ఎండల్లో ,వెన్నెల్లో తడిచాం ,నడిచాం పంచుకొన్నాం కలలు ,కవిత్వాలు ! అరచేతుల గరకు స్పర్శ చాలు.. పోదాం పద నేస్తం వేయి కన్నుల వేయి […]

విడిపోయే పొగమంచు రూపం సన్నని సన్నని రవం లీలగా దూరంగా వీణ శ్రుతి చేస్తున్న సవ్వడి.. ఇటురావా?ఇటురావా.. అన్న పిలుపులు గూటిలో వడిగిన పక్షులు […]

పేరు తెలిసిన చేపను నే పట్టలేను ఆకొన్న జాలరులు ఆ చేపలపై వలలు పన్నుతారు తిమిరాలు కప్పుకొన్న తిమింగలాలు బరువు నే మోయలేను. ఈదేటి […]

ఎండిన చెట్టు నీడన రాలిన శిథిల పత్రాలు నగ్న పాదాలతో చప్పుడు చేస్తూ నడుస్తూ వెళ్ళకు అవి నీ ప్రతిబింబాలు ఏరుకొని భద్రంగా గుండెమీది […]

చీకటి తెరలు తొలగి పోతున్నాయి. జ్ఞాపకాలతో మూపురం బరువెక్కగా మరో మజిలీ కై వేచి చూస్తోంది అమాయకపు ఒంటె. ఒయాసిస్సులో నీరు వేడెక్కింది. చల్లబడ్డ […]

భూషణ్‌పద్యాలు బక్కగా,బలంగా ఉంటాయి.ఎక్కడా పిసరంత కొవ్వు కనిపించదు. తెలుగు కవిత్వానికి లయ హృదయస్పందన వంటిదనీ,అక్షరమైత్రి ఊపిరి వంటిదనీ ఇతనికి తెలుసు.ఇతని పద్యాలు కొన్ని సీతాకోక చిలకల్లా అన్ని వేపులకీ ఒకేమారు ఎగరాలనే ప్రయత్నంలో గాలిలో రెక్కలల్లార్చుతున్నట్టు కనిపించినా,భూషణ్‌ సామాన్యుడు కాడు.

కాకి అరుపులు వినరావు ఇక ఈ గూడు ఖాళీ ఎటు పడితే అటు ఎగిరి పోతుందీ ఆకు ఏ గాలి దెబ్బకు కూలిందో ఈ […]

పనికిరాని మాటలతో ప్రపంచం మూగదైపోయింది భరించలేని వెలుగులతో ప్రపంచం చీకటైపోయింది ఊహించలేని వేగాలతో ప్రపంచం చిన్నదైపోయింది . నిదురపో చిన్నీ..నిదురపో వలసకొంగల్లా చుట్టూవాలిన మనుషులను […]

మీ కొళాయి..గరగర కసరదు మొహం చిట్లించుకోదు కోపగించుకోదు ధ్యానముద్రలో..ఒకేధార! నురగలు గిరగిర తిరిగే నిండిన బిందెను ఎత్తుకోవడమే మీకు తెలుసు అసలు నిండని బిందె […]

చెలమ..లో నీరు చేతులతో ఎత్తిపోసినకొద్దీ, చెమ్మ ఇసుకను విరుస్తూ ఊరతాయి. విశ్రమించిన గవ్వలు సూర్యరశ్మిని పీలుస్తాయి. అల్లరిపిల్లల మోకాళ్ళు దోక్కుపోయిన ప్రతిసారి, దుమ్ముకలిసిన రక్తంతో […]

పాడుబడిన బావి తడి ఆరని నేల అడుగు నున్నది తాబేలు విడిపించు. గడచిపోయింది పగలు నడవనీదు నన్ను తొడలు కొరికే తోడేలు విడిపించు.