తెలుగు ఇంటిపేర్లలోకూడా కర్నాటి అనేది ఉంది కనక, అది ఒక ప్రాంతానికి సంబంధించినది కనక సురేశ్గారు చెప్పినదానికి సరిపోతుంది. నా పాత వ్యాసాల్లో నేను కర్ణాటక అనే రాసి, ఇలాంటి చర్చ కొంత జరిగాక మార్చాను.
మోహన గారూ – ఈ “ణ” కారం చాలా సంస్కృ త పదాల్లొ నకారానికి ముందు “ర” కారం జల్లటం వల్ల వస్తుందన్న పరిశీలన ఉందన్న విషయం మీకు తెలిసే ఉంటుంది ఉదా: సీతాయన, రామాయణ అన్న మాటల్లొ సీత, రామ శబ్దాల తర్వాత ఉన్న( ఒకే ) శ బ్దం లొ వచ్చిన మార్పుకు కారణం రామ శబ్దంలో ఉన్న ర కారమని.
రోహిణీ ప్రసాద్ గారూ – మోహన గారు చెప్పింది నేనన్న దానికి వివరణ అని అనుకోమంటారా? మరొక సారి దయతో రెండూ చదివి చూడండి.
సురేష్ గారూ – ప్రాంతానికి సంబంధించి వాడుకలో ఉన్న కర్ణాటక అన్న పదమూ, ప్రస్తుతం బహుళ వ్యాప్తిలొ ఉన్న సంగీత పరమైన కర్ణాటక అన్న పదమూ ఒకటే అయినా ప్రాంత సంబంధిగా కర్నాటక శబ్దం ద్వారా ఒక నల్లని/ఎత్తైన ప్రాంతం సూచింపబడటం సమంజసంగా నే ఉంది గానీ మీరు, సంగీతానికి చెప్పిన నిరుక్తాన్ని [కర్ణ అట -‘క’ ని వదిలేసి – చెవుల సంచరించునది కర్ణాట సంగీతము, ఈ అర్ధాన్ని తీసుకోవాలని బాలమురళి పదే పదే చెబుతూ ఉంటారు] – ప్రాంత సంబందిగా , ఎందుకో తెలియదు, చూపించి వింత నిరుక్తము అని అన్నారు “… ద్రావిడ భాషావ్యుత్పత్తి రీత్యా Karnataka అన్న నామవాచకాన్ని కర్నాటక అని రాయడమే సబబు.” అన్నది చాలా సబబుగా ఉన్నది కానీ సంస్కృత శబ్దాల సంధి రూపంగా వాడుతున్నప్పుడు కర్ణాటక అనే అనాలేమో ?
“కర్ణాటక యుధ్ధాలు” జరిగింది కర్నాటకలో కాదు తమిళనాడులో అని చెప్పిన మోహన గారు కర్నాటక సంగీతానికి “ఆద్యులైన” వారి పేర్లు చెప్పి వారంతా ఇప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందిన వారేనని చెప్పడం తాను ముందు చెప్పిన సరిహద్దులని కుంచించినట్లయింది. ఇప్పటి కర్ణాటకం వేరు అప్పుడు కర్ణాటకంగా పరిగణించింది వేరు అని కదా ఆయన ముందు చెప్పదలుచుకున్నదీ?
ఇకపోతే “కర్ణాటక సంగీతానికి ఆద్యులు” అన్నది శ్రీపాదరాయల తొనే మొదలైనట్టూ ..అటుతరవాత వ్యాసరాయలు ఆయన శిష్యులైన పురందరులూ.. కనకదాసాదులూ వీరి చుట్టు అల్లుకున్నట్టు ..ఇవాళ మోహన గారు మాట్లాడటం వింతగా వినిపించే విషయం. ఆ మాట గానీ లేదా ఆ భావన గానీ అన్నమయ్య గారిని గురించి తెలియనప్పుడు పాతకాలంలో అనుకున్న సంగతులు. కాలం రీత్యా శ్రీ పాద రాయలు సైతం అన్నమయ్యగారి కన్నా వయసులో చిన్నవాడు. అన్ని రాగాలలో విస్తరించిన అన్నమయ్య వేలాది సంకీర్తనలు మోహన గారు పేర్కొన్న కన్నడ వాగ్గేయకారుల పేర్లు అన్నిటి కన్నా కూడా సంగీతమ్లో ముందటివి, కాలంరీత్యా !! గనక కర్ణాటక సంగీతానికి “ఆద్యుడు” అన్నమాటని ఇవాళ పురందర దాసు విషయంలో ఇదివరకటి లాగా సులువుగా అనడానికి వీలులేదు. సంగీత శాస్త్రానికి సంబంధించి తెలుగువారు చేసిన కృషి విజయనగర యుగంలో ముఖ్యమైనది. రాజమండ్రి ప్రాంతానికి చెందిన సోమనాధుని “రాగవిబోధ” ని గానీ.. తెలుగువాడైన రామామాత్యుని తాతగారైన కల్లినాధుని గ్రంధం లేదా రామామాత్యుని ప్రముఖ సంగీత గ్రంధం స్వరమేళ కళానిధిని గానీ ఇవాళ విస్మరించి మాట్లాడటం కుదరదే? ఒక్క ‘పిళ్ళారి గీతాల’ ఆధారం గానే పురంధరదాసునికి “కర్ణాటక సంగీత పితామహ” అన్న బిరుదినివ్వడం ఆయన పట్ల కన్నడిగులకి ఉన్న ప్రేమని చూపించుకోవడం కోసమే అయితే కావొచ్చు గానీ, సంగీత చరిత్ర రీత్యా మాత్రం అది నిజం కాదు.
పురందరదాసు అన్నమయ్య కొడుకుకో, మనుమనికో సమకాలికుడు. ఆనాడు అన్నమయ్య పదాలు బాగానే ప్రచారంలో ఉన్నట్టున్నాయి. అన్నమయ్యగారి పదం “నారాయణ తే నమో నమో” అన్నది పురందరుల పదంగా పాడే ఆనవాయితీ మనకి కన్నడిగులలో ఇటీవల దాకా కనిపించగా ఈ మధ్యనే వారు దాన్ని అన్నమయ్య పదంగా గుర్తించి అన్నమయ్య పేర పాడటాన్ని మొదలు పెడుతున్నారు. పదం చివరలో ఉండే ముద్ర అన్నమయ్య పదాన్ని చివరికి అలా రక్షించిందన్నమాట. చరిత్ర తెలియక ముందు చెలామణీలో ఉన్న భావాలని చరిత్రలో కొత్త సంగతులు బయట పడినప్పుడైనా మార్చుకోవడం పరిశోధనలో ముఖ్యం అవుతుంది కద!! మోహన గారీ విషయాన్ని గమనించగలరని భావిస్తాను. కర్ణాటక సంగీత పితామహుడు అన్నమయ్యే కావాలి గానీ ఆయనకన్నా అరవై ఏళ్లకి పిమ్మట ఉన్న పురందర దాసుల వారు కాదు మరి.
Richard Gombrich argues that the Dasaratha Jataka is a self-conscious “parody” of the Hindu Ramayana . In my judgment his argument, which seriously underplays some of the most distinctive characteristics of the Dasaratha Jataka that I will discuss, is not convincing.
నాకు వీలు చిక్కినప్పుడు ఈ విషయాలపై ఇంకా వివరంగా రాస్తాను. ఆసక్తికరమైన చర్చకు అందరికీ ధన్యవాదాలు.
సంస్కృత పండితులు కర్ణాటక అన్న పదానికి కర్ణ + అటతి = “చెవులు సంచరించు ప్రదేశం” వంటి వింత, వింత నిరుక్తులు ప్రతిపాదించినా ఈ ప్రాంతానికి కరు (నల్లని/ఎత్తైన) + నాడు (=ప్రాంతం) అన్న వ్యుత్పత్తే సరైనదని ఆథునిక భాషావేత్తల అభిప్రాయం. తమిళ ప్రాచీన గ్రంథమైన శిలప్పాధికారంలో కరునాడుకు చెందిన వారు అన్న అర్థంలో “కరునాడర్” “కరునాడగరు” అన్న ప్రయోగాలే ఉన్నాయి. అలాగే, ప్రాచీన శాసనాలలో కూడా “కర్నాడగను” అని ‘ణ’ లేని ప్రయోగాలే కనిపిస్తాయి. పల్నాడు, వెలమనాడు, కొంగునాడు, చోళనాడు, తోంటినాడు, తుళునాడు, ఎఱుమై నాడు, పాండ్యనాడు అని వివిధ ప్రాంతాలను పిలుచుకోవడం ఆ రోజుల్లో సర్వసాధారణం.
అందుకే ద్రావిడ భాషావ్యుత్పత్తి రీత్యా Karnataka అన్న నామవాచకాన్ని కర్నాటక అని రాయడమే సబబు.
దీనినే కన్నడములో నొణ కాట (ఈగ బాధ) అంటారు. నొణ పదములో నకారము, ణకారము రెండూ ఉన్నాయి కదా! కర్ణాటకాన్ని ణకారముతోనే పలకాలి కాని హిందీ ప్రభావమువల్ల నకారముగా కూడ పలుకుతారు. ణకారము ఒత్తుతో ఉండే పదాలైన వర్ణము, స్వర్ణము, కర్ణము, చూర్ణము మొదలగు పదాల ఉచ్చరణలో కూడ ఈ దోషము సర్వసాధారణమే. కర్ణాటక సంగీతములో ఉండే కర్ణాటకము వేరు, ఇప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రము వేరు. కొన్ని శతాబ్దాలముందు ఇప్పటి రాయలసీమ, నెల్లూరు, ఆర్కాడు, చెంగల్పట్టు ప్రాంతాలన్నీ కర్ణాటకమనే వ్యవహరించబడేది. కర్ణాటక యుద్ధాలు జరిగింది కర్ణాటక రాష్ట్రములో కాదు, తమిళనాడు ప్రాంతాలలో. కర్ణాటక సంగీతానికి ఆద్యులైన శ్రీపాదరాయలు, వ్యాసరాయలు, పురందరదాసు, కనకదాసు, మున్నగువారు అందరూ ఇప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందినవాళ్లే. నా ఉద్దేశములో కర్ణాటకమే సరి. హిందుస్తానీ విషయములో హిందూస్థానీ, హిందుస్తాని రెండు సరియే, కాని సామాన్యముగా హిందుస్తాని అనే అంటారు. ఇది పారసీక భాషా ప్రభావమే, ఉదా. పాకీస్తాన్, హిందుస్తాన్, రేగిస్తాన్, ఇత్యాదులు. విధేయుడు – మోహన
భాష వేరు సాహిత్యం వేరు అన్న సంగతి అందరికీ తెలిసిందే కానీ ఎటువంటి విషయాన్నయినా – సాహిత్యవిషయం కాకపొయినా – భాషలొనే వ్యక్తీకరించటం జరుగు తుంది కాబట్టీ , పెద్దలు చేసిన దానినే పిన్నలు అనుసరిస్తారు గాబట్టీ భాషా విషయకం గా సరియైన పద్ధతి లొ వ్రాయటానికి ప్రయత్నించటం సర్వదా అభిలషణీయం
ఈమాట బాట వెంట నడుస్తూ పోతుంటే, దోవలో చిన్న బిళ్ళ ఒకటి కనిపించింది. ముచ్చికాగితంలో చుట్టబడిన బిళ్ళ. కాగితమ్మీద ఏదో రాసుంది. “ఒక నేను, కొన్ని నువ్వులు”.
పేరు బట్టి రుచి తెలీదు కదా! విప్పి, నోట్లో వేసుకున్నాను. బిళ్ళ నాలికని తాకగానే ఏదో తెలిసిన రుచే తీయతీయగా తగిలింది. బాగానే ఉందే అని చప్పరించడం మొదలెట్టాను. మెల్లమెల్లగా కరుగుతోంది. చల్లచల్లగా రుచి మారుతోంది. తీపిదనం తగ్గింది. మరికాస్త కరిగేసరికి రుచంటూ తెలియకుండా పోయింది. ఏమిటి చెప్మా అని చప్పరింపు కొనసాగించాను. పులుపో వగరో తెలియని రుచి నాలికంతా వ్యాపించడం మొదలుపెట్టింది. అలా అలా వగరు కాస్తా చేదై, చేదు పెను చేదై అది నోరంతా పట్టేసింది. గబుక్కున ఆ బిళ్ళని ఉమ్మేయాలనిపించింది. కానీ చూద్దును కదా అప్పుడింక బిళ్ళేదీ! అప్పటికే మొత్తం కరిగిపోయింది! నోరంతా చేదు మిగిలిపోయింది.
దాని పేరు “ఒక నేను, ఎన్నో నువ్వులు” అని మార్చుకున్నాను.
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
02/25/2012 11:32 pm
తఃతః గారు అక్షరాల గురించి పరిశీలిస్తున్నారు కనక సురేశ్ అని రాయడానికి సురేష్ అని రాయకుండా ఉండాలి.
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
02/24/2012 10:26 pm
తెలుగు ఇంటిపేర్లలోకూడా కర్నాటి అనేది ఉంది కనక, అది ఒక ప్రాంతానికి సంబంధించినది కనక సురేశ్గారు చెప్పినదానికి సరిపోతుంది. నా పాత వ్యాసాల్లో నేను కర్ణాటక అనే రాసి, ఇలాంటి చర్చ కొంత జరిగాక మార్చాను.
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి తఃతః అభిప్రాయం:
02/24/2012 4:01 pm
మోహన గారూ – ఈ “ణ” కారం చాలా సంస్కృ త పదాల్లొ నకారానికి ముందు “ర” కారం జల్లటం వల్ల వస్తుందన్న పరిశీలన ఉందన్న విషయం మీకు తెలిసే ఉంటుంది ఉదా: సీతాయన, రామాయణ అన్న మాటల్లొ సీత, రామ శబ్దాల తర్వాత ఉన్న( ఒకే ) శ బ్దం లొ వచ్చిన మార్పుకు కారణం రామ శబ్దంలో ఉన్న ర కారమని.
రోహిణీ ప్రసాద్ గారూ – మోహన గారు చెప్పింది నేనన్న దానికి వివరణ అని అనుకోమంటారా? మరొక సారి దయతో రెండూ చదివి చూడండి.
సురేష్ గారూ – ప్రాంతానికి సంబంధించి వాడుకలో ఉన్న కర్ణాటక అన్న పదమూ, ప్రస్తుతం బహుళ వ్యాప్తిలొ ఉన్న సంగీత పరమైన కర్ణాటక అన్న పదమూ ఒకటే అయినా ప్రాంత సంబంధిగా కర్నాటక శబ్దం ద్వారా ఒక నల్లని/ఎత్తైన ప్రాంతం సూచింపబడటం సమంజసంగా నే ఉంది గానీ మీరు, సంగీతానికి చెప్పిన నిరుక్తాన్ని [కర్ణ అట -‘క’ ని వదిలేసి – చెవుల సంచరించునది కర్ణాట సంగీతము, ఈ అర్ధాన్ని తీసుకోవాలని బాలమురళి పదే పదే చెబుతూ ఉంటారు] – ప్రాంత సంబందిగా , ఎందుకో తెలియదు, చూపించి వింత నిరుక్తము అని అన్నారు “… ద్రావిడ భాషావ్యుత్పత్తి రీత్యా Karnataka అన్న నామవాచకాన్ని కర్నాటక అని రాయడమే సబబు.” అన్నది చాలా సబబుగా ఉన్నది కానీ సంస్కృత శబ్దాల సంధి రూపంగా వాడుతున్నప్పుడు కర్ణాటక అనే అనాలేమో ?
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి jayaprabha అభిప్రాయం:
02/24/2012 3:44 pm
“కర్ణాటక యుధ్ధాలు” జరిగింది కర్నాటకలో కాదు తమిళనాడులో అని చెప్పిన మోహన గారు కర్నాటక సంగీతానికి “ఆద్యులైన” వారి పేర్లు చెప్పి వారంతా ఇప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందిన వారేనని చెప్పడం తాను ముందు చెప్పిన సరిహద్దులని కుంచించినట్లయింది. ఇప్పటి కర్ణాటకం వేరు అప్పుడు కర్ణాటకంగా పరిగణించింది వేరు అని కదా ఆయన ముందు చెప్పదలుచుకున్నదీ?
ఇకపోతే “కర్ణాటక సంగీతానికి ఆద్యులు” అన్నది శ్రీపాదరాయల తొనే మొదలైనట్టూ ..అటుతరవాత వ్యాసరాయలు ఆయన శిష్యులైన పురందరులూ.. కనకదాసాదులూ వీరి చుట్టు అల్లుకున్నట్టు ..ఇవాళ మోహన గారు మాట్లాడటం వింతగా వినిపించే విషయం. ఆ మాట గానీ లేదా ఆ భావన గానీ అన్నమయ్య గారిని గురించి తెలియనప్పుడు పాతకాలంలో అనుకున్న సంగతులు. కాలం రీత్యా శ్రీ పాద రాయలు సైతం అన్నమయ్యగారి కన్నా వయసులో చిన్నవాడు. అన్ని రాగాలలో విస్తరించిన అన్నమయ్య వేలాది సంకీర్తనలు మోహన గారు పేర్కొన్న కన్నడ వాగ్గేయకారుల పేర్లు అన్నిటి కన్నా కూడా సంగీతమ్లో ముందటివి, కాలంరీత్యా !! గనక కర్ణాటక సంగీతానికి “ఆద్యుడు” అన్నమాటని ఇవాళ పురందర దాసు విషయంలో ఇదివరకటి లాగా సులువుగా అనడానికి వీలులేదు. సంగీత శాస్త్రానికి సంబంధించి తెలుగువారు చేసిన కృషి విజయనగర యుగంలో ముఖ్యమైనది. రాజమండ్రి ప్రాంతానికి చెందిన సోమనాధుని “రాగవిబోధ” ని గానీ.. తెలుగువాడైన రామామాత్యుని తాతగారైన కల్లినాధుని గ్రంధం లేదా రామామాత్యుని ప్రముఖ సంగీత గ్రంధం స్వరమేళ కళానిధిని గానీ ఇవాళ విస్మరించి మాట్లాడటం కుదరదే? ఒక్క ‘పిళ్ళారి గీతాల’ ఆధారం గానే పురంధరదాసునికి “కర్ణాటక సంగీత పితామహ” అన్న బిరుదినివ్వడం ఆయన పట్ల కన్నడిగులకి ఉన్న ప్రేమని చూపించుకోవడం కోసమే అయితే కావొచ్చు గానీ, సంగీత చరిత్ర రీత్యా మాత్రం అది నిజం కాదు.
పురందరదాసు అన్నమయ్య కొడుకుకో, మనుమనికో సమకాలికుడు. ఆనాడు అన్నమయ్య పదాలు బాగానే ప్రచారంలో ఉన్నట్టున్నాయి. అన్నమయ్యగారి పదం “నారాయణ తే నమో నమో” అన్నది పురందరుల పదంగా పాడే ఆనవాయితీ మనకి కన్నడిగులలో ఇటీవల దాకా కనిపించగా ఈ మధ్యనే వారు దాన్ని అన్నమయ్య పదంగా గుర్తించి అన్నమయ్య పేర పాడటాన్ని మొదలు పెడుతున్నారు. పదం చివరలో ఉండే ముద్ర అన్నమయ్య పదాన్ని చివరికి అలా రక్షించిందన్నమాట. చరిత్ర తెలియక ముందు చెలామణీలో ఉన్న భావాలని చరిత్రలో కొత్త సంగతులు బయట పడినప్పుడైనా మార్చుకోవడం పరిశోధనలో ముఖ్యం అవుతుంది కద!! మోహన గారీ విషయాన్ని గమనించగలరని భావిస్తాను. కర్ణాటక సంగీత పితామహుడు అన్నమయ్యే కావాలి గానీ ఆయనకన్నా అరవై ఏళ్లకి పిమ్మట ఉన్న పురందర దాసుల వారు కాదు మరి.
జయప్రభ.
మూడు వందల రామాయణాలు గురించి సురేశ్ కొలిచాల అభిప్రాయం:
02/24/2012 1:23 pm
శ్రీనివాస్: రిచర్డ్ గొంబ్రిచ్ రాసిన ఆసక్తికరమైన వ్యాసానికి లింకు ఇచ్చినందుకు కృతజ్ఞతలు. అయితే 1985లో ఆయన రాసిన ఈ వ్యాసం అంతగా పండితుల ఆదరణ పొందలేదు. ఉదాహరణకు ఫ్రాంక్ రేనాల్డ్ రాసిన Ramayana, Rama Jataka, and Ramakien: A Comparative Study of Hindu and Buddhist Traditions అన్న వ్యాసం చూడండి. రిచర్డ్ గొంబ్రిచ్ గురించి రాస్తూ ఇలా అన్నారు:
నాకు వీలు చిక్కినప్పుడు ఈ విషయాలపై ఇంకా వివరంగా రాస్తాను. ఆసక్తికరమైన చర్చకు అందరికీ ధన్యవాదాలు.
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి సురేశ్ కొలిచాల అభిప్రాయం:
02/24/2012 12:32 pm
సంస్కృత పండితులు కర్ణాటక అన్న పదానికి కర్ణ + అటతి = “చెవులు సంచరించు ప్రదేశం” వంటి వింత, వింత నిరుక్తులు ప్రతిపాదించినా ఈ ప్రాంతానికి కరు (నల్లని/ఎత్తైన) + నాడు (=ప్రాంతం) అన్న వ్యుత్పత్తే సరైనదని ఆథునిక భాషావేత్తల అభిప్రాయం. తమిళ ప్రాచీన గ్రంథమైన శిలప్పాధికారంలో కరునాడుకు చెందిన వారు అన్న అర్థంలో “కరునాడర్” “కరునాడగరు” అన్న ప్రయోగాలే ఉన్నాయి. అలాగే, ప్రాచీన శాసనాలలో కూడా “కర్నాడగను” అని ‘ణ’ లేని ప్రయోగాలే కనిపిస్తాయి. పల్నాడు, వెలమనాడు, కొంగునాడు, చోళనాడు, తోంటినాడు, తుళునాడు, ఎఱుమై నాడు, పాండ్యనాడు అని వివిధ ప్రాంతాలను పిలుచుకోవడం ఆ రోజుల్లో సర్వసాధారణం.
అందుకే ద్రావిడ భాషావ్యుత్పత్తి రీత్యా Karnataka అన్న నామవాచకాన్ని కర్నాటక అని రాయడమే సబబు.
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
02/24/2012 11:38 am
తఃతః గారూ. మోహన గారి వివరణ సరిపోతుందనుకుంటా.
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి మోహన అభిప్రాయం:
02/24/2012 11:06 am
దీనినే కన్నడములో నొణ కాట (ఈగ బాధ) అంటారు. నొణ పదములో నకారము, ణకారము రెండూ ఉన్నాయి కదా! కర్ణాటకాన్ని ణకారముతోనే పలకాలి కాని హిందీ ప్రభావమువల్ల నకారముగా కూడ పలుకుతారు. ణకారము ఒత్తుతో ఉండే పదాలైన వర్ణము, స్వర్ణము, కర్ణము, చూర్ణము మొదలగు పదాల ఉచ్చరణలో కూడ ఈ దోషము సర్వసాధారణమే. కర్ణాటక సంగీతములో ఉండే కర్ణాటకము వేరు, ఇప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రము వేరు. కొన్ని శతాబ్దాలముందు ఇప్పటి రాయలసీమ, నెల్లూరు, ఆర్కాడు, చెంగల్పట్టు ప్రాంతాలన్నీ కర్ణాటకమనే వ్యవహరించబడేది. కర్ణాటక యుద్ధాలు జరిగింది కర్ణాటక రాష్ట్రములో కాదు, తమిళనాడు ప్రాంతాలలో. కర్ణాటక సంగీతానికి ఆద్యులైన శ్రీపాదరాయలు, వ్యాసరాయలు, పురందరదాసు, కనకదాసు, మున్నగువారు అందరూ ఇప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందినవాళ్లే. నా ఉద్దేశములో కర్ణాటకమే సరి. హిందుస్తానీ విషయములో హిందూస్థానీ, హిందుస్తాని రెండు సరియే, కాని సామాన్యముగా హిందుస్తాని అనే అంటారు. ఇది పారసీక భాషా ప్రభావమే, ఉదా. పాకీస్తాన్, హిందుస్తాన్, రేగిస్తాన్, ఇత్యాదులు. విధేయుడు – మోహన
ఖమాజ్/ ఖమాచ్/ కమాస్ రాగం గురించి తఃతః అభిప్రాయం:
02/24/2012 10:59 am
భాష వేరు సాహిత్యం వేరు అన్న సంగతి అందరికీ తెలిసిందే కానీ ఎటువంటి విషయాన్నయినా – సాహిత్యవిషయం కాకపొయినా – భాషలొనే వ్యక్తీకరించటం జరుగు తుంది కాబట్టీ , పెద్దలు చేసిన దానినే పిన్నలు అనుసరిస్తారు గాబట్టీ భాషా విషయకం గా సరియైన పద్ధతి లొ వ్రాయటానికి ప్రయత్నించటం సర్వదా అభిలషణీయం
ఒక నేను, కొన్ని నువ్వులు గురించి కామేశ్వరరావు అభిప్రాయం:
02/24/2012 10:22 am
ఈమాట బాట వెంట నడుస్తూ పోతుంటే, దోవలో చిన్న బిళ్ళ ఒకటి కనిపించింది. ముచ్చికాగితంలో చుట్టబడిన బిళ్ళ. కాగితమ్మీద ఏదో రాసుంది. “ఒక నేను, కొన్ని నువ్వులు”.
పేరు బట్టి రుచి తెలీదు కదా! విప్పి, నోట్లో వేసుకున్నాను. బిళ్ళ నాలికని తాకగానే ఏదో తెలిసిన రుచే తీయతీయగా తగిలింది. బాగానే ఉందే అని చప్పరించడం మొదలెట్టాను. మెల్లమెల్లగా కరుగుతోంది. చల్లచల్లగా రుచి మారుతోంది. తీపిదనం తగ్గింది. మరికాస్త కరిగేసరికి రుచంటూ తెలియకుండా పోయింది. ఏమిటి చెప్మా అని చప్పరింపు కొనసాగించాను. పులుపో వగరో తెలియని రుచి నాలికంతా వ్యాపించడం మొదలుపెట్టింది. అలా అలా వగరు కాస్తా చేదై, చేదు పెను చేదై అది నోరంతా పట్టేసింది. గబుక్కున ఆ బిళ్ళని ఉమ్మేయాలనిపించింది. కానీ చూద్దును కదా అప్పుడింక బిళ్ళేదీ! అప్పటికే మొత్తం కరిగిపోయింది! నోరంతా చేదు మిగిలిపోయింది.
దాని పేరు “ఒక నేను, ఎన్నో నువ్వులు” అని మార్చుకున్నాను.