కె కె. గారి దుగ్ధ ఎమిటొ అర్థం కావట్లేదు Eemata is doing a fine job, I am not a writer but read Telugu a lot. Let them do their job, if possible help them, one piece of article will not belittle Sree Sree, but evokes little more interest in his works to younger generation, rather.
శర్మ దంతుర్తి గారికి ఓ విన్నపం.
ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు తెలుగు సాహిత్యాన్ని శాసించిన మహాకవి శ్రీశ్రీ గురించి ప్రస్థావించాల్సి వచ్చినప్పుడు “ఫలానా కవిగారు రోడ్డుమీద పోయే ప్రతీవాణ్ణీ అప్పులడిగి సిగరెట్లు కాలుస్తూ తాగుడికి బానిస అయ్యాడు” వంటి వ్యాఖ్యల వల్ల కలిగే ఉపయోగమేవిటి. ప్రజాకవిగా తరతరాల పాఠకుల గుండెల్లో తిష్టవేసుకుని కూర్చున్న శ్రీశ్రీకి జ్ఞానపీఠ్ అవార్డు రాకున్నా వచ్చిన నష్టమేవీలేదు కదా. పోతన పద్యాలు లాగే శ్రీశ్రీ కవితలూ కాల పరీక్షకు నిలిచి చిరస్థాయిగా ఉంటాయి. భగీరధుడు గంగను ఆకాశం నుండి భువికి తీసుకొచ్చినందువల్ల కలిగిన ప్రయోజనం లాంటిదే శ్రీశ్రీ కవిత్వాన్ని ప్రజలు, ప్రజాఉద్యమాల చేరువకు తీసుకురావటం వల్ల కలిగిందని అనుకునే వారూ ఉన్నారు.
ఆయన సృజించిన కవితా! ఓ కవితా! అనే కవిత గురించి శ్రీశ్రీ జీవిత కథకుడు, ప్రసిద్ధ రచయిత, భాషావేత్త, బూదరాజు రాధాకృష్ణ ఇలా రాసాడు: “కనీసం వేయి సంవత్సరాల చరిత్ర ఉన్న తెలుగు సాహిత్యంలో కవితను ఇలా నిర్వచించి,ఇంత కవితాత్మకంగా వర్ణించి, ఇంత అద్భుత సృష్టి చేసిన మరో కవి లేనే లేడు. ఇదే అతణ్ణి సాహితీ శిఖరాగ్రాన నిలిపింది” (వీకీపిడియా నుండి)
Lyla: I am the wrong guy to discuss modern Telugu poetry with 🙂
Dear God! And I had been one of your Asthana poets for a whole decade. When I joined racchabanda Yahoo groups – I thought you guys are all off your rockers, and every one is a goof ball writing about strange things in a strange language in between hash tags. How wrong I was.
Racchabanda is a real lab in real time.
Sreeni Paruchuri, you are a fantastic scientific minded person/host/connoisseur, with an ancient literary and musical soul. I admire you.
Always having the time of my life -with Literary friends. hello! and Hi to K. K. Ramayya garu.
‘అంతా ఒక చిత్కళ ‘ గా భావించిన అతడిముందు మోకరిల్లాను.
జీవితమే కవిత్వంగా జీవించిన అతడిముందు మోకరిల్లాను.
అతడు సృష్టించిన ‘స్వప్నలిపి’ముందు మోకరిల్లాను.
ఆ మహా కవివృక్షం ముందు తలవంచి స్మరిస్తున్నాను,
నీ “అక్షరం నిండా అన్నీ అద్భుతాలే” అని . . . . కవి యాకూబ్
1997లో డిల్లీలో జరగనున్న కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారం సభకి వెళ్లటానికి శoకిస్తున్న అజంతా గారిని పన్నాల సుబ్రహ్మణ్య భట్టు దంపతులు పట్టుబట్టి డిల్లీకి తీసుకెళ్లారట. పురస్కార ప్రధానోత్సవ సభావేదిక మీదకు వెళ్లటానికి ముందు తన అర్ధాంగికి సమస్కరించి వెళ్లిన అజంతా గారు, సభికులనుద్దేశించి, సభలో ఉన్న శ్రీ శ్రీ గారిని ఉద్దేశించి … ఇది ( స్వప్నలిపి ) కవిత్వం కాదు, కవిత్వం రాయటానికి నేను చేసిన ప్రయత్నం మాత్రమే అని సవినయంగా చెప్పుకున్నారట. అట్టహాస ఆర్భాటాల పురస్కార గ్రహీతలందరి తరువాత చివరగా ముక్తసరిగా జరికిన యీ సంఘటనకి పులకించిన అకాడెమి సెక్రటరీ గారు, సభికుల కరతాళ ధ్వనుల మధ్య అజంతాని ఆప్యాయముగా అక్కున చేర్చుకున్నారట.
మహాకవి శ్రీశ్రీ కవిత్వ వారసుడిగా పేరొందిన అజంతాని, శ్రీశ్రీని గుండెల్లో పెట్టుకు తిరిగిన అజంతాని, శ్రీశ్రీ మెచ్చిన కవి అజంతాని, సామాజిక సంవేదనని `స్వప్నలిపి’గా మలచిన అజంతాని, సగర్వంగా, సవినయంగా స్మరిస్తున్నాను పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారు (ఓ సామాన్య పాఠకుడిగా).
ఆధునిక కవులు తిలక్, బైరాగి, అజంతా, కాకినాడ పెద ఇస్మాయిల్ గారు, మో, త్రిపుర, నగ్నముని, శివారెడ్డి, వరవరావు ఇంకా అనేక ప్రతిభావంతుల పట్ల మీలాంటి వాళ్లకు ఆశక్తి పెరిగితే అది పదుగురికి లాభిస్తుందనీ ఆశిస్తున్నాను శ్రీనివాస్ గారు.
అట్నే ఆచేత్తోటే “మా మహారాజుతో దూరతీరాలు” e-బుక్కు ‘ఈమాట’ లైబ్రరీలో ఎట్టి మాలాంటి నిస్సహాయులుకి సాయం చెయ్యొచ్చుగా మారాజా ( మా ఆఫీసులోని ఉబుంటూ ఇంటర్నెట్ కంప్యూటర్ గాడు యీ DLI Link కూడా వోపెన్ చెయ్యట్లేదు మరి ). బెంగుళూరులోని టాటా ఇన్స్టిట్యూటి కెళ్ల మంటారా, లేదూ మనసు రాయుడు గారిని లేదా కవన శర్మ గారిని ప్రార్ధించమంటారా?
రామయ్యగారు: స్వప్నలిపి పుస్తకం ప్రచురణ ఎలా జరిగిందో నేను కూడా విన్నాను. నాకు ఆధునిక (post-1950s) తెలుగు కవిత్వం గురించి పెద్దగా తెలియదు. ఆసక్తి లేదు అనాలేమో!
Lyla: I am the wrong guy to discuss modern Telugu poetry with 🙂
A general comment: Though the CMU catalogue is the most complete one (apprly 52000 books), the site does not host all the books anymore. IISc has only about 23000 books hosted on its servers. Now, don’t ask me where the rest of the books are! 🙂
ముందుగా క్షమాపణలు చెప్పుకుంటున్నాను మోహన్ గారూ, నేను మీస్పందన చదివిన మరునిముషమే నా జవాబు రాసేసాను. భావావేశం ఎక్కువయ్యో లేక నెట్ కనెక్టివిటీ లేకనో అది ఈమాటకు చేరకుండా మధ్యలో ఎగిరిపోయింది. ఇప్పుడే ఆ సంగతి తెలుసుకుని మళ్ళీ రాస్తున్నాను.
మళ్ళీ మీ స్పందన మరో మారు చదుకున్నాను. ఇప్పుడు నేను రాసే దానిలో ఆవేశం తక్కువైనా, భావం అదేనని నమ్మండి. మీరు ఇచ్చిన క్యాండీడ్ ఉదాహరణ వల్ల ఆ స్త్రీల బాధలకు దేశకాల భేదాలు అడ్డురావని మరోమారు రుజువైంది. నిజంగానే పకెట్ గొంతులో మన గొంతులు వినిపిస్తున్నాయి.
చక్రవేణు గారి ‘కువైట్ సావిత్రమ్మ’, నేను చాలా కాలం క్రితం చదివేను,’హింస’లోని సమాజ(బూటకపు)విలువలు సావిత్రమ్మ సమయానికేలా తారుమారయ్యాయో అని కూడా ఆశ్చర్యపోయాను. విస్తారానికి భయపడి ఒకటీ, నాకు అందుబాటులో కథ లేక మరో కారణానా, దాని విశ్లేషణ చేర్చలేదు. కానీ కథ పేరైనా పేరైనా మెన్షన్ చేసి ఉండవలసింది, క్షంతవ్యురాలిని.
సంపాదకుని తిరస్కరణ లేఖ గురించి A S Murthy అభిప్రాయం:
01/14/2016 12:52 am
కె కె. గారి దుగ్ధ ఎమిటొ అర్థం కావట్లేదు Eemata is doing a fine job, I am not a writer but read Telugu a lot. Let them do their job, if possible help them, one piece of article will not belittle Sree Sree, but evokes little more interest in his works to younger generation, rather.
సంపాదకుని తిరస్కరణ లేఖ గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
01/14/2016 12:02 am
శర్మ దంతుర్తి గారికి ఓ విన్నపం.
ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు తెలుగు సాహిత్యాన్ని శాసించిన మహాకవి శ్రీశ్రీ గురించి ప్రస్థావించాల్సి వచ్చినప్పుడు “ఫలానా కవిగారు రోడ్డుమీద పోయే ప్రతీవాణ్ణీ అప్పులడిగి సిగరెట్లు కాలుస్తూ తాగుడికి బానిస అయ్యాడు” వంటి వ్యాఖ్యల వల్ల కలిగే ఉపయోగమేవిటి. ప్రజాకవిగా తరతరాల పాఠకుల గుండెల్లో తిష్టవేసుకుని కూర్చున్న శ్రీశ్రీకి జ్ఞానపీఠ్ అవార్డు రాకున్నా వచ్చిన నష్టమేవీలేదు కదా. పోతన పద్యాలు లాగే శ్రీశ్రీ కవితలూ కాల పరీక్షకు నిలిచి చిరస్థాయిగా ఉంటాయి. భగీరధుడు గంగను ఆకాశం నుండి భువికి తీసుకొచ్చినందువల్ల కలిగిన ప్రయోజనం లాంటిదే శ్రీశ్రీ కవిత్వాన్ని ప్రజలు, ప్రజాఉద్యమాల చేరువకు తీసుకురావటం వల్ల కలిగిందని అనుకునే వారూ ఉన్నారు.
ఆయన సృజించిన కవితా! ఓ కవితా! అనే కవిత గురించి శ్రీశ్రీ జీవిత కథకుడు, ప్రసిద్ధ రచయిత, భాషావేత్త, బూదరాజు రాధాకృష్ణ ఇలా రాసాడు: “కనీసం వేయి సంవత్సరాల చరిత్ర ఉన్న తెలుగు సాహిత్యంలో కవితను ఇలా నిర్వచించి,ఇంత కవితాత్మకంగా వర్ణించి, ఇంత అద్భుత సృష్టి చేసిన మరో కవి లేనే లేడు. ఇదే అతణ్ణి సాహితీ శిఖరాగ్రాన నిలిపింది” (వీకీపిడియా నుండి)
అజంతా రెండు కవితలు గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:
01/13/2016 12:58 pm
Dear God! And I had been one of your Asthana poets for a whole decade. When I joined racchabanda Yahoo groups – I thought you guys are all off your rockers, and every one is a goof ball writing about strange things in a strange language in between hash tags. How wrong I was.
Racchabanda is a real lab in real time.
Sreeni Paruchuri, you are a fantastic scientific minded person/host/connoisseur, with an ancient literary and musical soul. I admire you.
Always having the time of my life -with Literary friends. hello! and Hi to K. K. Ramayya garu.
Have a nice weekend!
Lyla
అజంతా రెండు కవితలు గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
01/13/2016 9:18 am
‘అంతా ఒక చిత్కళ ‘ గా భావించిన అతడిముందు మోకరిల్లాను.
జీవితమే కవిత్వంగా జీవించిన అతడిముందు మోకరిల్లాను.
అతడు సృష్టించిన ‘స్వప్నలిపి’ముందు మోకరిల్లాను.
ఆ మహా కవివృక్షం ముందు తలవంచి స్మరిస్తున్నాను,
నీ “అక్షరం నిండా అన్నీ అద్భుతాలే” అని . . . . కవి యాకూబ్
1997లో డిల్లీలో జరగనున్న కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారం సభకి వెళ్లటానికి శoకిస్తున్న అజంతా గారిని పన్నాల సుబ్రహ్మణ్య భట్టు దంపతులు పట్టుబట్టి డిల్లీకి తీసుకెళ్లారట. పురస్కార ప్రధానోత్సవ సభావేదిక మీదకు వెళ్లటానికి ముందు తన అర్ధాంగికి సమస్కరించి వెళ్లిన అజంతా గారు, సభికులనుద్దేశించి, సభలో ఉన్న శ్రీ శ్రీ గారిని ఉద్దేశించి … ఇది ( స్వప్నలిపి ) కవిత్వం కాదు, కవిత్వం రాయటానికి నేను చేసిన ప్రయత్నం మాత్రమే అని సవినయంగా చెప్పుకున్నారట. అట్టహాస ఆర్భాటాల పురస్కార గ్రహీతలందరి తరువాత చివరగా ముక్తసరిగా జరికిన యీ సంఘటనకి పులకించిన అకాడెమి సెక్రటరీ గారు, సభికుల కరతాళ ధ్వనుల మధ్య అజంతాని ఆప్యాయముగా అక్కున చేర్చుకున్నారట.
మహాకవి శ్రీశ్రీ కవిత్వ వారసుడిగా పేరొందిన అజంతాని, శ్రీశ్రీని గుండెల్లో పెట్టుకు తిరిగిన అజంతాని, శ్రీశ్రీ మెచ్చిన కవి అజంతాని, సామాజిక సంవేదనని `స్వప్నలిపి’గా మలచిన అజంతాని, సగర్వంగా, సవినయంగా స్మరిస్తున్నాను పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారు (ఓ సామాన్య పాఠకుడిగా).
ఆధునిక కవులు తిలక్, బైరాగి, అజంతా, కాకినాడ పెద ఇస్మాయిల్ గారు, మో, త్రిపుర, నగ్నముని, శివారెడ్డి, వరవరావు ఇంకా అనేక ప్రతిభావంతుల పట్ల మీలాంటి వాళ్లకు ఆశక్తి పెరిగితే అది పదుగురికి లాభిస్తుందనీ ఆశిస్తున్నాను శ్రీనివాస్ గారు.
మా మహారాజుతో దూరతీరాలు – పుస్తక పరిచయం గురించి కె.కె. రామయ్య అభిప్రాయం:
01/13/2016 8:16 am
అట్నే ఆచేత్తోటే “మా మహారాజుతో దూరతీరాలు” e-బుక్కు ‘ఈమాట’ లైబ్రరీలో ఎట్టి మాలాంటి నిస్సహాయులుకి సాయం చెయ్యొచ్చుగా మారాజా ( మా ఆఫీసులోని ఉబుంటూ ఇంటర్నెట్ కంప్యూటర్ గాడు యీ DLI Link కూడా వోపెన్ చెయ్యట్లేదు మరి ). బెంగుళూరులోని టాటా ఇన్స్టిట్యూటి కెళ్ల మంటారా, లేదూ మనసు రాయుడు గారిని లేదా కవన శర్మ గారిని ప్రార్ధించమంటారా?
మనుషులపై మదుపు గురించి kamal అభిప్రాయం:
01/13/2016 2:48 am
చాలా బాగుంది సర్. థాంక్స్
మామగారూ మామిడి చెట్టూ గురించి RATNAKAR.GUPTA అభిప్రాయం:
01/12/2016 11:16 am
SUPERB STORY
అజంతా రెండు కవితలు గురించి Sreenivas Paruchuri అభిప్రాయం:
01/11/2016 3:30 pm
రామయ్యగారు: స్వప్నలిపి పుస్తకం ప్రచురణ ఎలా జరిగిందో నేను కూడా విన్నాను. నాకు ఆధునిక (post-1950s) తెలుగు కవిత్వం గురించి పెద్దగా తెలియదు. ఆసక్తి లేదు అనాలేమో!
Lyla: I am the wrong guy to discuss modern Telugu poetry with 🙂
మా మహారాజుతో దూరతీరాలు – పుస్తక పరిచయం గురించి Sreenivas Paruchuri అభిప్రాయం:
01/11/2016 3:14 pm
రామయ్య గారు, Here is the correct DLI link: Maa Maharajutho Duratheeralu,2040100047159 K.Venkatarau 1966 telugu 218pgs
http://dli.gov.in/scripts/FullindexDefault.htm?path1=/data/upload/0047/164&first=1&last=218&barcode=2040100047159
A general comment: Though the CMU catalogue is the most complete one (apprly 52000 books), the site does not host all the books anymore. IISc has only about 23000 books hosted on its servers. Now, don’t ask me where the rest of the books are! 🙂
సాహిత్యంలో వేశ్యా వృత్తి గురించి Kalyani అభిప్రాయం:
01/11/2016 8:39 am
ముందుగా క్షమాపణలు చెప్పుకుంటున్నాను మోహన్ గారూ, నేను మీస్పందన చదివిన మరునిముషమే నా జవాబు రాసేసాను. భావావేశం ఎక్కువయ్యో లేక నెట్ కనెక్టివిటీ లేకనో అది ఈమాటకు చేరకుండా మధ్యలో ఎగిరిపోయింది. ఇప్పుడే ఆ సంగతి తెలుసుకుని మళ్ళీ రాస్తున్నాను.
మళ్ళీ మీ స్పందన మరో మారు చదుకున్నాను. ఇప్పుడు నేను రాసే దానిలో ఆవేశం తక్కువైనా, భావం అదేనని నమ్మండి. మీరు ఇచ్చిన క్యాండీడ్ ఉదాహరణ వల్ల ఆ స్త్రీల బాధలకు దేశకాల భేదాలు అడ్డురావని మరోమారు రుజువైంది. నిజంగానే పకెట్ గొంతులో మన గొంతులు వినిపిస్తున్నాయి.
చక్రవేణు గారి ‘కువైట్ సావిత్రమ్మ’, నేను చాలా కాలం క్రితం చదివేను,’హింస’లోని సమాజ(బూటకపు)విలువలు సావిత్రమ్మ సమయానికేలా తారుమారయ్యాయో అని కూడా ఆశ్చర్యపోయాను. విస్తారానికి భయపడి ఒకటీ, నాకు అందుబాటులో కథ లేక మరో కారణానా, దాని విశ్లేషణ చేర్చలేదు. కానీ కథ పేరైనా పేరైనా మెన్షన్ చేసి ఉండవలసింది, క్షంతవ్యురాలిని.
మీ స్పందనకు అనేకానేక ధన్యవాదాలు.