Expand to right
Expand to left

కళావసంతము

కురుందొగైలో వసంత ఋతువు

సంఘ కాలము నాటి కురుందొగై అనే తమిళ సంకలనములో ఎన్నో దైనందిన జీవితంపైన ఆధారపడిన ముక్తకాలు ఉన్నాయి. ఇటువంటి వాటిని రామానుజన్ ఆంగ్లములో Poems of Love and War అనే పుస్తకంలో అనువదించారు. ఈ కురుందొగై నుండి రెండు ఆమని పద్యాలను ఇక్కడ పరిచయము చేస్తున్నాను.

కరుంగాల్ వేంబిన్ ఒణ్ పూ యాణర్
ఎన్నై ఇన్ఱియుం కళివదు కొల్లో
ఆట్ట్రు అయల్ ఎళుంద వెణ్ కోట్టు అదవత్తు
ఎళు కుళిఱు మిదిత్త ఒరు పళం పోల
క్కుళైయ కొడియోర్ నావే
కాదలర్ అగల కల్లెన్ఱవ్వే

- కురుందొగై 24

ఈ ఆమనిలో ఆ వేపచెట్టు చుట్టు ఎన్ని రంగురంగు పూవులు విరిసినాయో. ఆ విరులను నా కురులలో తురిమిన అందాన్ని చూడడానికి నా ప్రియుడు లేడే. ఇంతలో నీలాటిరేవులో అమ్మలక్కల గుసగుసలు రాలిన అత్తి పళ్లను తొలిచి వేస్తున్న ఎండ్రకాయల్లా నా గుండెను నుసునుసి చేస్తున్నాయి.

కోడల్ ఎదిర్ ముగైప్పశు వీ ముల్లై
నాఱు ఇదళ్ క్కువళైయొడు ఇడైయిడుపు విరై ఇ
ఐదు తొడై మాండ కోదై పోల
నఱియ నల్లోళ్ మేని
ముఱియినుం వాయ్వదు ముయంగఱ్కుం ఇనిదే

- కురుందొగై 62

తెల్లమడలు, విరిసీ విరియని మల్లెమొగ్గల మధ్య నీలి కలువలతో ఎంతో నైపుణ్యముతో ఒక గొప్ప మాలాకారుడు అల్లిన దండలాటిది. నా ప్రియురాలి సువాసనలు చిమ్మే మేను అది అప్పుడే పొడసూపిన మావిడి చివుళ్లకంటె లలితమైనది. మరి కౌగిలించుకొనడానికి అంతకంటె కమనీయమైనది.

కన్నడములో మామిడిపైన పద్యాలు

వసంతకాలంలో మామిడి చెట్లు చిగురిస్తాయి. అందుకే మామిడి పూలు, మామిడి చివుళ్లు, మామిడి పిందెలు వసంతర్తు వర్ణనలో ఒక భాగమయింది. కన్నడములో మామిడిపై కింది రెండు పద్యాలు[5] నాకు ఎంతో ఇష్టము.

మావిన కొనె మావిన ననె
మావిన పూ మావినెళెయ మిడి మావినకాయ్
మావిన పణ్ణెందె జనం
భావిసె సర్వాంగ సౌందరం మావెల్లం

- ఇమ్మడి నాగవర్మ, కావ్యావలోకనం, 487.

మామిడి కొన, మామిడి నన,
మామిడి పూల్, మామిడాకు, మామిడి కాయల్,
మామిడి పండ్లంచు బల్కిరి
మామిడి సొబగుల నిధి యని మహిలో మనుజుల్

(రెండవ నాగవర్మ, కావ్యావలోకనము, 487)

గిళియ హసుగూసు మావిన
పెళెగొంబిన తళిర తొట్ట లొళ గళుతిరె కం-
డళినివహమళ్కరుం జో-
గుళమం పాడిదువు తూగిదుదు గంధవహం

- నేమిచంద్ర, లీలావతి (9, 101)

చిలుక పసికూన మామిడి
తలిరుల యూయెల పరుండి తానేడ్వగ నా
యళికుల మది గని మెల జో-
లల పాడెను, గాలి యూచె లలి లలితమ్మై

నన్నయ భారతములో వసంత ఋతు వర్ణన

తెలుగు కావ్యాలలో, ప్రబంధాలలో నన్నయ నన్నెచోడుల కాలంనుండి వసంత ఋతువుతో సహా అన్ని ఋతువుల వర్ణనలు ఉన్నాయి. కింద ఒక రెండు ఉదాహరణలను చూపుతాను. శ్రీమదాంధ్రభారతములో[6] దుష్యంతమహారాజు కణ్వాశ్రమము సమీపించే సమయములో శకుంతల అనే మానినిని చూడడానికి ముందు మానినీవృత్తములో వసంత ఋతువులో ఎలా చెట్టులు విరబూసినాయో, కోకిలలు చిలుకలు గానము చేస్తున్నాయో అనే తీరును నన్నయభట్టు కమనీయముగా వర్ణిస్తాడు. అశోకము, పొన్న, సురపొన్న, మొగలి, మామిడి, అరటి పూలు ఇందులో వర్ణితాలు. ఆ పద్యము –

ఏచి తనర్చి తలిర్చిన క్రోవుల నిమ్మగు ఠావుల జొంపములం
బూచిన మంచి యశోకములన్ సురపొన్నలఁ బొన్నలఁ గేదఁగులం
గాచి బెడంగుగఁ బండిన యా సహకారములం గదళీతతులం
జూచుచు వీనుల కింపెసఁగన్ వినుచున్ శుకకోకిల సుస్వరముల్

- ఆదిపర్వము 4.20

శాపగ్రస్తుడైన పాండురాజు సుందరమయిన వసంత ఋతువులో మాద్రితో సంగమించి పరమపదిస్తాడు. రెండు లయగ్రాహి వృత్తాలలో వసంత ఋతువును తాను చెప్పే కథలో ఒక భాగముగా చిత్రిస్తాడు నన్నయ. ఆ పద్యాలు –

కమ్మని లతాంతములకుమ్మొనసి వచ్చు మధుపమ్ముల సుగీత నినదమ్ము లెసఁగెం జూ-
తమ్ముల లసత్కిసలయమ్ముల సుగంధి ముకుళమ్ములను నానుచు ముదమ్మొనర వాచా-
లమ్ములగు కోకిలకులమ్ముల రవమ్ము మధురమ్మగుచు వించె ననిశమ్ము సుమనోభా-
రమ్ముల నశోక నికరమ్ములును జంపక చయమ్ములును గింశుక వనమ్ములును నొప్పెన్

అశోకము, సంపంగి, మోదుగు పూలతో విరాజిల్లే ఆ వనిలో దరి చేరిన తుమ్మెదల గీతానాదములు, మామిడి చివుళ్లను, సువాసనల నిచ్చే మొగ్గలను తింటూ ఆనందంగా పాడే కోకిలగానము విడువకుండ ఎడతెగక వినబడుచుండెను.

చందన తమాల తరులందు నగరుద్రుమము లందుఁ గదళీవనములందు లవలీ మా-
కంద తరుషండములయందు ననిమీల దరవింద సరసీవనములందు వనరాజీ-
కందళిత పుష్పమకరందరసముం దగులుచుం దనువు సౌరభము నొంది జన చిత్తా-
నందముగఁ బ్రోషితుల డెందములలందురఁగ మందమలయానిల మమందగతి వీచెన్

- ఆదిపర్వము 5-138,139

గంధపు చెట్లు, చీకటి మానులు, అగరు వృక్షాలు, అరటి తోటలు, లవంగము, మామిడి, వికసించిన తామర పూలు వీటి తేనె పుప్పొడులతో నిండిన గాలి ఆ సమయంలో మేనిని పులకరిస్తూ మెల్లగా తాకి వీచుచున్నది.

మిగితా పేజీలు: 1 2 3 4 5 6
    
   
Print Friendly