Expand to right
Expand to left

పాఠకుల అభిప్రాయాలు


ఈ పదం(పదాలు) ఉన్న అభిప్రాయాలు చూపించండి

ఇప్పటిదాకా ఈమాట లో తెలియచేసిన అభిప్రాయాలు: 10432

«కొత్త అభిప్రాయాలు 1 2 3 4 5 ... 1044 పాత అభిప్రాయాలు»

  1. నాకు నచ్చిన పద్యం: మాధవపెద్దివారి మధుర స్మృతికావ్యం గురించి కామేశ్వరరావు అభిప్రాయం:

    08/07/2016 12:12 am

    Beautiful write up Lyla garu! మీ వచనమంటే నాకు చాల ఇష్టం.
    ఇకపై పాఠకులు ఈమాటని వ్యాసాల కోసం కాక కామెంట్ల కోసమే చదువుతారు కాబోలు! 🙂
    అన్నట్టు, మాధవపెద్ధివారు కూడా ఖయ్యాం రుబాయీలకి అనుసృజన చేసారు. వాటినికూడా అనువాదాలుగా భావించక చదివితే బాగుంటాయి.

  2. అ, న్యాయం గురించి శర్మ దంతుర్తి అభిప్రాయం:

    08/05/2016 12:49 pm

    పాలసీ తీసుకున్న ఒక యేడాది తర్వాత (ఈ పరిమితి ఒక్కో రాష్ట్రానికి ఒక్కోలాగా వుండొచ్చు), ఆ పాలసీ తీసుకున్న మనిషి ఆత్మహత్య చేసుకున్నా, ఆ ఇన్స్యూరెన్సు కంపెనీ డబ్బు ఆ మనిషి కుటుంబానికి ఇచ్చి తీరాలి.

    నమస్తే అందరికీ. ఇంతవరకూ వీటిని చూడలేదు. ఆనంద్ గారు కద్థలో ఎక్కడా కూడా రామారావు ఇన్స్యూరెన్సు ఎప్పుడు తీసుకున్నాడో నేను రాయలేదు. గమనించారా?

  3. ఎవరు చూడొచ్చేరు? గురించి Dadala Venkateswara Rao అభిప్రాయం:

    08/04/2016 3:17 pm

    క్రిస్టీనా రొసెట్టీ (1830-1894) తన కవితలొ గాలిని మనం చూడలేమని తెలిసినా గాలి మనకు ఎందువల్ల కనిపించదొ అని కొణములొ ఎంతో చమత్కారంగా చాలా చక్కగా వర్ణిస్తుంది.

    “గాలిని నీవూ చూడలేదు – నీనూ చూడలేదు.
    అది వ్రేలాడిన ఆకుల తొణికిసలసందుల్లొంచి దూరి వెళ్ళిపోతుంది.
    గాలిని నీవూ చూడలేదు – నీనూ చూడలేదు.
    అది తలవంచిన చెట్లమీదుగా చాల్లగా జారుకుంతుంది”.

    Who has seen the wind?
    Neither I nor you:
    But when the leaves hang trembling,
    The wind is passing through.

    Who has seen the wind?
    Neither you nor I:
    But when the trees bow down their heads,
    The wind is passing by.

  4. తెలుగు భాష వయస్సెంత? గురించి కట్టా శ్రీనివాస్ అభిప్రాయం:

    08/03/2016 10:50 pm

    హిందు దినపత్రికలో వచ్చిన ఈ వార్త తెలుగు భాషా మరింత ప్రాచీనమైనదని నిరూపించే ఆధారాలు దొరికాయి అంటోంది. (లింకు ఓపెన్ కావడంలో ఇబ్బందులున్నాయని పూర్తిపాఠం కూడా క్రిందనే ఇచ్చాను)
    http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-andhrapradesh/article1971071.ece

    Telugu is 2,400 years old, says ASI
    The Archaeological Survey of India (ASI) has joined the Andhra Pradesh Official Languages Commission to say that early forms of the Telugu language and its script indeed existed 2,400 years ago.

    D. Jithendra Das, Superintending Archaeologist, ASI, Hyderabad Circle, cited three inscriptions discovered at Bhattiprolu in Guntur district that contained several Telugu roots or words, as “indisputable evidence” in support of the finding. All these inscriptions date back to 400 B.C. He showed magnified pictures of these inscriptions as also charts relating to evolution of Telugu letters since Mauryan times to journalists here on Wednesday. An English translation of one inscription reads: “Gift of the slab by venerable Midikilayakha.”

    Dr. Das and A.B.K. Prasad, Official Languages Commission Chairman, explained that Midikilayakha might be an independent Andhra king at that time. Bhattiprolu indicated, without an iota of doubt, the existence of Telugu words even a century before Emperor Ashoka (300 BC). Asked if the ASI would testify its findings before the Union government to secure classical language status to Telugu, Dr. Das said he would do so if asked by the Centre and “not on our own.”

    Telugu language was found more refined in the inscriptions found at Kantamnenivarigudem, Guntupalli in West Godavari district, and Gummadidurru and Ghantasala in Krishna district.

  5. మల్లె అంటు గురించి Vaidehi Sasidhar అభిప్రాయం:

    08/03/2016 9:26 pm

    అభిప్రాయాలు తెలిపిన సాహితీ మిత్రులకు ధన్యవాదాలు

  6. నాకు నచ్చిన పద్యం: మాధవపెద్దివారి మధుర స్మృతికావ్యం గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:

    08/03/2016 7:01 pm

    Thanks to the contributors, for making it possible to get to know the Telugu Poet మాధవపెద్ది సుందర రామశాస్త్రి. I did not know him before. I am glad, I do now.

    I like to get into some discussion on the essay. Because genetically I am contentious. But first, in the same spirit of essayist – which is appreciation of poetry- I am presenting this writing on Duvvuri Ramireddy’s literary work/s. (I like Telugu Script. I feel some of the beauty of any language is associated with its script. So I typed this writing of mine – which is originally published in “RTS” in the racchabanda Yahoo groups, in Dec 2006, – now into Telugu, for readers of eemaata.) Please read on, if you wish.

    At some point in my reading I have stopped looking at “పానశాల” as a translation and started looking at it as a love poem.

    పానశాల ఒక ప్రేమ కావ్య ఖండిక. పానశాల ఒక విరహ గీతిక. పానశాల ఖయ్యాము అనువాదముగా భావించటం మాని చదివితే అందులో రామిరెడ్డి హృదయ సాక్షాత్కారం జరుగుతుంది. ఈ రామిరెడ్డి ఒక చక్కని స్వభావం కల యువకుడు. ఒక సంపన్నుడు. ఒక మోతుబరి రైతు. అన్ని విషయములయందు ఆసక్తి ఉన్నవాడు. సైన్సు, సాహిత్యము, సంగీతము, భాషలు, వ్యవసాయం, ఇతనికి ఇష్టంలేని వస్తువులేమున్నాయి. అందమైనవన్ని ఇతనికి ప్రియాలు. చక్కని మేడ కట్టుకున్నాడు. ఆ మేడను అందాల మందిరంగా అలంకరించుకున్నాడు. అందులో తన భార్యతో కాపురం ఉంటున్నాడు. ప్రపంచంలో కొందరు తెలివైన వారయ్యీ, ఆలోచనలో వక్రత లేకుండా పూర్తిగా మధుర భావనలతో నిండిన వారుంటారు. భార్య నిజంగా అందగత్తో కాదో కాని వీరికి అందంగా కనిపిస్తుందేమో. నిజంగా అందమైన భార్యలున్నవారుంటారు. సర్వ సమర్ధులైన భార్యలున్నవారుంటారు. ఐనా ఉత్తమ హృదయం లేని వాడికి భార్య అందం, గుణం మనసుకు పట్టదు. రామిరెడ్డి అలా కాదే! స్వచ్ఛ హృదయుడు. రామిరెడ్డి రాముని వంటి వాడు. తన భార్యను గాఢంగా ప్రేమించిన వాడు.

    కొంతమంది జీవితంలో ప్రేమ అనే భావనే లేకుండా జీవితం గడుపుకోగలరు. వీరికి అన్నీ డబ్బులూ దస్కాలూ, లెక్కలూ డొక్కలూ, సంఘాలూ సంస్కరణలూ కనిపిస్తాయి. ఎవతికి ఎవడిని ఎలా కట్టబెట్టాలి అందులో బాధ్యతలు, బరువులు, లొసుగులు కిటుకులు, ఇదీ వీరి ఆలోచన. సంఘం నియంత్రిస్తే, ఆ చట్టానికి కట్టుబడి ఏదో కర్మకాండలు చేసుకుపోయేవారికి ఈ ప్రేమ సుఖం అనుభవంలోకి రాకపోవచ్చు. మనకు అనుభవం కాని సుఖం లేనే లేదనుకుంటారు కొందరు శుంఠలు. అసలు కొన్ని సుఖాలే దండగ అనుకునేవాళ్లు, అందరినీ బలిపీఠాల మీద కెక్కించగల సమర్ధులు. కొందరు ‘రోఠీ కపడా మకాన్’ మేధావులకు అదే పెద్ద సమస్య. ‘तेरी दो ढकिये की नौकरी में मेरा लाखों का सावन जाये’ ఆలోచన వీరి మెదడులోకి రాకనే పోవచ్చు.

    కానీ ప్రేమికులకు సంఘమే లేదు. వారు ఒకరి కొరకు ఒకరి అందంలో, ఒకరి ఆనందంలో ఇంకొకరు జీవిస్తారు. వారు కలిసి ఉన్న సమయం వారికి స్వర్గం. ఒకరినుండి ఒకరు వేరు పడిన సమయం నరకం. అధిక తెలివితేటలు ప్రదర్శించకుండా, ధనమూలం జీవితం కాకుండా, ఆదర్శాల ప్రదర్శనమే జీవితం అనుకోకుండా, వ్యక్తికి వ్యక్తికి మధ్య ఉండే స్నేహం, ప్రేమ అనుభవించగల, సొంత జీవితం జీవించగల అదృష్టవంతులున్నారు.

    రామిరెడ్డి అటువంటి అదృష్టవంతుడు. అటువంటి వాడికి చిన్న వయసులో భార్యా వియోగం సంభవించింది. భార్యతో గొప్ప ప్రేమ బంధంలో ఉన్నప్పుడు, వియోగం కలిగింది. ప్రేమ లభించినవాడికి గదా, ప్రేమ చెయ్యి జారినప్పటి బాధ అనుభవానికి వచ్చేది. సంయోగమే లేని వాడికి వియోగమెక్కడిది? దుర్భర దుఃఖంలో అల్లాడుతున్నప్పుడు అతనికి ఖయ్యాము రుబాయీలు సహాయమయ్యాయి. రిబాయత్ అతని శోకాన్ని అతని నుంచి బైటకు దొర్లించింది. “ ఘల్తాన్ ఘల్తాన్ హమీరవిద్ తా బెలగు” అని ఆటలాడుతూ అన్న ఒక చిన్ని బాలుడు పలికినది కవిత్వమై, ఆ పిదప నిర్దుష్టపు రూపు దిద్దుకున్న రుబాయీలు, ఖయ్యాం వంటి శాస్త్రజ్ఞుడు, కవి, మానవ జీవితానుభవమే కవితగా పలికించిన రుబాయీలు – ఎన్నో ఏళ్ల తర్వాత ఎక్కడో తెలుగు దేశం లోని ఒక్క తప్త హృదయాన్ని, ఒక మహా వేదన నుండి గట్టెక్కించాయి. పారశీకము నేర్చుకోడము, అన్ని వందల పద్యాలను మళ్లీ మళ్లీ చదవటము, అందులోని భావమును గ్రహించటము, ఆ చదువులు, ఆ తిరగరాసుకోటాలు, ఇవి అతని మేధకు ఒక పనిని కల్పిస్తాయి. అందులోని వేదాంతము – ఎవ్వరికీ ఏదీ శాశ్వతం కాదని, అన్నీ పోగార్చవలసిందే అనీ, ఏ దుఃఖమూ తనదొక్కడిదే కాదనీ – ఈ విషయాల స్మరణలో కొంత సాంత్వన లభిస్తుంది. పద్యాల లోని మధురతకు అతని మనసు లోని మధురతకు సమన్వయం కుదురుతుంది. అతని నైజం మార్చకుండా, అతను ప్రేమలో అనుభవించిన తియ్యదనాన్ని మళ్ళీ ఇంకోమారు తలపుల్లో నిలిపే, అతని దుఃఖాన్ని మళ్ళీ తియ్యగానే వెల్లడి చెయ్యగలిగే, తానై తలచని, విధి విధించిన అవకాశం అది.

    ఖయ్యామును ఒక కవి ఒకలాగా భావించుకుంటే, ఇంకో కవి ఇంకోలాగా ఊహించుకోవచ్చు. లత ఖయ్యామును అందంగా సొంతగా భావన చేసింది అనిపించింది నాకు. ఆమె మోహనవంశి ఎప్పుడూ గొప్పగా వేరుగా పలుకుతుంది. రామిరెడ్డి ఖయ్యాము, చలం ఖయ్యాము అనుభూతి ఒకటి కాదు, కాలేదు. రామిరెడ్డి పానశాల చలం రాయలేడు. చెలంకు ఛందస్సుతో పద్యాలు రాయడము రాకపోవటమే కాదు. చెలం స్వభావం వేరు. ప్రపంచంతో, స్త్రీతో, అతడి సంబంధం అతడి ప్రేమ మార్గాలు, అనుభవాలు, ప్రకటనలు వేరు.
    రామిరెడ్డి ఖయ్యాము లో, భోగ లాలసత కాదు. ప్రేమ, విరహము, బాధ ఎక్కువ ఉన్నాయి. పానశాల పద్యాలలో రామిరెడ్డి పగిలిన హృదయం ఉంది. పద్యాలు మొదలుకు ఖయ్యామువే కాని, రామిరెడ్డి పానశాల పద్యాలు కూరుస్తున్నపుడు అతని మనసులోని మూర్తి అతని భార్య. అతను కొన్ని కొన్ని రుబాయీలను అతికినప్పుడు, అందులో భావం వెలికి తెస్తున్నానని అనుకున్నప్పుడు వెలికి వచ్చినది అతని మనసులోని వియోగ విషాదమని నా మనసుకు తోస్తూ ఉంది.
    చదువరులు మీరే కింది పద్యాలను చదివి నిర్ణయించండి.

    చెలియ, మనోహర ప్రణయ శీతలతన్ సుఖించు నా మనం
    బలమటతో తపించు నకటా! భవదీయ వియోగ కీలలన్;
    దెలియదొ, సాఖి యార్తులకు తియ్యని మందని, ప్రాణముల్ తదం
    ఘ్రుల విడిపింతు; రమ్ము, బ్రదుకున్ నిలబెట్టెద నెట్టి యాసలన్.

    వలపుల దివ్వె, నీ మృదుల పాద లతాంతము ముద్దుగొందు; న
    న్యల మధురాధరంబులయినం దులతూగవు దాని తోడ; రా
    త్రుల సహవాసకామినయి రోసియు నిన్ గనలేక భగ్నవాం
    ఛల చివురించు లజ్జ పెలుచం బవలెల్లను బుత్తు దీనతన్.

    చెలియరో, నీ వియోగమున చిత్తము చీకి కృశించె; నీవు నే
    వలనికి పోయినన్ విడువ పయ్యెదకొంగు; నిరంతరంబు ని
    న్వలచినవార లెందఱొ వనారిలి కూలిరి నీవు పోవ; నే
    డెలమి దొలంక వచ్చితివి; ఎందఱు నీ బలిపీఠి జత్తురో!

    లలనా, కోమలమైన నీ తనువు నేలన్ లీనమై పోయి య
    వ్వల నానావిధ భాండభాండికల రూపంబెత్తు; తత్త్వజ్ఞులీ
    చల వృత్తంబును నమ్మబోరు; నిరయ స్వర్గాను సంధాన క
    శ్మల చిత్తంబు పురాతనాసవమునన్ స్నానంబు గావింపుమా.”

    All the above appears to me that he is in his own sorrow. He had slipped into his own life and is expressing his agony.
    There are a set of poems he wrote separately on his wife – “భగ్న హృదయము,” “ప్రియా వియోగము” From them I quote:

    కన్నులు విప్పి చూచితిని కాంతశవంబును, జేతితోడనే
    యన్నులమిన్న కాష్టమున కగ్గి రగిల్చితి, నింత చేసియుం,
    జన్న తెఱంగెఱింగియును సంశయమొందును బాడు బుద్ధి! యా
    పన్నుల చిత్తవిభ్రమపు పాటులు నిట్టివియేమొ యెల్లెడన్!

    కలలోన తలంపలేదు గద యో కల్యాణి, నీ కింత లో
    పల నూఱేడులు నిండునంచు, విధి దుర్వారప్రభావంబు మ
    ర్త్యులయత్నంబు నధ:కరించుగద! వైద్యుల్ దివ్యసంజీవి చెం
    బుల త్రావించియు పూర్వ దుష్కృత ఫలంబున్ మార్చలేరైరిగా!

    I see the same loving heart and no big difference in the poems. Do not fault me, if somewhere along the line, in my reading, I have stopped seeing Panasala as Rubaiyat’s translation and I have started seeing it as ప్రేమ కావ్యము. Every poem in Panasala is soft in sound, is singable. But, sorry! You cannot recite or read all of them because your eyes will brim with tears and you cannot read the page anymore.

    ఎందుకో అసందర్భంగా నాకు పానశాలలో ఒక్కో పద్యమునకు, అడవిలో బృహత్కథా సరిత్సాగరము చదువుతూ గుణాఢ్యుడు, ఒక్కొక్క కాగితం మంటలో కాలుస్తుంటే, అడివి జంతువులు వింటూ కన్నీరు కార్చే దృశ్యం స్మృతిలో కనిపిస్తుంది.

    Deeply saddening they are, sadly sweet they are an attempt should be made to sing the whole set of poems of Panasala. Hopefully someone with sweet voice that can speak out the anguish of loss of a love, will recite and record these poems.
    Yes! I like a good singer to sing Duvvuri’s Panasala. Alternately, if one sings Panasala as Duvvuri’s love song, one may become a great singer.

    Thanks,
    Lyla

  7. Sixty Years of Telugu Poetry : A telugu retrospective గురించి Padmini Varanasi అభిప్రాయం:

    08/03/2016 6:59 am

    Namaskaram,

    I am looking for Poems of Telugu Saints & Poets. The meaning of the poems should match or resonate with the shlokas of the Mandukya Upanishad; i.e.with the themes of the three states of consciousness described in the Mandukya – waking (Vaishvanara), dream (Taijasa) and deep sleep (Prajna) and the fourth state that goes beyond these three, Turiya, the super conscious state.
    These four states are linked to the A, U and M and what comes beyond that of Omkar.

    I cannot read or write telugu, so please translate & share. would be grateful for your efforts.

    Regards

    Padmini Varanasi

  8. మాయదారి సిన్నోడు: స్వరకర్త రమేశ్ నాయుడు గురించి RAVI KRISHNA CHAREPALLI అభిప్రాయం:

    08/02/2016 11:51 am

    A)ఆకాశవాణి హైదరాబాద్ లో లలితసంగీతం లో శ్రీమతి రావు బాలసరస్వతి గారు పాడిన లలిత గీతాలు మూడు వరుసగా ప్రసారం అయ్యేవి. అవి
    1)ఈ చల్లని రేయి తిరిగి రానే రాదు 2)ఏనాటికి రాడు ఏలాటి ప్రియుడే 3)ఓ ప్రభు! వినిపించెనో నీ వేణు గానము. ఈ మధుర గీతాలు మీ వద్ద ఉంటే ప్రసారం చేయగలరు,ధన్యవాదాలు. B)గ్రామ దేవతలు ,1968 లో వచ్చిన తెలుగు సినిమా లో శ్రీమతి P.లీల గారు పాడిన ‘కోమల పల్లవ పాణి’ అనే పాట ఆడియో ఎక్కడా దొరకలేదు.మీ ద్వార వినగలిగితే చాలా సంతోషం.దీనికి సంగీతం శ్రీ. పెండ్యాల గారు.ధన్యవాదాలు.

  9. మల్లె అంటు గురించి చోడవరపు ప్రసాద్ అభిప్రాయం:

    08/02/2016 3:12 am

    వైదేహి గారు:
    మొదటి భాగంలో వర్ణణ చాలా చక్కగా కుదిరింది. జన సామాన్యమైన అనుభవాన్ని సామాన్యమైన భాషలోనే అందంగా ఆకర్షణీయంగా చెప్పారు. రెండవ భాగం ఊహించని మలుపు తీసుకుని nostalgia ని climax కు చేర్చింది. మళ్ళీ చదివితే, సొంత ఊరు వదిలి వేరే దేశంలో/ప్రదేశంలో తమ ప్రతిభా పరిమళాలు పంచుతూ పుష్పిస్తున్న వారంతా తమ ఊరు గుర్తొచ్చినప్పడు అనుభవించే తపన స్ఫురిస్తుంది. బాగుంది.
    Cheers
    ప్రసాద్

  10. నేటికెవరు మరి కథానాయకుడు? గురించి తాడిగడప శ్యామలరావు అభిప్రాయం:

    08/01/2016 6:52 am

    ఈ కథ బాగుందండోయ్.

«కొత్త అభిప్రాయాలు 1 2 3 4 5 ... 1044 పాత అభిప్రాయాలు»