చాలా బాగుంది మీరు రాసిన కథ. ఊరిని కళ్లకు కట్టారు. నా చిన్నతనంలో కూడా చూసాను ఇటువంటి సంఘటనలు. ఇప్పటికీ ఇంకా జరుగుతున్నాయనుకుంటా కొన్ని మారుమూల గ్రామాలలో..ఏది ఏమయినా సంఘటనలను, పాత్రలను మీరు మీ కథ లో చాలా వాస్తవికంగా ఆవిష్కరించారు. భారతీయ గ్రామీణ వ్యవస్థలో అధికారుల రాబందుల మనస్తత్వాన్ని, బలై పోతున్న అమాయక గ్రామీణులను, చాల సహజంగా చూపించిన కథ..మీకు అభినందనలు..
అద్భుతం…గుండె లోతుల్లో స్పృశిస్తూ…దాచుకున్న చిన్ననాటి స్మృతులను తోడి తీసేలా….ఆధునికతను వెనక్కినెట్టి మన జీవిత తొలినాళ్ళ తడబడు అడుగుల దారులతో పయనమయ్యేలా… జీవన స్మృతుల మాధుర్యాలను కమ్మిన చీకటి మబ్బులను పారద్రోలేలా… మీరు అద్వితీయంగా రాసిన కవిత మళ్ళీ కాలాన్ని వెనక్కినెట్టి. తాటికాయలచక్రాలతో గట్టు మీద పరుగులెత్తిస్తోంది. గుళ్ళొ రాములవారి పాట…చెరువు గట్టున కడవల శబ్దాలు…ఎడ్లబండ్ల గలగలలు…భానుమతి రామారవు సినిమా పోస్టర్లు…టెలిగ్రాం తెచ్చిన పోస్టుమాన్ బాబాయి…చొప్పబెండ్లతో కళ్ళద్దాలతో… షావుకారు దగ్గర కొన్న పిప్పరమెంటు చప్పరిస్తూ.. స్కూల్ మాస్టారు ఎదురైతే సందులో దాక్కున్న వైనం… అమ్మ స్వయంగా కలిపి పెట్టె పెరుగన్నం…వెన్నెల రాత్రులు…బుర్రకథలు…రెడియోలో ఘంటసాల పాటలు… ఒక్కసారే ఉప్పెనలా పెనవేస్తున్న జ్ఞాపకాలు… మీ కవిత యొక్క ఉద్దేశ్యాన్ని నేను సరిగా అర్థం చేసుకోలెకపోతె మన్నించగలరు… నా వరకు…ఏదో అస్పష్టమైన…భావోద్రేకం మాత్రం కలిగింది…దాని ఫలితమే ఈ నా స్పందన… ఏది ఏమైనా…మీ కవితలు చాలా బాగున్నాయి…
ఈమాట మాసపత్రికగ మారుతున్నందుకు చాల అనందంగా ఉంది. శ్రీ జెజ్జాల కృష్ణ మోహన్ గారి గురించి యెంత చెప్పినా తక్కువే. వారికి నా నమస్కారాలు, అభినందనలు తెలియచెయగలరు.
Mrs. మా పార్కర్ గుండెలోని బాధను బయటకు తీయాలంటే ఆమెకు ఎక్కడా ఏకాంతం దొరక లేదంటే కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. అందుకు మీరు నడిపించన తీరు ఆ పదాల అల్లిక’ ఆ అనుభూతిని కలిగేలా చేసాయి, శారద గారు.
సుధా, కంప్యూటర్ భాషలు సంస్కృతంనుండి పుట్టాయని నేనలేదు. వాటికి పోలికలున్నాయని మాత్రమే నా అభిప్రాయం.
శివకుమారి.కాటూరి గారు – మీరన్నట్లు నిషేధసూత్రం, నియమ సూత్రం, నిపాత సూత్రం వేరు వేరు. కథలో సౌలభ్యంకోసం నియమ, నిషేధ సూత్రాల పేర్లను ఒకే అర్థంలో (interchangeably) వాడడం జరిగింది. నిజానికి వాటి మధ్య పెద్ద తేడా లేదు కూడా. అలాగే వికల్ప సూత్రాల గురించి కూడా ప్రత్యేకంగా చెప్పలేదు. ఇక ప్రత్యేకించి చెప్పకపోయినా కథలోని చివరి సూత్రం (గోంగూర) నిపాత సూత్రమే 🙂 .
రావు వేమూరి గారూ, C/ C++ languages కు సంస్కృత వ్యాకరణానికీ యాదృచ్ఛికమైనదానికంటే ఎక్కువే పోలికలున్నాయని నాకనిపిస్తుంది.
రవిచంద్ర గారూ,
పుస్తకంగా తెచ్చేన్ని ఇంటర్వ్యూలు చేయలేదు. పుస్తకంగా తెచ్చేంతటివి కూడా అవి కావని నా అభిప్రాయం. పైగా అవి ఇంటర్వ్యూ ఫార్మాట్లో ఉండవు. ఆదివారం అనుబంధాలకే ప్రత్యేకమైన ‘ఆయన అంతరంగం ఆయన మాటల్లోనే’ తరహాలో ఉంటాయి:–) మచ్చుకు మీరు ఒకట్రెండు చదవాలనుకుంటే మాత్రం నా బ్లాగులో ‘వీళ్లు’ వర్గం కింద ఉన్నాయి.
భీష్మ, ద్రోణ, విదురాదులకి తీపి వడ్డించకూడదని అనడంలో వైద్య సంబంధమైన కారణం కనిపిస్తోంది నా కళ్లకి. వారంతా వయస్సు మళ్లినవారు కదా. తీపి తినడం ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదని అంటున్నారు కదా!! కథ మాత్రం బాగుంది.
ఈ మధ్య C-language మీద రాసిన ఒక పాఠ్య పుస్తకం చదువుతూ ఉంటే ఆ భాషలో సందిగ్ధతకి తావు లేకుండా ఉన్న క్లుప్తతని చూసి “మన సంస్కృతం కూడ ఇలానే ఉంటుంది అంటారు” అని అనుకున్నాను. (నాకు సంస్కృతం రాదు లెండి). – వేమూరి
కోటిగాని కతలు: బత్తాయిలు పోయినాయి గురించి పూర్ణ చంద్ర అభిప్రాయం:
01/03/2017 1:07 pm
చాలా బాగుంది మీరు రాసిన కథ. ఊరిని కళ్లకు కట్టారు. నా చిన్నతనంలో కూడా చూసాను ఇటువంటి సంఘటనలు. ఇప్పటికీ ఇంకా జరుగుతున్నాయనుకుంటా కొన్ని మారుమూల గ్రామాలలో..ఏది ఏమయినా సంఘటనలను, పాత్రలను మీరు మీ కథ లో చాలా వాస్తవికంగా ఆవిష్కరించారు. భారతీయ గ్రామీణ వ్యవస్థలో అధికారుల రాబందుల మనస్తత్వాన్ని, బలై పోతున్న అమాయక గ్రామీణులను, చాల సహజంగా చూపించిన కథ..మీకు అభినందనలు..
రాజేశ్వరీదేవి: శైవలిని గురించి పూర్ణ చంద్ర అభిప్రాయం:
01/03/2017 12:21 pm
అద్భుతం…గుండె లోతుల్లో స్పృశిస్తూ…దాచుకున్న చిన్ననాటి స్మృతులను తోడి తీసేలా….ఆధునికతను వెనక్కినెట్టి మన జీవిత తొలినాళ్ళ తడబడు అడుగుల దారులతో పయనమయ్యేలా… జీవన స్మృతుల మాధుర్యాలను కమ్మిన చీకటి మబ్బులను పారద్రోలేలా… మీరు అద్వితీయంగా రాసిన కవిత మళ్ళీ కాలాన్ని వెనక్కినెట్టి. తాటికాయలచక్రాలతో గట్టు మీద పరుగులెత్తిస్తోంది. గుళ్ళొ రాములవారి పాట…చెరువు గట్టున కడవల శబ్దాలు…ఎడ్లబండ్ల గలగలలు…భానుమతి రామారవు సినిమా పోస్టర్లు…టెలిగ్రాం తెచ్చిన పోస్టుమాన్ బాబాయి…చొప్పబెండ్లతో కళ్ళద్దాలతో… షావుకారు దగ్గర కొన్న పిప్పరమెంటు చప్పరిస్తూ.. స్కూల్ మాస్టారు ఎదురైతే సందులో దాక్కున్న వైనం… అమ్మ స్వయంగా కలిపి పెట్టె పెరుగన్నం…వెన్నెల రాత్రులు…బుర్రకథలు…రెడియోలో ఘంటసాల పాటలు… ఒక్కసారే ఉప్పెనలా పెనవేస్తున్న జ్ఞాపకాలు… మీ కవిత యొక్క ఉద్దేశ్యాన్ని నేను సరిగా అర్థం చేసుకోలెకపోతె మన్నించగలరు… నా వరకు…ఏదో అస్పష్టమైన…భావోద్రేకం మాత్రం కలిగింది…దాని ఫలితమే ఈ నా స్పందన… ఏది ఏమైనా…మీ కవితలు చాలా బాగున్నాయి…
రాసక్రీడాష్టకము గురించి kuppa sudarsana kumar అభిప్రాయం:
01/03/2017 11:40 am
ఈమాట మాసపత్రికగ మారుతున్నందుకు చాల అనందంగా ఉంది. శ్రీ జెజ్జాల కృష్ణ మోహన్ గారి గురించి యెంత చెప్పినా తక్కువే. వారికి నా నమస్కారాలు, అభినందనలు తెలియచెయగలరు.
ఏకాంతం కోసం గురించి మణి వడ్లమాని అభిప్రాయం:
01/03/2017 9:53 am
Mrs. మా పార్కర్ గుండెలోని బాధను బయటకు తీయాలంటే ఆమెకు ఎక్కడా ఏకాంతం దొరక లేదంటే కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. అందుకు మీరు నడిపించన తీరు ఆ పదాల అల్లిక’ ఆ అనుభూతిని కలిగేలా చేసాయి, శారద గారు.
యేమో!? గురించి SLBS SARMA అభిప్రాయం:
01/03/2017 8:30 am
Marvellous
పాకశాలలో పాణినీయం గురించి చంద్ర మోహన్ అభిప్రాయం:
01/03/2017 5:35 am
సుధా, కంప్యూటర్ భాషలు సంస్కృతంనుండి పుట్టాయని నేనలేదు. వాటికి పోలికలున్నాయని మాత్రమే నా అభిప్రాయం.
శివకుమారి.కాటూరి గారు – మీరన్నట్లు నిషేధసూత్రం, నియమ సూత్రం, నిపాత సూత్రం వేరు వేరు. కథలో సౌలభ్యంకోసం నియమ, నిషేధ సూత్రాల పేర్లను ఒకే అర్థంలో (interchangeably) వాడడం జరిగింది. నిజానికి వాటి మధ్య పెద్ద తేడా లేదు కూడా. అలాగే వికల్ప సూత్రాల గురించి కూడా ప్రత్యేకంగా చెప్పలేదు. ఇక ప్రత్యేకించి చెప్పకపోయినా కథలోని చివరి సూత్రం (గోంగూర) నిపాత సూత్రమే 🙂 .
రావు వేమూరి గారూ, C/ C++ languages కు సంస్కృత వ్యాకరణానికీ యాదృచ్ఛికమైనదానికంటే ఎక్కువే పోలికలున్నాయని నాకనిపిస్తుంది.
పెట్టని మొక్కు ఫలితం గురించి పూడూరి రాజిరెడ్డి అభిప్రాయం:
01/03/2017 2:13 am
రవిచంద్ర గారూ,
పుస్తకంగా తెచ్చేన్ని ఇంటర్వ్యూలు చేయలేదు. పుస్తకంగా తెచ్చేంతటివి కూడా అవి కావని నా అభిప్రాయం. పైగా అవి ఇంటర్వ్యూ ఫార్మాట్లో ఉండవు. ఆదివారం అనుబంధాలకే ప్రత్యేకమైన ‘ఆయన అంతరంగం ఆయన మాటల్లోనే’ తరహాలో ఉంటాయి:–) మచ్చుకు మీరు ఒకట్రెండు చదవాలనుకుంటే మాత్రం నా బ్లాగులో ‘వీళ్లు’ వర్గం కింద ఉన్నాయి.
http://raji-fukuoka.blogspot.in/search/label/%E0%B0%B5%E0%B1%80%E0%B0%B3%E0%B1%8D%E0%B0%B2%E0%B1%81
శ్రీ వినాయక లాండ్రీ సర్వీస్ గురించి శ్రీహరి అభిప్రాయం:
01/02/2017 11:55 am
వర్తమాన స్థితి గతులు కళ్ళకు కట్టినట్లు చక్కగా రాశారు.
పాకశాలలో పాణినీయం గురించి Rao Vemuri అభిప్రాయం:
01/02/2017 11:54 am
భీష్మ, ద్రోణ, విదురాదులకి తీపి వడ్డించకూడదని అనడంలో వైద్య సంబంధమైన కారణం కనిపిస్తోంది నా కళ్లకి. వారంతా వయస్సు మళ్లినవారు కదా. తీపి తినడం ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదని అంటున్నారు కదా!! కథ మాత్రం బాగుంది.
ఈ మధ్య C-language మీద రాసిన ఒక పాఠ్య పుస్తకం చదువుతూ ఉంటే ఆ భాషలో సందిగ్ధతకి తావు లేకుండా ఉన్న క్లుప్తతని చూసి “మన సంస్కృతం కూడ ఇలానే ఉంటుంది అంటారు” అని అనుకున్నాను. (నాకు సంస్కృతం రాదు లెండి). – వేమూరి
యేమో!? గురించి Chinaveerabhadrudu అభిప్రాయం:
01/02/2017 11:51 am
Beautiful.