“పిండంతే నిప్పటి” అనే పలుకుబడి “పిండి కొద్ది రొట్టె” కి సమానార్థకం. బ్రౌన్ నిఘంటువు లోంచి:
నిప్పటి (p. 0654) [ nippaṭi ] or నిప్పట్టు nippati. [Tel. నిప్పు+అట్టు.] n. A sort of cake or biscuit. ఆకులలో పెట్టి కాల్చు భక్ష్యము.
(http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?query=nippaTi&table=brown)
ఈ నడుమనే రాముని తోక పివరుడిట్లనియె అన్నట్లు మీరు ఉదహరించిన పలుకుబడిని “పిండం తేనె ఇప్పటి అన్నట్లు” అని విరిచి చదువుకున్న శబ్ద విరించిని నేను 🙂
తెలుగు సినీ సంగీతంలో రెండు యుగాలున్నాయి. ఒకటి ఘంటసాల యుగం. ఇంకొకటి బాలు యుగం. దేనికదే ప్రత్యేకమైనది. ఘంటసాల వారిది 30 యేళ్ళ యుగం. బాలు వారిది కూడ ఇంచుమించు అంతే. ఒక యుగం మరొక యుగానికి స్వాగతం పలికే యుగ సంధి కాలంలో వారిద్దరూ కలసి పాడిన పాటలు- ‘ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం ‘ అనే ఉదయ గీతం మొదటిదైతే ‘ప్రతి రాత్రి వసంత రాత్రి’ అనే రేయి గీతం రెండవది. ఇక ఆ తర్వాత వచ్చినవి-‘భలే మజాలే భలే ఖుషీలే టయిము రోజాలే మనం రాజాలే’, ‘దేవుడు చేసిన మనుషుల్లారా …. వినండి’. ఈ రెండు యుగాల్లో మంచి పాటలూ వచ్చాయి, ‘అయ్యో ఖర్మ’ అనుకునేలా చెడ్డ పాటలూ వచ్చాయి. ఇప్పుడు కేవలం మంచి పాటలే ముందు తరాలకు అందేలా చూడాలి. అందుకు అద్భుతమైన సాధనం- కంప్యూటరే. కంప్యూటర్ ఘంటసాల యుగంలో అంత అందుబాటులో లేదు. అందాక ఎందుకూ? క్యాసెట్లే లేవు. కాని కంప్యూటర్ యుగంలో ఘంటసాల పాట ఇంకా ఉంది. బాలు చాలా అద్రుష్టవంతులు. సాంకేతిక ప్రగతిని అంచెలంచెలుగా చూస్తూ తన గొంతును రక్షించుకుంటున్నారు. తెలుగు మాట కరువైపోతున్న ‘కన్ ఫ్యూజన్ యుగంలో తెలుగు పాట ‘రస హీనమై పోతోంది’, పాడేవారి విషయంలో ‘వారస హీనమై పోతోంది’.
– డా. తాతిరాజు వేణుగోపాల్
భాషా విజ్ఞానాల కలబోతగా సురేష్ గారు అందించిన ఈ వ్యాసమ్ ఓ వైపు కంప్యూటర్ పరిజ్ఞానాన్ని కలిగించడమే గాక విశ్వ సామ్యాన్ని కూడా అందించడం రచయిత పటిమను స్పష్టం చేస్తొంది.. మరిన్ని జ్ఞాపకాల కోసమ్ ఎదురుచూస్తూ ..
ఏ కరీముద్దీన్ గారి కలం నుండి గాక ఒక కృష్ణ మోహనుని కలం నుండి వచ్చిన ఈ అల్లా స్తుతి అభినందనీయం.
శివుడెంచగా కాళి, శ్రీ పతి కాళి, పవనాత్మజుడు విఘ్న పతియును కాళి
నవగ్రహ దేవతల్ నారాయణుండు, వివరింప వేంకట విభుడును కాళి
నరసింహదేవుండు నాకెంచ కాళి, గురు రామకృష్ణుండు కొండంత కాళి
శిరిడీ నివాసుండు శ్రీకరి కాళి, అరయ దోచెడు విశ్వమంతయు కాళి
ధరియించు వస్త్రంబు తగ కాలిజోడు, ధరనూడ్చు చీపురు, తట్టయు కాళి
తిరువళికయు కాళి, దీపంబు కాళి, బరగ గూర్చొను గోనె పట్టయు కాళి
అభీష్ట దైవాన్నే అంతటా చూసే వారికి నామ రూపాలతో పని లేదు. అకాళికమూ, అసాయి, అనల్లా, అనేసు (న ఏసు అనేసు = ఏసు కానిది)
అనేది ప్రపంచంలో లేదు.
వ్యాసమొక్కటే గాక దానిపై పలువురు పండితుల అభిప్రాయాలు కూడా చాలా హృద్యంగాఉన్నాయి. అందరికీ ధన్యవాదాలు. ఇటువంటి వ్యాసాలు, వాటిపై అభిప్రాయాలు, చర్చలూ అనంతంగా కొనసాగాలని ఆశిస్తూ
భవదీయుడు
ప్రాచీనాంధ్ర సాహిత్యానికి సంబంధించిన ఇటువంటి వ్యాసాలు చదివినప్పుడల్లా హృదయం అమందానంద సందోహ కందళిత మై ఉత్తేజితమౌతుంది. మీ వ్యాసాలు చాలా బాగుంటున్నాయి. విభక్తులగురించి షష్ఠ్యంతాలు గురించి బాగా వివరించారు. ఏకో కవిః పోతన ఏవ అని భావించే నాకు ఆయన షష్ఠ్యంతాలు వదలక ఉదహరించడం ఆనందం కలిగించింది. పోతన తరువాత నాకెక్కువ అభిమాన పాత్రుడై కవిత్వంలోనూ విద్వత్తులోనూ అద్వితీయుడైన సురభి మాధవరాయల షష్ఠ్యంతాలు కొన్ని నా స్మృతిపధంలో వున్నవి మీతో పంచుకోడానికి ఉత్సహిస్తాను
భాషాధివ, శెషాహివ,
భాషా భూషాయితాత్మ పటుగుణ తతికిన్
దోషాచర, దోషాచర,
దోషాచర చక్ర కలిత దోర్బల ధృతికిన్
నేను కూడా నా కొడుకు గురించి చాలా ఆలోచనలు, ఆశలు పెట్టుకుని ఉన్నాను.. నాకింకా పెళ్లి కాకుండానే.. అత్యాశే అయినా ఇది నిజం. కానీ, మీ కథ చదివాకా నా ఆలోచనతీరు మారుతుందేమో..
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి Srinivas Vuruputuri అభిప్రాయం:
04/24/2009 8:48 pm
“పిండంతే నిప్పటి” అనే పలుకుబడి “పిండి కొద్ది రొట్టె” కి సమానార్థకం. బ్రౌన్ నిఘంటువు లోంచి:
నిప్పటి (p. 0654) [ nippaṭi ] or నిప్పట్టు nippati. [Tel. నిప్పు+అట్టు.] n. A sort of cake or biscuit. ఆకులలో పెట్టి కాల్చు భక్ష్యము.
(http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?query=nippaTi&table=brown)
ఈ నడుమనే రాముని తోక పివరుడిట్లనియె అన్నట్లు మీరు ఉదహరించిన పలుకుబడిని “పిండం తేనె ఇప్పటి అన్నట్లు” అని విరిచి చదువుకున్న శబ్ద విరించిని నేను 🙂
ఘంటసాల – బాలసుబ్రహ్మణ్యం గురించి Dr Tatiraju Venugopal అభిప్రాయం:
04/24/2009 12:03 pm
తెలుగు సినీ సంగీతంలో రెండు యుగాలున్నాయి. ఒకటి ఘంటసాల యుగం. ఇంకొకటి బాలు యుగం. దేనికదే ప్రత్యేకమైనది. ఘంటసాల వారిది 30 యేళ్ళ యుగం. బాలు వారిది కూడ ఇంచుమించు అంతే. ఒక యుగం మరొక యుగానికి స్వాగతం పలికే యుగ సంధి కాలంలో వారిద్దరూ కలసి పాడిన పాటలు- ‘ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం ‘ అనే ఉదయ గీతం మొదటిదైతే ‘ప్రతి రాత్రి వసంత రాత్రి’ అనే రేయి గీతం రెండవది. ఇక ఆ తర్వాత వచ్చినవి-‘భలే మజాలే భలే ఖుషీలే టయిము రోజాలే మనం రాజాలే’, ‘దేవుడు చేసిన మనుషుల్లారా …. వినండి’. ఈ రెండు యుగాల్లో మంచి పాటలూ వచ్చాయి, ‘అయ్యో ఖర్మ’ అనుకునేలా చెడ్డ పాటలూ వచ్చాయి. ఇప్పుడు కేవలం మంచి పాటలే ముందు తరాలకు అందేలా చూడాలి. అందుకు అద్భుతమైన సాధనం- కంప్యూటరే. కంప్యూటర్ ఘంటసాల యుగంలో అంత అందుబాటులో లేదు. అందాక ఎందుకూ? క్యాసెట్లే లేవు. కాని కంప్యూటర్ యుగంలో ఘంటసాల పాట ఇంకా ఉంది. బాలు చాలా అద్రుష్టవంతులు. సాంకేతిక ప్రగతిని అంచెలంచెలుగా చూస్తూ తన గొంతును రక్షించుకుంటున్నారు. తెలుగు మాట కరువైపోతున్న ‘కన్ ఫ్యూజన్ యుగంలో తెలుగు పాట ‘రస హీనమై పోతోంది’, పాడేవారి విషయంలో ‘వారస హీనమై పోతోంది’.
– డా. తాతిరాజు వేణుగోపాల్
అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో గొప్పతనం గురించి D Srinivasa Chary అభిప్రాయం:
04/23/2009 11:12 pm
చాలా బాగా అభివర్ణించారు అన్నమయ్య కీర్తనలోని తెలుగుతనాన్ని.
చిన్న సందేహం. పిండంతే నిప్పటి యన్నట్లు అనే పలుకుబడికి అర్థం చెపతారా?
ఈమాట పూర్వాపరాలు – నా జ్ఞాపకాలు I గురించి ranganath middela అభిప్రాయం:
04/23/2009 2:13 am
భాషా విజ్ఞానాల కలబోతగా సురేష్ గారు అందించిన ఈ వ్యాసమ్ ఓ వైపు కంప్యూటర్ పరిజ్ఞానాన్ని కలిగించడమే గాక విశ్వ సామ్యాన్ని కూడా అందించడం రచయిత పటిమను స్పష్టం చేస్తొంది.. మరిన్ని జ్ఞాపకాల కోసమ్ ఎదురుచూస్తూ ..
రంగనాథ్ మిద్దెల
అల్లాష్టకము గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
04/23/2009 1:41 am
ఏ కరీముద్దీన్ గారి కలం నుండి గాక ఒక కృష్ణ మోహనుని కలం నుండి వచ్చిన ఈ అల్లా స్తుతి అభినందనీయం.
శివుడెంచగా కాళి, శ్రీ పతి కాళి, పవనాత్మజుడు విఘ్న పతియును కాళి
నవగ్రహ దేవతల్ నారాయణుండు, వివరింప వేంకట విభుడును కాళి
నరసింహదేవుండు నాకెంచ కాళి, గురు రామకృష్ణుండు కొండంత కాళి
శిరిడీ నివాసుండు శ్రీకరి కాళి, అరయ దోచెడు విశ్వమంతయు కాళి
ధరియించు వస్త్రంబు తగ కాలిజోడు, ధరనూడ్చు చీపురు, తట్టయు కాళి
తిరువళికయు కాళి, దీపంబు కాళి, బరగ గూర్చొను గోనె పట్టయు కాళి
అభీష్ట దైవాన్నే అంతటా చూసే వారికి నామ రూపాలతో పని లేదు. అకాళికమూ, అసాయి, అనల్లా, అనేసు (న ఏసు అనేసు = ఏసు కానిది)
అనేది ప్రపంచంలో లేదు.
శ్రీ ఆంజనేయ రక్షా కవచం గురించి ఆర్కే అభిప్రాయం:
04/22/2009 10:25 pm
కథ బావుంది. ముగింపు సరియైనదిగా లేదు.అది తప్పు. ఒకరి అవసరాన్ని(భయాన్ని) అడ్డుపెట్టుకుని లాభం పొందడమే ఈ కాలం నీతిగా మారిందా!
నన్నయ హంసగీతికలు గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
04/22/2009 1:16 am
వ్యాసమొక్కటే గాక దానిపై పలువురు పండితుల అభిప్రాయాలు కూడా చాలా హృద్యంగాఉన్నాయి. అందరికీ ధన్యవాదాలు. ఇటువంటి వ్యాసాలు, వాటిపై అభిప్రాయాలు, చర్చలూ అనంతంగా కొనసాగాలని ఆశిస్తూ
భవదీయుడు
సముద్రం గురించి Swapna అభిప్రాయం:
04/21/2009 11:48 am
అంత ధైర్యంగా నిజం చెప్పిన అమ్మాయి చివరికి సముద్రం లోకి దూకడం ఎమిటీ? This story is very depressing and unconvincing.
షష్ఠ్యంతములు గురించి M.S.Prasad అభిప్రాయం:
04/21/2009 3:29 am
ప్రాచీనాంధ్ర సాహిత్యానికి సంబంధించిన ఇటువంటి వ్యాసాలు చదివినప్పుడల్లా హృదయం అమందానంద సందోహ కందళిత మై ఉత్తేజితమౌతుంది. మీ వ్యాసాలు చాలా బాగుంటున్నాయి. విభక్తులగురించి షష్ఠ్యంతాలు గురించి బాగా వివరించారు. ఏకో కవిః పోతన ఏవ అని భావించే నాకు ఆయన షష్ఠ్యంతాలు వదలక ఉదహరించడం ఆనందం కలిగించింది. పోతన తరువాత నాకెక్కువ అభిమాన పాత్రుడై కవిత్వంలోనూ విద్వత్తులోనూ అద్వితీయుడైన సురభి మాధవరాయల షష్ఠ్యంతాలు కొన్ని నా స్మృతిపధంలో వున్నవి మీతో పంచుకోడానికి ఉత్సహిస్తాను
భాషాధివ, శెషాహివ,
భాషా భూషాయితాత్మ పటుగుణ తతికిన్
దోషాచర, దోషాచర,
దోషాచర చక్ర కలిత దోర్బల ధృతికిన్
పాపాయిత, కోపాయత
భూపాయిత దనుజ మధన పూజిత మతికిన్
గోపాలన, గోపాలన,
గోపాలన నిబిడ రతికి, గోహిత మతికిన్
కమలాస జనక నాభికి,
కమలన్మోహాంధ తమస కమలాంకునకున్
కమలాలయ, కమలాలయ,
కమలాలయ శయన ధృతికి, కాంతాకృతికిన్
శరణాగత పరిరక్షణ
చరణ ప్రవణాత్మ చిత్త సరసీజునకున్
నరకాసుర, నరకాసుర,
నరకాసుర బాణహృతికి, నరసారధికిన్
సమధికమైన ప్రతిభ, విద్వత్తు కలిగిన మీ లేఖిని నుండి ఇటువంటి అనేక వ్యాసాలు జాలువారి రసజ్ఞ హృదయాలనలరింపజేయాలని ఆశిస్తూ
భవదీయుడు
అసమర్థులు గురించి Sree అభిప్రాయం:
04/20/2009 11:25 pm
నేను కూడా నా కొడుకు గురించి చాలా ఆలోచనలు, ఆశలు పెట్టుకుని ఉన్నాను.. నాకింకా పెళ్లి కాకుండానే.. అత్యాశే అయినా ఇది నిజం. కానీ, మీ కథ చదివాకా నా ఆలోచనతీరు మారుతుందేమో..