శ్రీ వేలూరికి అభివందనలు. 1972 లోనే చదివాననుకుంటాను మీ అనువాదం. గుర్తు ఉండిపోయింది, నేనన్నవన్నీ అందులొ లేకపోయినా. మీరు హొలుబ్ పేరు చెప్పింతర్వాత ఆయన కవితలు కొన్ని చదివాను ‘ఈగ’ మొదలైనవి. అనువాదాలుగా కాకుండా తెలుగులో ఇటువంటి కవితలు వస్తాయా? అటువంటి బుద్ధి వికాసం తెలుగు వాళ్ళకు, ఇప్పుడున్న పరిస్థితి చూస్తుంటే, ఎప్పటికీ రాదేమోనని అనిపిస్తొంది.
రెండు కవితలు వ్రాసి వాటిని
రెండు చెవుల్లో గింగిరాలు తిరుగుతూ,
రెండు కళ్ళలో నిలిచిపొయెలా చెయనా .
గిరిధరుణ్ణి తేనీటి వీందుకి పిలిచి
తేనీటి దాతా సుఖీభవ! అనిపించుకొనా
గౌరవనీయులు జెజ్జాల కృష్ణ మోహన రావు మరియు సంపాదకులకు నామస్కారం
నేను, అమెరికాకి వచ్చి రెండేళ్ళు అయ్యింది, చిన్నపుడు 10వ తరగతి నుంచి మొదలు పెట్టిన వృత్తి విద్యలొ పట్టా కోసం వేట ఈమధ్యే పూర్తి అయ్యింది. నాకు జెజ్జాల కృష్ణ మోహన రావు గారి వ్యాసాలు చదివినప్పుడు ఒక రకం ఐన depression వస్తుంది. Sir, మీ వ్యాసాలు నాకు అర్ధం కాక పోయినా, తెలుగు భాషలో నా తెలియనితనం అజ్ణానం తేటతెల్లం అవుతోంది. ఈమధ్య ఎందుకో, దూరంగా ఉంటున్నందుకో ఏమో భాష మీద మమకారం, నేర్చుకోవాలన్న తాపత్రయం పెరుగుతోంది, కాని మీరు రాసిన ఋతుపర్ణము, కామవేదం లాంటి కవితలు లేదా మీరు ఎంతో శ్రమకోర్చి, పరిశోధించి రాసే వ్యాసాలు ఐనా సరే, పూర్తిగా కాదు కదా పావు వంతు ఐనా నాకు అర్ధం కావడం లేదు. దయచేసి తప్పుగా అర్ధం చేసుకొకండి. భాష సంస్కృతి అంటూ పెద్ద మాటలు పక్కన పెడితే ఆఖరికి సినిమా పాటలు కూడా కొన్ని సార్లు అర్ధం కాని పరిస్థితిలొ ఉన్న నాలాంటి వాడు తెలుగు నేర్చుకోవాలి అంటే అసలు వీలు పడుతుందా?
ఈ ఒక్క సందర్భమే కాదు ఎప్పుడన్న పైత్యమో భక్తో ప్రకోపించి ఏ రుద్రమో, శంకర భాష్యాల అనువాదాలో netలో వెతికి పట్టుకున్నా నాలాంటి వాడికి ‘ఒం” ‘నమహ్’ తప్ప ఇంకో ముక్క అర్ధంకావు. వాటికి అర్ధాలు తెలియవు.
ఈసారి, India వెళ్ళినప్పుడు ఊరగాయలు కాకుండా, ఓ నాలుగు పుస్తకాలు కొనుక్కుంటే చాలు, కాని ఎక్కడ మొదలు పెట్టాలి ఎలా మొదలు పెట్టలి అన్నదే ప్రశ్న? మీ వ్యాసానికి ఏరకంగాను సంబంధం లేక పొయినా దయచేసి నాకు దైవపరమైన పుస్తకాలు, భాష బాగు పడడానికి ఉపయుక్త కారమైనవి ఏమన్న సుచించమని మనవి.
అలాగే పత్రికా ముఖంగా మరొక్క మనవి, ఈ-మాట గ్రంధాలయంలో కొంచం పురాణ వాఞ్ఙయాలని చేరిస్తే బాగుంటుంది అని నా అభిప్రాయం, నాబోటి వాళ్ళు ఏమన్న అర్ధం కాక పొయినా అనుమానాలు, అర్ధం కాని విషయాల వ్యక్తం పెద్దలు వివరించగలరు అని ఆశ పడుతున్నాను.
పెద్దలు, నేను ఏదన్నా తప్పుగా మాట్లాడితే అది నా చిన్నతనం అని మన్నించగలరు.
ఈ లైను. ఎవరికయినా యిక్కడ దొరికే ఏకాంతం మరెక్కడా దొరకదు. నీటితొట్టెలో నీళ్ళోసుకుంటూనే అర్కేమేడీసు పెద్ద ఫార్ములా కనిపెట్టాడు. ఈ కవిత ఆశు కవిత్వం లాగ ఉంది. ఇలాంటి కవితలు మరిన్ని రాస్తారని ఆశిస్తూ…
ఇంట్లో తూనీగలో మీ ఇదివరకటి కవితలుపిల్లలు నిద్దరోతున్నారు, వానకు తడిసిన పువ్వొకటి లోని మ్యాజిక్ కనిపించకపోయినా శైలి ఎప్పటిలాగే ఉంది. రోజువారీ జీవితం మీ లెన్సులోంచి చూస్తే చాలా అందంగా ఉంటుంది 🙂 యాపిల్లోంచి యాపిల్ ఊహ బావుంది. గేయంలా మా అమ్మాయితో కలిసి పాడుకోడానికి వీలుగా ఉంది. కృతజ్ఞతలు.
మీరు, “ఈ మాటలో ప్రచురించబడ్డ కథలు, కవితలు, వ్యాసాలు ఆంధ్రదేశంలో అచ్చుపత్రికలలోను, తిరిగి పుస్తక రూపంలోనూ అచ్చు వేయించుకునే రచయితలు, ఈ మాట పీర్లు చేసిన మార్పులని తిరిగి మార్చివేసో, లేదా పూర్తిగా తీసివేసో ప్రచురించుకుంటున్నట్టుగా మాకు చూచాయగా తెలియవచ్చింది. ఇది ఎంతమాత్రమూ సహించరాని నైతిక నేరం.” అని రాశారు.
నేను ఒక యేడాది కిందట, ఒక కధా సంకలనం ప్రచురించాను. అందులో, ‘ఈమాట’లో వచ్చిన నా కధలు కూడా కొన్ని వున్నాయి. స్పష్టంగా అదీ, ఇదీ అని చెప్పలేను గానీ, నా కధలని తిరిగి ప్రచురించేటప్పుడు, వాటిని మళ్ళీ చదవడమూ, తప్పులు దిద్దుకోవడమూ, కొన్ని మార్పులు చెయ్యడమూ చేశాను. అలా చెయ్యడానికి, రచయితగా నాకు నైతిక హక్కు వుంది. అది ఎంత మాత్రమూ ‘నైతిక నేరం’ కాదు. ఒక రచన మీద నైతికంగా పూర్తి హక్కులు ఎప్పుడూ ఆ రచయితకే వుంటాయి. అయితే, ప్రతీ కధ కిందా, అది మొదటి సారి ఎప్పుడు, ఎక్కడ ప్రచురించారో చెప్పడం సంస్కారవంతమైన నైతిక బాధ్యత. దాన్ని నిర్వరించాను. అంతే గానీ, ఒక రచయితకి, తన రచనను పునర్ముద్రించేటప్పుడు, దాన్ని దిద్దుకునే హక్కు లేదనడం నిరంకుశత్వమే.
అయితే, ‘ఈమాట” పత్రిక్కి ఒక హక్కు వుంది. “ఇక ముందు నుంచి, మీరు పంపే హామీ పత్రంలో అటువంటి మార్పులు ససేమిరా చెయ్యం అని సంతకం చేయాలి. అంతే!” అని రాశారు. అది మీ నియమం. దాన్ని ఇష్టపడే వాళ్ళే, మీకు రచనలు పంపుతారు. లేని వాళ్ళు వూరుకుంటారు. పంపరు. ఇలాంటి నియమం పెట్టడానికి మీకు హక్కు వుంది. అయితే, అలా ఒప్పుకోని వాళ్ళని, ‘నైతిక నేరం’ చేశారని అనడానికి మీకు హక్కు లేదు.
ఒక రచయిత, తాను రాసింది ఎప్పుడూ తిరిగి చూసుకుంటూ వుండాలి. తప్పు విషయాలు చెప్పినట్లయితే మార్చుకోవాలి. దిద్దు కోవాలి. కావాలంటే, చిన్న సంఘటనలు కలుపుకోవచ్చు, లేదా తీసెయ్యొచ్చు. ఇతరులు ఇచ్చిన సలహాలు సరి కాదనుకున్నప్పుడు, వాటిని మార్చుకునే హక్కు, ఆ రచయితకి ఎప్పుడూ వుంటుంది. వీలైతే, ఈ విషయాలన్నీ తన ముందు మాటలో ఆ రచయిత చెప్పుకోవచ్చు. ఇలా మార్చుకోవడం ఎప్పుడూ అభివృద్ధికరమైన విషయం. దాన్ని ‘నైతిక నేరం’ అని అనకూడదు. మొదటి సారి ప్రచురించినప్పుడు ఎలా వుందో, అచ్చు అలాగే ఎప్పుడూ వుండాలని అని అనడమే ‘నైతిక నేరం’ అవుతుంది.
జీనో పేరడాక్సు గురించి తఃతః అభిప్రాయం:
09/23/2012 8:45 pm
శ్రీయుతులు మాధవ్, మోహన లకు ధన్యవాదాలు.
శ్రీ వేలూరికి అభివందనలు. 1972 లోనే చదివాననుకుంటాను మీ అనువాదం. గుర్తు ఉండిపోయింది, నేనన్నవన్నీ అందులొ లేకపోయినా. మీరు హొలుబ్ పేరు చెప్పింతర్వాత ఆయన కవితలు కొన్ని చదివాను ‘ఈగ’ మొదలైనవి. అనువాదాలుగా కాకుండా తెలుగులో ఇటువంటి కవితలు వస్తాయా? అటువంటి బుద్ధి వికాసం తెలుగు వాళ్ళకు, ఇప్పుడున్న పరిస్థితి చూస్తుంటే, ఎప్పటికీ రాదేమోనని అనిపిస్తొంది.
తః తః
ప్రేమ కవితలు గురించి pournami అభిప్రాయం:
09/10/2012 3:24 am
మీ కవితలు చాలా బాగున్నాయి. మీ కవితలు చదువుతుంటే నాకు కవితలు రాయాలని అనిపిస్తుంది.
రెండు కవితలు – ఇద్దరు కవులు గురించి Dadala Venkateswara Rao అభిప్రాయం:
07/08/2012 1:34 pm
రెండు కవితలు వ్రాసి వాటిని
రెండు చెవుల్లో గింగిరాలు తిరుగుతూ,
రెండు కళ్ళలో నిలిచిపొయెలా చెయనా .
గిరిధరుణ్ణి తేనీటి వీందుకి పిలిచి
తేనీటి దాతా సుఖీభవ! అనిపించుకొనా
ఈమాట మే 2012 సంచికకు స్వాగతం! గురించి Prasad అభిప్రాయం:
06/02/2012 4:37 am
ఒక వేళ, నేను ఏమైనా కథలు లేదా కవితలు మీకు పంపాలంటే, పద్ధతి ఏమిటొ తెలుపగలరు.
[రచయితలకు సూచనలు అన్న పేజీలో అన్ని వివరాలు ఇచ్చాము – సం.]
చందవరం, ప్రకాశం జిల్లా గురించి అజ్ఞాత అభిప్రాయం:
05/09/2012 12:49 am
ఈరకం కవిత్వం అంటే నాకు చాలా ఇష్టం. రచయితని ‘మామూలు మాటలని కవితలుగా మలచగల అద్యుభయ కవయిత్రి’ అనచ్చు
ఆషాఢస్య ప్రథమ దివసే గురించి vikas,vinnakota అభిప్రాయం:
05/04/2012 4:38 am
గౌరవనీయులు జెజ్జాల కృష్ణ మోహన రావు మరియు సంపాదకులకు నామస్కారం
నేను, అమెరికాకి వచ్చి రెండేళ్ళు అయ్యింది, చిన్నపుడు 10వ తరగతి నుంచి మొదలు పెట్టిన వృత్తి విద్యలొ పట్టా కోసం వేట ఈమధ్యే పూర్తి అయ్యింది. నాకు జెజ్జాల కృష్ణ మోహన రావు గారి వ్యాసాలు చదివినప్పుడు ఒక రకం ఐన depression వస్తుంది. Sir, మీ వ్యాసాలు నాకు అర్ధం కాక పోయినా, తెలుగు భాషలో నా తెలియనితనం అజ్ణానం తేటతెల్లం అవుతోంది. ఈమధ్య ఎందుకో, దూరంగా ఉంటున్నందుకో ఏమో భాష మీద మమకారం, నేర్చుకోవాలన్న తాపత్రయం పెరుగుతోంది, కాని మీరు రాసిన ఋతుపర్ణము, కామవేదం లాంటి కవితలు లేదా మీరు ఎంతో శ్రమకోర్చి, పరిశోధించి రాసే వ్యాసాలు ఐనా సరే, పూర్తిగా కాదు కదా పావు వంతు ఐనా నాకు అర్ధం కావడం లేదు. దయచేసి తప్పుగా అర్ధం చేసుకొకండి. భాష సంస్కృతి అంటూ పెద్ద మాటలు పక్కన పెడితే ఆఖరికి సినిమా పాటలు కూడా కొన్ని సార్లు అర్ధం కాని పరిస్థితిలొ ఉన్న నాలాంటి వాడు తెలుగు నేర్చుకోవాలి అంటే అసలు వీలు పడుతుందా?
ఈ ఒక్క సందర్భమే కాదు ఎప్పుడన్న పైత్యమో భక్తో ప్రకోపించి ఏ రుద్రమో, శంకర భాష్యాల అనువాదాలో netలో వెతికి పట్టుకున్నా నాలాంటి వాడికి ‘ఒం” ‘నమహ్’ తప్ప ఇంకో ముక్క అర్ధంకావు. వాటికి అర్ధాలు తెలియవు.
ఈసారి, India వెళ్ళినప్పుడు ఊరగాయలు కాకుండా, ఓ నాలుగు పుస్తకాలు కొనుక్కుంటే చాలు, కాని ఎక్కడ మొదలు పెట్టాలి ఎలా మొదలు పెట్టలి అన్నదే ప్రశ్న? మీ వ్యాసానికి ఏరకంగాను సంబంధం లేక పొయినా దయచేసి నాకు దైవపరమైన పుస్తకాలు, భాష బాగు పడడానికి ఉపయుక్త కారమైనవి ఏమన్న సుచించమని మనవి.
అలాగే పత్రికా ముఖంగా మరొక్క మనవి, ఈ-మాట గ్రంధాలయంలో కొంచం పురాణ వాఞ్ఙయాలని చేరిస్తే బాగుంటుంది అని నా అభిప్రాయం, నాబోటి వాళ్ళు ఏమన్న అర్ధం కాక పొయినా అనుమానాలు, అర్ధం కాని విషయాల వ్యక్తం పెద్దలు వివరించగలరు అని ఆశ పడుతున్నాను.
పెద్దలు, నేను ఏదన్నా తప్పుగా మాట్లాడితే అది నా చిన్నతనం అని మన్నించగలరు.
వికాస్ విన్నకోట
స్నానాల గదిలో గురించి శారదా కిషోర్ అభిప్రాయం:
04/20/2012 5:09 am
ఆవిరి నిండిన ఈ గదిలో నేనొక్కదానినే
ఈ లైను. ఎవరికయినా యిక్కడ దొరికే ఏకాంతం మరెక్కడా దొరకదు. నీటితొట్టెలో నీళ్ళోసుకుంటూనే అర్కేమేడీసు పెద్ద ఫార్ములా కనిపెట్టాడు. ఈ కవిత ఆశు కవిత్వం లాగ ఉంది. ఇలాంటి కవితలు మరిన్ని రాస్తారని ఆశిస్తూ…
రెండు కవితలు గురించి నవీన్ నంబూరి అభిప్రాయం:
02/26/2012 3:36 pm
ఇంట్లో తూనీగలో మీ ఇదివరకటి కవితలు పిల్లలు నిద్దరోతున్నారు, వానకు తడిసిన పువ్వొకటి లోని మ్యాజిక్ కనిపించకపోయినా శైలి ఎప్పటిలాగే ఉంది. రోజువారీ జీవితం మీ లెన్సులోంచి చూస్తే చాలా అందంగా ఉంటుంది 🙂 యాపిల్లోంచి యాపిల్ ఊహ బావుంది. గేయంలా మా అమ్మాయితో కలిసి పాడుకోడానికి వీలుగా ఉంది. కృతజ్ఞతలు.
ప్రేమ కవితలు గురించి pradeep అభిప్రాయం:
02/03/2012 3:10 am
మీ కవిత చాలా బాగున్నాయి. మీ కవితలు చదువుతుంటే నాకు కవితలు రాయాలని అనిపిస్తుంది. very nice
కొత్త ఏడాదికి కొత్త తీర్మానాలు గురించి జె. యు. బి. వి. ప్రసాద్ అభిప్రాయం:
01/01/2012 3:43 pm
ఈమాట సంపాదకులకు,
మీరు, “ఈ మాటలో ప్రచురించబడ్డ కథలు, కవితలు, వ్యాసాలు ఆంధ్రదేశంలో అచ్చుపత్రికలలోను, తిరిగి పుస్తక రూపంలోనూ అచ్చు వేయించుకునే రచయితలు, ఈ మాట పీర్లు చేసిన మార్పులని తిరిగి మార్చివేసో, లేదా పూర్తిగా తీసివేసో ప్రచురించుకుంటున్నట్టుగా మాకు చూచాయగా తెలియవచ్చింది. ఇది ఎంతమాత్రమూ సహించరాని నైతిక నేరం.” అని రాశారు.
నేను ఒక యేడాది కిందట, ఒక కధా సంకలనం ప్రచురించాను. అందులో, ‘ఈమాట’లో వచ్చిన నా కధలు కూడా కొన్ని వున్నాయి. స్పష్టంగా అదీ, ఇదీ అని చెప్పలేను గానీ, నా కధలని తిరిగి ప్రచురించేటప్పుడు, వాటిని మళ్ళీ చదవడమూ, తప్పులు దిద్దుకోవడమూ, కొన్ని మార్పులు చెయ్యడమూ చేశాను. అలా చెయ్యడానికి, రచయితగా నాకు నైతిక హక్కు వుంది. అది ఎంత మాత్రమూ ‘నైతిక నేరం’ కాదు. ఒక రచన మీద నైతికంగా పూర్తి హక్కులు ఎప్పుడూ ఆ రచయితకే వుంటాయి. అయితే, ప్రతీ కధ కిందా, అది మొదటి సారి ఎప్పుడు, ఎక్కడ ప్రచురించారో చెప్పడం సంస్కారవంతమైన నైతిక బాధ్యత. దాన్ని నిర్వరించాను. అంతే గానీ, ఒక రచయితకి, తన రచనను పునర్ముద్రించేటప్పుడు, దాన్ని దిద్దుకునే హక్కు లేదనడం నిరంకుశత్వమే.
అయితే, ‘ఈమాట” పత్రిక్కి ఒక హక్కు వుంది. “ఇక ముందు నుంచి, మీరు పంపే హామీ పత్రంలో అటువంటి మార్పులు ససేమిరా చెయ్యం అని సంతకం చేయాలి. అంతే!” అని రాశారు. అది మీ నియమం. దాన్ని ఇష్టపడే వాళ్ళే, మీకు రచనలు పంపుతారు. లేని వాళ్ళు వూరుకుంటారు. పంపరు. ఇలాంటి నియమం పెట్టడానికి మీకు హక్కు వుంది. అయితే, అలా ఒప్పుకోని వాళ్ళని, ‘నైతిక నేరం’ చేశారని అనడానికి మీకు హక్కు లేదు.
ఒక రచయిత, తాను రాసింది ఎప్పుడూ తిరిగి చూసుకుంటూ వుండాలి. తప్పు విషయాలు చెప్పినట్లయితే మార్చుకోవాలి. దిద్దు కోవాలి. కావాలంటే, చిన్న సంఘటనలు కలుపుకోవచ్చు, లేదా తీసెయ్యొచ్చు. ఇతరులు ఇచ్చిన సలహాలు సరి కాదనుకున్నప్పుడు, వాటిని మార్చుకునే హక్కు, ఆ రచయితకి ఎప్పుడూ వుంటుంది. వీలైతే, ఈ విషయాలన్నీ తన ముందు మాటలో ఆ రచయిత చెప్పుకోవచ్చు. ఇలా మార్చుకోవడం ఎప్పుడూ అభివృద్ధికరమైన విషయం. దాన్ని ‘నైతిక నేరం’ అని అనకూడదు. మొదటి సారి ప్రచురించినప్పుడు ఎలా వుందో, అచ్చు అలాగే ఎప్పుడూ వుండాలని అని అనడమే ‘నైతిక నేరం’ అవుతుంది.
– జె. యు. బి. వి. ప్రసాద్