పంట కోసినప్పటి నుంచి
నారు పోసిందాకా
అనుభవిస్తూనే వుంది
ఓ మాటైనా పలకలేనితనాన్ని
మూగపోయిన కవిలా
నేల!
వాన కౌగలిస్తుందనీ
గింజ పురివిప్పుకుంటుందనీ
కన్ను ఓ ఆకుపచ్చని పరదాను
చిత్రించుకుంటుందనీ
ఒక మేల్కొనని కల కోసం
పొలం గట్టునే
కూచునే వుంది
ఆశ!
చూపు నవ్వుతూ
పలకరించడాన్ని
మనసు నులి వెచ్చగా
కరిగిపోవడాన్ని
మల్లెల పరిమళం
నిలువెల్లా చుట్టుకోవడాన్ని
కోరుతూ
ఆమె!
