Expand to right
Expand to left

పాఠకుల అభిప్రాయాలు


ఈ పదం(పదాలు) ఉన్న అభిప్రాయాలు చూపించండి

ఇప్పటిదాకా ఈమాట లో తెలియచేసిన అభిప్రాయాలు: 10507

«కొత్త అభిప్రాయాలు 1 2 3 4 5 ... 1051 పాత అభిప్రాయాలు»

  1. తేలిక తెలుగు గురించి సుభాషుడు అభిప్రాయం:

    09/16/2016 10:07 am

    అయ్యలూ, అమ్మలూ,

    వ్యాసం బాగుంది. చర్చ ఇంకా బాగుంది. ఈ చర్చ ముగిసినా, నా నోరు ఊరుకోక రెండు మాటలు.

    నాకైతే తెలుగు వర్ణమాల ఉద్దేశాలు రెండు అని అనిపిస్తున్నది. మొదటిది తెలుగు వ్రాయడానికి, రెండవది సంస్కృతం వ్రాయడానికి.

    తెలుగు మాటలలో ఌ, ౡ లు వెతికినా నాకు కనిపించలేదు. మీకెవరికైనా తెలిస్తే చెప్పండి. ఉౡకము, కఌప్తము అందరూ చెప్పే ఉదాహరణలు. రెండూ సంస్కృత పదాలే. ఉలూకము ఉచ్చారణకి ఉౡకము కి తేడా ఏమిటో ఎవరన్నా వివరిస్తే బాగుంటుంది. అలాగే కఌప్తము. క్లుప్తము అని రాసినా, చదివినా, నాకైతే తేడా తెలవటము లేదు. పైగా ఌ మహేశ్వర సూత్రములలో కూడా లేదు. అసలు ఌ, ౡ లు అచ్చులు ఎలా అవుతున్నాయో నాకు అర్థం కావటం లేదు. అచ్చులు పలికేటప్పుడు నాలుక నోటిలో ఏ భాగాన్ని స్పర్శించదు. ఌ, ౡ అలా కాదు.

    మంత్ర శాస్త్రంలో ఌ, ౡ వాడతారని అంటారు. మామూలు తెలుగే విదేశాలలో నేర్పటానికి శ్రమ పడుతున్నప్పుడూ, మంత్ర శాస్త్రానికి పనికి వచ్చే అక్షరాలు నేర్పటానికి అర్థం కనిపించటం లేదు.

    ఇక ఙ. ఈ అక్షరంతో తెలుగు పదాలు ఉన్నవా? వెంకటేశ్వరుడు బదులు వేఙ్కటేశ్వరుడు అని వ్రాయవచ్చు. కానీ వాడుకలో లేదు. వేఙ్కటేశ్వరుడు అని వ్రాస్తే ఎవరూ అడ్డు పడరు. ముచ్చటపాడేవారు కొంత మంది ఉండవచ్చు.

    అయితే మనం తెలుగు నేర్పేటప్పుడు, ముఖ్యంగా విదేశాలలో, ఈ అక్షరం అవసరం ఉందా?

    పెద్దవారు, వేమూరి వారి వలే నేను కూడా అమెరికాలో తెలుగు నేర్పుతున్నాను. అయితే నేను నేర్పేది తెలుగు వారి పిల్లలకు. ఆంతె దేశాలలో (ఆంధ్ర, తెలంగాణ) లాగా మేము తెలుగు నేర్పడం కష్టం. ఇక్కడ పిల్లల తల్లిదండ్రులకు కూడా చాలా మందికి తెలుగు వ్రాయడం రాదు. ముఖ్యంగా హైదరాబాదులో పెరిగిన తల్లిదండ్రులకు. హైదరబాదులోని తెలుగు పండితులు కూడా చాలా మంది తమ పిల్లలకు తెలుగు నేర్పించలేదు.

    ఇంకో పెద్ద సమస్య నేటి తెలుగు సినిమాలు. ఇవాళ తెలుగు హీరోయిన్లు లేరు. ఉత్తరాది నుండి తీసుకు వచ్చిన వాళ్లకు తెలుగు రాదు. మాటలు తుంచి, అన్ని మాటలనీ హలంతాలుగు చేసి, ఇంగ్లీషు పదాలతో పిచ్చి పిచ్చి సంకర చేసి చెపుతున్నారు. దీనికి కారణం దర్శకులే. వారికి కూడా నంది అవార్డులు ఇస్తున్నారు. ఈ సినిమాలు చూసి అమెరికాలోని తెలుగు వారి పిల్లలు తెలుగు నేర్చుకుంటున్నారు. తరగతులలో మేము ఎంత శ్రమ పడినా ఈ సినీ పిచ్చి తెలుగును ఎదిరించటం కష్టంగానే ఉంది.

    తేలిక తెలుగుని పరిహసించిన వారు ఈ సినీ పిచ్చి తెలుగుని కూడా ఎదురించితే ప్రయోజనం ఉంటుందేమో.

    ఆంతె దేశాలలో తెలుగుని ఉద్దరించటానికి వేమూరి వారు చేసిన సూచనలకు నేను ఇంకొకటి కలుపుతున్నాను.

    10వ తరగతి, ఇంటర్మీడియేట్‌లలో ద్వితీయ భాషగా సంస్కృతం, ఫ్రెంచ్, జెర్మన్ తీసి వేయాలి. లేకపోతే వాటి ప్రమాణాలను తెలుగుకి సమానంగా పెంచాలి. ఈ మూడు భాషలలో అయితే అక్షరాలు, ఏవో నాలుగు పదాలు నేర్చుకున్నా 90 మార్కులు వస్తాయి. తెలుగు అలా కాదు. మన తెలుగు మాస్టార్లు, మాస్టారిణిలూ ప్రతి తప్పుకూ కత్తిరిస్తారు. ఎంత బాగా రాసినా 70 రావటం కూడా కష్టమే. అందుకుని పిల్లలూ ఫ్రెంచ్, జెర్మన్ మీదే మొగ్గుతున్నారు. వారి తల్లిదండ్రులూకి “మా వాడు ఫ్రెంచ్ తీసుకున్నాడు” అని గొప్పలు పోతూ చెప్పడం ఒక సరదా. పిల్లగాడికి ఫ్రెంచ్ చదువు కన్యా శుల్కంలోని “ట్వింకిల్ ట్వింకిల్ లిట్ల్ స్టార్”ని మాత్రం దాటదు.

    సుభాషుడు

  2. గడి నుడి – 1 గురించి k k rao అభిప్రాయం:

    09/15/2016 12:37 pm

    ఈ మాట చాలా బాగుంది. ముఖ్యంగా నాకు ఇష్టమైనది గడి-నుడి. చక్కగా మనోరంజకంగా ఉంది. శుభాభినందనలు.

  3. నాకు నచ్చిన పద్యం: తెలుగు సత్యభామ పలుకు-బడి గురించి వురుపుటూరి శ్రీనివాస్ అభిప్రాయం:

    09/15/2016 8:11 am

    శివకుమార శర్మ: “ఈ తుమ్మున్నర్థకమే లాటిన్ లాగా కనబడుతోంది.”

    సంస్కృతంలా వినబడాలే? :-). గంతుమ్ (వెళ్ళుటకు), కర్తుమ్ (చేయుటకు) వంటి మాటల్లో చివర్లో వచ్చే “తుమున్” ప్రత్యయం “కొరకు”/”కు” అర్థాన్నిస్తుంది.

  4. నాకు నచ్చిన పద్యం: తెలుగు సత్యభామ పలుకు-బడి గురించి పంతుల గేోపాల కృష్ణ అభిప్రాయం:

    09/15/2016 12:39 am

    పద్యాల్ని మామూలుగా చదువుకుని వాటిలోని భావ సౌందర్యానికీ, పద్యాల నడకల సొబగులకే మురిసి పోయే మా లాంటి వారికీ తీరికగా వాటి లోతుల్ని తరచి విశేషాలను వెలికి తీసి అందిస్తున్న వారిని అభినందించకుండా ఉండలేము. మరీ ముఖ్యంగా వ్యాసం మీద కామెంట్ల రూపంలో వచ్చే పెద్దల అభిప్రాయాలు చదివి ఎంతో ఆనందం కలుగుతుంది.శ్రీ కామేశ్వర రావు గారికీ ఏల్చూరి వారికీ అభినందనలు.

  5. భర్తృహరి అభాషితం గురించి పంతుల గోపాల కృష్ణ అభిప్రాయం:

    09/14/2016 12:39 pm

    కథ చాలా బాగుంది.ఎందుకో నాకు ఎన్నో ఏళ్ళుగా ఈ పద్యాన్ని తలచుకున్నప్పుడల్లా గంగానదిని వివేకభ్రష్టురాలనడం నచ్చేది కాదు.ఈ కథలో చెప్పినట్లు గంగానదికి సముద్రంలో కలిసి ఆవిరై మళ్ళా వర్షరూపంలో హిమాద్రిని చేరుకునే అవకాశం ఉన్నా అలా చేయకుండా పాతాళానికి ఎందుకు వెళ్ళిందనే దానికి ఒక కారణం ఉంది.ఆకాశంలో పారే గంగ భూమి మీదకు రావడానికే ఇష్టపడదు. కాని భగీరథుని కోరిక మన్నించి బ్రహ్మగారు అతడితో వెళ్ళమని చెప్పిన తర్వాత అతడి వెనుకే పాతాళంలో ఉన్న సగరకుమారుల అస్థికలమీదుగా ప్రవహించి వారికి మోక్షాన్ని కలిగించడానికి అంగీకరించి వచ్చిన తర్వాత ఇంక మధ్యలో ఆగిపోయే ప్రశ్నే రాకూడదు. ఆరంభించరు నీచమానవులు ..అన్న పద్యంలో చెప్పినట్లు ధీరుల్ విఘ్న నిహన్యమానసుల్ ధృత్యున్నతోత్సాహులై ప్రారబ్ధార్థములుజ్జగింపరు సుమీ ప్రజ్ఞానిధుల్ కావునన్..అనుకున్న ప్రజ్ఞానిధి కావుననే ధ్యేయాన్ని వదిలిపెట్టకుండా పాతాళానికే సాగింది అని సరిపెట్టుకున్నాను కానీ దీనిని వివేకభ్రష్టతగా చిత్రించడం మాత్రంనాకు ఇప్పటికీ నచ్చలేదు.

  6. గడి నుడి – 1 గురించి sudha అభిప్రాయం:

    09/13/2016 11:16 pm

    గళ్ళనుడికట్టు ప్రారంభించినందుకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఆధారాలు అన్నీ ఆలోచింపజేసేవిగా చక్కగా కూర్చారు. సరిచూడు బొత్తాముతో పాటు సబ్మిట్ కూడా ఇస్తే బాగుండేది. బహుమతి లేకపోయినా పర్లేదు – సరిగ్గా రాసినవారి పేర్లు ప్రకటిస్తే అదో తుత్తి కదా!

  7. చిన్నయ సూరి – గిడుగు రామమూర్తి గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:

    09/13/2016 6:13 am

    శిష్టులు, ప్రామాణికులు అయిన పెద్దల రచనలో అనంగీకర్తవ్యములైన సంశయాంశాలు కనబడినప్పుడు విద్యార్థిత్వం ఉన్న విద్యార్థులు తరగతి గదిలో ఉపాధ్యాయుని అడిగినట్లే – విద్వాంసులైన రచయితలను పాఠకులు అడుగుతారు. విషయం చర్చలోకి ప్రవేశపెట్టబడినది కాబట్టే వ్యాఖ్యలు వస్తాయి. వ్యాఖ్య వల్ల వ్యాసవిస్తృతి కలుగదు. వ్యాసకర్తృకృతమైన సందేహనిరాసం మూలాననే వ్యాసవిస్తృతి, చిత్తవిస్తృతి కలుగుతాయి.

    వ్యాఖ్యాపరిణామం ఏమిటో తెలిసింది కాబట్టి, ఈ చర్చనుంచి విరమించుకొనే ముందు నాలుగు మాటలు వ్రాయక తప్పటం లేదు: మాన్యులైన శ్రీ కె.వి.ఎస్. రామారావు గారు, వ్యాఖ్యాకర్తను గురించి – “చిన్నయసూరి ఆ విధంగా ఒప్పుకొన్నందుకు బాలవ్యాకరణంలో ఆధారం ఎక్కడున్నది? అంటూ “అధిక్షేపించారు” – అని చేసిన ఆ నిరుక్తి మూలాన ఈ ప్రస్తావన నిమిత్తీకృతమైంది.

    వ్యాఖ్యాకర్త విద్వన్మణులను, తనకు హితకర్మీణులను అధిక్షేపింపలేదు. వ్యాసగతమైన వాక్యాన్ని అధిక్షేపింపలేదు. “ఆ విధంగా ఒప్పుకొన్నందుకు బాలవ్యాకరణంలో ఆధారం ఎక్కడున్నది?” అన్న ప్రశ్నలో ఏ అధిక్షేపణమూ, తిరస్కారభావమూ లేవు. వాగనుశాసనులు నన్నయ గారు కారా? వాగనుశాసన బిరుదధారి అయిన రెండవ వ్యక్తా? అని వ్యాఖ్యాకర్త అడగవలసి రాదు. వాక్యంలో ‘అన్నాడు’, ‘చెప్పాడు’, ‘పేర్కొన్నాడు’ అని గాక, “ఒప్పుకొన్నాడు” (=సమ్మతించాడు, అంగీకరించాడు) అని వ్రాసినప్పటి నిర్దేశాన్ని మాత్రమే ప్రశ్నించటం జరిగింది. ఆ ఒప్పుకోవటం ఆంధ్రశబ్దచింతామణి నన్నయకర్తృకం అన్న విషయాన్నే కదా. ఆంధ్రశబ్దచింతామణిని నన్నయే రాశాడు అని ఒప్పుకోవలసిరావటం చిన్నయ సూరి గారికి ప్రమేయం కాదు. ఆ ‘కర్తృత్వసమస్య’ అన్నది ఆ వ్యాస కాలపరిధిలో, ఆ సూత్రనిర్మాణపరిధిలో అసలు చిన్నయసూరి గారి దృష్టిపథంలో లేనే లేదు. ఆయన ఆ ఆలోచన చేసిన ఆధారాలు లేవు. చింతామణివిరుద్ధప్రయోగాలు నన్నయ భారతంలోనూ, నన్నయప్రయోగవిరుద్ధలక్షణాలు చింతామణిలోనూ ఉండటాన్ని వ్యాకర్తలు గుర్తించినా, తత్కర్తృత్వసందేహం వారికి కలుగలేదు. ఆనాటి విశ్వాసమల్లా అంతిమగద్యలో వ్రాసిన మాటే. ఆ సమస్యను తొలిసారిగా లేవనెత్తి, తమకాలం నాటి ఆధారాలతో తత్కర్త మహాకవి నన్నయ కాదన్న అంశాన్ని సర్వసమర్థనీయంగా నిరూపించినవారు శ్రీ కందుకూరు వీరేశలింగం గారు. అయినా అది ఆదికవి నన్నయకృతమే అని వాదించినవారు శ్రీ వజ్ఝల వారు. కర్త మహావైయాకరణి అయిన మహావిద్వాంసుడు కాబట్టి, ఆయన ఆదికవి నన్నయ గారు కాదని రూఢమైంది కాబట్టి – ఆ నన్నయభట్టు రెండవ నన్నయభట్టు కావచ్చునని ప్రతిపాదించినవారు ఆచార్య కొర్లపాటి శ్రీరామమూర్తి గారు. తమ కాలానికి అనంతరీయమైన ఆ వివాదంతో ఏ సంబంధమూ లేని చిన్నయసూరి గారు ఆ చింతామణిని (మహాకవి) నన్నయే రాసినట్లుగా ఏవార్థకంతో ఒప్పుకొన్నట్లు ఎట్లా రుజువు కాగలదు? “ఒప్పుకొనటం” అన్న పదం విషయం మాత్రమే చర్చకు వచ్చింది. అన్యవిషయాలు కావు. అది అధిక్షేపణం కాదు.

    “చెళ్లపిళ్ల వారు … ఏ ‘శాస్త్రం’లోనూ తను పండితుణ్నయానని ఆయన ఎక్కడా చెప్పలేదు … ఈ వ్యాస కాలపరిధిలో కవులు వేరు, పండితులు వేరు. పండితులంటే తప్పక కనీసం ఏదో ఒక సంస్కృతశాస్త్రాన్ని క్షుణ్ణంగా అభ్యసించినవారే తిరుపతివెంకట కవులు కవులు; పండితులు కారు.”

    ఈ మాటలు శ్రీ కె.వి.ఎస్. రామారావు గారివి. దీనిని కొనసాగింపక, తిరుపతి వేంకటకవులు శాస్త్రపండితులమని చెప్పుకొన్న పద్యాలలోని కొన్ని ప్రసిద్ధవాక్యాలు ‘నానారాజసందర్శనము’లో నుంచి ప్రమాణీకరింపబడుతున్నాయి. వారి కావ్యాలలో నుంచి అంతకు పదింతలు ఉదాహరింపవచ్చును. ఔగాములను పాఠకులు నిర్ణయించుకొంటారు:

    వేంకటగిరిలో చెప్పినవి: “…శబ్దశాస్త్రప్రశస్తప్రభావం బాతపత్రమ్ము దివ్యచారిత్ర! మాకు”; “…ధాతురత్నాకరోద్దామచంపు రచించి పాణినీయస్తుతుల్ వడసినాము”; “వేగ మా పాణినీయాగమమ్ము పఠించి, మించి, దేశికుల మెప్పించినాము”; “తిరుపతివేంకటేశకవిధీరుల మేము … శబ్దశాస్త్రధీ,వరులము”; “…గురువు నెన్నఁగ బ్రహ్మగురుపండితుండు, శాస్త్రమ్ము నెన్నంగ శాబ్దమ్ము మాకు”; గద్వాలలో – “…గురుపాదసేవనాలబ్ధ మగు విద్య నాగరాజముఖోదితాగమంబు”; విజయనగరంలో – “రా జతిపండితుం డఁట, బరాబరి యౌ నఁట మంత్రి రాజుతో, ధీజవ మొప్పునట్టి కవిధీరులు తిర్పతివేంకటేశు(లు)…”; “తిరుపతి వేంకటేశు లని పిల్తురు మమ్ము, బ్రహ్మసద్గురువరు పాదసేవన మకుంఠితసత్కృప మాకు నిచ్చె వ్యాకరణము”; కొత్తపల్లిలో – “భవదీయసత్రాన్నభక్షణమ్మునఁ జేసి చదివినారము శబ్దశాస్త్ర మెల్ల”; రాజమండ్రిలో దివాకరాస్తమయ సభలో – “”ఎవఁ డెన్నఁడును బాఠ మెలమి విప్పకయె వ్యాకరణపాండిత్యప్రకర్ష మూనె”; ఉర్లాములో – “వారుం బండితు, లేము పండితులమై వర్తించు టట్లుండఁగా…”.

    ఇక, తిరుపతి వేంకటకవులు శ్రీ రామచంద్ర అప్పారావు గారికి విన్నవించిన ఈ మాట కూడా ప్రమాణం కాకపోతే, చేసేదేమీ ఉండదు: “చదివినారము శబ్దశాస్త్రమ్ము తుదముట్టఁ, జిరకాల మొక్క దేశికునియొద్ద” అని. శబ్దశాస్త్రం ‘తుదముట్ట’ (శ్రీ చర్ల బ్రహ్మయ్యశాస్త్రిగారి సన్నిధిని ఆసాంతం) చదివిన ఆ మహాత్ములు శాస్త్రపండితులని ఎట్లా తెలుస్తుందో ఒక పద్యాన్ని, ఒక శ్లోకాన్ని చూస్తే తెలుస్తుందని వ్యాఖ్యాకర్త ఉదాహరించటం జరిగింది.

    కవులు శాస్త్రపండితులు అవునో, కాదో వారి రచనలే నిర్ధారిస్తాయి. వారు చెప్పుకోనంత మాత్రాన వారు పండితులని నిర్ధారణ కాకమానదు. వాళ్ళే మేము శాస్త్రపండితులమని చెప్పుకొన్నాక కూడా వారు పండితులు కారంటే చెప్పగలిగినదేమీ ఉండదు.

    “వాళ్ల ప్రఖ్యాత పద్యంలో “దోసమటంచెరింగియును దుందుడుకొప్పగ పెంచినారమీ మీసము రెండుబాసలకు మేమె కవీంద్రులమంచు తెల్పగా; రోసము కల్గినన్ కవివరుల్ మము గెల్వుడు” అన్నారే కాని పాండిత్యంలో పోటీకి రమ్మనలేదు.”

    ఈ పద్యనేపథ్యం చాలా మంది పాఠకులకు తెలిసి ఉండకపోవచ్చును. ఆత్మకూరు సంస్థానంలో తిరుపతి వేంకటకవులకు తీవ్రమైన ప్రతికూలవాతావరణం ఎదురైంది. శఠమర్షణం కృష్ణమాచార్యుల వారి మహాప్రౌఢమైన శ్రీనివాస విలాస చంపువును తెలుగు చేసినందువల్ల కవులకు సభలో కలిగిన ప్రశస్తిని చూసి ఆస్థానకవి తర్కతీర్థ తిరుమల బుక్కపట్టణం శ్రీనివాసాచార్యులు గారికి అసూయ కలిగింది. కవులకు శాస్త్రపాండిత్యం లేదని ప్రసంగించారు. ‘గుణాలయ’, ‘దేవతలు ధర్మవర్తులు’ అన్నవి అపప్రయోగాలని సుదీర్ఘమైన చర్చ జరిగింది. ఆస్థానవిద్వాంసులు ఒకటయ్యారు. కవులు ఆనాడు అసామాన్యమైన తమ వ్యాకరణపాండిత్యంతో విమర్శకులను నిరుత్తరులను చేశారు. భారత ప్రయోగాలను తవ్వి తలకెత్తారు. అప్పుడు శ్రీనివాసాచార్యులు చేసేదేమీ లేక, “మీసములం బట్టి చూడ మీరు పండితులు గారు” అని కుత్సితాక్షేపణ చేశారు. అందుకు సమాధానంగా కవులు జగదేకనుతిపాత్రమైన ఆ పద్యాన్ని చెప్పారు. “దుందుడు కొప్పఁగ” రెండు వైపుల మీసాలు పెంచినది రెండు భాషలలో మేము కవీంద్రులం అని చెప్పుకొనేందుకు (తండ్రిగారు జీవించి ఉండగా వైదికులు మీసాలు పెంచరాదన్న ఆనాటి సంప్రదాయం తెలియని ధర్మశాస్త్రపాండిత్యలోపం వల్ల కాదు, కవీంద్రత్వం మూలాన కలిగిన దుడుకుతనం వల్ల); ఏ పాండిత్యం మాకు లేదని ఆక్షేపించారో – ఆ శాస్త్రార్థంలో “కవివరుల్ (ఆస్థానకవి శ్రీనివాసాచార్యులు గారిని ఉద్దేశించి అన్నమాట అది) మము గెల్వుఁడు” – అని ఆ పద్యభావం. పాండిత్యంలో పోటీకి రమ్మనే ఆరోజు వారన్నారు. ఆత్మకూరు శాస్త్రవాదంలో గెలుపొందిన కొంతకాలానికి తర్వాత కూడా, “నీదు సంస్థానపండితుఁ డైన యల శ్రీనివాసాచార్యవర్యుండు సన్యాసి యయ్యె” అని కవులు ఆ పాండిత్యవిజయాన్ని నెమరువేసుకొన్నారు.

    “వ్యాకరణం పుట్టి, కావ్యాలు వస్తాయనే నమ్మకం మనవారికి ఎన్నడూ లేదు.” అంటూ ఏల్చూరి వారొక sweeping generalization చేశారు. ఇందుకు వారిచ్చిన ఉదాహరణలన్నీ పందొమ్మిదో శతాబ్దికి ముందువే. ఈ ప్రస్తుత వ్యాసానికి సంబంధించిన కాలంలో ఉన్న పరిస్థితికి ఈ ఉదాహరణలు ఎలా అన్వయిస్తాయి?”

    అందువల్ల ఆ నమ్మకం 19-వ శతాబ్దికి సంబంధించిన కాలంలో ఏ రూపంలో ఉన్నదో అన్వయించటమొక్కటే సమాధానం కాగలదు. పందొమ్మిదో శతాబ్దికి మునుపు, పందొమ్మిదో శతాబ్ది కాలంలో, పందొమ్మిదో శతాబ్దికి తర్వాత, ఆనాటికీ ఈనాటికీ ప్రయోగరక్షే వ్యాకరణప్రయోజనమని నమ్మకం.

    “లక్షణోక్తమగు విషయము లక్ష్యమం దిమిడియున్నదే కాని వేఱు కాకపోయినను” … “నన్నయభట్టారకునకుఁ బూర్వము గాని యతనినాఁడు గాని తత్సమ భాషకుఁ గాదు కదా యాచ్ఛికభాషకే లక్షణము పుట్టలేదు” … “శబ్దస్వరూపవిజ్ఞానమును బ్రయోగవిజ్ఞానమును విశదీకరించు లక్షణములే మనభాష కిపు డావశ్యకము” … “ఈ భావముతోనే ‘ప్రయోగశరణం వ్యాకరణ’ మ్మనుచు నే నాంధ్రభాషానుశాసనము నిర్మించినట్లే యీ శాస్త్రిగా రీ తత్సమచంద్రికను నిర్మించినారు” అని 1954లో శ్రీ సన్నిధానము సూర్యనారాయణశాస్త్రి గారి తత్సమచంద్రిక పీఠికలో శ్రీ మల్లాది సూర్యనారాయణశాస్త్రి గారు. 20-వ శతాబ్దిలోనూ ఈ భావమే ఉన్నది.

    జిజ్ఞాస్యమైన సంశయప్రకాశానికి మూలం జిజ్ఞాస. సందేహనివృత్తి వ్యాసకర్తల కర్తవ్యం. వ్యాసంలోని ప్రత్యంగమూ వ్యాసంగానికి పాత్రమే. ఏ అధిక్షేపణమూ లేని ప్రశమితభావంతోనే విషయవిమర్శను వ్యాసరచయితల సహృదయత మన్నింపగలదన్న ఆకాంక్షతో వ్యాఖ్యను ప్రకటించటం జరిగింది.

    వ్యాసరచయితలకు, శ్రీ రామారావు గారికి, శ్రీ వంశీమోహన్ గారికి, సంపాదకులకు ధన్యవాదాలు. ఈ మాటకు ఇంతటితో స్వస్తి.

    సప్రశ్రయంగా,
    ఏల్చూరి మురళీధరరావు

    [ఈ వ్యాసపు రెండవ భాగం ప్రచురించబడేవరకూ, ఈ మొదటి భాగంపై చర్చను నిలిపివేస్తున్నాము.అసౌకర్యానికి క్షమార్పణలు – సం.]

  8. హృదయం ఇక్కడే వుంది! గురించి domain dns అభిప్రాయం:

    09/12/2016 11:22 pm

    చాలా ధన్యవాదాలు సురేష్, కథ చదివి మీ విలువైన స్పందన తెలియచేసినందుకు.
    శుభాకాంక్షలతో….

  9. చిన్నయ సూరి – గిడుగు రామమూర్తి గురించి మాగంటి వంశీ మోహన్ అభిప్రాయం:

    09/12/2016 4:19 pm

    ముందుగా, ఏల్చూరి వారికి నమస్కారాలతో కూడిన అభినందనలు – ఒక వ్యాసంలోని అతిముఖ్యమైన పలు సమస్యలని గుర్తించి, దానిని కూలంకషంగా విలోకించి, విచారించి, విశ్లేషించి, కొత్త ఆలోచనలకి దారి తీసే విషయాల్ని వ్యాఖ్యద్వారా ప్రతిపాదిస్తున్నందుకు. ఆ ఆలోచనల లోతులు ఎంతలో వున్నాయో అన్న సంగతి ఎంతమందికి అర్థమవుతుందోనని నాకు కుతూహలంగా వుంది.

    “ఏవం విధ విషయవిమర్శ” అని ఒకవంక, “వ్యాసతాత్పర్యానికి భంజకాలు కావని” స్పష్టంగా అపార్థాలకు తావులేకుండా మరోవంక మురళీధరరావు గారు చేసిన వ్యాఖ్య బ్రహ్మాండంగా అనిపిస్తోంది. నేను ఈ మాట ఎందుకంటున్నానంటే – వారన్నవి ఒక్కొక్కటి తీసుకుని, అందుట్లోని సారం సంగతి అర్థం కాక ఈ వ్యాస విషయాన్ని పరిష్కరించే ప్రయోజనం చేజార్చుకుంటారేమోనన్న భయం. ఈ రెండు పేజీల వ్యాసంలో చదవవలసిందేదీ లేదని వ్యాసం చదివిన తరువాత అనిపించిన మాట వాస్తవం. అయితే ఇది తర్వాత వచ్చేదానికి ఉపోద్ఘాతం లాటిదన్న రచయిత మాట వలన, ఊరుకొని దానికోసం ఎదురు చూడడమంత మంచి పని ఇంకోటి లేదు. ఇప్పటికయితే నా దృష్టిలో ఈ వ్యాసం చివరన ఇచ్చిన 30 + రెఫెరెన్సు పుస్తకాలు చదువుకోవటం ఉత్తమం. లిష్టు ఇచ్చినందుకు రచయితకు కృతజ్ఞతలు.

    పోతే, ఏల్చూరి వారు రచయితను కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగినారు. సమాధానం రచయిత ఇస్తే బాగుండును. రచయితకు పట్టనిదో, సమాధానం చెప్పలేని విషయమో, తర్వాతెప్పుడైనా చెపుదామని ఊరకున్నారో తెలియనైతే లేదు కానీ, ఏల్చూరి వారి కామెంటు మీద కె.వి.ఎస్ రామారావు గారనువారు చేసిన కామెంటు నాకు చాలా అనవసరమనే అనిపిస్తోంది. దాని వల్ల వ్యాసాన్ని విస్తృతపరిచే అవకాశమున్నదనుకొని రాసినారో ఏమో? అలా రాసి ఉంటే అది భ్రమగా మిగిలిపోకూడదన్న ఆశతో!

    ఏల్చూరి వారి వ్యాఖ్య వల్ల రచయిత ప్రూఫు రీడింగులో చేసిన పొరపాటు బయటపడింది. రాసేవారు పొరపాటు చేసినపుడు చదివేవారు పొరపాటు పడకుండా సరిచెయ్యటమనేది మంచి విమర్శకుని లక్షణం. అది ఏల్చూరి వారిలో పుష్కలంగా ఉన్నదని పట్టవన్న పేర్లు ఇరికించి రాసిన వారి పద్యమే నిరూపించినది. అలాగే వారి వ్యాఖ్య లోని ఇతర విషయాలు కూడాను.

    రామారావుగారి కామెంటు వలన ఇసుమంత కూడా ప్రయోజనమేమీ లేదని నాకు అనిపించిన మాట నిజమే కానీ, వ్యాసకర్త రామారావుగారి కామెంటు చదివి వ్యాసాన్ని విస్తృతపరిస్తే అంతకన్నా ఆనందమూ లేదు.

    నేను రాసిన ఈ కామెంటు కూడా దేనికి ఉపయోగపడే అవకాశమూ లేదు. ఏమీ ఉపయోగాల్లేని వాటిని రాసుకొని ఆనందించటం కన్నా ఏల్చూరి వారి ప్రశ్నలు మరల చదువుకొని అర్థమూ ఆకళింపూ చేసికొని జ్ఞానసముపార్జన చేసుకోవటం ఉత్తమమని నమ్ముతూ

    ఇంతటితో ఈ వ్యాసమునకు, వ్యాఖ్యలకు స్వస్తి

    భవదీయుడు
    మాగంటి వంశీ మోహన్

    [ఎవరి అభిప్రాయాలు వారివి. విమర్శకు ఎవరూ అతీతులు కారు. అయితే ఆ విమర్శ అభిప్రాయం పైన కాక అభిప్రాయం వెలిబుచ్చిన వారిపైకి హేళనలతో మరలించడం వల్ల తాత్కాలికమైన ఉపశాంతి ఏదైనా మిగలవచ్చేమో కాని, అసాహిత్య వాతావరణం ఏర్పడి చర్చ స్థాయి దిగజారిపోతుంది. అది ఎవరికీ విజ్ఞానదాయకమూ కాదు, అందువల్ల ఏ లాభమూ లేదు. దయచేసి ఆసక్తికరము, అవసరము అయిన ఈ వ్యాసంపై చర్చను నిగ్రహంతో కొనసాగించవలసిందని మా మనవి – సం.]

  10. రక్తకన్నీరు గురించి domain dns అభిప్రాయం:

    09/12/2016 12:00 pm

    మా చిన్నప్పుడు విన్న రేడియో నాటికల్లో గణపతి అనే నాటిక – చాలా నవ్వు తెప్పిస్తుండేది. తరచూ విని ఆనందించేవాళ్ళం. వీలుంటే ఆ నాటకాన్ని కూడా ఇక్కడ వుంచగలరని మనవి.
    ధన్యవాదాలు.

«కొత్త అభిప్రాయాలు 1 2 3 4 5 ... 1051 పాత అభిప్రాయాలు»