Expand to right
Expand to left

పాఠకుల అభిప్రాయాలు


ఈ పదం(పదాలు) ఉన్న అభిప్రాయాలు చూపించండి

ఇప్పటిదాకా ఈమాట లో తెలియచేసిన అభిప్రాయాలు: 10632

«కొత్త అభిప్రాయాలు 1 2 3 4 5 ... 1064 పాత అభిప్రాయాలు»

  1. గడి-నుడి-2 సమాధానాలు గురించి శర్మ దంతుర్తి అభిప్రాయం:

    11/28/2016 4:27 pm

    నా బ్రౌజర్లో అన్ని సమాధానాలు కనిపించడం లేదు. ఉదా: 1 నిలువు, 30 నిలువు

    ఈ సమాధానాల్లో మరో కష్టమైనది ఏమిటంటే ఇక్కడ 1, 2, 3, నెంబర్లు లేవు. 29 అడ్డం ఎక్కడో, 16 నిలువు ఎక్కడో చూసుకోవాలంటే అసలు గడినుడి వేరే విండోలో ఓపెన్ చేసుకోవాలి.

    సంపాదకులకి ఖాళీ ఉన్నప్పుడు సరిచేయగలరు.

    [కొన్ని అవసరమైన ఆధారాలకి మాత్రమే వివరణలు ఇచ్చాము. మిగిలినవి సమాధానాన్ని బట్టి సూటిగానే తెలుసుకోవచ్చని గడి కూర్పరుల అభిప్రాయం! నెంబర్ల సమస్యను పరిష్కరించాము. ఎత్తిచూపినందుకు కృతజ్ఞతలు. — సం.]

  2. గడినుడి – 2 గురించి Madhav అభిప్రాయం:

    11/28/2016 1:53 pm

    గడి నుడి సమాధానం, వివరణలు ప్రచురించాము. దయచేసి గమనించగలరు. ఈసారి ఇద్దరు పాఠకులు మాత్రమే అన్ని సరైన సమాధానాలు పంపగలిగారు:

    శ్రీవల్లి రాధిక
    సుభద్ర వేదుల

    రవిచంద్ర ఎనగంటి రెండు తప్పులతో సమాధానం పంపించారు. విజేతలకు అభినందనలు.

  3. శ్రీనాథుని ఆంధ్రీకరణ సూత్రం: అర్థపరిశీలన గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:

    11/28/2016 9:28 am

    మాన్యతమ డా. యెర్నేని లైలా గారికి
    ప్రణామములతో,

    ‘ఈమాట’లో ఏ సందర్భంలో ఎప్పుడు మీ దీప్తపదావళి ప్రకటితమైనా – కోటిపల్లి నుంచి ద్రాక్షారామానికి గోదావరి తరగలతోపాటు పూలపడవ మీద తేలిపోతున్నట్లు, శృంగేరిలో కిగ్గ ఒడ్డున ఋష్యశృంగేశ్వరాలయంలో దేవకాంతలు ఆందోళికాబంధాన్ని పూని ఆకసాని కెగసిపోతున్న శిల్పాన్ని తిలకిస్తున్నట్లు, బదరీనారాయణక్షేత్రంలో కొండకొమ్ము మీదినుంచి సానుతలాన ఫలించిన రుద్రాక్ష వృక్షాలను వీక్షిస్తున్నట్లు, త్రివేణీసంగమం వద్ద పుణ్యనదిలో మునుకవేసి ఆ పురాణస్రవంతీపరిచయంతో పరవశించినట్లు, అపూర్వమైన ప్రాచ్య పాశ్చాత్య సాహిత్యసంగీతశిల్పచిత్రకళానిధి ముందు నిలబడి విజ్ఞానావేశాన్ని స్వాయత్తీకరించికొంటున్నట్లు – సరస్వతీ సన్నిధి రూపమైన పెన్నిధి ప్రస్ఫుటించి, మనస్సంతా ఆనందతుందిల మవుతుంది. నేను, నా అర్ధాంగలక్ష్మి ఆ సారనవనీతాన్ని ప్రోదిచేసికొని పది కాలాలకు పదిలంగా దాచుకొంటాము.

    విద్వత్సహృదయాస్థాన రంగ మంగళాభరణం మీరు!

    సగౌరవంగా,
    ఏల్చూరి మురళీధరరావు

  4. శ్రీనాథుని ఆంధ్రీకరణ సూత్రం: అర్థపరిశీలన గురించి తః తః అభిప్రాయం:

    11/28/2016 8:36 am

    “రేతఃప్రసారణకు ఉపయుజ్యమైనది కాబట్టి కలే=రేతసి, వ్రియతే=ఉపయుజ్యతే అని; కలే శ్రేష్ఠం ఇతి వా అని – కలేవర శబ్దవ్యుత్పత్తి. శరీరము అని అర్థం.”

    శ్రీ మురళీధర రావు గారూ! ‘రేతము’ అంటే ‘శుక్రము’ అని అర్థాన్ని నాకు నేను చెప్పుకుని,’ఉపయుజ్య’ శబ్దార్థంతొ గడబిడ పడలేక మిమ్మల్నే అడిగి సందేహం తీర్చుకుందామని అడుగుతున్నాను “శరీరము అని అర్థం” అన్నారు మీరు. స్త్రీ పురుష శరీరాలకు రెంటికీ వర్తిస్తుందా!

    నమస్కారాలతో -తః తః

    తా.క. ‘నాద తను’కు ‘నాద శరీరం’ పర్యాయంగా ఉపయోగించటం సరికాదని (అనౌచిత్యమని) M.V.Lతో (ముత్యాల ముగ్గు నిర్మాత) వాదించిన గుర్తు.

  5. రాగలహరి: కల్యాణి గురించి NAGANARAYANA అభిప్రాయం:

    11/28/2016 12:50 am

    యమన్ రాగములో తీవ్ర మధ్యమం (ప్రతి మధ్యమం) స్వభావం రుద్రం అని అయినప్పటికి రాగ స్వభావం కళ్యాణ కారకం అని చెపుతారు. వాది స్వరం గాంధారం సంవాది స్వరం నిషాధం కావడం కూడ ఒక కారణం కావచ్చు. కిషొరీ అమొంకర్ గారి యమన్ వినండి.

  6. రాగలహరి: కల్యాణి గురించి NAGANARAYANA అభిప్రాయం:

    11/27/2016 11:46 pm

    చాల బాగుంది. హిందుస్తాని సంగీతంలో రాగాలన్ని వాది సంవాది స్వరాల సమయము మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. మోహన రాగంలొ హిందుస్తాని సాంప్రదాయం ప్రకారం వాది గ మరి సంవాది నిషాదము. గాంధార స్వరం రాత్రి మొదటి ఝాములో అద్బుతంగా ఉంటుందని పండితుల అభిప్రాయం. పండితులు ఒకొక్కరు ఒకొక్క రాగాన్ని ఆరాధిస్తుంటారు. త్యాగరాజ స్వామి చెప్పినట్లు సప్తస్వరాలను ఆరాధించినవారు ఏ రాగన్నైనా అలవొకగ పాడతారు లేదా ఆ ఆనందాన్ని అనుభవిస్తారు.

  7. శ్రీనాథుని ఆంధ్రీకరణ సూత్రం: అర్థపరిశీలన గురించి lyla yerneni అభిప్రాయం:

    11/27/2016 7:18 pm

    “Dr Yerneni: I am not exactly your fan…”

    But, I am your fan. తహ్! You had me at hello!

    If not my fan, Will you rather be Lady Windermere’s fan? Oh! I must tell you this, a recent movie I saw on gays – thanks to Netflix is – “Those people”. It is poignant. That movie haunts me in a sweet way, and as I write here, I think I will watch it again today.

    It may appear strange, but I have deep longings not so much for real people/artists, but for some people’s art. Because I have craving for Gustave Klimt’s paintings, recently I visited The Neue gallery and I was so happy to see the painting of Adele Bloch-Bauer, and many other beautiful pieces. (You know -the only existing Telugu poem on the enormously famous painting, “The Kiss” could be mine. And it is in this magazine.)

    These days I get more invitations from art galleries, hotels and less from family. I think there is a family gathering for Thanksgiving somewhere, and I have a feeling I was artily excluded. Perhaps they feared there could be some post -election gloating from me, – after my proclaiming on election night, Trump as- the Howard Roark of New York, (a builder/architect, an individual against press, individual against collectivism) and asked them to listen to the courtroom speech of Roark as delivered by the tall upstanding Gary Cooper in the movie “The Fountainhead.”

    These are very interesting times, and this hobnobbing at eemaata are as priceless as evenings in the lounges of hotels Carlyle in NY, or Naples Grande in FL. The Press show their press card, and I show my ‘Fan’ card, to get inside the comment boxes in this magazine.

    I am following the discussion.
    Thanks Much.
    Lyla

  8. శ్రీనాథుని ఆంధ్రీకరణ సూత్రం: అర్థపరిశీలన గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:

    11/27/2016 12:35 pm

    శ్రీ కె.వి.ఎస్. రామారావు గారు తమ లేఖలో ‘కావ్యోపసంహార వచనము’లో శ్రీనాథుడు ప్రవేశపెట్టిన “అనౌచిత్యము” అన్న సంకేతం సంస్కృతమూలాన్ని గురించి కాదని; ఒకానొక ప్రయోగం సంస్కృతవ్యవహారంలో ఉచితమై ఉన్నప్పటికీ, తెలుగు వ్యవహారానికి అనుచితమైనప్పటి ప్రయోగపరిహారాన్ని అది సూచిస్తున్నదని వ్రాశారు. అందుకు ప్రమాణంగా “చందనచర్చితనీలకళేబర” అన్న సాంగీతిక పంక్తిని ఉదాహరించారు. తత్పరిశీలనార్థం ఈ నాలుగు మాటలను వ్రాయవలసివచ్చింది:

    రేతఃప్రసారణకు ఉపయుజ్యమైనది కాబట్టి కలే=రేతసి, వ్రియతే=ఉపయుజ్యతే అని; కలే శ్రేష్ఠం ఇతి వా అని – కలేవర శబ్దవ్యుత్పత్తి. శరీరము అని అర్థం. సంస్కృతంలోనూ 11-వ శతాబ్ది నాటికే కలేవర శబ్దం శరీరార్థంతోపాటు ‘మృతశరీరము’ అన్న అర్థంలో నిఘంటువులలోనికి ప్రవేశించి ఉండటం వల్ల – అప్పటికే అది నేటి వలెనే ప్రచారంలో ఉండినదనే ఊహించాలి. “చితిం దారుమయీం చిత్వా తస్యాం పత్యుః కలేవరమ్”, “తతోऽభ్యేత్యాశ్రమం బాలో గలే సర్పకలేవరమ్”, “జితాసుః కలేవరం యోగరతో విజహ్యాత్” వంటి పౌరాణిక ప్రయోగాలలో తరచు కలేవర శబ్దం మృతదేహంతో ముడివడివుండటాన్ని చూడవచ్చును. సంస్కృతంలో మృతశరీరార్థం కలిగిన కేశవ స్వామి నానార్థార్ణవసంక్షేపమనే పేరుగల రాజరాజీయ బృహత్కోశం క్రీస్తుశకం 1085 నాటిది. అట్లాగని తెలుగు కవులు ఆ శబ్దాన్ని మునుపటి శరీరార్థంలో వాడటం పూర్తిగా మానివేశారని కూడా చెప్పలేము. పోతనగారి భాగవతంలో “నిఖిలహేయభాజనం బైన యీ కళేబరము విడుతు (2-217)”, “ఘటకుడ్యసన్నిభం బగు చటులకళేబరముఁ జొచ్చి జనపతి నంచుం బటుచతురంగంబులతో నిటునటుఁ దిరుగుదును నిన్ను నెఱుఁగమి నీశా (10-1-1655)” వంటి చోట్లలో కళేబరానికి శరీరార్థమే గాని మృతదేహార్థం లేదు.

    ఇంతకీ జయదేవుని విశిష్టమైన ప్రయోగవిషయం ఇది: ఆయన పూరీలోని జగన్నాథక్షేత్రానికి సమీపాన బిందుబిల్వం (>కెందువిల్వం) లో జన్మించాడు. చంద్రదత్తాచార్యుని ‘భక్తమాల’లోనూ, ‘భగవద్భక్తిమాహాత్మ్యం’లోని ‘జయదేవచరితం’లోనూ, ఆయనదే అయిన ‘గీతగీవిందం’లోనూ దాని ప్రస్తావనలున్నాయి. క్రీస్తుశకం 1057-1150 ల మధ్య కళింగ దక్షిణప్రాంతాన్ని దేశాన్ని పరిపాలించిన తూర్పు గాంగవంశానికి చెందిన చోడగంగదేవుని కాలంలో ఉన్నాడు. భక్తపావనమైన శ్రీ జగన్నాథ మందిరం నిర్మింపబడిన కాలంలోనే అద్భుతావహమైన ఆయన సాహిత్యజీవితం పరిఢవిల్లింది. ఆ మందిరావతీర్ణుడైన శ్రీకృష్ణమూర్తిని రాధాప్రేమస్వరూపునిగా, శ్రీ బలభద్రస్వామిని శ్రీవాసుదేవుని నవమావతారస్వరూపునిగా లోకోత్తరంగా కన్నులకు కట్టాడు. అక్కడ శ్రీ జగన్నాథుని దారుభూతదివ్యకళేబరం తత్తద్వినిశ్చిత పుణ్యముహూర్తానుసారం లోకావస్థాపరిత్యక్తమై, విహితాధికాషాఢ మహోత్సవసమయంలో ప్రత్నశిల్పితమైన నవకళేబరం (ନବ କଳେବର) పునఃప్రతిష్ఠింపబడటాన్ని కన్నులారా చూసివుంటాడు. ఆ మందిరంలో అక్షయ తృతీయా దివసోత్సవం నాటి స్వామియొక్క ప్రాభాతిక సుందరతర చందన చర్చిత మంగళరూపాన్ని, ఆ విశ్వమోహన నీలకళేబరాన్ని తొలిసారి గీతరూపంలో నోరారా గానం చేసి ధన్యత్వాన్ని భజించాడు. “చన్దనేన చర్చితే యే నీలకలేవరపీతవసనే తయో ర్వనం సంసక్తిరచనావిశేష స్తం మలతే ధారయతీతి” అని క్రీస్తుశకం 1450 ప్రాంతాల మహారాణా కుంభనృపతి రచించిన రసికాప్రియా వ్యాఖ్య. ఒకవేళ దానిని అనువదించే తెలుగు కవి, “లీలా చందన చర్చిత, నీలకలేబర” అని వ్రాస్తే – వైశిష్ట్యద్యోతకత్వం వల్ల దానియందు దోషారోపణం ఉండకూడదు. గీతగోవిందానువాదంగా కాక వేరొక సందర్భంలో ఈనాటి కవి ఆ ప్రయోగాన్ని కావిస్తే శ్రీ రామారావు గారన్నట్లు ఈనాటి వ్యవహారాన్ని పురస్కరించికొని అది నిస్సంశయంగా తప్పే.

    ఈ విధంగా సర్వాత్మనా సార్థకమైన “నీలకళేబర” ప్రయోగాన్ని పక్కన పెడదాము. ఇటువంటివి మాతృకానుసరణ సమయాన సంస్కృతంలో శ్రీహర్షుని సంస్కృత నైషధీయచరితానికి ఔచితీమంతములై, శ్రీనాథునికి తెనుగుసేతకు అనౌచిత్యాలు కాగల ప్రయోగాలు కొన్ని ఉన్నాయని, శ్రీనాథుడు వాటిని “అనౌచిత్యంబుఁ బరిహరించి” అన్న దళంలో ఉద్దేశించాడని నిర్ధారించటం సాధ్యం కాదు. ప్రక్షిప్తపరిహరణమే శ్రీనాథోద్దిష్టమని ప్రతీయమానం. క్షేమేంద్రుని ఔచిత్యసిద్ధాంతం మూలానికి ఏ విధంగానూ అనువర్తింపదు.

  9. శ్రీనాథుని ఆంధ్రీకరణ సూత్రం: అర్థపరిశీలన గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:

    11/27/2016 12:12 pm

    మాన్యులు శ్రీ కె.వి.ఎస్. రామారావు గారికి
    నమస్కారములతో,

    నా వంటి ఔత్సాహికు లనేకులకు అభివ్యక్తివాహికను కల్పించిన ‘ఈమాట’ సాహిత్యపత్రికా వ్యవస్థాపక సంపాదకునిగా, బహుముఖీన వ్యాసకర్తగా మీరంటే గౌరవం నాకు. వ్యాసాన్ని ఆసాంతం చదివి, మీ అభిప్రాయాన్ని వెల్లడించినందుకు మీకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

    సాహిత్యచరిత్రలో ఏ ప్రతిపాదనమైనా ప్రకటితమైనప్పుడు నిజానిజాల నిగ్గు తేలేంతవరకు వైమర్శికాన్వయాలలో ఐకధ్యం లేకపోవటం వింతేమీ కాదు. Circumstantial Evidence లతో ఉండే చిక్కే అది. ప్రతిపాదన సమంజసమైతే కాలక్రమాన నిలుస్తుంది. సరికాదనిపిస్తే దానిని ఉపసంహరించుకోవటానికి క్షణలేశం చాలు.

    మీరు వ్రాసిన రెండు లేఖలలోనూ ‘అనౌచిత్యపరిహార’ చర్చానైమిత్తికంగా ‘కావ్యోపసంహార వచనము’ను శ్రీనాథుడు వ్రాయలేదన్న సాధ్యనిర్దేశమూ, నిగమనమూ వ్యాసంలో ఉన్నాయని మీరు భావించినట్లుగా కనబడుతున్నది. శ్రీనాథుడు తద్రచయిత కాకపోవచ్చునన్న వికల్పానికి ఇందులో ఆస్కారమే లేదు. ‘కథోపసంహార వచనము’తో కథాభాగం ముగిసి, “నలచక్రవర్తి పుణ్యశ్లోకుఁ డగుటను” అన్న సీసంతో కావ్యం పరిసమాప్తం కావలసి ఉండగా ఈ ‘కావ్యోపసంహార వచనము’ మధ్యలో వచ్చి చేరినదని, అది శ్రీనాథుడు వ్రాసినదే అయినా, అక్కడ దాని ఉనికి సుసంగతంగా లేదని, వ్రాతప్రతులను పునఃపరిశోధిస్తేనే గాని ఈ సమస్య పరిష్కృతం కానేరదని నేను వ్రాశాను. వేమభూపాలుని శృంగారదీపికా వ్యాఖ్యనుంచి శ్లోకాలను అనువదించి తన రచనలో చేర్చుకోవలసిన ఆవశ్యకత శ్రీనాథునికి తప్ప వేరొకరికి ఉండదు. అందువల్ల, “ఈ భాగం శ్రీనాథుడు రాసింది కాదు” అన్న మీ ఆరవ అడుగులోని తాత్పర్యానికి ఇందులో ప్రమేయం లేదని మీకు మనవి చేస్తున్నాను.

    ఏ ప్రకారంగా అన్వయించినా, శ్రీనాథుని ‘కావ్యోపసంహార వచనము’లో ఆయన ఆంధ్రీకరణశిల్పం ఉద్దేశింపబడలేదన్నది వ్యాసప్రతిపాదనలోని ముఖ్యాంశం. వేమభూపాలుని శ్లోకాలలోని దళాలకు శ్రీనాథుని అనుసరణం స్పష్టమే. శబ్దం బనుసరించియు (“అర్థావబోధః” = “వాగధీనః అర్థో భవతి” అని వీరరాఘవీయం), అభిప్రాయంబు గుఱించియు (“అభిప్రాయః”), భావం బుపలక్షించియు (“భావలక్షణమ్” – “భావోపలక్షణము” అన్న నిర్దేశంకూడా శృంగారదీపికలోనిదే), రసంబుఁ బోషించియు (“రసః”), అలంకారంబు భూషించియు (“అలఙ్కారః”), ఔచిత్యం బాదరించియు (మూలశ్లోకాన్ సమాహృత్య”), అనౌచిత్యంబుఁ బరిహరించియు (ప్రక్షిప్తాన్ పరిహృత్య చ)” అని స్పష్టంగా కనబడుతుండటమే ఈ ప్రతిపాదనకు ఆధారం. ఒకవేళ శృంగారదీపిక వ్రాతప్రతులలోనూ “మూలశ్లోకాన్ సమాదృత్య ప్రక్షిప్తాన్ పరిహృత్య చ” అని ఉన్నట్లయితే – ఆదృత్య=ఆదరించియు, పరిహృత్య=పరిహరించియు అని మరింతగా విశదానుకరణం నిరూపిత మవుతుంది. ఇదంతా వ్రాతప్రతుల విషయం కాబట్టే, “ఇ త్యేతాని ప్రవక్ష్యన్తే యథాసమ్భవమ్” అన్న వాక్యాన్ని సైతం “మాతృకానుసారంబున” అని స్పష్టీకరించి చెప్పాడు.

    ఔచిత్యము, అనౌచిత్యము అన్న శబ్దద్వయి మూలశ్లోకస్థాల, ప్రక్షిప్తాల నిర్దిదిక్షకు మాత్రమే ఉద్దేశితమని, ఆంధ్రీకరణశిల్పసూత్రీకరణకు కాదని ఆయీ హేతుమత్త్వం వల్ల వ్యాసంలో ప్రతిపాదింపబడింది.

    సప్రశ్రయంగా,
    ఏల్చూరి మురళీధరరావు

  10. శ్రీనాథుని ఆంధ్రీకరణ సూత్రం: అర్థపరిశీలన గురించి ఏల్చూరి మురళీధరరావు అభిప్రాయం:

    11/27/2016 12:09 pm

    సహృదయవరేణ్యులు శ్రీమాన్ రంగ గారికి
    నమస్కారములతో,

    నైషధీయచరితంలో నుంచి తెలుగులోనికి భాషావ్యవహారవిరుద్ధమై, తన్మూలాన దుష్ప్రవేశమైన శబ్దార్థాశ్రిత ప్రయోగజాతమేదీ ఉండదనే నా విశ్వాసం. ఎప్పటికప్పుడు నా వ్యాసాలను దయతో చదివి, అమేయసౌజన్యంతో స్పందిస్తున్న మీ ఔదార్యానికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

    సప్రశ్రయంగా,
    ఏల్చూరి మురళీధరరావు

«కొత్త అభిప్రాయాలు 1 2 3 4 5 ... 1064 పాత అభిప్రాయాలు»