యుద్ధం ఉన్న వ్యవస్థలో రెడ్ బట్లర్ లాంటి వాళ్ళు అనుభవం ద్వారా పాత కొత్త విలువలను కలగలిపి చూసుకునే అవకాశం ఎలా వచ్చింది ధర్మారావు ఆ భౌతిక పరిస్థితులు లేక మారకుండా అదే అకర్మణ్య స్థితిలో ఉండిపోవటం బాగా పోల్చి చూపించారు. బాగుంది.
మీ వివరణకు ధన్యవాదాలు మురళీధరరావుగారూ! అన్నట్టు వేకట కవి తన సమకాలికులైనవారికి సమకాలికుడే గదా! మీరు ఉటంకించిన విశ్వనాథ పద్యపాదం – బాల్య యౌవన దశా పరిణాహ సంధిత్రపాముగ్ధ నేత్ర శోభాపయోధి – లోదేనా! తరువాతి చరణాలు నాకు గుర్తు రావటం లేదు
“అతని దృష్టికి జానకి ఆగలేదు
అతని ముష్టికి శివధనుస్సాగలేదు…..”
నాకు నారాయణరావుగారి పరిశోధనల గురించి తెలియదు. నేనెప్పుడూ చదవలేదు. ఆయన ప్రతిభావ్యుత్పత్తుల మీద అనుమానం కాని, ఆయనకి వి.స. మీద అభిప్రాయాలేమిటన్నది కాని ఇక్కడ చర్చనీయాంశం కాదు. ‘ఆంగ్ల పాఠకుడికి ఏమి అందుతోంది ఇది చదివితే’ అన్నదే నేను చూస్తున్నది.
కాని, రెండు నవలల అనువాదం ముందు, రచయితని పరిచయం చేస్తూ, ఆయన వ్రాసినది కొంత అటూ ఇటూ పోయింది.
కవి, రచయిత అయిన వి.స ఏమిటో చెప్పడంకన్న మిగతా విషయాలు ఎక్కువ చెప్పారు. నేనే ఆంగ్లపాఠకుణ్ణయితే “ఈ సోది ఏమిట్రా. అసలీ రచయిత వి.స. ఎవరు? ఏమి రాసారు? కథాశిల్పాన్ని ఎలా పోషించారు? అసలు ఈ నవల ఎందుకు రాయబడింది? ” అన్నదే ఆలోచిస్తాను. నాకు శ్రీశ్రీ ఏమన్నాడు, జరుక్ ఏమన్నాడు అన్నది అవసరంలేదు. అసలు వి.స. యే ఎవరో తెలియదు. మిగిలినవాళ్ళంతా అప్రస్తుతం. ఉదాహరణకి “విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీష్ చదువు” తీసుకుంటే – ‘భాషల నిర్మాణంలో ఉన్న తేడాలు, తిక్కనగారి మనస్తత్వం, విష్ణుశర్మ చాకచక్యం, వాళ్ళు రచించిన గ్రంథాల ప్రభావం వాళ్ళ ప్రవర్తన తీరుతెన్నుల మీద ఎలా పడింది? తిక్కన గొప్పతనం’ … ఇలాంటివి ధ్యేయంగా వ్రాసిన నవల. (ఇంకా నాకుతెలియనివి చాలా ఉంటాయి). ఈ విషయాలు వె.నా.రా. ఆంగ్లపాఠకుడికి ముందుగా తెలియజెప్పాలి. అప్పుడే ఆ అనువాదితనవలలో ఒక అర్ధం పరమార్ధం చూస్తాడు పాఠకుడు. ఈ దిశగా వె.నా.రా ఏమీ చేసినట్టనిపించలేదు. మూడువందల పంక్తుల ఉపోద్ఘాతంలో “కట్టే – కొట్టె-తెచ్చె” అని మూడు ముక్కల్లో కథ రాసారు. ఇలాంటి అనువాదం చెయ్యడం రెండు సంస్కృతులకి వారధి కట్టడం. అందువల్ల పాఠకులకి మంచి పరిచయం కావాలి. ఊరికే “బోధకుడికీ విద్యార్థులకీ మధ్యన సంభాషణలు ఉల్లాసంగా నడుస్తాయి. ” అని చెపితే అనువాదం చదివినవాడికి ఉల్లాసం కలుగుతుందా? నాలాంటివాడు అనకాపల్లిలో కూర్చుని “Shakespearean Comedies” చదివినట్టుంటుంది.
ఆంగ్లపాఠకుడికి కావలసిన దినుసులకన్న, తెలుగు పాఠకులకి కావలసిన మసాలా ఎక్కువ కుమ్మారు వె.నా.రా. అని నాకు అనిపించింది. అది ఎంతవరకూ నిజమో ఆంగ్లపాఠకులే చెప్పాలి.
ఇది సంపాదకుల వ్యాసపరిష్కరణ సమయంలో జరిగిన చిన్న పొరపాటు. Digression అన్నపదానికి బ్రౌన్ నిఘంటువు అప్రస్తుత ప్రశంస అనే అర్థాన్నిచ్చింది. బహుశా అందువల్ల అనువాదకురాలు ఆ పదాన్ని వాడివుండచ్చు. ఐతే ప్రశంస అనేది సామాన్యార్థంలో ఆ ఉద్దేశ్యంలో వాడం కాబట్టి మూలార్థం విశదమయేట్టుగా ఆ పదాన్ని మార్చాం. ఇది గమనించి ఎత్తి చూపినందుకు కృతజ్ఞతలు.
భాస్కర్ గారు వ్యక్తపరచింది చిన్న సందేహం… ‘అప్రస్తుత ప్రశంస’ అన్నది సరైన అనువాదం అవుతుందా అని! మూల పాఠంలో ఉన్న digression అనే మాటకు ‘అప్రస్తుత ప్రశంస’, ‘అప్రస్తుత ప్రసంగం’ రెండూ సరైన పదాలు కావు. అప్రస్తుత మనుకునే ప్రతి విషయంలోనూ ప్రశంస ఉండాలనేమీ లేదు. ఇక ‘అప్రస్తుత ప్రసంగం’ అనే మాట, పైన ఉటంకించిన ఆంగ్ల పాఠంలోని ఉద్దేశిత అర్థం రీత్యానే కాక; మొత్తం వ్యాసం విశ్వనాథపై వ్యక్తపరచిన వైఖరి రీత్యా కూడా రచయిత పట్లా, ఆయన సందర్భం నుంచి పక్కకు వెళ్ళి చెప్పిన విషయాలపట్లా అమర్యాదను సూచిస్తుంది. కనుక digression అనే మాటను ఇక్కడ విషయాంతరంగా అనువదించుకోవడం సమంజసమనిపిస్తోంది.
భారతదేశంలో ఆధునికత గురించి వెల్చేరు నారాయణరావు గారు చేసిన సిద్ధాంతాల గురించి మీకు అంతగా పరిచయం ఉన్నట్టుగా లేదు. ఆయన పరిశోధనా గ్రంథాల గురించి కె. వి. ఎస్. రామారావు గారు రాసిన ఈ పరిచయవ్యాసం మీకు ఉపయోగపడవచ్చునేమో చూడండి: వెల్చేరు నారాయణ రావు: కొన్ని పరిశోధనా గ్రంథాల పరిచయం
స్థూలంగా చెప్పాలంటే, బ్రిటిష్ వారి పాలన తరువాత మనకు తెలిసిన మన సంస్కృతి, దానిలో తప్పులు, అంతా బ్రిటీషు వారు నేర్పించిందే. వారి రాక వల్లనే మనం ఆధునికులమైనామనీ, వారు వచ్చి మనల్ని సంస్కరించే ముందు మనమంతా చీకటిలో ఉన్నామనీ వారు చెబితే విని నేర్చుకున్నది. మన సాహిత్యం అశ్లీలమనీ, మనకు చారిత్రక స్పృహ లేదనీ, మన సారస్వతం కేవలం పుక్కిటి పురాణాలనీ వారు నమ్మి మనల్ని నమ్మించారు. మన సాహితీసంపద నుంచి మనల్ని దూరం చేశారు.
అయితే, వెల్చేరు గారి సిద్ధాంతం ప్రకారం, ఆధునికత 19వ శతాబ్దంలో బ్రిటీష్ పాలకులు మనకు ఇచ్చిన వరం కాదు. ఆధునికతా చైతన్యం మనకు ఇంకా ఎంతో ముందే వచ్చింది. వెల్చేరు గారు తన సహపరిశోధకులతో కలిసి, ‘ఆధునికత’కి నిర్దిష్టమైన లక్షణాలు ప్రతిపాదించారు. శ్రీనాథుడు, అన్నమయ్య, పింగళి సూరన, క్షేత్రయ్య, గురజాడ, విశ్వనాథల రచనలలో ఈ ఆధునికత పరిణామ క్రమాన్ని వెలికితీసి మనందరికీ చూపించారు.
ఇంకా ఈ సిద్ధాంతంపై ఆసక్తి ఉన్న పాఠకులు పైన పేర్కొన్న రచయితల గురించి వెల్చేరుగారు రాసిన పుస్తకాలలో ముందుమాటలు, వెనుకమాటలలో ఉన్న విపులమైన విశ్లేషణను పరిశీలించగలరని మనవి.
భవభూతి భాస్కర్ గారు: వెల్చేరు వారు మూలంలో వాడిన పదం digression. దానిని ‘అప్రస్తుత ప్రశంస’గా అనువాదం చెయ్యడం వల్ల మూలంలోని భావానికి భంగం కలిగింది. ఈ కింది పారాగ్రాఫ్కు ఆంగ్లమూల పాఠం ఆ దిగువన పొందుపరిచాను, చూడండి:
నవలలను చెప్పి రాయించటం ఇంకొన్ని సమస్యలను కూడా తెచ్చి పెట్టింది. చెబుతూ ఉన్న విషయాన్ని వదిలి వేరే వైపుకి ఆయన వాగ్ధార వెళ్ళిపోయేది. అది కొన్నిసార్లు చాలాదూరమే వెళ్ళిపోయి ఆ సమయంలో తను అనుకుంటున్నవన్నీ పాత్రల మధ్య సుదీర్ఘ సంభాషణలు గానో, ఆ సందర్భానికి రచయిత చేసే విస్తృత వ్యాఖ్యానం గానో, నవల లోకి వచ్చి పడేవి. ఈ అప్రస్తుత ప్రశంసలు కూడా ఆయన నవలలకు ఒక ఆకర్షణని తెచ్చిపెట్టాయి. వాటిని చాలా ఇష్టంగా చదువుకొనే అభిమానులూ ఉన్నారు.
Dictating the novels caused other problems as well. As Satyanarayana dictated, he tended to digress frequently from the context of the narrative. Often the digressions were so far-out that whatever he was thinking at the moment found place in the novel, either as a part of the conversation between characters or as a long commentary by the author on the situation at hand. His novels acquired a charm of their own because of these digressions and are loved by his admirers.
మూలంలో ఏం ఉందోగాని, అనువాదకురాలు రాసిన “అప్రస్తుత ప్రశంస” అన్నది సరైన అనువాదం కాదేమోనని నా అనుమానం. అది “అప్రస్తుత ప్రసంగం” అయి ఉండాలని నా అనుమానం. మైథిలిగారు వివరించగలరు.
భాస్కర్
Sai Brahmanandam Gaaru, I am in the process of compiling a curated version of Saint Thyagaraja’s History and other apsects such as Bhakti Yoga and Nada Yoga. This is a part of my ongoing project of Recording all known Carnatic Vocal Music in a teaching format. I have completed about 700 compositions so far, and hope to complete at least 1000 before December 2017, when we wish to launch the free website for advanced learners. This book will also be published at that time. I wish to correspond with you regarding the source material for your most extensive and wonderful essay on Manaku Teliyani Tyagaraju in 5 parts. Can you please give your email id and mobile number? More details about me and my project at http://www.itm.edu and http://www.carnaticheritage.in Thanks in advance and warm regards, Ramana
సత్యనారాయణగారు పాతకాలం మనిషి. ఆయన నేను ఆధునికుణ్ణోయ్ అని ఎలుగెత్తి ఎప్పుడూ చాటలేదు. ఆయన కొత్తకాలంవాడు కాదోయ్ అని ఎందుకు గొంతు చించుకోవాలో అర్ధం కాదు. అరసవిరససారసావేశులంతా ఆయన భావాల్ని మెచ్చలేకపోయినా, భాషాసరస్వతిని కాదలేకపోయారు. అలా ఒప్పుకోవడం నామోషీ అనిపించిన జనాలు ఆ కారణాలూ ఈ కారణాలూ వెతుక్కున్నారు.
ఈ శీర్షిక వ్రాసిన వెల్చేరు నారాయణరావుగారి మాటల్లోనే … “చెబుతూ ఉన్న విషయాన్ని వదిలి వేరే వైపుకి ఆయన వాగ్ధార వెళ్ళిపోయేది. అది కొన్నిసార్లు చాలాదూరమే వెళ్ళిపోయి ఆ సమయంలో తను అనుకుంటున్నవన్నీ… ఈ అప్రస్తుత ప్రశంసలు…”
ఇది నారాయణరావుగారు వ్రాసిన ఈ ఉపోద్ఘాతంలో ఉన్న అప్రస్తుత ప్రశంసలకీ వర్తిస్తుంది. ఆ విషయం తప్పితే, మిగిలినదంతా బాగుంది.
వేయిపడగలు – గాన్ విత్ ద విండ్: 2. సారథి, సచివుడు, సఖుడు… రెట్ బట్లర్! గురించి మంజరి lakshmi అభిప్రాయం:
04/15/2017 6:11 am
యుద్ధం ఉన్న వ్యవస్థలో రెడ్ బట్లర్ లాంటి వాళ్ళు అనుభవం ద్వారా పాత కొత్త విలువలను కలగలిపి చూసుకునే అవకాశం ఎలా వచ్చింది ధర్మారావు ఆ భౌతిక పరిస్థితులు లేక మారకుండా అదే అకర్మణ్య స్థితిలో ఉండిపోవటం బాగా పోల్చి చూపించారు. బాగుంది.
నాకు నచ్చిన పద్యం: వసంతునితో వెన్నెలఱేడు పోటీ! గురించి తః తః అభిప్రాయం:
04/14/2017 9:20 pm
మీ వివరణకు ధన్యవాదాలు మురళీధరరావుగారూ! అన్నట్టు వేకట కవి తన సమకాలికులైనవారికి సమకాలికుడే గదా! మీరు ఉటంకించిన విశ్వనాథ పద్యపాదం – బాల్య యౌవన దశా పరిణాహ సంధిత్రపాముగ్ధ నేత్ర శోభాపయోధి – లోదేనా! తరువాతి చరణాలు నాకు గుర్తు రావటం లేదు
“అతని దృష్టికి జానకి ఆగలేదు
అతని ముష్టికి శివధనుస్సాగలేదు…..”
నమస్కారాలతో
తః తః
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి Bhaskar Kompella అభిప్రాయం:
04/14/2017 10:24 am
సురేష్ గారు,
నాకు నారాయణరావుగారి పరిశోధనల గురించి తెలియదు. నేనెప్పుడూ చదవలేదు. ఆయన ప్రతిభావ్యుత్పత్తుల మీద అనుమానం కాని, ఆయనకి వి.స. మీద అభిప్రాయాలేమిటన్నది కాని ఇక్కడ చర్చనీయాంశం కాదు. ‘ఆంగ్ల పాఠకుడికి ఏమి అందుతోంది ఇది చదివితే’ అన్నదే నేను చూస్తున్నది.
కాని, రెండు నవలల అనువాదం ముందు, రచయితని పరిచయం చేస్తూ, ఆయన వ్రాసినది కొంత అటూ ఇటూ పోయింది.
కవి, రచయిత అయిన వి.స ఏమిటో చెప్పడంకన్న మిగతా విషయాలు ఎక్కువ చెప్పారు. నేనే ఆంగ్లపాఠకుణ్ణయితే “ఈ సోది ఏమిట్రా. అసలీ రచయిత వి.స. ఎవరు? ఏమి రాసారు? కథాశిల్పాన్ని ఎలా పోషించారు? అసలు ఈ నవల ఎందుకు రాయబడింది? ” అన్నదే ఆలోచిస్తాను. నాకు శ్రీశ్రీ ఏమన్నాడు, జరుక్ ఏమన్నాడు అన్నది అవసరంలేదు. అసలు వి.స. యే ఎవరో తెలియదు. మిగిలినవాళ్ళంతా అప్రస్తుతం. ఉదాహరణకి “విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీష్ చదువు” తీసుకుంటే – ‘భాషల నిర్మాణంలో ఉన్న తేడాలు, తిక్కనగారి మనస్తత్వం, విష్ణుశర్మ చాకచక్యం, వాళ్ళు రచించిన గ్రంథాల ప్రభావం వాళ్ళ ప్రవర్తన తీరుతెన్నుల మీద ఎలా పడింది? తిక్కన గొప్పతనం’ … ఇలాంటివి ధ్యేయంగా వ్రాసిన నవల. (ఇంకా నాకుతెలియనివి చాలా ఉంటాయి). ఈ విషయాలు వె.నా.రా. ఆంగ్లపాఠకుడికి ముందుగా తెలియజెప్పాలి. అప్పుడే ఆ అనువాదితనవలలో ఒక అర్ధం పరమార్ధం చూస్తాడు పాఠకుడు. ఈ దిశగా వె.నా.రా ఏమీ చేసినట్టనిపించలేదు. మూడువందల పంక్తుల ఉపోద్ఘాతంలో “కట్టే – కొట్టె-తెచ్చె” అని మూడు ముక్కల్లో కథ రాసారు. ఇలాంటి అనువాదం చెయ్యడం రెండు సంస్కృతులకి వారధి కట్టడం. అందువల్ల పాఠకులకి మంచి పరిచయం కావాలి. ఊరికే “బోధకుడికీ విద్యార్థులకీ మధ్యన సంభాషణలు ఉల్లాసంగా నడుస్తాయి. ” అని చెపితే అనువాదం చదివినవాడికి ఉల్లాసం కలుగుతుందా? నాలాంటివాడు అనకాపల్లిలో కూర్చుని “Shakespearean Comedies” చదివినట్టుంటుంది.
ఆంగ్లపాఠకుడికి కావలసిన దినుసులకన్న, తెలుగు పాఠకులకి కావలసిన మసాలా ఎక్కువ కుమ్మారు వె.నా.రా. అని నాకు అనిపించింది. అది ఎంతవరకూ నిజమో ఆంగ్లపాఠకులే చెప్పాలి.
భాస్కర్
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి Madhav అభిప్రాయం:
04/14/2017 7:36 am
ఇది సంపాదకుల వ్యాసపరిష్కరణ సమయంలో జరిగిన చిన్న పొరపాటు. Digression అన్నపదానికి బ్రౌన్ నిఘంటువు అప్రస్తుత ప్రశంస అనే అర్థాన్నిచ్చింది. బహుశా అందువల్ల అనువాదకురాలు ఆ పదాన్ని వాడివుండచ్చు. ఐతే ప్రశంస అనేది సామాన్యార్థంలో ఆ ఉద్దేశ్యంలో వాడం కాబట్టి మూలార్థం విశదమయేట్టుగా ఆ పదాన్ని మార్చాం. ఇది గమనించి ఎత్తి చూపినందుకు కృతజ్ఞతలు.
-సంపాదకులు.
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి kalluri bhaskaram అభిప్రాయం:
04/13/2017 10:31 pm
భాస్కర్ గారు వ్యక్తపరచింది చిన్న సందేహం… ‘అప్రస్తుత ప్రశంస’ అన్నది సరైన అనువాదం అవుతుందా అని! మూల పాఠంలో ఉన్న digression అనే మాటకు ‘అప్రస్తుత ప్రశంస’, ‘అప్రస్తుత ప్రసంగం’ రెండూ సరైన పదాలు కావు. అప్రస్తుత మనుకునే ప్రతి విషయంలోనూ ప్రశంస ఉండాలనేమీ లేదు. ఇక ‘అప్రస్తుత ప్రసంగం’ అనే మాట, పైన ఉటంకించిన ఆంగ్ల పాఠంలోని ఉద్దేశిత అర్థం రీత్యానే కాక; మొత్తం వ్యాసం విశ్వనాథపై వ్యక్తపరచిన వైఖరి రీత్యా కూడా రచయిత పట్లా, ఆయన సందర్భం నుంచి పక్కకు వెళ్ళి చెప్పిన విషయాలపట్లా అమర్యాదను సూచిస్తుంది. కనుక digression అనే మాటను ఇక్కడ విషయాంతరంగా అనువదించుకోవడం సమంజసమనిపిస్తోంది.
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి సురేశ్ కొలిచాల అభిప్రాయం:
04/13/2017 8:08 pm
భాస్కర్ కొంపెల్ల గారు,
భారతదేశంలో ఆధునికత గురించి వెల్చేరు నారాయణరావు గారు చేసిన సిద్ధాంతాల గురించి మీకు అంతగా పరిచయం ఉన్నట్టుగా లేదు. ఆయన పరిశోధనా గ్రంథాల గురించి కె. వి. ఎస్. రామారావు గారు రాసిన ఈ పరిచయవ్యాసం మీకు ఉపయోగపడవచ్చునేమో చూడండి:
వెల్చేరు నారాయణ రావు: కొన్ని పరిశోధనా గ్రంథాల పరిచయం
స్థూలంగా చెప్పాలంటే, బ్రిటిష్ వారి పాలన తరువాత మనకు తెలిసిన మన సంస్కృతి, దానిలో తప్పులు, అంతా బ్రిటీషు వారు నేర్పించిందే. వారి రాక వల్లనే మనం ఆధునికులమైనామనీ, వారు వచ్చి మనల్ని సంస్కరించే ముందు మనమంతా చీకటిలో ఉన్నామనీ వారు చెబితే విని నేర్చుకున్నది. మన సాహిత్యం అశ్లీలమనీ, మనకు చారిత్రక స్పృహ లేదనీ, మన సారస్వతం కేవలం పుక్కిటి పురాణాలనీ వారు నమ్మి మనల్ని నమ్మించారు. మన సాహితీసంపద నుంచి మనల్ని దూరం చేశారు.
అయితే, వెల్చేరు గారి సిద్ధాంతం ప్రకారం, ఆధునికత 19వ శతాబ్దంలో బ్రిటీష్ పాలకులు మనకు ఇచ్చిన వరం కాదు. ఆధునికతా చైతన్యం మనకు ఇంకా ఎంతో ముందే వచ్చింది. వెల్చేరు గారు తన సహపరిశోధకులతో కలిసి, ‘ఆధునికత’కి నిర్దిష్టమైన లక్షణాలు ప్రతిపాదించారు. శ్రీనాథుడు, అన్నమయ్య, పింగళి సూరన, క్షేత్రయ్య, గురజాడ, విశ్వనాథల రచనలలో ఈ ఆధునికత పరిణామ క్రమాన్ని వెలికితీసి మనందరికీ చూపించారు.
ఇంకా ఈ సిద్ధాంతంపై ఆసక్తి ఉన్న పాఠకులు పైన పేర్కొన్న రచయితల గురించి వెల్చేరుగారు రాసిన పుస్తకాలలో ముందుమాటలు, వెనుకమాటలలో ఉన్న విపులమైన విశ్లేషణను పరిశీలించగలరని మనవి.
భవభూతి భాస్కర్ గారు: వెల్చేరు వారు మూలంలో వాడిన పదం digression. దానిని ‘అప్రస్తుత ప్రశంస’గా అనువాదం చెయ్యడం వల్ల మూలంలోని భావానికి భంగం కలిగింది. ఈ కింది పారాగ్రాఫ్కు ఆంగ్లమూల పాఠం ఆ దిగువన పొందుపరిచాను, చూడండి:
సురేశ్.
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి భవభూతి అభిప్రాయం:
04/13/2017 4:54 pm
మూలంలో ఏం ఉందోగాని, అనువాదకురాలు రాసిన “అప్రస్తుత ప్రశంస” అన్నది సరైన అనువాదం కాదేమోనని నా అనుమానం. అది “అప్రస్తుత ప్రసంగం” అయి ఉండాలని నా అనుమానం. మైథిలిగారు వివరించగలరు.
భాస్కర్
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి k.krishnamoorthy అభిప్రాయం:
04/13/2017 5:40 am
శ్రీ విశ్వనాధ సత్యనారాయణ గారి రామాయణం గురించి తెలియనివెన్నో తెలిపారు. ధన్యవాదములు. కాలానికి ఎదురీది నిలవడం వారికే చెల్లింది.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి Dr P V Ramana అభిప్రాయం:
04/12/2017 11:22 am
Sai Brahmanandam Gaaru, I am in the process of compiling a curated version of Saint Thyagaraja’s History and other apsects such as Bhakti Yoga and Nada Yoga. This is a part of my ongoing project of Recording all known Carnatic Vocal Music in a teaching format. I have completed about 700 compositions so far, and hope to complete at least 1000 before December 2017, when we wish to launch the free website for advanced learners. This book will also be published at that time. I wish to correspond with you regarding the source material for your most extensive and wonderful essay on Manaku Teliyani Tyagaraju in 5 parts. Can you please give your email id and mobile number? More details about me and my project at http://www.itm.edu and http://www.carnaticheritage.in Thanks in advance and warm regards, Ramana
విశ్వనాథ రెండు నవలికలు: తొలిపలుకు గురించి Bhaskar Kompella అభిప్రాయం:
04/11/2017 11:02 pm
సత్యనారాయణగారు పాతకాలం మనిషి. ఆయన నేను ఆధునికుణ్ణోయ్ అని ఎలుగెత్తి ఎప్పుడూ చాటలేదు. ఆయన కొత్తకాలంవాడు కాదోయ్ అని ఎందుకు గొంతు చించుకోవాలో అర్ధం కాదు. అరసవిరససారసావేశులంతా ఆయన భావాల్ని మెచ్చలేకపోయినా, భాషాసరస్వతిని కాదలేకపోయారు. అలా ఒప్పుకోవడం నామోషీ అనిపించిన జనాలు ఆ కారణాలూ ఈ కారణాలూ వెతుక్కున్నారు.
ఈ శీర్షిక వ్రాసిన వెల్చేరు నారాయణరావుగారి మాటల్లోనే … “చెబుతూ ఉన్న విషయాన్ని వదిలి వేరే వైపుకి ఆయన వాగ్ధార వెళ్ళిపోయేది. అది కొన్నిసార్లు చాలాదూరమే వెళ్ళిపోయి ఆ సమయంలో తను అనుకుంటున్నవన్నీ… ఈ అప్రస్తుత ప్రశంసలు…”
ఇది నారాయణరావుగారు వ్రాసిన ఈ ఉపోద్ఘాతంలో ఉన్న అప్రస్తుత ప్రశంసలకీ వర్తిస్తుంది. ఆ విషయం తప్పితే, మిగిలినదంతా బాగుంది.