పాఠకుల అభిప్రాయాలు


10819

« 1 2 3 4 5 ... 1082 »

  1. నాకు నచ్చిన పద్యం: కవిరాజశిఖామణి కవిత్వశక్తి గురించి శర్మ దంతుర్తి గారి అభిప్రాయం:

    02/14/2017 12:46 pm

    >> He could not have released the arrows.

    నేను చదివిన కధల పుస్తకాలలో (చందమామ?) ఇలా ఉన్నట్టు గుర్తు. శివపురాణం లోనిది అనుకుంటా. నా అసందర్భపు ప్రసంగం ఈ అవధానంలో …

    “మన్మధుడు రావడంతోనే శివుడు తపస్సు చేసుకునే చోటు పూర్తిగా మారిపోయింది. వసంతం వచ్చినట్టూ కోయిలలు కూయడం ప్రారంభించాయి……. కళ్ళు తెరిచిన శివుడికి అక్కడే సపర్యలు చేస్తూన్న పార్వతి కొత్తగా కనబడింది. ఇదే అదనుగా మన్మధుడు తన బాణాలు గురిచూసి ఒక్కొక్కటిగా శివుడిమీదకి వదిలాడు. అశోకమూ, అరవిందమూ, చూతమూ, నవమల్లికా ఏమీ చేయలేకపోయాయి గానీ మన్మధుడి అయిదో బాణమైన నీలోత్పలం శివుడి హృదయాన్ని గాయపర్చింది.

    దానితో ఒక్కసారి ఉగ్రుడైన శివుడు “ఎవడురా నా మనసుని గాయపరిచింది?” అంటూ ఫాల భాగంలో ఉండే మూడో కన్ను తెరిచాడు. మరుక్షణంలో అప్పటివరకూ వింతకాంతులీనే వనం బూడిద కుప్పగా మారింది. పరమేశ్వరుడు మళ్ళీ తపస్సు చేసుకోవడానికి కళ్ళు మూసుకున్నాడు.”

    So the surgical operation by Siva was done to create the waste land from a beautiful spring time weather in a place serviced by none other than the Jagan maata herself!

    BTW if either Veluri/Laila garu is trying to drag Siva to court, please note that the courts may not admit the hearsay I quoted as a witness or proof. :-). Need more solid documentation/evidence and probably audio/video. Hmm.

  2. నేలసంపెంగ గురించి అవినేని భాస్కర్ గారి అభిప్రాయం:

    02/14/2017 6:12 am

    శ్రీమన్నారాయణ గారూ, మీరడిగిన చిన్న ప్రశ్న మిక్కిలియానందము కలిగించుచున్నది. ఇటువంటివి చూసే మరెందరికో తోచే తలపుని మీరు ప్రశ్నగా అడిగి నాకు జవాబు చెప్పే అవకాశం కల్పించారు 🙂

    భాషా భోధకులైన మీకు తెలియంది కాదు. వ్యాఖ్యరాసే ముందు నాకూ ఈ అనుమానం కలిగింది. సంపాదకులుగా మా వ్యక్తిగతాభిరుచుల ప్రకారమే మేము పోలేము కదా? పత్రికకున్న ప్రమాణాలకు సరిపోయే రచన ఏదైనా, ఎవరు రాసినా ప్రచురించుతాము. మీరన్నట్లే బాగున్నవే పాఠకులకి అందించాలనుకుంటాము, అందిస్తాము!

    పాఠకుడిగా చూస్తే కొన్ని నా అభిరుచికి నచ్చేవి ఉంటాయి. అలా నచ్చినపుడు ఆ భావాన్ని రచయితకీ, ఇతరప్రజానికానికీ తెలియజేయాలనుకోవడం తప్పుకాదు అన్న ఉద్దేశ్యంతోనే “చక్కని కథని తెలుగు పాఠకులకు అందించినందుకు ధన్యవాదాలు” అని వ్యాఖ్య రాశాను. బహుశా మీరు కూడా నానుండి ఇది రాబట్టడానికే ఈ ప్రశ్న అడిగారని అనిపిస్తుంది. ఈసారి నుంచీ ఒక పాఠకుడిగా అని చెప్పి మరీ నా స్పందన తెలియజేసుకుంటాను.

    ఈ ఒక్క కథనే పైకి తేవాలన్నది నా ఉద్దేశ్యం కానే కాదు. ఒక పాఠకుడిగా నాకు నచ్చిన రచనలకీ, నాలో స్పందన కలగజేసే రచనలకీ వ్యాఖ్యలు రాస్తాను. మీ వ్యాఖ్యని అన్యధా భావించలేదని ఇందుమూలంగా తెలియజేసుకుకుంటున్నాను.

    భాషా బోధకులని ఇలా కలుసుకోవడం సంతోషంగా ఉంది.

    ఇట్లు
    భాస్కరం

  3. నాకు నచ్చిన పద్యం: కవిరాజశిఖామణి కవిత్వశక్తి గురించి వేలూరి వేంకటేశ్వర రావు గారి అభిప్రాయం:

    02/13/2017 10:44 pm

    శ్రీ మురళీధర రావు నన్ను ఒక పెద్ద సంస్కృతసమాసంలో సవర్ణదీర్ఘసంధిలో కాబోలు (?)బిగించి నాకులేని సామర్ధ్యాన్ని నాకు అంటగట్టారు. అయ్యా! నేను ‘భూత’ సంపాదకుడినే; ఆభూత సంపాదకుణ్ణి కాదు.

    ఇకపోతే “మోహనాంగి,” కృష్ణదేవరాయలు వారితో చదరంగం ఆడుతూ గొణిగిన పద్యం:

    గీ: ఒత్తుకొనివచ్చు కటి కుచోద్వృత్తి చూచి
    తరుణి తను మధ్యమెచటికో తలగి పోయె
    ఉండెనేనియు కనపడకున్నె? అహహ!
    ఉద్ధతుల మధ్య పేదల కుండతరమె?

    ఆఖరి పాదంలో నేను అల్పుల కుండతరమె? అని సందర్భానుసారంగా మార్చాను.

    దీని వెనుక కథ ప్రస్తుత వివాదానికి అప్రస్తుతం అనుకోండి. అయితే, మీరు చెప్పింది అక్షరాలా నిజం. ఆ పద్యం, సంకుసాల నృసింహకవి(1520 ప్రాంతం) రాసిన పద్యం.

    ఇక్కడ 101 Economics గుర్తుచేసుకోవాలి.
    నృసింహకవి ఆ పద్యాన్ని, ఆపద్యం ఉన్న తాళపత్రంతోసహా, మోహనాంగికి నాలుగువేలవరహాలకు అమ్ముకున్నాడు. ఆవిడ ఆపద్యాన్ని కొనుక్కున్నది. ఆ పద్యం ఒక వస్తువు. ఒక దినుసు. అందుచేత ఆపద్యం మోహనాంగిదే అని నేను అంటాను.

    ఆయనెవరో కవిగారు ముక్కుమీద పద్యం బాగా రాసాడుగదా అని, మరొక కవిగారు ఆ పద్యాన్ని సంగ్రహించి తన ప్రబంధంలోకి ఎక్కించటం వంటిది కాదు. ఇక్కడ జరిగింది న్యాయబద్ధమైన వ్యాపారం. ఒకరు అమ్ముకున్నారు; మరొకరు కొనుక్కున్నారు. It was legally binding అందుచేత ఆ పద్యం మోహనాంగిదే అని వాదిస్తాను!

    Now, in re: Lyla’s arguments. I completely disagree with her arguments.

    She says: “ However, after reading a few times, it appears to me Manmadha did release a few arrows. (His bow is loaded with arrows. Why would he tweak the bow string, if he is not releasing the arrows? Who pulls the trigger of a loaded gun, if not to release the bullets?)”

    I have looked into several freely available commentaries of Kumarasambhavam. In my humble opinion, Manmadha was ‘literally’ scared to death. He could not have released the arrows. He did not pull the bow string. So, the arrows were never released. Neither they were dropped on the floor. Siva was unnecessarily aggressive and he should not have turned Manmadha into cinders. In any court of law, Siva would lose badly, even if the case were to be brought up in deep South of the USA. In addition, she gives an “American style example” as an analogy, the intent of ‘pulling the trigger of a loaded gun, ya da ya da !’ It certainly convinces the innocent, but it doesn’t have a prayer (to quote her) in a court of law.

    She makes some assertive diagnosis as to some ‘poison’ on the arrows or some thing. I have great respect for her professional wisdom and experience but in the case of Siva and Manmadha her diagnosis is totally wrong. Now, I rest my case.

    Finally, I hope Lyla might be willing to agree that you could be compared to Pound, and Kameswara Rao could be to Eliot (That is Eliot before the severe surgical operations on The Waste Land).

    Regards.
    Veluri Venkateswara Rao.

  4. నేలసంపెంగ గురించి శ్రీమన్నారాయణ గారి అభిప్రాయం:

    02/13/2017 3:32 pm

    శ్రీమత్సుందర అవినేని భాస్కరం గారు సంపాదకులు యని మీ పత్రిక గురించిన పుటలో చూచియున్న గుఱుతు. చిన్న ప్రశ్న యడగమని మదియందు యొక తలపు తోయగా యడుగుచుంటిని. సంపాదకులై వారు బాగున్నదనుకొనియే కదా యచ్చు వేసినారు, మరి ఆ యచ్చు వేసిన కథను బాగున్నదని మరల ఇచట చెప్పుటేమి ? అటుల చేయుట వలన ఈ ఒక్క కథను మాత్రము పైకి తేవలయునన్నదిగా కాన్పట్టును పాఠకులకు. ఏ పత్రికయందు చూడలేదు యిది. అందువలన యడుగుచుంటిని. అన్యధా భావించవలదు.

    శ్రీమన్నారాయణ
    భాషా బోధకుడు
    ఆంధ్ర క్రిస్టియను పాఠశాల
    తేలుకుంచి

  5. నాకు నచ్చిన పద్యం: కవిరాజశిఖామణి కవిత్వశక్తి గురించి శర్మ దంతుర్తి గారి అభిప్రాయం:

    02/13/2017 2:26 pm

    పద్యం అంత ఆకట్టుకోలేకపోయినా కామెంట్లు మాత్రం చెడ నవ్విస్తున్నాయండి.

    ఏల్చూరిగారు “వామనత్వం” అనడంతోటే కామేశ్వర్రావుగారి గొప్పతనం చెప్పేసారు ఒక్క ముక్కలో. ముందు ఎలాగా “చరణ తలంబున రసాతలంబును, పాదంబుల వహ్నియు……బ్రహ్మాండంబు దన మేనికప్పు తెఱంగున నుండ” లాగా విజృంభించేస్తారని కాబోలు. ఇంక ఏల్చూరి గారి గురించి చెప్పేదేముంది? ఆయన ఇక్కడ అతిరథ మహారథులు.

    వేలూరిగారికి ఇలా ఇద్దరు దిగ్గజాల (రెండు అనేది తప్పు అని నా వోటు) మధ్యలో సరదా తగాదాలు పెట్టి జరగబోయే “ఫన్” చూద్దామనే ఆశ తీరదని నాకనిపిస్తోంది. ఈ మధ్యన ఏదైనా పాత కంప్యూటర్ స్క్రిప్ట్ దిద్దుతున్నారా గురువుగారూ, బిగిన్, ఎండ్ అన్నారు? 🙂

    ఇంకపోతే లైలా గారు సైన్సు పాయింట్లు లాగుతూ (దేవుడికి చెమట్లు పట్టవ్!) వెర్రి ముదిరే పరిస్తితులని చూపించి బుద్ధుడి మార్గంలాగా అందీ అందకుండా తప్పించుకుంటున్నారు శివుడికీ, శక్తికీ ఇద్దరికీ బెనిఫిట్ ఆఫ్ డౌట్ ఇచ్చేసి. ఆవిడకి – ముందు ఐడియా ఎలాగోలా టైప్ చేసేయడం అనేది ముఖ్యం గానీ తెలుగులో ఇవన్నీ ఇంత వివరంగా చెప్పలేరని – అనిపించింది కాబోలు.

    I guess drug toxicity happens only to humans and not to Gods (in your own line of thinking that Gods don’t sweat). So here is a poem Potana wrote on the toxic effects of హాలాహలం on శివ

    మ. కదలంబారవు పాప పేరు నొడలన్ ఘర్మాంబు జాలంబు పు
    ట్టదు నేత్రంబులు నెర్రగావు నిజజూటా చంద్రుడున్ గందడున్
    వదనాంభోజము వాడ దావిషము నాహ్వానించుచో డాయుచో
    బదిలుండై కడి జేయుచో దిగుచుచో భక్షించుచో మ్రింగుచోన్

    ఇది జరిగినప్పుడు అక్కడే శివుడి చుట్టూ ఉన్నవాళ్లలో పారామెడిక్ లకీ కూడా ఏమీ పనిపడినట్టు కనబడదు మరి. 🙂

  6. నేలసంపెంగ గురించి అవినేని భాస్కర్ గారి అభిప్రాయం:

    02/13/2017 1:40 pm

    చక్కని కథని తెలుగు పాఠకులకు అందించినందుకు ధన్యవాదాలు లక్ష్మీదేవి గారూ.

  7. సత్య దర్శనం గురించి anyagaami గారి అభిప్రాయం:

    02/13/2017 11:47 am

    శర్మగారు, ఈమహాభారత కథ చాలామందికి తెలిసిందే. మంత్రసూక్తం తెలిసిందే అయినా రెండింటితోను అద్భుతమైన అద్వైత సూత్రాలని ఆవిష్కరిస్తూ, ఒకేసారి సత్య దర్శనం, కృష్ణభగవానుడి దర్శనం చేయించారు. నేను చదివిన ఎన్నో కథలలో మీది అత్యుత్తమమైన పది కథల్లో ఒకటి. మీకెన్నో ధన్యవాదాలు, నమస్కారాలు.

  8. నాకు నచ్చిన పద్యం: కవిరాజశిఖామణి కవిత్వశక్తి గురించి lyla yerneni గారి అభిప్రాయం:

    02/12/2017 3:31 pm

    “కాళిదాసు కుమారసంభవంలో శివుడు ఉదాత్తుడైన కావ్యనాయకుడు. అసలు మన్మథబాణం తనని తాకకుండానే మారుని భస్మం చేస్తాడు.” – The essayist.
    My thoughts on the first poem:

    This poem of Nannechoda does not have a prayer. It is poorly constructed. The poet lost his line of thought. He is also out of line. There is no defense for this poem.

    1. Gods don’t sweat.

    Please refer to poem 182, in the fifth chapter in Srinadha’s Sringara Naishadham. Where Damayanthi is trying to distinguish the mortal Nala from Gods.

    మ. ధరణిం బొందని కోమ లాంఘ్రి కమల ద్వందంబులున్, ఘర్మ శీకర సిక్తంబులు గాని ఫాలములు…

    If Indra, Agni, Yama, Varuna -these gods, they don’t sweat, Parvathi and Siva who are higher caliber gods, why would they sweat? That’s preposterous.(Apparently Shakespeare caused some disgust to the critics like C.S. Lewis when he made Venus and Adonis sweat, in his play. May be Adonis can sweat but Venus the goddess of love to sweat! That’s a No. No.)

    2. Comparing Siva to Himavanthudu, father of Parvathi is totally out of line. Indecent. Then the poet to drag Ganga into the bad metaphor muddle, is beyond bad taste.

    Kameswara Rao ( ‘garu’ – seems to be no longer implied – but incorporated and implemented as part of upgrade package of eemaata 2017) – made an interesting comment. That in Kalidasa’s Kumara Sambhavam – Siva is not hit by arrows of Manmadha. Siva only came under the spell of Parvathi’s beauty. So I read the scene again. I do think there is some ambiguity. I thought Kalidasa probably is having the same protective anxiety towards his hero Siva, as he had for his hero Dushyamtha. And is being vague.

    However, after reading a few times, it appears to me Manmadha did release a few arrows. (His bow is loaded with arrows. Why would he tweak the bow string, if he is not releasing the arrows? Who pulls the trigger of a loaded gun, if not to release the bullets?) Surely his drugged arrows caused some altered sensorium in Siva, and made him feel romantic towards Parvathi. Siva notices the change in him and looks for the possible causes, other than Parvathi. Siva then spots Manmadha lurking around, ready to release his sammohanastra. In a sudden burst of anger he turns Manmadha into cinders. That anger of Siva could be drug induced too. Once the short acting drug is out of his system, all spell is broken. Siva regains his balance. Parvathi leaves disappointed. The story moves on.

    Anyway, what I wanted to say is, it is dramatic to incinerate Manmadha, under the influence of drugs, but it’s unconscionable if Siva takes it out on Manmadha, for no reason at all.

    3. About small sweats of Siva breaking out into streams of sweat -as big as- rivulets of Ganges is totally ridiculous.
    Then I have to think of impending hypoglycemic coma, as well as compounded drug toxicity in Siva and have to call paramedics.
    The poet at this point is totally lost. The poem became irreparable.

    Also, I really think some poets, artists, have to come off this image fixation of Siva – having moon and Ganga plastered to his head. Giving Siva no room to move around. As though, wherever Siva is going these two have to go with him. I think the older poets’ imaginary visions are much grander. That Siva is Omniscient. Magnificent. He is so high, that moon appears to be a jewel on his head. He is so powerful a guy, that he is requested by Gods to facilitate bringing the mighty Ganges from heaven to earth. Because he is the only one who can withstand her force of impact, reduce it and channel her for the benefit of mortals. None of these imaginary celestial characters are glued together forever.

    I dislike the rude, vulgar illicit 2nd wife impositions on Ganges. She is a grand person in her own right. I even dislike the idea of అర్ధ నారీశ్వర -Drawing Siva and Parvathi as one body. (Beautiful broad concepts being distorted by very narrow interpretations in subsequent art forms.) I just think a man and a woman should have their own space, their own bodies, they cannot be united all the time. What a boring burden then they become to each other. Constantly dragging each other around.

    అదిగో అలాటి వెర్రి ముదిరితేనే,  “దీని బర్రె మొకం ముండది ఇదొకటి నా పానానికని…” అనే సిట్యుఏషన్ వస్తుంది. I am on the guy’s side at that point, in that poem. That is a good poem. I took a side in that line. ఫెమినిస్టులు నా తిత్తి తీసినా సరే. It is not only women’s lives matter. The guys’ lives matter too.

    I am all for freedom. All around.

    Lyla

  9. నాకు నచ్చిన పద్యం: కవిరాజశిఖామణి కవిత్వశక్తి గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు గారి అభిప్రాయం:

    02/12/2017 3:45 am

    ‘ఈమాట’ పత్రికా భూతపూర్వ సంపాదకదిగ్గజాయమానులు, సహృదయులు శ్రీ వేలూరి వేంకటేశ్వరరావు గారు చమత్కారికగా ప్రస్తావించిన దిగ్గజద్వయీ పుంస్త్వ-పుంస్త్వేతరత్వనిర్దిదిక్షకు మునుపు సమాధేయాలుగా రెండు మనవి మాటలు:

    దిగ్గజాలు పుంస్త్వభావాన్ని పొందినప్పుడు గజశాస్త్రంలో భద్రగజాలకు ఆవశ్యకమైన ‘మదము’ లేనందువల్ల ఆ ఇద్దరిలోనూ ‘ఉద్ధతులూ’ లేరు; విద్వన్మాన్యులైన మీకు తన్మధ్యోపగతమైన అల్పీయత్వమూ లేదు.

    ఆ పద్యం అంతగా మీ అభిమానానికి నోచుకొన్న కృష్ణదేవరాయల కుమార్తె అని చెప్పబడే మోహనాంగి రచన కాదు; అది సంకుసాల నృసింహకవి రచించిన కవికర్ణరసాయనంలోని (3-25) వ పద్యం.

    ఇక, అసలు సంగతి: శ్రీ కామేశ్వరరావుగారు నాకు అభిమానపాత్రులు. అద్యతనకాలంలో తమ వ్యాసాల ద్వారా (పద్య) కవిత్వాభిరుచిని బహుముఖీనం చేయటానికి ప్రయత్నిస్తున్న సాహిత్యికులుగా వారంటే అభిమానం నాకు. అందువల్ల ఎప్పుడైనా వారితో అభిప్రాయైకధ్యం విలోపించినా, దిగ్గజాష్టకంలో నా ‘వామనత్వ’మూ, వారి ‘సుప్రతీక’త్వమూ సార్వభౌమంగా తెలిసినవే కనుక “పోరు” నీరాట వనాటాల జోరుగా పరిణమించే అవకాశం లేదు. నేరమిని గూర్చిన చర్చ కాదన్న నేరిమితోడి కూరిమితోడి పోరిమి కాబట్టి నన్నెచోడుని మాటలలోనే చెప్పాలంటే, “అభిరామఘోరంబు” అని ఎవరైనా అనుకోవచ్చును. 🙂

    అయినా, ఆత్మీయతానైమిత్తికమైన ముహూర్తకాలచక్రంలో షష్ఠాష్టకమేమీ లేనందువల్ల గాయనశాఫరికపాఠకులకు వాక్పుష్పాపచయం పరిహాసభాజకం కాగల ఆ మాత్రపు పోరు జరిగే అవకాశమూ కనబడటం లేదు. 🙂

    నన్నెచోడుని కుమారసంభవంలో శ్రద్ధావైసాదృశ్యం కలరూపు ఎటువంటిదో ప్రతిపద్యాన్ని పరీక్షానిషోపలం పైని గీచి చూచినప్పుడు కాని తెలియదు. కామేశ్వరరావు గారు ప్రకటించిన పద్యం పరిశీలనీయం అని తోచి మైత్రీధర్మంగానే నేను ఆ వాక్యాలను, మరొక పద్యం క్రింద మరికొన్ని వాక్యాలను వ్రాశాను. నా అభిప్రాయం సమంజసం కాకపోతే సరిదిద్దుకోవటానికి నేనెప్పుడూ సిద్ధమే.

    వెన్నుడును వెన్ను నితవరి
    గున్నయేన్గుల జమ్ Eliot లుండ
    ఎన్న నేటికి Pound రకేశుని
    కున్న సత్త్వంబున్.

    సప్రశ్రయంగా,
    ఏల్చూరి మురళీధరరావు

    మీకెప్పుడైనా వీలైనప్పుడు ఈ వ్యాసాన్నీ పరికింపగోరుతున్నాను: వాకిలి పత్రికలో “పోతన – నన్నెచోడులు చిత్రించిన మన్మథుని రథనిర్మాణం”

  10. నాకు నచ్చిన పద్యం: ప్రవరుని హిమాలయ దర్శనం గురించి మోహన గారి అభిప్రాయం:

    02/11/2017 10:57 pm

    అయ్యా, మనుచరిత్ర ఈమాట గ్రంథాలయములో గలదు. మీరు కోరిన పద్యము రెండవ ఆశ్వాసములో ఉన్నది. విధేయుడు – మోహన

« 1 2 3 4 5 ... 1082 »