“త్యాగరాజు మీదో ఇంకే రాగరాజు మీదొ రాసిన ఓ నాలుగు మాటలు ఏ వరసలోనైనా ఓ రచయిత రాయనీయండి, అవి ఆ ఒకరి సొంతమై పోతాయా? ఎలా అవుతాయి? ఎందుకు అవ్వాలి? మీకున్న అభిప్రాయాలూ, ఊహలూ, అనుభవాలను, పోలినవి ఇంకెవరికీ ఉండవా? రావా? కలుగవా?
ఏదీ మీకు ఒక్కరికే వచ్చి, ఇంకెవ్వరూ మానవులకూ ఇంతకు పూర్వమూ ఇక ముందూ రాని, రాబోని, విశేష అభిప్రాయాలు కొన్ని చెప్పండి.” అని మీరు రాసారు.
ఒకరు రాసిన విషయంపై మరొకరు రాయకూడడని ఎవరూ అనలేదు. ఒకే అభిప్రాయాలూ, ఆలోచనలూ ఇద్దరు వ్యక్తులకి రావచ్చు. ఇక్కడ వస్తువు ఒకటే! కానీ భావ వ్యక్తీకరణ ఇద్దరికీ ఒకేలా మాత్రం ఉండదు. ఎక్కడో అక్కడ చిన్న తేడా వచ్చి తీరుతుంది. ఒకే ఆలోచన్ని అక్షరరూపంలో పెడితే చదివే వారు తేడా గమనించ గలరు. మీరన్నట్లు ఏ వస్తువు మీదా ఎవరికీ గుత్తాధిపత్యం వుండదు. నేను త్యాగరాజు గురించి రాసింది కూడా నా సొంతమేమీ కాదు. కాకపోతే చెల్లాచెదురుగా వున్న అనేక విషయాలని సేకరించి వాటికి నాకున్న ఆలోచనా పరిధిలో ఒక అక్షర రూపం ఇచ్చానంతే! నా విషయ సేకరణ గురించి ప్రస్తావించాను కూడా. కానీ నా అభ్యంతరం త్యాగరాజు గురించి రాసినందుకు కాదు, వాక్యాలు, వాక్యాలూ కామాలతో సహా రాయడం మాత్రం ఖచ్చితంగా కాపీయే! ప్రేరణకీ, భావచౌర్యానికీ తేడా వుందనే అనుకుంటున్నాను. ఉదాహరణకి – “ఎల్లలు లేని ప్రపంచానికి ఎలక్ట్రానిక్ పత్రిక” అన్న ఈమాట లోగోని తీసుకొని “ఎల్లలులేని ప్రపంచానికి అంతర్జాల పత్రిక” అని నేను రాస్తే అది కాపీ అవుతుందా? అవ్వదా? కాపీ రైటు చట్ట ప్రకారం అది ఖచ్చితంగా భావచౌర్యమే కాకుండా, మక్కీకి మక్కీ కాపీ కూడా అవుతుందని నా అభిప్రాయం. కాదంటే ఏమీ చెప్పలేను.
నేనేదైనా ఒక విషయంపై వ్యాసం ప్రతిపాదించానుకోండి, అది తెలిసి మరో వ్యక్తి అదే విషయంపై వ్యాసం రాస్తే దాన్ని ప్రేరణ అనాలా, లేక ఆలోచనల కాపీ అనాలా? ఒకవేళ ప్రేరణ అయితే చెప్పాలి. అలాకాకుండా నా సొంత ఆలోచనే అన్నట్లుగా చెబితే అది బుకాయింపవుతుంది. ప్రేరణకీ, కాపీకి మధ్య తేడా వుందని నా అభిప్రాయం.
నా రచన నిజంగా ఎవరికైనా ఉపయోగిస్తే మంచిదే! కానీ అది పైకి చెప్పడం కనీస సంస్కారం. అక్కడే రచయితలకున్న నిజాయితీ, నిభద్ధత బయట పడేది. అలాంటి పదాలు మా నిఘంటువుల్నుండి తొలగించామనే వారి సంస్కారానికి చేతులెత్తి నమస్కరించడం తప్ప ఏం చెయ్యగలం చెప్పండి?
అన్నమాచార్యకే ఈ భావ చౌర్యం బెడద తప్పలేదు. నాలాంటి ఓ మోస్తరు రచయితలెంత చెప్పండి.
“మన దేశంలోని జర్నలిస్టులకు జీతాలూ తగినంతగా ఇవ్వరు. ఒత్తిడికూడా ఎక్కువే.”
“చందమామ గురించీ, రజనిగారి గురించీ నేను రాసినవి వాళ్ళకి inspirationగానో, ఇతర పద్ధతుల్లోనో పనికొచ్చాయి.” -Rohiniprasad
మన దేశమంటే? 🙂
రజని అంటే? ఆ రజనిని గురించి ఒక్కరే ఎలా రాయగలరు? ఇతరులెవ్వరూ ఎందుకు రాయలేరు?
చందమామ అంటే -ఆకాశంలో పెరుగుతూ తరుగుతూ ఉన్నట్లు భ్రమపెట్టే గోళమేనా? చందమామ అని మొదటిసారిగా అన్నవారెవరు? చందమామ అన్న ఆ పేరు ఒక మాస పత్రికకు పెట్టుకోవచ్చునా? అది కాపీనా ? ఇన్స్పిరేషనా? చంద్రుడికి రాయల్టీ లిచ్చారా? ఏ చందమామను గురించైనా ఎవరైనా ఎన్ని సార్లైనా ఎందుకు రాయకూడదు?
మీ రచన నిజంగా ‘వాళ్ళకి’ ‘పనికొస్తే’ రచయితగా మీకు వచ్చిన నష్టమేమిటి? మీరు రాసిన రచనకు నష్టమేమిటి? ఘనత పెరగాలే కాని తగ్గదే? ఒక వేళ మీకన్నా బాగా కాని ఇతర రచయితలు రాసారా ఏం? 🙂 రాస్తే గనక పాఠకులకు అది మంచిదేగదా? “మంచి యన్నది పెంచుమన్నా” అన్నారుగా.
రచయితలూ!
త్యాగరాజు మీదో ఇంకే రాగరాజు మీదొ రాసిన ఓ నాలుగు మాటలు ఏ వరసలోనైనా ఓ రచయిత రాయనీయండి, అవి ఆ ఒకరి సొంతమై పోతాయా? ఎలా అవుతాయి? ఎందుకు అవ్వాలి? మీకున్న అభిప్రాయాలూ, ఊహలూ, అనుభవాలను, పోలినవి ఇంకెవరికీ ఉండవా? రావా? కలుగవా?
ఏదీ మీకు ఒక్కరికే వచ్చి, ఇంకెవ్వరూ మానవులకూ ఇంతకు పూర్వమూ ఇక ముందూ రాని, రాబోని, విశేష అభిప్రాయాలు కొన్ని చెప్పండి.
రాముడి మీదో, సోముడి మీదో మా నాన్నగారో, మా నాన్నమ్మో ఇంకెవరో ఏమైనా అనేశారోమో, అని నాలాటివాళ్ళు ఇంకేం అనకూడదా? రాయ కూడదా? రోజూ నేనేదైనా రాసే ముందు, నాకన్నా ముందు ఎవరేం రాశారో అని గూగులించాలా? ఒకవేళ ఎవరైనా రాస్తే, ఇక ఆ విషయం జోలికి పోగూడదా? మెల్లిగా అసలు రాముడిని వదిలి తర్వాత త్యాగరాజును, త్యాగరాజును వదిలి ఆయన గురించి రాసిన ఆ తర్వాతి రచయితను భజించాలా?
ఆ త్యాగరాజు, ఆ అన్నమయ్య -మాకు ఈ ప్రపంచంలొని మనుషులతో వారి గుర్తింపుతో పని లేదు -అని రాముడి మీదో, వెంకటేశ్వరుడి మీదో ఏవో అల్లిబిల్లి పాటలు రాసుకున్నారు (?అట-నిజం ఎవడికి తెలుసు గనక?)
కాని ఈ కళాకారుల సంగీతంలోని తీపి గురించో, వారి జీవిత నిరాడంబరత గురించో రాసే ఇప్పటి రచయితలకు (ఆ రచనల మీద) ఇంత డబ్బూ, డంబరమూ, గుర్తింపు, గుత్తాధిపత్యాల తాపత్రయమెందుకు? 🙂
‘మన’ దేశంలో ఇప్పుడు సోషలిజం రాలా? 🙂
సెప్టెంబరులో DTLC సమావేశానికి వెళ్ళి – “నీదీ నాదని భేదం లేద” నే ఇద్దరో ముగ్గురో తెలుగు ప్రజా కవులూ, రచయితలను స్మరించి, భక్తితో పూజించి, 🙂 రచన చేయటం మీద ప్రజల హక్కులు గురించి తిన్నగా తెలుసుకోవాలి.
అద్భుతమైన వ్యాసం…
మీ కృషి అభినందనీయం…
మీకు అనేకానేక ధన్యవాదాలు…
1) ఈ వ్యాసాలన్నీ ప్రింటవుట్ తీసుకొని, చదువుకోడానికి వీలుగా, మీదగ్గర PDF లాంటిది ఏదైనా ఉంటే దయచేసి ఇవ్వరూ..?
2) “కన కన రుచిరా…” అనే కీర్తనకి తెలుగులో సాహిత్యం ఇవ్వండి ప్లీజ్…
ధన్యవాదాలతో
సుశీల
రమ గారూ, మీరు చెప్పింది నిజం. రచయితలకి నిజాయితీ కొరవడుతోంది.
ఈ మధ్యనే ఒక అనువాద కథ మీద ఒక ప్రముఖ రచయిత కాపీ కొట్టాడంటూ సాక్షాలతో సహా చూపించారు. సదరు రచయిత గారూ అదేం పెద్ద తప్పుకానట్టుగా వ్యవహరించి, దర్జాగా అదే పత్రికలో విరివిగా కధలూ, కాకరకాయలూ రాసేస్తున్నారు.
తెలుగు సాహిత్యం వరకూ ‘కాపీయే రైటు” అన్నది అక్షర సత్యం.
విషయం కాపీ కొట్టడం ఒక రకం అయితే, యధాతధంగా వాక్యాలనీ కాపీ కొట్టడం మరో రకం. మీరన్నట్లు నిలదీసే వాళ్ళు లేనప్పుడు ఇలాంటివి తప్పవేమో?
ఈనాడు చెన్నై వారికి ఫోన్ చేసి విషయం చెబితే వారికి అది రాసిన వ్యక్తి పేరు తెలీదని బుకాయించారు. కావాలంటే హైద్రాబాదు ఆఫీసుకి ఫిర్యాదు రాయమని ఓ ఉచిత సలహా పారేసారు. ఇదీ ప్రస్తుత జర్నలిజం తాలూకు విశ్వరూపం.
పేరూ వూరూ లేని రాతల్ని వేసుకునే పత్రికలు చెప్పే వార్తల్ని ఎవరు విశ్వసించాలి?
నాకు ఫోన్ కాల్ దండగ తప్ప ఏమీ మిగల్లేదు.
రోహిణీ ప్రసాదు గారు చెప్పినట్లు “Imitation is the best form of flattery! ” అని సంబరపడాలంతే!
తెలుగులో నిస్సమ్కోచంగా నిస్సిగ్గుగా అభిప్రాయాల్ని..పేరు చెప్పకుండా copy కొట్టడం ఎన్నిసార్లో కన్పిస్తుంది. పేర్లు చెప్తే దు:ఖపడతారని ఊరుకోవాలి గానీ..ఇటువంటి పనులు చేసిన వాళ్ళలో మ హా మ హులెందరో!!
కష్టపడి చదివి..విషయ సేకరణ చేసి..ఒక పుస్తకం రాసేమనుకోండి..దానిలోని ఆలోచనలకీ..ప్రతిపాదనలకీ ఆదరణ వచ్చిందనుకోండి..ఆ తర్వాత మాట్లాడే వాళ్ళంతా ఆ ఆలోచనలూ..ఆ ప్రతిపాదనలూ..వాళ్ళ సొంత అభిప్రాయాల్లా అసలు కృషి చేసిన వారి పేరుని వీలైనంత దాచి పెట్టడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నం చేస్తూ..నిర్భయంగా ఇతరుల మాటల్ని తమవిగా చెలామణీ చేసుకుంటారు. తెలుగుసాహిత్యసమాజం వీళ్ళ విషయంలో ఏనాడూ..ఖచ్చితంగా వ్యవహరించక పోబట్టీ ఇటువంటి వారి చర్యలు బేఫిఖరుగా కొనసాగుతున్నాయి. mediocrity ప్రధాన కారణం..నిజాయితీ లోపించడం అంతకన్నా ముఖ్యమైన కారణం. గమ్మత్తేమంటే..డబ్బూ..అవకాశాలూ..వచ్చేవి వీరికే!! ఇదేమిటని..ఇలా ఎందుకని ఎవరూ అనక పోవడం..అనుకోకపోవడం తెలుగు వాళ్ళ నైజం గనక వీటిని గురించిన చర్చ నిజంగా ఏనాడూ జరగలేదు. “మనకెందుకులెస్తూ” అన్న ఒక అతి జాగ్రత్త మనస్తత్వం దీనికి కారణం.
పాపం ఆ “ఈనాడు రిపోర్టర్ ” దొరికాడు. దొరకని దొంగలు” పెద్ద మనుషులుగా చెలామణీలో ఉన్నారు బ్రహ్మానందం గారూ!!
సమాచార వితరణ అనేది మంచిపనే కనక దీన్నంత సీరియస్గా తీసుకోనక్కర్లేదేమో. తక్కిన ఇంటర్నెట్ సమాచారంలాగే మనవాళ్ళు ‘విదేశీ’ సైట్లనుంచి ఇటువంటివి స్వీకరిస్తున్నారని సరిపెట్టుకోవచ్చు.
మన దేశంలోని జర్నలిస్టులకు జీతాలూ తగినంతగా ఇవ్వరు. ఒత్తిడికూడా ఎక్కువే. వారిలో కొందరిని చూసిన తరవాత ఎవరికైనా సానుభూతి కలుగుతుంది. సెర్చ్చేసి కొత్త విషయాలను తెలుసుకుని రాసి పంపేంత వ్యవధీ, వనరులూ, సౌకర్యాలూ లేని పరిస్థితిలో ఇలాంటి షార్ట్కట్లు తప్పవేమో. http://www.dictionary.com వంటిది ఉపయోగించి, జర్నలిజంలో తగిలే పదాల ఉచ్చారణ తెలుసుకోవడం కష్టమేమీ కాకపోయినా మన పెద్ద దినపత్రికల్లో కూడా భయంకరమైన తప్పులు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. జర్నలిజంలో ఉత్తమ సంస్కారం అలవడటానికి ఇంకా సమయం పడుతుంది.
ఈమాటలో వివిధ ఫీచర్లతో బాటు “హాల్ అఫ్ షేం” ఫీచర్ ఒకటి పెట్టి ఇలాంటివి లిస్ట్ చేస్తే సరి. కేవలం సంపాదకులు, రచయితలే కాక బోల్డు మంది నవ్వుకోవచ్చు. మరోసారి ఎవరైనా ఇలా కాపీ చేయడానికి ఒకటికి రెండు సార్లు ఆలోచిస్తారు.
Imitation is the best form of flattery! ప్రొఫెషనల్ తెలుగు జర్నలిస్టులందరూ వెబ్ పత్రికలనూ, ముఖ్యంగా ఈమాటనూ శ్రద్ధగా చదువుతారు. సమాచారం పనికొచ్చేదైతే తీసేసుకుంటారు. Acknowledge చెయ్యరు. చందమామ గురించీ, రజనిగారి గురించీ నేను రాసినవి వాళ్ళకి inspirationగానో, ఇతర పద్ధతుల్లోనో పనికొచ్చాయి. ఏదైనా అంతే. నవ్వుకుని ఊరుకోవడం తప్ప మనం చెయ్యగలిగినదేమీ లేదు. We are their unpaid stringers!
ఈ మధ్య చెన్నై ఈనాడు వెర్షన్ లో త్యాగరాజు పై వ్యాసాలు వస్తున్నాయి. అందులోనూ కొన్ని కల్పితాలతో వున్నాయి. ఈ వ్యాసంలో కొన్ని వాక్యాలు యధాతధంగా నేను రాసిన త్యాగరాజు వ్యాసం నుండి రాసారు. ఇంటర్నెట్ సౌకర్యాలలో ఇదొకటి. గూగిలిస్తే కొండంత సమాచారం కాలు కదపకుండా చక్కగా దొరుకుతుంది.
రాజేశ్వరరావుగారి రికార్డింగ్ 1979లో జరిగింది. కన్యకాపరమేశ్వరి మహత్యం అనే సినిమాలో దేవులపల్లివారి రచన వీణా నా వీణా అనే పాటకు సుబ్రహ్మణ్యంరాజుగారు వీణనూ, నేను సితారునూ వినిపించాం. (‘ఎం.ఎస్.రాజు’గా సంగీత దర్శకత్వం కూడా వహించిన ఈ సీనియర్ కళాకారుడు సా విరహే తవదీనా మొదలైన పాతపాటల్లో హవాయియన్ గిటార్ కూడా వాయించాడని తరవాత తెలిసింది) పేరుకు వీణ అయినా సినిమాల్లో తరుచుగా రెండు రమారమి ఒకేలాంటి వాద్యాలను కలిపి ఉపయోగిస్తారు. పుష్పవిలాపం గురించి త్వరలో రాస్తాను.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి Sai Brahmanandam అభిప్రాయం:
08/19/2009 11:55 am
లైలా గారూ,
“త్యాగరాజు మీదో ఇంకే రాగరాజు మీదొ రాసిన ఓ నాలుగు మాటలు ఏ వరసలోనైనా ఓ రచయిత రాయనీయండి, అవి ఆ ఒకరి సొంతమై పోతాయా? ఎలా అవుతాయి? ఎందుకు అవ్వాలి? మీకున్న అభిప్రాయాలూ, ఊహలూ, అనుభవాలను, పోలినవి ఇంకెవరికీ ఉండవా? రావా? కలుగవా?
ఏదీ మీకు ఒక్కరికే వచ్చి, ఇంకెవ్వరూ మానవులకూ ఇంతకు పూర్వమూ ఇక ముందూ రాని, రాబోని, విశేష అభిప్రాయాలు కొన్ని చెప్పండి.” అని మీరు రాసారు.
ఒకరు రాసిన విషయంపై మరొకరు రాయకూడడని ఎవరూ అనలేదు. ఒకే అభిప్రాయాలూ, ఆలోచనలూ ఇద్దరు వ్యక్తులకి రావచ్చు. ఇక్కడ వస్తువు ఒకటే! కానీ భావ వ్యక్తీకరణ ఇద్దరికీ ఒకేలా మాత్రం ఉండదు. ఎక్కడో అక్కడ చిన్న తేడా వచ్చి తీరుతుంది. ఒకే ఆలోచన్ని అక్షరరూపంలో పెడితే చదివే వారు తేడా గమనించ గలరు. మీరన్నట్లు ఏ వస్తువు మీదా ఎవరికీ గుత్తాధిపత్యం వుండదు. నేను త్యాగరాజు గురించి రాసింది కూడా నా సొంతమేమీ కాదు. కాకపోతే చెల్లాచెదురుగా వున్న అనేక విషయాలని సేకరించి వాటికి నాకున్న ఆలోచనా పరిధిలో ఒక అక్షర రూపం ఇచ్చానంతే! నా విషయ సేకరణ గురించి ప్రస్తావించాను కూడా. కానీ నా అభ్యంతరం త్యాగరాజు గురించి రాసినందుకు కాదు, వాక్యాలు, వాక్యాలూ కామాలతో సహా రాయడం మాత్రం ఖచ్చితంగా కాపీయే! ప్రేరణకీ, భావచౌర్యానికీ తేడా వుందనే అనుకుంటున్నాను. ఉదాహరణకి – “ఎల్లలు లేని ప్రపంచానికి ఎలక్ట్రానిక్ పత్రిక” అన్న ఈమాట లోగోని తీసుకొని “ఎల్లలులేని ప్రపంచానికి అంతర్జాల పత్రిక” అని నేను రాస్తే అది కాపీ అవుతుందా? అవ్వదా? కాపీ రైటు చట్ట ప్రకారం అది ఖచ్చితంగా భావచౌర్యమే కాకుండా, మక్కీకి మక్కీ కాపీ కూడా అవుతుందని నా అభిప్రాయం. కాదంటే ఏమీ చెప్పలేను.
నేనేదైనా ఒక విషయంపై వ్యాసం ప్రతిపాదించానుకోండి, అది తెలిసి మరో వ్యక్తి అదే విషయంపై వ్యాసం రాస్తే దాన్ని ప్రేరణ అనాలా, లేక ఆలోచనల కాపీ అనాలా? ఒకవేళ ప్రేరణ అయితే చెప్పాలి. అలాకాకుండా నా సొంత ఆలోచనే అన్నట్లుగా చెబితే అది బుకాయింపవుతుంది. ప్రేరణకీ, కాపీకి మధ్య తేడా వుందని నా అభిప్రాయం.
నా రచన నిజంగా ఎవరికైనా ఉపయోగిస్తే మంచిదే! కానీ అది పైకి చెప్పడం కనీస సంస్కారం. అక్కడే రచయితలకున్న నిజాయితీ, నిభద్ధత బయట పడేది. అలాంటి పదాలు మా నిఘంటువుల్నుండి తొలగించామనే వారి సంస్కారానికి చేతులెత్తి నమస్కరించడం తప్ప ఏం చెయ్యగలం చెప్పండి?
అన్నమాచార్యకే ఈ భావ చౌర్యం బెడద తప్పలేదు. నాలాంటి ఓ మోస్తరు రచయితలెంత చెప్పండి.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:
08/19/2009 10:51 am
“మన దేశంలోని జర్నలిస్టులకు జీతాలూ తగినంతగా ఇవ్వరు. ఒత్తిడికూడా ఎక్కువే.”
“చందమామ గురించీ, రజనిగారి గురించీ నేను రాసినవి వాళ్ళకి inspirationగానో, ఇతర పద్ధతుల్లోనో పనికొచ్చాయి.” -Rohiniprasad
మన దేశమంటే? 🙂
రజని అంటే? ఆ రజనిని గురించి ఒక్కరే ఎలా రాయగలరు? ఇతరులెవ్వరూ ఎందుకు రాయలేరు?
చందమామ అంటే -ఆకాశంలో పెరుగుతూ తరుగుతూ ఉన్నట్లు భ్రమపెట్టే గోళమేనా? చందమామ అని మొదటిసారిగా అన్నవారెవరు? చందమామ అన్న ఆ పేరు ఒక మాస పత్రికకు పెట్టుకోవచ్చునా? అది కాపీనా ? ఇన్స్పిరేషనా? చంద్రుడికి రాయల్టీ లిచ్చారా? ఏ చందమామను గురించైనా ఎవరైనా ఎన్ని సార్లైనా ఎందుకు రాయకూడదు?
మీ రచన నిజంగా ‘వాళ్ళకి’ ‘పనికొస్తే’ రచయితగా మీకు వచ్చిన నష్టమేమిటి? మీరు రాసిన రచనకు నష్టమేమిటి? ఘనత పెరగాలే కాని తగ్గదే? ఒక వేళ మీకన్నా బాగా కాని ఇతర రచయితలు రాసారా ఏం? 🙂 రాస్తే గనక పాఠకులకు అది మంచిదేగదా? “మంచి యన్నది పెంచుమన్నా” అన్నారుగా.
రచయితలూ!
త్యాగరాజు మీదో ఇంకే రాగరాజు మీదొ రాసిన ఓ నాలుగు మాటలు ఏ వరసలోనైనా ఓ రచయిత రాయనీయండి, అవి ఆ ఒకరి సొంతమై పోతాయా? ఎలా అవుతాయి? ఎందుకు అవ్వాలి? మీకున్న అభిప్రాయాలూ, ఊహలూ, అనుభవాలను, పోలినవి ఇంకెవరికీ ఉండవా? రావా? కలుగవా?
ఏదీ మీకు ఒక్కరికే వచ్చి, ఇంకెవ్వరూ మానవులకూ ఇంతకు పూర్వమూ ఇక ముందూ రాని, రాబోని, విశేష అభిప్రాయాలు కొన్ని చెప్పండి.
రాముడి మీదో, సోముడి మీదో మా నాన్నగారో, మా నాన్నమ్మో ఇంకెవరో ఏమైనా అనేశారోమో, అని నాలాటివాళ్ళు ఇంకేం అనకూడదా? రాయ కూడదా? రోజూ నేనేదైనా రాసే ముందు, నాకన్నా ముందు ఎవరేం రాశారో అని గూగులించాలా? ఒకవేళ ఎవరైనా రాస్తే, ఇక ఆ విషయం జోలికి పోగూడదా? మెల్లిగా అసలు రాముడిని వదిలి తర్వాత త్యాగరాజును, త్యాగరాజును వదిలి ఆయన గురించి రాసిన ఆ తర్వాతి రచయితను భజించాలా?
ఆ త్యాగరాజు, ఆ అన్నమయ్య -మాకు ఈ ప్రపంచంలొని మనుషులతో వారి గుర్తింపుతో పని లేదు -అని రాముడి మీదో, వెంకటేశ్వరుడి మీదో ఏవో అల్లిబిల్లి పాటలు రాసుకున్నారు (?అట-నిజం ఎవడికి తెలుసు గనక?)
కాని ఈ కళాకారుల సంగీతంలోని తీపి గురించో, వారి జీవిత నిరాడంబరత గురించో రాసే ఇప్పటి రచయితలకు (ఆ రచనల మీద) ఇంత డబ్బూ, డంబరమూ, గుర్తింపు, గుత్తాధిపత్యాల తాపత్రయమెందుకు? 🙂
‘మన’ దేశంలో ఇప్పుడు సోషలిజం రాలా? 🙂
సెప్టెంబరులో DTLC సమావేశానికి వెళ్ళి – “నీదీ నాదని భేదం లేద” నే ఇద్దరో ముగ్గురో తెలుగు ప్రజా కవులూ, రచయితలను స్మరించి, భక్తితో పూజించి, 🙂 రచన చేయటం మీద ప్రజల హక్కులు గురించి తిన్నగా తెలుసుకోవాలి.
లైలా
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి susila అభిప్రాయం:
08/19/2009 8:51 am
బ్రహ్మానందం గారూ,
అద్భుతమైన వ్యాసం…
మీ కృషి అభినందనీయం…
మీకు అనేకానేక ధన్యవాదాలు…
1) ఈ వ్యాసాలన్నీ ప్రింటవుట్ తీసుకొని, చదువుకోడానికి వీలుగా, మీదగ్గర PDF లాంటిది ఏదైనా ఉంటే దయచేసి ఇవ్వరూ..?
2) “కన కన రుచిరా…” అనే కీర్తనకి తెలుగులో సాహిత్యం ఇవ్వండి ప్లీజ్…
ధన్యవాదాలతో
సుశీల
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి Sai Brahmanandam అభిప్రాయం:
08/19/2009 1:27 am
రమ గారూ, మీరు చెప్పింది నిజం. రచయితలకి నిజాయితీ కొరవడుతోంది.
ఈ మధ్యనే ఒక అనువాద కథ మీద ఒక ప్రముఖ రచయిత కాపీ కొట్టాడంటూ సాక్షాలతో సహా చూపించారు. సదరు రచయిత గారూ అదేం పెద్ద తప్పుకానట్టుగా వ్యవహరించి, దర్జాగా అదే పత్రికలో విరివిగా కధలూ, కాకరకాయలూ రాసేస్తున్నారు.
తెలుగు సాహిత్యం వరకూ ‘కాపీయే రైటు” అన్నది అక్షర సత్యం.
విషయం కాపీ కొట్టడం ఒక రకం అయితే, యధాతధంగా వాక్యాలనీ కాపీ కొట్టడం మరో రకం. మీరన్నట్లు నిలదీసే వాళ్ళు లేనప్పుడు ఇలాంటివి తప్పవేమో?
ఈనాడు చెన్నై వారికి ఫోన్ చేసి విషయం చెబితే వారికి అది రాసిన వ్యక్తి పేరు తెలీదని బుకాయించారు. కావాలంటే హైద్రాబాదు ఆఫీసుకి ఫిర్యాదు రాయమని ఓ ఉచిత సలహా పారేసారు. ఇదీ ప్రస్తుత జర్నలిజం తాలూకు విశ్వరూపం.
పేరూ వూరూ లేని రాతల్ని వేసుకునే పత్రికలు చెప్పే వార్తల్ని ఎవరు విశ్వసించాలి?
నాకు ఫోన్ కాల్ దండగ తప్ప ఏమీ మిగల్లేదు.
రోహిణీ ప్రసాదు గారు చెప్పినట్లు “Imitation is the best form of flattery! ” అని సంబరపడాలంతే!
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి rama bharadwaj అభిప్రాయం:
08/15/2009 11:10 am
తెలుగులో నిస్సమ్కోచంగా నిస్సిగ్గుగా అభిప్రాయాల్ని..పేరు చెప్పకుండా copy కొట్టడం ఎన్నిసార్లో కన్పిస్తుంది. పేర్లు చెప్తే దు:ఖపడతారని ఊరుకోవాలి గానీ..ఇటువంటి పనులు చేసిన వాళ్ళలో మ హా మ హులెందరో!!
కష్టపడి చదివి..విషయ సేకరణ చేసి..ఒక పుస్తకం రాసేమనుకోండి..దానిలోని ఆలోచనలకీ..ప్రతిపాదనలకీ ఆదరణ వచ్చిందనుకోండి..ఆ తర్వాత మాట్లాడే వాళ్ళంతా ఆ ఆలోచనలూ..ఆ ప్రతిపాదనలూ..వాళ్ళ సొంత అభిప్రాయాల్లా అసలు కృషి చేసిన వారి పేరుని వీలైనంత దాచి పెట్టడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నం చేస్తూ..నిర్భయంగా ఇతరుల మాటల్ని తమవిగా చెలామణీ చేసుకుంటారు. తెలుగుసాహిత్యసమాజం వీళ్ళ విషయంలో ఏనాడూ..ఖచ్చితంగా వ్యవహరించక పోబట్టీ ఇటువంటి వారి చర్యలు బేఫిఖరుగా కొనసాగుతున్నాయి. mediocrity ప్రధాన కారణం..నిజాయితీ లోపించడం అంతకన్నా ముఖ్యమైన కారణం. గమ్మత్తేమంటే..డబ్బూ..అవకాశాలూ..వచ్చేవి వీరికే!! ఇదేమిటని..ఇలా ఎందుకని ఎవరూ అనక పోవడం..అనుకోకపోవడం తెలుగు వాళ్ళ నైజం గనక వీటిని గురించిన చర్చ నిజంగా ఏనాడూ జరగలేదు. “మనకెందుకులెస్తూ” అన్న ఒక అతి జాగ్రత్త మనస్తత్వం దీనికి కారణం.
పాపం ఆ “ఈనాడు రిపోర్టర్ ” దొరికాడు. దొరకని దొంగలు” పెద్ద మనుషులుగా చెలామణీలో ఉన్నారు బ్రహ్మానందం గారూ!!
రమ.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
08/14/2009 10:26 am
సమాచార వితరణ అనేది మంచిపనే కనక దీన్నంత సీరియస్గా తీసుకోనక్కర్లేదేమో. తక్కిన ఇంటర్నెట్ సమాచారంలాగే మనవాళ్ళు ‘విదేశీ’ సైట్లనుంచి ఇటువంటివి స్వీకరిస్తున్నారని సరిపెట్టుకోవచ్చు.
మన దేశంలోని జర్నలిస్టులకు జీతాలూ తగినంతగా ఇవ్వరు. ఒత్తిడికూడా ఎక్కువే. వారిలో కొందరిని చూసిన తరవాత ఎవరికైనా సానుభూతి కలుగుతుంది. సెర్చ్చేసి కొత్త విషయాలను తెలుసుకుని రాసి పంపేంత వ్యవధీ, వనరులూ, సౌకర్యాలూ లేని పరిస్థితిలో ఇలాంటి షార్ట్కట్లు తప్పవేమో.
http://www.dictionary.com వంటిది ఉపయోగించి, జర్నలిజంలో తగిలే పదాల ఉచ్చారణ తెలుసుకోవడం కష్టమేమీ కాకపోయినా మన పెద్ద దినపత్రికల్లో కూడా భయంకరమైన తప్పులు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. జర్నలిజంలో ఉత్తమ సంస్కారం అలవడటానికి ఇంకా సమయం పడుతుంది.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి వినీల్ అభిప్రాయం:
08/14/2009 5:06 am
ఈమాటలో వివిధ ఫీచర్లతో బాటు “హాల్ అఫ్ షేం” ఫీచర్ ఒకటి పెట్టి ఇలాంటివి లిస్ట్ చేస్తే సరి. కేవలం సంపాదకులు, రచయితలే కాక బోల్డు మంది నవ్వుకోవచ్చు. మరోసారి ఎవరైనా ఇలా కాపీ చేయడానికి ఒకటికి రెండు సార్లు ఆలోచిస్తారు.
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
08/13/2009 9:27 pm
Imitation is the best form of flattery! ప్రొఫెషనల్ తెలుగు జర్నలిస్టులందరూ వెబ్ పత్రికలనూ, ముఖ్యంగా ఈమాటనూ శ్రద్ధగా చదువుతారు. సమాచారం పనికొచ్చేదైతే తీసేసుకుంటారు. Acknowledge చెయ్యరు. చందమామ గురించీ, రజనిగారి గురించీ నేను రాసినవి వాళ్ళకి inspirationగానో, ఇతర పద్ధతుల్లోనో పనికొచ్చాయి. ఏదైనా అంతే. నవ్వుకుని ఊరుకోవడం తప్ప మనం చెయ్యగలిగినదేమీ లేదు. We are their unpaid stringers!
మనకు తెలియని మన త్యాగరాజు – 5 గురించి Sai Brahmanandam అభిప్రాయం:
08/13/2009 12:44 pm
ఈ మధ్య చెన్నై ఈనాడు వెర్షన్ లో త్యాగరాజు పై వ్యాసాలు వస్తున్నాయి. అందులోనూ కొన్ని కల్పితాలతో వున్నాయి.
ఈ వ్యాసంలో కొన్ని వాక్యాలు యధాతధంగా నేను రాసిన త్యాగరాజు వ్యాసం నుండి రాసారు. ఇంటర్నెట్ సౌకర్యాలలో ఇదొకటి. గూగిలిస్తే కొండంత సమాచారం కాలు కదపకుండా చక్కగా దొరుకుతుంది.
ఘంటసాల ప్రతిభకు మచ్చుతునక “కుంతీకుమారి” గురించి Rohiniprasad అభిప్రాయం:
08/12/2009 8:44 am
రాజేశ్వరరావుగారి రికార్డింగ్ 1979లో జరిగింది. కన్యకాపరమేశ్వరి మహత్యం అనే సినిమాలో దేవులపల్లివారి రచన వీణా నా వీణా అనే పాటకు సుబ్రహ్మణ్యంరాజుగారు వీణనూ, నేను సితారునూ వినిపించాం. (‘ఎం.ఎస్.రాజు’గా సంగీత దర్శకత్వం కూడా వహించిన ఈ సీనియర్ కళాకారుడు సా విరహే తవదీనా మొదలైన పాతపాటల్లో హవాయియన్ గిటార్ కూడా వాయించాడని తరవాత తెలిసింది) పేరుకు వీణ అయినా సినిమాల్లో తరుచుగా రెండు రమారమి ఒకేలాంటి వాద్యాలను కలిపి ఉపయోగిస్తారు. పుష్పవిలాపం గురించి త్వరలో రాస్తాను.