలు అబ్బురం గొల్పుతున్నాయి. అయ్యా మీరందరూ ప్రవాస భారతీయులేనా? లేక కొంతమంది భారద్దేశంలో కూడా ఉన్నారా? వాసి గల పత్రికలు మృగ్యమైన పాపిష్టి కాలంలో ఇంతింతలేసి ప్రాచీన గ్రంథాలు తిరగేసి మరీ వివరణలు ఇస్తున్న విధానం అమోఘం (పోటీ కోసం, ఉక్రోషంతోనైనా సరే). మనదేశంలో మాత్రం తెలుగుభాషకి ‘మందగమన గరళ’ (స్లో పాయిజన్) ప్రయోగం జరిగినట్టుగా అగపడుతోంది. పిల్లల చదువుల్లో అధిక స్కోరింగ్ కోసం తెలుగు తీసేసి సంస్కృతం పెట్టి తొంభైలూ తొంభై ఐదులూ ఇచ్చేస్తున్నారు. మొదలు చచ్చి అంటు బతికినట్టు ఎక్కడో అక్కడ తెలుగు మనగలిగితే అదే పదివేలు. ఎప్పుడో అప్పుడు మళ్ళీ ‘దొరల’ నుండి నేర్చుకుంటాం.
ఈమాట బంధువర్గమందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలు. (అన్నట్టు కొత్త సంవత్సరం పేరేమి పెట్టారుట?)
తిరుమల రామచంద్ర గారి జీవిత చరిత్ర ఈమధ్యనే చదివాను. అందులో ఒక చోట ఒకరు పితృ శ్రాద్ధాన్ని తెలుగులో పెట్టడం వ్రాశారు. విశ్వే దేవతలారా! మీకు స్వాగతం (విశ్వే దేవతాభ్యో స్వాగతం); ఇది ఆసనం (ఇదం ఆసనం); ఇవి దర్భలు (ఇమే కుశాః) ఇట్లా సాగిపోతుంది కర్మ కాండ. శ్రాద్ధం ఐనా దేవతార్చన ఐనా శ్రద్ధాపూర్వకంగా చేయాలి. సంస్కృత మంత్రాలుఛ్ఛరించడం లో ద్యోతకమయ్యే శ్రద్ధా గౌరవ భావాలు అదే క్రియని తెలుగులో పలుకుతూ చేయడంలో మృగ్యమౌతాయి. ఒకవిధమైన తేలిక-చులకన భావం కలుగుతుంది. ఇది అనూచానంగా వస్తున్న సంప్రదాయాన్ని వ్రతిక్రమించడం వలన కలుగుతున్న శుద్ధ / కేవల మానసిక ప్రతిస్పందన కావచ్చు. బాల్యం నుండి ఇదే అలవాటు ఐతే ఈ భావం ఉండక పోవచ్చు.
ఇక ప్రధాన విషయానికి వస్తే DLI అంటే ఏమిటి? Internet ద్వారా దానిని సాధించి అందులో వారు నిక్షిప్త పరచిన ప్రాచీన గ్రంధాలను మన ఈ మాట చదివినట్లు చదవ వచ్చునా? తెలుపగలరు. దానికి ఏమైనా మూల్యం చెల్లించాల్సి వుంటుందా?
సాహిత్యం అంతా గూగుల్సు వారో లేక వేరే వారెవరో digitalise చేయడం వలన నష్టం ఏమిటి? Is it only a psychlogical feeling of missing the printed and owned books or the fear that we may have to pay the price they dictate or go without it? If the latter is the main hindrance will the real situation be to such a magnitude that we may have to worry from now onwards and take steps to prevent it? I am of the opinion that any advancement in the science and technology that is conducive to the society must be welcome and all the concomittant socio-economic problems, if any,have to be sorted out separately without stopping the advancement seized by this fear. Kindly clarify.
చివరి పేరాలో మీ అభిప్రాయంతో నేను పరిపూర్ణంగా ఏకీభవిస్తాను. అందుకే నవనాధ చరిత్ర, బసవపురాణం, రంగనాధ రామాయణం చదివినా వాటిలో ఒక్క పంక్తీ నా ధారణలో నిలువలేదు. ఐతే హృదయంలోనూ ధారణలోనూ నిలిచిన వందలాది పద్యాలలో పోతన తరువాత గౌరన ద్విపదలే ఎక్కువ. ఏ విధమైన అనాసక్తి కలుగనీయకుండా ఆసాంతం చదివింపచేసే ఈ గ్రంధాన్ని నేను చాలా సార్లు చదివాను. దాదాపు నాటక ఫక్కీలో వుండే ఇందులో సంభాషణలన్నీ హృద్యమై కంఠస్థమయ్యాయి.
అందాన్నే నిర్వచించలేము కవిత్వం ఇది – ఇదే అని చెప్ప సాధ్యమా.
“సముద్యత్తుంగ రంగత్తుషార విరాజన్నగ సాను శంకర కపర్ద ప్రాంత భాగీరధీ ప్రవహత్తుంగ తరంగ ఘల్ఘల రవ ప్రాగల్భ్య నాట్యక్రియా ప్రవణ ప్రస్ఫుట వాక్ప్రసన్న కవితా ప్రారంభ సంభారుడు కవి అని వొకరనుకుంటే పూగుత్తుల వోలె నొండొరసి తూగం బల్కునం బల్కునం చవులూరించెడి కైత మేన పులకల్ దంటించగా దంట” ఐన వాడు కవి వేరొకరు భావిస్తారు. కాబట్టి మీ నా భావాలలో విపర్యం ఏమీ లేదు. తప్పులుంటే మీ మనస్సు నొచ్చుకొనే విధంగా మిమ్మల్ని అడిగి వుంటే క్షమించగలరు.
(ఇందులో ఉదహరించిన కవిత్వం ఆధునిక మహా కవి, శతాధిక శతావధాని శ్రీ సీ వీ సుబ్బన్న గారు తమ వొకానొక అవధానంలో ఆశువుగా చెప్పినది)
బోడి పద్యం గురించి Ravikiran Timmireddy అభిప్రాయం:
03/26/2009 7:18 am
బొల్లొజు బాబా గారు,
ఈ కవిత, అఫ్సర్ గారు కాకుండా, ఏ రవికిరణో, బల్లోజు బాబా గారో, లేకపోతే మరొకరో వ్రాశారనుకోండి, అప్పుడు కూడా మీరు, ఏర్నేని గారు ఈ కవితని ఈ రకంగానే అర్థం చేసుకునుండే వారా?
“The reader then muses – The poet is a teacher of literature. He reads lot of poetry of his own students. He reads lot of other poets all over the world,” రచయిత గురించి ఈ విషయం తెలియకపోతే బహుశా కవితకి ఈ కవితార్థం మనసుకి వచ్చుండదేవో!
నిజంగా ఈ కవిత “Look! Each piece creates a broken image. Look! multiple discordant images are lying all over the place. Each broken stanza, oh! even more painful – each broken sentence, phrase, – sings a different song. For Heavens sake! , the pieces do not even sing in one language. There is no one cohesive religious tune. Not one unified theme . Not a single consolidated thought. Nothing makes any sense,” అఫ్సర్ గారు కాకుండా మరొకరు వ్రాసుంటే పైన ఉదాహరణతోనే ఆఖరయ్యుండేదేవో, ఆలొచింఛారా.
లైలా గారి అబిప్రాయం తప్పని చెప్పటం నా ఉద్దేశం కాదు. అఫ్సర్ గారి పేరు, ఆయన యు.టి ఆస్టిన్ పేరు ఈ కవితలోకి విస్తరించాయెమోనని నా అనుమానం, అంతే.
నాకైతే, ఈ కవిత చాలా బోడిగానే కనిపిస్తుంది, వినిపిస్తుంది, అనిపిస్తుంది.
ఒక మతాచారం బ్లిస్ అని అనుకున్న తర్వాత దానిమీద మరోరకవైన అభిప్రాయం ఎలా వీలవుతుంది లైలా గారు?
“By all means. Cry all you want. But, if you are a doctor, for God’s sake , why such agony over a few words? Really, it is teensy bleeding which can be easily stopped and after all, excised prepuce is a tiny piece of useless skin.” కదా కవి అయినంత మాత్రాన “If you are an artist, let it bleed. Let it bleed” అనేది హిపాక్రసి నేవో.
రవి
ప్రపంచ సాహిత్యం – ప్రజాస్వామ్యీకరణం గురించి mOhana అభిప్రాయం:
03/26/2009 6:37 am
I hope the editors allow me to post this message in English. DLI means Digital Library of India. IISc (http://www.new.dli.ernet.in/index.html.en) IIIT (http://dli.iiit.ac.in/) CDAC (http://www.dli.cdacnoida.in/) Carnegie-Mellon (http://www.archive.org/advancedsearch.php) These institutions started the initiative of scanning books and making them available to one and all. One can download whole books in pdf or djvu formats from archive.org. At the other places, they are available as individual tif files. These have to be downloaded and a pdf file has to be created. It is possible to read them on-line too. But, it is a bit cumbersome. There are nearly 100,000 Telugu books in these places with duplications. But a note of caution – the organisation is a bit chaotic with very unfriendly features and unimaginable spelling errors. Inspite of these, the end results justify the efforts. Of late, there is no forward movement in these places, probably for lack of funds. Hope this helps all literary enthusiasts. Regards! – J K Mohana Rao
క్రీడాభిరామము:2 వ భాగం గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
03/26/2009 3:35 am
మొదటి పద్యంలో మరువ్రత గాక మధువ్రత ఐ వుండవచ్చు చూడండి
పన్నీరు ఎంత పరిమళ భరితమైనా దుర్గంధ బంధురమైన బురదలో పోస్తే ఏహ్యమౌతుంది.
క్రీడాభిరామము:1 వ భాగం గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
03/26/2009 3:09 am
వల్లభ రాయని వాగ్వైభవం వర్ణించే కంద పద్యాలన్నీ చాలా హృద్యంగా ఉన్నాయి.
సరివత్తు రీవి నిర్జర అన్న పద్యంలో జలజ అనే పదం జలద అనే పదానికి బదులు పొరపాటున పడిందేమో అనిపిస్తుంది. అట్లాగే
వెలది కోరల మోము వేల్పు చేత కి బదులు
వెల్ల కోరల మోము వేల్పు చేత ఉండాలేమో చూడండి
నా చిన్నప్పుడు పాఠశాలలో క్రీడాభిరామం శ్రీనాధ కృతి అని చదువుకున్నాను. (క్షమించాలి చదివింది క్రీడాభిరామం కాదు)
అది వల్లభ రాయ కృతి అని ఇప్పుడే తెలిసింది. కృతజ్ఞతలు.
నేను చంద్రలేఖా విలాపం చదివాను. ఇదీ అటువంటి కావ్యమే అన్నారు. జగ్గ కవిపై ఏర్పడిన ఏహ్య భావం ఈతని పైన కూడా కలుగుతుందేమో – కానీ ఇప్పటి దాకా కవిత్వం చాలా బాగా వుండి ఆకర్షిస్తోంది. జగ్గకవి లాంటి క్షుద్ర కవుల నోటిలో బడడం వలననే నేమో కాటుక కంటి నీరు చనుకట్టు పయింబడ కైటభ దైత్య మర్దనుని గాదిలి కోడలు, హాటక గర్భు రాణి ఐన శారదాంబ తీవ్ర మనస్తాపానికి లోనై విలపించింది.
నాచన సోమన చతుర వచో విలాసం గురించి Srinivas Nagulapalli అభిప్రాయం:
03/25/2009 10:16 am
ఆ. నచ్చినట్టి వనిత మెచ్చినట్టి కవిత
దృష్టి బట్టి యుండు సృష్టి లోన
కొత్త దృష్టి చూపి కొత్త స్ఫూర్తిడు రాత
రాత కాదు నుదుటి రాత మార్చు!
ప్రసాదు గారు మీరుదహరించిన శ్రీ సుబ్బన్న గారి పద్యాలు ఆసక్తితో చదివాను. అదృష్టం కొద్ది అందిన వారి ‘అవధాన విద్య’ పుస్తకంలో ఇందులోదేదైనా చదివానేమో గుర్తురావడంలేదు. వారి వచనం, వివరించే శైలి కూడా నన్ను ఆకట్టుకుంది.
అది చదివిన తరువాత, వారి రచనలేమైనా ఉన్నాయేమో అని ఇంకా వెతుకుతునే ఉన్నాను. మంచి, కాదు, గొప్ప రచయిత, (గొప్ప వక్త అని కూడా విన్నాను కాని చూసే భాగ్యం లేదు), కూడా అయిన వారి రచనల వివరాలేమైనా ఉంటే చెప్ప మనవి.
========
విధేయుడు
-Srinivas
బోడి పద్యం గురించి bollojubaba అభిప్రాయం:
03/25/2009 8:18 am
ఎర్నేని గారి అభిప్రాయాన్ని ఇప్పటికి నాలుగు సార్లు చదివాను.
ఒక కవితపై సైకో/సోషియో అనాలిసిస్ ఇంత అద్బుతంగా చేయవచ్చునని అర్ధంచేసుకొన్నాను. గొప్ప విశ్లేషణ.
(అక్కడక్కడా అమెరికా ఉటంకింపులు కొంచెం ఇబ్బంది పెట్టాయి, వాటి బాక్ గ్రవుండ్ తెలియక 🙂 ).
ఈ కవితపట్ల ఆమె వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయలతో నూరు శాతం ఏకీభవిస్తున్నాను.
బొల్లోజు బాబా
బోడి పద్యం గురించి Ravikiran Timmireddy అభిప్రాయం:
03/25/2009 7:42 am
అశ్లీలం గురించీగొడవేవిటి. కవిత నచ్చిందో, నచ్చలేదో అంటే సరేగానీ, కవిత అశ్లీలవటవేవిటి? అలా అనేవాళ్ళు ఎందుకో కూడా చెబుతే బాగుండేది. రహశ్యాంగాన్నో (ఏవిటో అందులో అంత రహశ్యం), దానికి జరిగే వొక ప్రక్రియనో అశ్లీలవని అనగలవా? పోనీ అంత అభ్యంతరవనుకుంటే ఆ కొన్ని పదాల్ని పరాయి భాషలో అనుకోని చదివేసుకుంటే సరిపోతుంది కదా. ఆ పదాల్ని మాత్రం చక్కగా, ఏ ఆంగ్లంలోనో, సంస్కృతంలోనో అనువదించేసుకుని చదివేస్తే అసలు బాధే లేదు. ఆ భాషల్లో ఈ అశ్లీలవైన(?) పదాలు, ప్రక్రియలు చదవడం మనకి అలవాటే కదా.
ఇప్పటికి నేనో అరడజను సార్లు చదివేనీ కవితని, నాకేం బోధపడలా కవితాత్మో, కవితార్థవో దాన్ని మీరేవన్నా సరే. కవిత్వంలో abstraction అవసరవే. కానీ దాన్ని వొక పెయింటింగ్ స్థాయికి తీసుకుపోవాల్సిన అవసరం వుందా? మనిషి మెదడుకి రంగుల చిత్రాలు, పద చిత్రాలు అర్థవయ్యే తీరు వేరు, వేరని నా అభిప్రాయం.
పెయింటింగ్ ని కళ్ళతో చూడంగానే మనసులోకి దూకే ఆ పచ్చి ఎమోషనల్ abstraction, కవితని చదివి దాన్ని అర్థం చేసుకుని అనుభూతించగలిగే ప్రక్రియ వేరు వేరని నా అభిప్రాయం. నక్కని చూసి వాతలు పెట్టుకున్నట్టు, అవకాశం ఉందికదా అని, భాషకున్న (పెయింటింగ్ కి లేని, అందుకనే పెయింటింగ్లో ఆ abstraction అవసరవేవో) ఒక విసృతవైన వ్యక్తీకరణని ఉపయోగించుకోకుండా మామూలు మనుషులకి అర్థంకాని కవిత వల్ల ఉపయోగవేవిటి. పోనీ ఆ కవిత వ్రాసిన వారో, లేకపోతే ప్రచురించిన సంపాదకులో ఆ కవితతోబాటు ఆ కవితార్థాన్ని కూడా ప్రచురించుంటే బాగుండేది.
సాధారణ ప్రచురణలకి లేని ఒక గొప్పతనం వెబ్ ప్రచురణలకుంది. ఇక్కడ కవిత, కథ, వ్యాస కర్త తన అభిప్రాయాల్ని పాఠకులతో ఏక్టివ్ గా పంచుకునే అవకాశం వుంది. I do not know the reason why, here in “eemaata” writers, most of the times do not participate in the debate. Though they are the instigators of the debate by mare act of writing that poetry, story, or an essay, they shy away from the debate. Many times even our editors do the same. I hope they utilize the opportunity of this facility, and participate in this live discussion and help readers like us to a better understanding.
మరో విషయం అభిప్రాయలు రాసే వాళ్ళ పేర్లతో ఆ ఆటలేవిటండి. పేర్లను వక్రీకరించినంత మాత్రాన ఒరిగేదేవిటి.
రవికిరణ్ తిమ్మిరెడ్డి.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 4 గురించి surya అభిప్రాయం:
03/25/2009 6:37 am
సంగీత సాహిత్య చర్చలు అబ్బురం గొల్పుతున్నాయి. అయ్యా మీరందరూ ప్రవాస భారతీయులేనా? లేక కొంతమంది భారద్దేశంలో కూడా ఉన్నారా? వాసి గల పత్రికలు మృగ్యమైన పాపిష్టి కాలంలో ఇంతింతలేసి ప్రాచీన గ్రంథాలు తిరగేసి మరీ వివరణలు ఇస్తున్న విధానం అమోఘం (పోటీ కోసం, ఉక్రోషంతోనైనా సరే). మనదేశంలో మాత్రం తెలుగుభాషకి ‘మందగమన గరళ’ (స్లో పాయిజన్) ప్రయోగం జరిగినట్టుగా అగపడుతోంది. పిల్లల చదువుల్లో అధిక స్కోరింగ్ కోసం తెలుగు తీసేసి సంస్కృతం పెట్టి తొంభైలూ తొంభై ఐదులూ ఇచ్చేస్తున్నారు. మొదలు చచ్చి అంటు బతికినట్టు ఎక్కడో అక్కడ తెలుగు మనగలిగితే అదే పదివేలు. ఎప్పుడో అప్పుడు మళ్ళీ ‘దొరల’ నుండి నేర్చుకుంటాం.
ఈమాట బంధువర్గమందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలు. (అన్నట్టు కొత్త సంవత్సరం పేరేమి పెట్టారుట?)
ప్రపంచ సాహిత్యం – ప్రజాస్వామ్యీకరణం గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
03/25/2009 3:45 am
తిరుమల రామచంద్ర గారి జీవిత చరిత్ర ఈమధ్యనే చదివాను. అందులో ఒక చోట ఒకరు పితృ శ్రాద్ధాన్ని తెలుగులో పెట్టడం వ్రాశారు. విశ్వే దేవతలారా! మీకు స్వాగతం (విశ్వే దేవతాభ్యో స్వాగతం); ఇది ఆసనం (ఇదం ఆసనం); ఇవి దర్భలు (ఇమే కుశాః) ఇట్లా సాగిపోతుంది కర్మ కాండ. శ్రాద్ధం ఐనా దేవతార్చన ఐనా శ్రద్ధాపూర్వకంగా చేయాలి. సంస్కృత మంత్రాలుఛ్ఛరించడం లో ద్యోతకమయ్యే శ్రద్ధా గౌరవ భావాలు అదే క్రియని తెలుగులో పలుకుతూ చేయడంలో మృగ్యమౌతాయి. ఒకవిధమైన తేలిక-చులకన భావం కలుగుతుంది. ఇది అనూచానంగా వస్తున్న సంప్రదాయాన్ని వ్రతిక్రమించడం వలన కలుగుతున్న శుద్ధ / కేవల మానసిక ప్రతిస్పందన కావచ్చు. బాల్యం నుండి ఇదే అలవాటు ఐతే ఈ భావం ఉండక పోవచ్చు.
ఇక ప్రధాన విషయానికి వస్తే DLI అంటే ఏమిటి? Internet ద్వారా దానిని సాధించి అందులో వారు నిక్షిప్త పరచిన ప్రాచీన గ్రంధాలను మన ఈ మాట చదివినట్లు చదవ వచ్చునా? తెలుపగలరు. దానికి ఏమైనా మూల్యం చెల్లించాల్సి వుంటుందా?
సాహిత్యం అంతా గూగుల్సు వారో లేక వేరే వారెవరో digitalise చేయడం వలన నష్టం ఏమిటి? Is it only a psychlogical feeling of missing the printed and owned books or the fear that we may have to pay the price they dictate or go without it? If the latter is the main hindrance will the real situation be to such a magnitude that we may have to worry from now onwards and take steps to prevent it? I am of the opinion that any advancement in the science and technology that is conducive to the society must be welcome and all the concomittant socio-economic problems, if any,have to be sorted out separately without stopping the advancement seized by this fear. Kindly clarify.
నాచన సోమన చతుర వచో విలాసం గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
03/24/2009 11:28 pm
చివరి పేరాలో మీ అభిప్రాయంతో నేను పరిపూర్ణంగా ఏకీభవిస్తాను. అందుకే నవనాధ చరిత్ర, బసవపురాణం, రంగనాధ రామాయణం చదివినా వాటిలో ఒక్క పంక్తీ నా ధారణలో నిలువలేదు. ఐతే హృదయంలోనూ ధారణలోనూ నిలిచిన వందలాది పద్యాలలో పోతన తరువాత గౌరన ద్విపదలే ఎక్కువ. ఏ విధమైన అనాసక్తి కలుగనీయకుండా ఆసాంతం చదివింపచేసే ఈ గ్రంధాన్ని నేను చాలా సార్లు చదివాను. దాదాపు నాటక ఫక్కీలో వుండే ఇందులో సంభాషణలన్నీ హృద్యమై కంఠస్థమయ్యాయి.
“భావమయ నానాలోక సౌభాగ్య సౌఖ్య వివేకాత్త మహానుభూతులకు వాగాకారతన్ గూర్చి భవ్య విరించి ప్రమదా సుధామయ కటాక్షారూఢ జీవత్కలా నవ చైతన్యము వోసి కావ్య భువనానందమ్ము” కల్పించు వాడే కవి.
అది ద్విపద గానీ వృత్త, జాతి, వచనా బంధురమైన చంపువు గానీ
“మాననీయ కవితా వ్యక్తిత్వ మెబ్భంగి దంచు విచారింపగ తత్స్వరూప మిది యంచుం సూటిగా చెప్పగా నెవడోపున్! మరి యే యొయారి యొరచూపింద్రాయుధాకుంచనచ్చవిమ ద్భ్రూలతికా ధనుశ్చ్యుత కటాక్షచద్మ నారాచ రేఖ వెసన్ గుండియ దూసి పోవు నదియే కాంతా శిరో రత్న మంచు వచించున్ రసికుండొకండు; సుదతీ శోణాధర వ్యంజితాసవ రాగోన్మద లోభనీయ పటు వాగ్జాల ధ్వని స్వాద మార్దవ ముగ్ధుండొకడాడు భామిని యనన్ తానిట్టిదౌనంచు; చన్ గవ రాపిళ్ళవి కుంభి కుంభ యుగమున్ దట్టించు ఠీవిన్ రహింప వరారోహ నితంబ బింబము చలింపం బొల్చు ప్రౌధా వినూత్న వయో హేల గణించి తద్గమన సౌందర్యంభు శ్లాఘించు నొక్క విపశ్చిన్మణి”
అందాన్నే నిర్వచించలేము కవిత్వం ఇది – ఇదే అని చెప్ప సాధ్యమా.
“సముద్యత్తుంగ రంగత్తుషార విరాజన్నగ సాను శంకర కపర్ద ప్రాంత భాగీరధీ ప్రవహత్తుంగ తరంగ ఘల్ఘల రవ ప్రాగల్భ్య నాట్యక్రియా ప్రవణ ప్రస్ఫుట వాక్ప్రసన్న కవితా ప్రారంభ సంభారుడు కవి అని వొకరనుకుంటే పూగుత్తుల వోలె నొండొరసి తూగం బల్కునం బల్కునం చవులూరించెడి కైత మేన పులకల్ దంటించగా దంట” ఐన వాడు కవి వేరొకరు భావిస్తారు. కాబట్టి మీ నా భావాలలో విపర్యం ఏమీ లేదు. తప్పులుంటే మీ మనస్సు నొచ్చుకొనే విధంగా మిమ్మల్ని అడిగి వుంటే క్షమించగలరు.
(ఇందులో ఉదహరించిన కవిత్వం ఆధునిక మహా కవి, శతాధిక శతావధాని శ్రీ సీ వీ సుబ్బన్న గారు తమ వొకానొక అవధానంలో ఆశువుగా చెప్పినది)